Ο Τραμπ κινδυνεύει... να τον γράψει η Ιστορία

President Donald Trump speaks to the 2017 Value Voters Summit, Friday, Oct. 13, 2017, in Washington. (AP Photo/Evan Vucci)
President Donald Trump speaks to the 2017 Value Voters Summit, Friday, Oct. 13, 2017, in Washington. (AP Photo/Evan Vucci) AP

Μετά και τις πρόσφατες διώξεις κατά στενών του συνεργατών, ο Ντόναλντ Τραμπ κινδυνεύει να γίνει ο πρώτος πρόεδρος των ΗΠΑ που δεν θα ολοκληρώσει τη θητεία του λόγω πρότασης μομφής. Τα πρακτορεία στοιχημάτων δίνουν πιθανότητες 40% στο ενδεχόμενο αποπομπής, με το ποσοστό μάλιστα να ανεβαίνει όσο πλησιάζουν οι ενδιάμεσες εκλογές του 2018 στις ΗΠΑ

Του Γιώργου Σκαφιδά

Ανατρέχοντας στους ανερμάτιστα θυελλώδεις έντεκα πρώτους μήνες της παραμονής Τραμπ στην εξουσία, αναρωτιέται κανείς ένα πράγμα: Θα μπορούσε ο Αμερικανός πρόεδρος να ανατραπεί πριν το τέλος της θητείας του, κατά τρόπο νόμιμο μεν, αλλά χωρίς νέα προσφυγή στις κάλπες;

Ως προς αυτό, το αμερικανικό Σύνταγμα είναι σαφές (άρθρο 2, παράγραφος 4): Ναι, ο πρόεδρος, ο αντιπρόεδρος και οι αξιωματούχοι του Δημοσίου αποπέμπονται εάν κριθούν ένοχοι για προδοσία, δωροδοκία, ή άλλα σοβαρά εγκλήματα και παραπτώματα.

Η Βουλή των Αντιπροσώπων είναι η μόνη που έχει την εξουσία να τους απαγγέλλει κατηγορίες, και η Γερουσία η μόνη αρμόδια να επικυρώνει τις εν λόγω κατηγορίες. Εάν τα 2/3 των Γερουσιαστών κρίνουν κάποιον ένοχο, τότε εκείνος αυτομάτως απαλλάσσεται των καθηκόντων του.

Το ενδεχόμενο αποπομπής ενός Αμερικανού προέδρου επιστρέφει πλέον δυναμικά στο προσκήνιο ως σενάριο, μετά και τις πρόσφατες διώξεις κατά στενών συνεργατών του Ντόναλντ Τραμπ.

Τρεις «άνθρωποι του προέδρου», μεταξύ αυτών ο πρώην διευθυντής της προεκλογικής του εκστρατείας, Πολ Μάναφορτ, και ο Ελληνοαμερικανός πρώην προεδρικός σύμβουλος Τζορτζ Παπαδόπουλος, βρίσκονται πλέον να κατηγορούνται για σειρά κακουργημάτων ενώπιον της αμερικανικής Δικαιοσύνης.

Το πιο ανησυχητικό με τα εν λόγω κακουργήματα είναι ότι όλα τους σχετίζονται, άμεσα ή έμμεσα, με τη Ρωσία, και ειδικότερα με τις κατηγορίες ότι Ρώσοι πράκτορες «επέδρασαν», σε συνεργασία με στελέχη του επιτελείου Τραμπ, στο αποτέλεσμα των αμερικανικών προεδρικών εκλογών του Νοεμβρίου 2016.

Ο Πολ Μάναφορτ μπορεί να δηλώνει μεν αθώος για όσα του προσάπτουν (συνωμοσία κατά των ΗΠΑ κ.α.). Ο Ελληνοαμερικανός Τζορτζ Παπαδόπουλος όμως, έχει δηλώσει ένοχος (για την κατηγορία ότι είπε ψέμματα στο FBI όταν ρωτήθηκε για τις επαφές του με τη ρωσική πλευρά) και πλέον δίνει απλόχερα στοιχεία στις Αρχές για τις στενές επαφές που όντως είχε με Ρώσους κατά την προεκλογική περίοδο του 2016.

Σύμφωνα μάλιστα με όσα έχουν γίνει γνωστά από την έρευνα, τις ρωσικές επαφές του Παπαδόπουλου φέρονται να γνώριζαν και να ενθάρρυναν ουκ ολίγα κορυφαία στελέχη του επιτελείου Τραμπ: ο Σαμ Κλόβις (στέλεχος στο Λευκό Οίκο που προοριζόταν για υπουργός), ο Κόρεϊ Λεβαντόφσκι (διευθυντής στην προεκλογική εκστρατεία Τραμπ), ενδεχομένως και ο Τζεφ Σέσιονς (νυν υπουργός Δικαιοσύνης), που είχε άλλωστε και εκείνος επαφές με Ρώσους διπλωμάτες κ.α.

Η εφημερίδα «Washington Post» υποστηρίζει ότι είναι τουλάχιστον εννέα οι άνθρωποι του Τραμπ που είχαν επαφές με τη Ρωσία κατά την προεκλογική περίοδο το 2016, μεταξύ αυτών ο γαμπρός του, Τζάρεντ Κούσνερ, και ο υιός του νυν προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ.

Το κρίσιμο, πλέον, ερώτημα είναι: μπορούν όλες αυτές οι αποκαλύψεις και όσες πρόκειται να ακολουθήσουν, να «κάψουν» τον Τραμπ οδηγώντας στην αποπομπή του;

Το μέλλον του 71χρονου Αμερικανού στην προεδρία αναμένεται στην πράξη να κριθεί από πολλές διαφορετικές παραμέτρους: από το περιεχόμενο και την έκταση των αποκαλύψεων κατά συνεργατών του που πρόκειται να έρθουν στο φως το προσεχές διάστημα, από τις ισορροπίες δύναμης εντός του Ρεπουμπλικανικού κόμματος κ.α.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι πολλοί καταβάλλουν ήδη προσπάθειες προς την κατεύθυνση της αποπομπής του. Ομάδα Δημοκρατικών βουλευτών ετοιμάζεται μάλιστα να καταθέσει σχετική πρόταση πριν την Ημέρα των Ευχαριστιών (23 Νοεμβρίου). Οι εν λόγω προσπάθειες («Efforts to impeach Donald Trump») έχουν πλέον ακόμη και δικό τους, ειδικά αφιερωμένο, λήμμα στην αγγλόφωνη έκδοση της Wikipedia.

Τα πρακτορεία στοιχημάτων (Ladbrokes κ.α.) «ποντάρουν» ήδη στην περίπτωση αποπομπής του 45ου προέδρου των ΗΠΑ, δίνοντας επί του παρόντος πιθανότητες 40% στο ενδεχόμενο αυτός να οδηγηθεί στην έξοδο πριν το κανονικό τέλος της θητείας του το 2020.

Για να προχωρήσει, ωστόσο, η ανατροπή, απαιτείται να δώσουν το πράσινο φως τουλάχιστον οι μισοί Βουλευτές και τα 2/3 των Γερουσιαστών. Με δεδομένο ότι οι Ρεπουμπλικάνοι έχουν σήμερα την πλειοψηφία σε Βουλή και Γερουσία, ο μόνος που μπορεί αριθμητικά να ανατρέψει τον Τραμπ είναι το ίδιο το κόμμα του.

Απίθανο; Ενδεχομένως όχι και τόσο. Ρεπουμπλικάνος τυγχάνει άλλωστε και... ο ειδικός ανακριτής του FBI Ρόμπερτ Μιούλερ που μοιράζει διώξεις τις τελευταίες ημέρες κατά πρώην συνεργατών της ομάδας Τραμπ. Ενδεικτικές της ανησυχίας που όντως επικρατεί στο στρατόπεδο του νυν προέδρου, είναι και οι φωνές που του ζητούν να ξεκινήσει «πόλεμο» ενάντια στον Μιούλερ, είτε αποσύροντάς τον από τις έρευνες με το έτσι θέλω, είτε προωθώντας στα μίντια μια εκστρατεία απαξίωσης και αμφισβήτησης της αμεροληψίας του.

Αξίζει ωστόσο να σημειωθεί ότι το 2018 έχουμε εκλογές στις ΗΠΑ (τις καλούμενες ενδιάμεσες), στις οποίες πρόκειται να τεθούν προς πλήρωση όλες οι έδρες της Βουλής και 33 από τις 100 έδρες της Γερουσίας. Εάν οι Δημοκρατικοί εξασφαλίσουν την πλειοψηφία έστω στη Βουλή (πράγμα πιθανό), τότε αυτομάτως ανοίγει ο δρόμος και για την πρόταση μομφής κατά του Τραμπ. Εάν εξασφαλίσουν δε την πλειοψηφία και στη Γερουσία, τότε η αποπομπή θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη.

Από κατηγορίες άλλωστε άλλο τίποτα. Ο Ντόναλντ Τραμπ θα μπορούσε συγκεκριμάνα να κληθεί να απολογηθεί: για παρακώλυση δικαιοσύνης, για μπίζνες στο εξωτερικό που εγείρουν υποψίες περί σύγκρουσης συμφερόντων, για προώθηση ημετέρων, για την άρνησή του να δώσει στη δημοσιότητα τις προσωπικές του επιστροφές φόρου και άλλα πολλά.

ΤΖΟΝΣΟΝ, ΝΙΞΟΝ ΚΑΙ ΚΛΙΝΤΟΝ: οι τρεις πρόεδροι που κινδύνευσαν με αποπομπή στο παρελθόν (και οι ομοιότητες με το σήμερα)

Κατά τραγική ειρωνεία, ήταν ο ίδιος ο Ντόναλντ Τραμπ που αναρωτιόταν τον Ιούνιο του 2014, με ανάρτησή του στο Twitter, «εάν επιτρέπεται να αποπεμφθεί ένας πρόεδρος απόλυτη ανικανότητα;», αναφερόμενος τότε στον Ομπάμα. Πίσω στο παρόν, τρία χρόνια μετά, εκείνη η φράση έρχεται πλέον να στοιχειώσει τον ίδιο, απολύτως δικαιολογημένα.

Η πρώτη φορά που ξεκίνησε μια διαδικασία αποπομπής κατά προέδρου στις ΗΠΑ ήταν το μακρινό 1868, κατά του Δημοκρατικού Άντριου Τζόνσον, και η τελευταία το πιο πρόσφατο 1998-1999, κατά του επίσης Δημοκρατικού Μπιλ Κλίντον. Ο Κλίντον είχε κατηγορηθεί για ψευδορκία και παρακώλυση του έργου της Δικαιοσύνης, καθώς είπε στις Αρχές ψέμματα για την ερωτική του σχέση με την πρώην μαθητευόμενη υπάλληλο στο Λευκό Οίκο, Μόνικα Λεβίνσκι. Ο Τζόνσον από την άλλη, είχε κατηγορηθεί ότι παραβίασε το αμερικανικό Σύνταγμα επειδή προσπάθησε να αντικαταστήσει με το έτσι θέλω τον τότε υπουργό Πολέμου της χώρας καθώς διαφωνούσε μαζί του. Τόσο ο Τζόνσον, όσο και ο Κλίντον ωστόσο, κατάφεραν κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή να γλιτώσουν την αποπομπή (καθώς οι σχετικές προτάσεις δεν συγκέντρωσαν τα απαιτούμενα 2/3 των ψήφων στην αμερικανική Γερουσία). Η μοναδική περίπτωση στα αμερικανικά χρονικά κατά την οποία η πρόταση μομφής όντως οδήγησε στην ανατροπή ενός προέδρου ήταν το καλοκαίρι του 1974, όταν ο Ρεπουμπλικάνος Ρίτσαρντ Νίξον πρόλαβε να παραιτηθεί στον απόηχο του σκανδάλου Watergate... προτού προλάβουν να τον αποπέμψουν.

Πίσω στο παρόν, οι αμφιλεγόμενες κινήσεις του Ντόναλντ Τραμπ εν έτει 2017 «ξυπνούν» ανησυχητικούς παραλληλισμούς με το παρελθόν. Η κίνησή του για παράδειγμα τον περασμένο Μάιο να απομακρύνει τον Τζέιμς Κόμεϊ από την ηγεσία του FBI (ο οποίος Κόμεϊ ερευνούσε μεταξύ άλλων και τις επαφές του επιτελείου Τραμπ με τη Ρωσία) θα μπορούσε να παραλληλιστεί με την κίνηση του Τζόνσον να απολύσει τον υπουργό Πολέμου με τον οποίο διαφωνούσε πίσω στα μέσα του 19ου αιώνα, αλλά και με την κίνηση του Νίξον να αποπέμψει τον εισαγγελέα Αρτσιμπαλντ Κοξ στον απόηχο του Watergate το 1974. Το ίδιο το Watergate, άλλωστε, θυμίζει σε ένα βαθμό και τις «αμαρτίες» του νυν προέδρου, καθώς όπως τότε έτσι και σήμερα μιλάμε για ένα σκάνδαλο συγκάλυψης άλλων... σκοτεινών ενεργειών.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Τραμπ

ADVERTISING

SHARE: