Το βίντεο που θα σε κάνει να κλάψεις. Αυτός που κάθισε απέναντί της, δεν ήταν άγνωστος

Το βίντεο που θα σε κάνει να κλάψεις. Αυτός που κάθισε απέναντί της, δεν ήταν άγνωστος

Ένα συγκινητικό love story χωρίς τέλος, αναβιώνει 30 χρόνια μετά. Από το τέλος στη μέση του Σινικού Τείχους, σε μία αίθουσα τέχνης. Το καλλιτεχνικό μονόλεπτο της συνάντησης που συγκινεί. Πρωταγωνίστρια η Marina Abramovic (Pic+Vid)

Η εικαστική καλλιτέχνης σερβικής καταγωγής Μαρίνα Αμπράμοβιτς πρωταγωνίστησε σε μία ζωντανή παράσταση τέχνης, στα πλαίσια του MoMA Retrospective "Η τέχνη είναι ζωντανή" (2010) με συμπρωταγωνιστές ξένους και ανθρώπους της διπλανής πόρτας. Το concept αυτή τη φορά ήταν: Ενός λεπτού σιγή με έναν ξένο!

Δεκάδες ζευγάρια πήραν μέρος στην Performance Art, ωστόσο κάποια στιγμή η ίδια αναγκάστηκε να καθίσει απέναντι με έναν άνδρα μέσης ηλικίας.

Στο σημείο 1:30, ο εξίσου γνωστός δυτικογερμανός καλλιτέχνης Ulay και πρώην εραστής της επί πολλά συναπτά έτη, κάθεται απέναντι από την ίδια. Η Μarina και Ulay ζουν χωριστά για περισσότερα από 30 χρόνια και αυτό το καλλιτεχνικό μονόλεπτο ήταν η πρώτη επανασυνάντησή τους απ' όταν οι δρόμοι τους χωρίστηκαν στη μέση του Σινικού Τείχους.

Στο βίντεο όπως μπορείτε να δείτε, η Marina Abramovic προσπαθεί να συνεχίσει μέχρι το τέλος, αλλά φαίνεται σχεδόν ανήμπορη να συγκρατηθεί, παλεύει με τον εαυτό της και πίσω από τα δάκρυά της. Το βίντεο προκαλεί ρίγη συγκίνησης και το NEWS 247 επαναφέρει την τρυφερή αυτή στιγμή στην καριέρα της, με αφορμή τη δημοσίευσή του στο themindunleashed.org και τη συμπλήρωση πάνω από 600.000 θεάσεων από την ημέρα ανάρτησής του στο YouTube.

Το βίντεο που θα σε κάνει να κλάψεις. Αυτός που κάθισε απέναντί της, δεν ήταν άγνωστος

Η γνωριμία, η απόσταση 2.5000 χλμ και το Σινικό Τείχος που σήμανε το τέλος

Στο Άμστερνταμ γνώρισε το Δυτικογερμανό καλλιτέχνη Uwe Laysiepen, γνωστότερο ως Ulay (Ουλάι), με τον οποίο συνεργάστηκαν για περίπου μια δεκαετία (το δέσιμο με τη Μαρίνα φαινόταν και με ένα συμβολικό τρόπο: ήταν γεννημένοι την ίδια μέρα) σχηματίζοντας ένα καλλιτεχνικό δίδυμο, όπου, άνδρας και γυναίκα είναι δύο κοσμικά όντα τα οποία ενωμένα δημιουργούν ένα "ερμαφρόδιτο εγώ", συμπεριφερόμενοι ως "ένα σώμα με δύο κεφάλια". Το ζευγάρι έγινε γνωστό για την προσπάθεια του να χαρτογραφήσει τα όρια της αγάπης και της συμβίωσης μέσω της ζωντανής αναπαράστασης, προσπαθώντας παράλληλα να τοποθετήσει την περφόρμανς ως τέχνη ισάξια με τις υπόλοιπες. Στις παραστάσεις τους, μελετούσαν ακραίες καταστάσεις και τις σχέσεις των σωμάτων τους με το χώρο.

Κάποια στιγμή οι δύο καλλιτέχνες ήταν δύσκολο να ζουν μαζί, με αποτέλεσμα, έπειτα από ένα μεγάλο διάστημα 12 ετών, να αποφασίζουν το τέλος της σχέσης τους. Ο τερματισμός της δικής τους συνεργασίας και σχέσης είναι ίσως ο πιο εντυπωσιακός και συμβολικός χωρισμός που έχει σημειωθεί στην εποχή μας. "Το Μεγάλο Περπάτημα" ήταν μια από τις πιο γνωστές τους παραστάσεις, αλλά και ταυτόχρονα η τελευταία τους (1988), όταν οι δύο τους αποφάσισαν να διασχίσουν το Σινικό Τείχος, ξεκινώντας ο καθένας από διαφορετικές άκρες μέχρι να συναντηθούν κάπου στη μέση. Το προετοίμαζαν οκτώ χρόνια, όσο χρειάστηκε να βγουν όλες οι απαραίτητες άδειες από τις κινεζικές αρχές. Το αρχικό πλάνο, ήταν να διασχίσουν από τις δύο άκρες το τείχος, να βρεθούνε στη μέση και να παντρευτούνε. Αλλά μετά τα οκτώ χρόνια που χρειάστηκαν, η σχέση τους είχε ατονήσει.

"Αυτό το περπάτημα μετατράπηκε σε ένα πλήρες προσωπικό δράμα. Ο Ουλάι ξεκίνησε από την έρημο Γκόμπι (άντρας – φωτιά) κι εγώ από την Κίτρινη Θάλασσα (γυναίκα, στοιχείο νερού). Αφού περπατήσαμε ο καθένας μας 2.500 χιλιόμετρα, συναντηθήκαμε στη μέση και είπαμε ένας στον άλλον το τελευταίο αντίο". Η Αμπράμοβιτς συνέλαβε την ιδέα για αυτή την περφόρμανς μέσα σε ένα όνειρό της και αυτό της φάνηκε ως το πιο ρομαντικό τέλος της δίδυμής τους σχέσης, που ήταν γεμάτη από ασταμάτητη δημιουργία, ενέργεια και έλξη. Η Μαρίνα περιέγραψε την διαδικασία αυτή:"Χρειαζόμασταν μια συγκεκριμένη μορφή του τέλους. Μετά από αυτή την τεράστια απόσταση που περπατήσαμε ο ένας προς τον άλλον, αυτό το τέλος ήταν πιο δραματικό, πιο πολύ έμοιαζε με φιλμ.. γιατί στο τέλος είσαι πραγματικά μόνος, ό,τι και να κάνεις".

Τελευταία δημόσια συνάντηση της Αμπράμοβιτς με τον Ουλάι ήταν το 2010 κατά τη διάρκεια της έκθεσής της στο μουσείο ΜοΜΑ της Νέας Υόρκης. Όπως έγινε φανερό, η καλλιτέχνιδα δεν γνώριζε ότι ο Ουλάι παρεβρισκόταν στο χώρο, με σκοπό να τη συναντήσει μετά από 22 χρόνια. Οι παρευρισκόμενοι στο χώρο της έκθεσης ανέφεραν συναισθήματα δέους για τη συνάντηση αυτών των δύο ιερών τεράτων της σύγχρονης Τέχνης.

H Μαρίνα Αμπράμοβιτς που έκανε τέχνη το να μιλά στην καρδιά μας

Η Μαρίνα Αμπράμοβιτς (Марина Абрамовић), γεννημένη στις 30 Νοεμβρίου 1946 στο Βελιγράδι, είναι εικαστική καλλιτέχνης σερβικής καταγωγής.

Σήμερα εργάζεται κατά κύριο λόγο στη Νέα Υόρκη. Δραστηριοποιείται στην Performance Art, σε μια ακροβατική του σώματος και της ψυχής, από τα μέσα της δεκαετίας του 1970. Είναι γνωστή για τις παραστάσεις της οι οποίες ερευνούν την σχέση μεταξύ καλλιτέχνη και κοινού, σε μια προσπάθεια να ελευθερωθούν και οι δύο, μα κυρίως για την έκθεσή της χωρίς όρια σε κινδύνους χάριν της τέχνης που εκπροσωπεί.

Όπως την ορίζει η ίδια, η performance art είναι η μεταφορά της αλήθειας επί σκηνής και όχι μια παράσταση θεατρικού τύπου. Έχοντας αναδείξει ως τέχνη την απελευθέρωση από τα όριά τους, του σώματος και της ψυχής, εκπαιδεύει σήμερα ομάδες που θα συνεχίσουν την τέχνη αυτή.

Πηγή: themindunleashed.org, wikipedia

ADVERTISING

SHARE: