Όχι άλλο 'τι κάνει το κράτος'

Οι επόμενη ημέρα από τις καταστροφικές πλημμυρες που ισοπέδωσαν τη Μάνδρα Αττικής. Πέμπτη 16 Νοεμβρίου 2017 (EUROKINISSI//ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ)
Οι επόμενη ημέρα από τις καταστροφικές πλημμυρες που ισοπέδωσαν τη Μάνδρα Αττικής. Πέμπτη 16 Νοεμβρίου 2017 (EUROKINISSI//ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ) EUROKINISSI

Η οργή κάνει τους πολίτες να αναρωτιούνται διαρκώς για κάτι ενώ ήδη γνωρίζουν την απάντηση

Αν έχεις ζήσει -ακόμη και ως νήπιο- περισσότερο από μια δεκαετία στη χώρα της “φαιδράς πορτοκαλέας” αρχίζεις να καταλαβαίνεις ότι το κράτος δεν κάνει τίποτε και συμβιβάζεσαι με την πραγματικότητα. Ο πατερναλισμός εξαντλείται σε τετριμμένα θέματα και απαγορεύεται αν υπάρχει υπόνοια πολιτικού κόστους. Οι πολίτες από την άλλη μεριά που με μεγάλη ευκολία καταγγέλλουν το ανύπαρκτο κράτος κατόπιν εορτής, αδιαφορούν ή συμβιβάζονται με όσα εγκληματικά συμβαίνουν γύρω τους πριν συμβεί “το κακό”.

Ο Πρωθυπουργός μένοντας συνεπής στις πρακτικές όλων των προηγούμενων Πρωθυπουργών, εξήγγειλε χθες ότι “Θα υπάρξει εμπεριστατωμένη έρευνα για να καταλήξουμε στις αιτίες της τραγωδίας ώστε να μην ξαναζήσουμε παρόμοια καταστροφή”. Ας μην βαυκαλιζόμαστε όμως. Τίποτε δεν θα συμβεί. Η πρωθυπουργική εξαγγελία θα θαφτεί κάτω από τα χαλάσματα της αθάνατης ελληνικής γραφειοκρατίας. Άσε που μέχρι να ξανασυμβεί μια ανάλογη τραγωδία και να θυμηθούμε ξανά να καταμερίσουμε ευθύνες, ο Τσίπρας δεν θα είναι πιθανότατα πρωθυπουργός. Ουδείς θα αναζητήσει τότε ευθύνες για τα όσα εξήγγειλε, όπως δεν κάνει σήμερα με όλους τους προηγούμενους και τις υποσχέσεις τους.
Δεδομένου λοιπόν ότι το κράτος δεν κάνει τίποτε, η αγαπημένη ερώτηση των οργισμένων πολιτών απαντάται εύκολα. Μόλις όμως η οργή περάσει θα πρέπει κανείς να αναλογιστεί γιατί αυτό το σπάταλο κράτος που απομυζά σχεδόν το ήμισυ του εγχώριου παραγόμενου πλούτου, δεν κάνει τίποτα για κανένα θέμα;

Κατά βάση διότι υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Οι αγανακτισμένοι, με την αδράνεια του κράτους, πολίτες αγανακτούν επίσης αν το κράτος αποφασίσει να πάρει στα σοβαρά το ρόλο του και κατεδαφίσει τα αυθαίρετα κτίσματα που πιθανώς να ευθύνονται για τη χθεσινή καταστροφή. Αυτό το γνωρίζουν οι κυβερνώντες σε τοπικό και κεντρικό επίπεδο. Δεν είναι κορόιδα για να τα βάλουν με τους πολίτες-ψηφοφόρους.

Ακόμη χειρότερα, οι τοπικές κοινωνίες ανέχονται τις παρανομίες χωρίς να αντιδρούν. Πέρα από την αυτονόητη υποχρέωση του κράτους να προστατεύει το δημόσιο χώρο και να απαγορεύει σε καταπατητές να χτίζουν όπου θέλουν, οι ίδιες οι τοπικές κοινωνίες οφείλουν να νοιάζονται για τις αυθαίρετες οικοδομές. Ιδίως αν έχουν υπόνοιες ότι οι κατασκευές αυτές θέτουν σε κίνδυνο τη δημόσια ασφάλεια. Το κράτος άλλωστε με προκλητικό τρόπο έχει εκχωρήσει στις πολεοδομίες το εξωφρενικό δικαίωμα να μην κινούνται αυτεπαγγέλτως ούτε σε ακραίες παρανομίες, αν προηγουμένως δεν υπάρξει καταγγελία.

Ουδείς από τους αγανακτισμένους διαμαρτυρήθηκε με την ψήφο του για το γεγονός ότι στα 18 χρόνια που μεσολάβησαν από την προηγούμενη πλημμύρα, έχει υλοποιηθεί μόνο ένα αποχετευτικό έργο, το οποίο μάλιστα η δημοτική αρχή Μεγάρων χαρακτήρισε ανεπαρκές αλλά δεν φρόντισε να υλοποιήσει ένα καινούριο! Η κοινωνία των πολιτών δεν πρέπει να εξαντλεί τις δράσεις της σε μικροκομματικές φιέστες όπως να σηκώνει μπάρες στα διόδια και να γιαουρτώνει στις παρελάσεις. Αν οι πολίτες δεν μπορούν να ελέγξουν ούτε την τοπική αυτοδιοίκηση, είναι μάταιο να αναζητούν ευθύνες κατόπιν εορτής. Οι πολιτικοί έχουν τρομερή τεχνογνωσία στο να μεταφέρουν τις ευθύνες μέχρι να κουραστεί ο κόσμος και να αποδεχτεί ότι τελικά δεν έφταιγε κανείς.

Ήδη άλλωστε ακούσαμε ότι δεν φταίει κανείς αλλά ο “κακός μας ο καιρός”. Η Υπεύθυνη Πολιτικής Προστασίας της περιφέρειας Αττικής ακόμη και μετά από την βιβλική καταστροφή, υπερασπίστηκε του πορίσματος που εξέδωσε το συντονιστικό όργανο πολιτικής προστασίας και σύμφωνα με το οποίο “οι υπηρεσίες της Περιφερειακής Ενότητας Δυτικής Αττικής είναι έτοιμες να ανταποκριθούν στις επερχόμενες συνθήκες της Χειμερινής Περιόδου” διαπιστώνοντας ότι “η στενή συνεργασία των αρμόδιων φορέων θα θωρακίσει κατάλληλα την περιοχή ενόψει της αντιπλημμυρικής και αποχιονιστικής περιόδου”.

Άλλωστε η μόνιμη επωδός μιας καταστροφής συνίσταται στο ότι “δεν είναι η ώρα για αναζήτηση ευθυνών”. Το τελετουργικό αυτό κρατά μερικές ημέρες μέχρι να ξεχαστεί η τραγωδία ή να μας χτυπήσει μια νέα. Μετά, ούτως ή άλλως ουδείς αποδίδει ευθύνες. Η υπερβολή της άσκησης μικροπολιτικής πάνω από πτώματα που συμβαίνει στη χώρα για δεκαετίες ,μας οδήγησε στην πλήρη άρνηση. Είναι η ώρα να αναζητηθούν ευθύνες αλλά δεν είναι ώρα για μικροπολιτική. Οι πολίτες είναι οργισμένοι και αναζητούν απαντήσεις. Απαντήσεις που καθώς δεν δοθούν τώρα, που το θέμα είναι επίκαιρο, δεν θα δοθούν ποτέ. Όπως έγινε όλες τις προηγούμενες φορές. Η μόνη ξεκάθαρη απάντηση παραμένει η απάντηση στο ερώτημα “τι κάνει το κράτος’. Φυσικά τίποτα…

ADVERTISING

SHARE: