Οι μετανάστες της... Ελβετίας

Οι μετανάστες της... Ελβετίας

«Μισεύω και τα μάτια μου δακρύζουν λυπημένα....» , μας μάθαιναν στα πατροπαράδοτα δημοτικά σχολεία κάποιες δεκαετίας πριν, προσπαθώντας να μεταδώσουν το πικρό αίσθημα της ξενιτιάς...

Σήμερα, παρά το γεγονός ότι η κρίση δημιούργησε μια νέα γενιά μεταναστευτικού κύματος από νέους και μεσήλικες, μορφωμένους εν πολλοίς ανθρώπους, σε διάφορες χώρες ανά τον κόσμο, παρουσιάστηκε το παράδοξο φαινόμενο – ελληνική πατέντα μετανάστευσης (κατά το λαϊκότερον.... «λαμογιά»)- της μετανάστευσης στην Ελβετία!

Και γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε, που έλεγε και ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Μητσοτάκης....η Ελβετία είναι η πρώτη χώρα που σου έρχεται στο νού όταν σκέφτεσαι ξενιτιά, μετανάστευση, αναγκαστική αποχώρηση από την « Αχ πατρίδα μας γλυκιά..» που έλεγε το ομώνυμο άσμα...

Μόνο που οι σύγχρονοι μετανάστες δεν έχουν καμία σχέση με όσους φεύγουν για μια καλύτερη τύχη. Είναι οι έξυπνοι. Ή, οι πιο πονηροί. Ή όσοι πρόλαβαν. Ή όσοι μπόρεσαν. Και σίγουρα, όσοι είχαν όχι μόνο «τα κοννέ», αλλά και τους οβολούς....

Ετσι, σήμερα, το ελβετικό τοπίο έχει διάσπαρτους Ελληνες της «οικονομικής ή φοροδιαφυγικής ή της καταχρεωμένης διασποράς», οι οποίοι προτίμησαν να εγκαταλείψουν τον μεσογειακό ήλιο, για να απολαύσουν και να διασωθούν πίσω από την ουδετερότητα της γνωστής για τον τραπεζικό πλούτο χώρας της κεντρικής Ευρώπης.

Αδιαφορώντας παντελώς για την υστεροφημία του ονόματος που σε πολλές περιπτώσεις είχαν με κόπο χτίσει προηγούμενες γενιές , καθώς και για το επιχειρηματικό ήθος, διάφορες πασίγνωστες οικογένειες, απαρτίζουν πλέον το ελληνικό lobby της Ζυρίχης, Γενεύης, Λουγκάνο...

Την ίδια στιγμή, εκποιούνται προσωπικές τους περιουσίες, όπως τεράστιες υπερπολυτελείς βίλες ( όπως στην περίπτωση του Αγούδημου, η «οικία» της Γλυφάδας που ξεκινάει στον πλειστηριασμό με τιμή άνω των 2 εκατ ευρώ) ή αυτοκίνητα ( Porsche, Chrysler και άλλα αντίστοιχα), πίνακες ζωγραφικής, πανέμορφα εξοχικά .....Παράλληλα, εκρεμμούν αποφάσεις για συλλήψεις ατόμων....που ήδη φρόντισαν να είναι σήμερα εκτός Ελλάδος και να ζουν με τα απείρως περισσότερα των πλειστηριαζόμενων περιουσιακών τους στοιχείων αποθέματα.

Η ιστορία των πλειστηριασμών που άρχισε επιτέλους να αποδίδει, με κινητήρια δύναμη το φόβο, σε όσους παρέμειναν Ελλάδα, έκανε τους στρατηγικούς κακοπληρωτές να σπεύσουν στην τράπεζα, ανακαλύπτοντας ξαφνικά διαθέσιμη ρευστότητα στα χρηματοκιβώτιά τους και ζητώντας αυτοβούλως μια ρύθμιση...

Μέσα σε όλο αυτό το σκηνικό, διάφορα ευτράπελα συνέβησαν. Από την προσπάθεια μεγάλων και ισχυρών ανδρών να αναστείλουν τους πλειστηριασμούς ( όπως η περίπτωση του Στ. Ψυχάρη που επικαλέσθηκε έως ότι είναι παράνομη η δημοπρασία του εξοχικού του στο Πόρτο Χέλι – που τελικά αγοράστηκε από Ελβετούς- καθώς μεγάλο μέρος της είναι...δασικό!).

Ενα άλλο παραδειγμα, είναι η αποτυχημένη προσπάθεια της οικογένειας Ανδριόπουλου να μπλοκάρει πλειστηριασμό ακινήτων της, δημιουργώντας προβλήματα στο ξενοδοχείο Laktiras στην Κω. Ευτυχώς, η ιστορία είχε αίσιο τέλος. Το ξενοδοχείο περνάει στην Atlantica, κυπριακών συμφερόντων εταιρία , της οικογένειας Νικολαϊδη, η οποία συνεργάζεται στενά μ ετην Τui και διαχειρίζεται πάνω από 20 ξενοδοχεία στην Ελλάδα, Κύπρο , Αίγυπτο και αλλού.

Η Αtlantica αγόρασε την Πέμπτη το ξενοδοχείο, καταβάλλοντας 62,9 εκατ ευρώ (υψηλότερη από 7 προσφορές που υποβλήθηκαν) και με το ποσό αυτό θα υπερκαλύψει τις οφειλές της Laktiras σε τράπεζες και δημόσιο.

Ο πρώην ιδιοκτήτης της Laktiras, κ. Ανδριόπουλος, προσπάθησε με κάθε μέσο να προσφύγει επιδιώκοντας την αναστολή των πλειστηριασμών, αλλά η τρίτη και τελευταία προσπάθειά του, απορρίφθηκε από τα δικαστήρια.

Αν κάτι είναι αισιόδοξο, είναι ότι με την έναρξη των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών, τέλειωσαν τα ψέματα. Στρατηγικοί, πονηροί και άλλης μορφής κακοπληρωτές, μετράνε πλέον αντίστροφα...

ADVERTISING

SHARE: