Σαββάκης: Η πολύχρονη οικονομική κρίση έχει φέρει στο όριο επιβίωσης τις επιχειρήσεις

Greece's Prime Minister Alexis Tsipras delivers a speech at the second day of Thessaloniki Summit 2017, Thessaloniki, Greece on October 6, 2017. /        Thessaloniki Summit 2017, , 6  2017.
Greece's Prime Minister Alexis Tsipras delivers a speech at the second day of Thessaloniki Summit 2017, Thessaloniki, Greece on October 6, 2017. / Thessaloniki Summit 2017, , 6 2017. KONSTANTINOS TSAKALIDIS / SOOC

O πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος Αθανάσιος Σαββάκης περιγράφει στο news247.gr το μέγεθος της αποβιομηχάνισης που συντελέστηκε στη Βόρεια Ελλάδα τα τελευταία 15 χρόνια

Λίγες ώρες πριν βρεθεί στο βήμα του Project Management Congress 2017, ο πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος Αθανάσιος Σαββάκης περιγράφει στο news247.gr το μέγεθος της αποβιομηχάνισης που συντελέστηκε στη Βόρεια Ελλάδα τα τελευταία 15 χρόνια και θέτει την παραγωγική ανασυγκρότηση ως τον κεντρικό στόχο της επόμενης διετίας. Ο κ.Σαββάκης επισημαίνει πως το υψηλό ενεργειακό κόστος αποτελεί τροχοπέδη για την ανάπτυξη της βιομηχανίας, θέτει ψηλά στην αντζέντα την αποκάτασταση των σχέσεων επιχειρήσεων και εγχώριου τραπεζικού συστήματος,ενώ κάνει λόγο για διαχρονική απουσία βιομηχανικής πολιτικής.

Συνέντευξη στον Λευτέρη Αρβανίτη

1. Ποιά είναι η έκταση της αποβιομηχάνισης στη Βόρεια Ελλάδα; Με δεδομένο πως η τάση αυτή άρχισε να εκδηλώνεται αρκετά χρόνια πριν την κρίση, που εντοπίζετε τις βασικές της αιτίες;

Η αποβιομηχάνιση της τελευταίας δεκαετίας είναι προφανές ότι έχει επιδράσει αρνητικά στην τοπική οικονομία και κυρίως στην τοπική αγορά εργασίας. Δυστυχώς, η πολύχρονη οικονομική κρίση που βιώνει η χώρα μας αποτελεί μοναδικό φαινόμενο σε διάρκεια παγκοσμίως έχει φέρει προ πολλού στο όριο επιβίωσης και τις υπάρχουσες μεταποιητικές επιχειρήσεις στη Βόρεια Ελλάδα, που έχουν αντέξει όλα αυτά τα χρόνια.

Βεβαίως, για τον επιχειρηματικό κόσμο της Βορείου Ελλάδος δεν είναι μόνο η οικονομική κρίση που συνετέλεσε στην αποβιομηχάνιση, αλλά κυρίως τα πολλά και ποικίλα προσκόμματα από το επιχειρηματικό περιβάλλον τα οποία πραγματικά αποτελούν τροχοπέδη στην καθημερινότητα του συνόλου των μεταποιητικών επιχειρήσεων της Βορείου Ελλάδος.

Αναγνωρίζουμε ότι πράγματι το κόστος εργασίας έχει μειωθεί αρκετά τα τελευταία χρόνια. Απ' την άλλη μεριά όμως έχει αυξηθεί κατακόρυφα το ενεργειακό κόστος, το οποίο πλέον καθιστά τη χώρα μας ως μία απ΄ τις ακριβότερες ενεργειακά χώρες της Ευρώπης, με προφανή αρνητικά αποτελέσματα στην ανταγωνιστικότητα των προϊόντων μας στις διεθνείς αγορές.

Συγκεκριμένα, το κόστος ηλεκτρικής ενέργειας για τη βιομηχανία είναι υψηλότερο κατά 30% σε σχέση με το αντίστοιχο κόστος που ισχύει στην Ευρώπη. Το συγκεκριμένο κόστος είναι υψηλό λόγω των υψηλών ρυθμιστικών υποχρεώσεων των επιχειρήσεων και λόγω του υψηλού ειδικού φόρου κατανάλωσης.

Αναφορικά με το κόστος φυσικού αερίου για τη βιομηχανία, στη χώρα μας αυτό είναι υψηλότερο κατά 40% σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη, η αγορά είναι κλειστή και δεν υπάρχει η δυνατότητα εναλλακτικού προμηθευτή για τη βιομηχανία.

Οι φορολογικές ελαφρύνσεις, η μείωση των τιμολογίων της ηλεκτρικής ενέργειας, και οι θεσμικές αλλαγές που είναι απαραίτητες για τη μείωση του κόστους ενέργειας, υλοποιούμενες με βεβαιότητα θα βοηθήσουν στη βιωσιμότητα των εγχώριων επιχειρήσεων και στη διατήρηση πλήθους θέσεων εργασίας στη χώρα.

Από την άλλη μεριά το δεύτερο μεγάλο ζήτημα στη δομή του κόστους παραγωγής και λειτουργίας των επιχειρήσεών μας είναι το χρηματοοικονομικό κόστος. Για τη μείωση του χρηματοοικονομικού κόστους είναι απαραίτητη η άμεση αποκατάσταση των σχέσεων των επιχειρήσεων με το εγχώριο τραπεζικό σύστημα. Με τον όρο αποκατάσταση σχέσεων επιχειρήσεων και εγχώριου τραπεζικού συστήματος, εννοούμε σαφώς την παροχή ρευστότητας προς τις επιχειρήσεις.

Κυρίαρχο ρόλο για την παροχή ρευστότητας από το εγχώριο τραπεζικό σύστημα προς τις επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα της οικονομίας, διαδραματίζουν οι όροι χρηματοδότησής τους, που τίθενται βεβαίως από τις τράπεζες. Οι όροι αυτοί κατ’ ουσίαν θεμελιώνουν τη σχέση καθεμιάς επιχείρησης με το τραπεζικό σύστημα. Επειδή κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης έχουν μεταβληθεί οι όροι συνεργασίας επιχειρήσεων – τραπεζών σε βάρος όμως των επιχειρήσεων (π.χ. αύξηση επιτοκίων χορηγήσεων, μείωση ορίων δανειοδότησης κλπ), θα πρέπει άμεσα για την επιβίωση των επιχειρήσεων του ιδιωτικού τομέα και για την ανάπτυξη της χώρας, να αποκατασταθεί η σχέση μεταξύ των επιχειρήσεων και των τραπεζών.

Δυστυχώς, στη Βόρεια Ελλάδα η έκταση της αποβιομηχάνισης είναι μεγάλη και σημαντική τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια. Για την καταγραφή της πραγματικής κατάστασης της βιομηχανίας σήμερα στη Βόρεια Ελλάδα, ο ΣΒΒΕ συνεργάζεται με την ΕΤΒΑ – ΒΙΠΕ, ούτως ώστε, επαναλαμβάνω, να καταγράψουμε την πραγματική κατάσταση της μεταποίησης στις 20 Περιφερειακές Ενότητες του Βορειοελλαδικού Τόξου.

Σύμφωνα λοιπόν με τα προσωρινά στοιχεία της έρευνάς μας, η οποία αφορά στην υπάρχουσα κατάσταση μεταποιητικών ΑΕ και ΕΠΕ σε όλη τη Βόρεια Ελλάδα, τα ποσοστά των λουκέτων που έχουν μπει σε επιχειρήσεις που υπήρχαν το 2000 και που ιδρύθηκαν ενδιάμεσα τα προηγούμενα δεκαεπτά χρόνια, είναι πραγματικά απογοητευτική:

  • Στον Έβρο έχουν κλείσει το 63% των μεταποιητικών ΑΕ και ΕΠΕ.
  • Στο Κιλκίς έχουν μείνει λιγότερες από το 50% των επιχειρήσεων, ενώ η μοναδική αυτοδιοικούμενη βιομηχανική περιοχή της Βόρειας Ελλάδας, φθίνει καθημερινά.
  • Στη Ροδόπη έκλεισε το 34% των επιχειρήσεων.
  • Στα Γιάννενα περισσότερο από το 20%, των επιχειρήσεων, συγκεκριμένα 22%.
  • Στην Καστοριά επίσης το 21% των επιχειρήσεων, χωρίς να έχουν συνυπολογιστεί το πλήθος των εργαστηρίων γούνας της περιοχής, τα οποία είτε έκλεισαν, είτε βρίσκονται σε δυσχερή οικονομική και λειτουργική κατάσταση.
  • Στη μεγαλύτερη βιομηχανική περιοχή της χώρας μας, στη ΒΙΠΕ της Σίνδου, το καμάρι της Θεσσαλονίκης, λειτουργεί περίπου το 70% των επιχειρήσεων σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια.

Αντιλαμβάνεστε το ύψος των επενδεδυμένων κεφαλαίων τα οποία έχουν χαθεί και τις χιλιάδες θέσεις εργασίας που απωλέσθησαν τα προηγούμενα χρόνια και ειδικά την τελευταία επταετία της οικονομικής κρίσης.

Σε κάθε περίπτωση, συνεχίζουμε μαζί με την ΕΤΒΑ ΒΙΠΕ την πολύ δύσκολη προσπάθεια της καταγραφής της πραγματικής κατάστασης τη μεταποίησης. Επαναλαμβάνω, για να μην υπάρχουν παρανοήσεις με τα ποσοστά αποβιομηχάνισης που σας ανέφερα: αφορούν ΑΕ και ΕΠΕ και όχι εργαστήρια. Επίσης, είναι προσωρινά στοιχεία και όχι τα τελικά. Τα τελικά θα ανακοινωθούν με την ολοκλήρωση της μελέτης και με αποτελέσματα μεγάλης έρευνας μεταξύ των μεταποιητικών επιχειρήσεων στη Βόρεια Ελλάδα, για τις κατευθύνσεις βιομηχανικής πολιτικής και τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στη λειτουργία τους.

2. Γραφειοκρατία, υπερφορολόγηση και υψηλό λειτουργικό κόστος είναι τα “προσκόμματα” που βρίσκουν οι επιχειρηματίες όταν καλούνται να επενδύσουν. Θα μας περιγράψετε τι εννοούμε φιλικό επενδυτικό περιβάλλον;

Με το όρο φιλικό επενδυτικό περιβάλλον εννοούμε προφανώς την άρση των ποικίλων προσκομμάτων και εμποδίων για την υλοποίηση επενδύσεων για την τόνωση της επιχειρηματικότητας στη χώρα.

Για να γίνει όμως πράξη η αναγκαία τόνωση της επιχειρηματικότητας στη χώρα με κάθε είδους επενδύσεις θα πρέπει να αρθούν πολλά και ποικίλα εμπόδια στην καθημερινή δραστηριοποίηση των Ελληνικών επιχειρήσεων και ειδικά των μεταποιητικών επιχειρήσεων.

Εμπόδια που αφορούν:

1. στην πρόσβαση στη χρηματοδότηση των υποψήφιων επενδυτών,

2. στην ικανότητα της οικονομίας να θέσει σε προτεραιότητα τις επενδύσεις στη βιομηχανική παραγωγή,

3. στην ανάπτυξη καινοτόμων προϊόντων και υπηρεσιών, σε συνδυασμό με την υλοποίηση ουσιαστικών δράσεων μεταφοράς τεχνολογίας σε όλο το φάσμα της εγχώριας επιχειρηματικότητας,

4. στην εναρμόνιση της χώρας μας με τα διεθνή και ευρωπαϊκά δεδομένα, στον τομέα της ενέργειας και ειδικά στο πεδίο του κόστους ενέργειας,

5. στην έμπρακτη υποστήριξη των εξωστρεφών επιχειρήσεων, κατά το πρότυπο άλλων χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

6. στη σταθερότητα του φορολογικού πλαισίου που διέπει την επιχειρηματικότητα, και το οποίο αποτελεί ίσως τη βασικότερη παράμετρο της αξιοπιστίας μιας χώρας που επιθυμεί να προσελκύσει κεφάλαια από ξένους επενδυτές,

7. στην εύρυθμη λειτουργία και εποπτεία της εγχώριας αγοράς και στην τήρηση των κανόνων ανταγωνισμού,

8. στην ταχεία απονομή της δικαιοσύνης, και στην κατά προτεραιότητα εξέταση θεμάτων που αφορούν στην επιχειρηματικότητα. Παράλληλα, το σύστημα απονομής δικαιοσύνης θα πρέπει να ενισχυθεί με τη θεσμοθέτηση εκθέσεων επιπτώσεων του κάθε νόμου στην επιχειρηματικότητα γεγονός που αυτόματα θα συνιστά ένα μεγάλο βήμα προς την κατεύθυνση της καλής νομοθέτησης στην Ελλάδα, και,

9. στη δημιουργία προϋποθέσεων δημιουργίας ποιοτικών θέσεων εργασίας, που θ΄ ανακόψουν το “brain drain” των τελευταίων αυτών ετών.

3. Υπάρχει βιομηχανική πολιτική στην Ελλάδα; Ποιοί θα έπρεπε να είναι οι βασικοί άξονες μιας τέτοιας αναπτυξιακής πολιτικής;

Η ελληνική βιομηχανία τα τελευταία 30 τουλάχιστον χρόνια δεν βρίσκεται στην προτεραιότητα υποστήριξης από την ελληνική πολιτεία . Γι΄ αυτό ο ΣΒΒΕ υποστηρίζει ότι η Γενική Γραμματεία Βιομηχανίας (ΓΓΒ) και γιατί όχι, το Υπουργείο Βιομηχανίας – πρόταση του ΣΒΒΕ - , θα πρέπει ν΄ αποτελέσει το εστιακό σημείο της παραγωγικής ανασυγκρότησης και αναδιάρθρωσης της χώρας. Κι αυτό θα επιτευχθεί αν από «απλός» διαχειριστής Ευρωπαϊκών προγραμμάτων, μετεξελιχθεί σε δομή στρατηγικού σχεδιασμού της απαραίτητης βιομηχανικής πολιτικής για τη χώρα.

Επειδή ακριβώς απουσιάζει η βιομηχανική πολιτική στη χώρα, οι αρχές βιομηχανικής πολιτικής που κατά τον ΣΒΒΕ θα πρέπει να τη διέπουν από τώρα και στο εξής και οι οποίες θα πρέπει να εφαρμόζονται από την εκάστοτε κυβέρνηση, είναι:

1. Η συνεπής, ακέραια και αδιάβλητη εφαρμογή των κανόνων λειτουργίας και ελέγχου των αγορών.

2. Οι επικρατούσες οικονομικές συνθήκες να επιτρέπουν την ανάπτυξη και βελτίωση της ανταγωνιστικότητας των μεταποιητικών επιχειρήσεων, και,

3. Η λειτουργία των επιχειρήσεων μέσα σε ένα σταθερό, απλό και φιλικό κανονιστικό περιβάλλον.

Στη συνέχεια θα πρέπει να μετουσιωθούν οι παραπάνω αρχές σε άξονες βιομηχανικής πολιτικής. Κατά τον ΣΒΒΕ, οι σημαντικότεροι άξονες βιομηχανικής πολιτικής, είναι:

1. κανονιστικές διατάξεις και ρυθμίσεις για τη βελτίωση της λειτουργίας των αγορών,

2. προγράμματα χρηματοδοτικής υποστήριξης,

3. πολιτικές ενίσχυσης της διεθνοποίησης και της εξωστρέφειας, και,

4. πολιτικές ενίσχυσης της καινοτομικής ικανότητας των επιχειρήσεων.

5. οριζόντιες πολιτικές

Βεβαίως, για μας είναι αυτονόητο ότι η βιομηχανική πολιτική θα πρέπει απαραίτητα να συνοδεύεται και από μέτρα που θα βελτιώνουν την καθημερινότητα των επιχειρήσεων και θα επιλύουν κρίσιμα ζητήματα για την επιβίωσή τους.

4. Πέρα από τη διεθνή συγκυρία και την κρίση, πιστεύετε ότι ακολουθούσαμε και ένα λάθος παραγωγικό μοντέλο τα προηγούμενα χρόνια;

Η απάντηση είναι προφανώς θετική. Αυτό αποδεικνύεται άλλωστε και από τον δημόσιο διάλογο των τελευταίων ετών της οικονομικής κρίσης, κατά τα οποία εκτός από τους φορείς υποστήριξης της επιχειρηματικότητας, το σύνολο των κομμάτων του ελληνικού κοινοβουλίου υποστηρίζουν την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της χώρας. Βεβαίως, δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει το γεγονός ότι τα προηγούμενα τριάντα και πλέον χρόνια βιώσαμε τη διόγκωση του κράτους και την επικυριαρχία του στην οικονομία, αφού πριν την κρίση τα στοιχεία μας δείχνουν ότι το κράτος κυριαρχούσε την οικονομία σε ποσοστό περίπου 70%.

Επιπλέον, η επιχειρηματικότητα συνολικά έχει βρεθεί στο στόχαστρο της κοινωνίας αφού καλλιεργήθηκε συστηματικά η συγκεκριμένη νοοτροπία εναντίον των υγειών επιχειρήσεων και ειδικά της βιομηχανίας γεγονός που έστρεψε την οικονομία στη διόγκωση του κράτους στη δεκαετία του ΄80 και στη στροφή προς τις υπηρεσίες κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ΄90.

Πλέον εκ του αποτελέσματος, και εννοώ αφενός την οικονομική κρίση, και αφετέρου την αδυναμία ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας είναι ολοφάνερο ότι αποτελεί αδήριτη ανάγκη η αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της χώρας. Εάν η παραγωγική βάση της χώρας ήταν πραγματικά μεγαλύτερη και παρήγαγε περισσότερα διεθνώς εμπορεύσιμα προϊόντα, η κρίση που βιώσαμε θα ήταν σαφώς ηπιότερη, ενώ με βεβαιότητα θα είχαμε εξέλθει προ πολλού απ΄αυτήν.

5. Εκτός από τις ευθύνες του κράτους είναι διαδεδομένη η άποψη πως είχαμε να κάνουμε και με ένα μεγάλο ποσοστό κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών. Ότι δεν έβαζαν το χέρι στην τσέπη, δεν επένδυαν στο μέλλον και άρα οι επιχειρήσεις τους ήταν ευάλωτες σε μια κρίση και κυρίως βασίζονταν όχι στην αγορά αλλά στο κρατικό χρήμα.

Σας εξήγησα προηγουμένως ότι η ζήτηση που δημιουργήθηκε στην ελληνική οικονομία εξαιτίας της διόγκωσης του κράτους προφανώς δημιούργησε επιχειρήσεις που η εξάρτησή τους από το κράτος ήταν μεγάλη. Όσον αφορά το δεύτερο σκέλος της ερώτησής σας θεωρώ ότι όσοι πιθανόν έπραξαν αυτό το οποίο μου λέτε, όντως ήταν ευάλωτοι και όντως δέχθηκαν ή δέχονται τα αποτελέσματα των στρατηγικών τους επιλογών.

Σε κάθε περίπτωση σε μια ελεύθερη οικονομία ο επιχειρηματίας πρέπει να αναλαμβάνει την ευθύνη των επιλογών του.

6. Η σημερινή βιομηχανική πολιτική δίνει την εντύπωση ότι αρχίζει και τελειώνει στα συγχρηματοδοτούμενα έργα του ΕΣΠΑ. Ακούγεται σαν να μη μάθαμε από το παρελθόν και αναπαράγουμε ένα αποτυχημένο μοντέλο.

Έχω τονίσει επανειλημμένως την απουσία βιομηχανικής πολιτικής στη χώρα γ΄ αυτό και ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος (ΣΒΒΕ), με τις δημόσιες τοποθετήσεις του την τελευταία δεκαετία, με τις ρεαλιστικές και τεκμηριωμένες θέσεις του, τη διοργάνωση συνεδρίων, συναντήσεων εργασίας και δράσεων δημόσιου διαλόγου, υποστηρίζει τη δημιουργία ενός συνεκτικού πλέγματος βιομηχανικής πολιτικής που θα δώσει στρατηγική κατεύθυνση στη βιομηχανία και θα συμβάλει αποτελεσματικά στην παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Έχουμε επισημάνει επανειλημμένα ότι τα τελευταία είκοσι και πλέον χρόνια η όποια βιομηχανική πολιτική εξαντλείται στην υλοποίηση και στη διαχείριση συγχρηματοδοτούμενων προγραμμάτων. Αυτό θα πρέπει να ανατραπεί, και, το κυριότερο, θα πρέπει να γίνει κτήμα όλων όσων σχεδιάζουν πολιτικές ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας ότι γι΄αυτές τις πολιτικές απαραίτητα θα πρέπει να αναπτύσσονται συνέργιες και να υπάρχει συμπληρωματικότητα.

Από την άλλη μεριά, στο πεδίο των θεσμικών ζητημάτων που αποτελούν προκλήσεις για να κερδηθεί το στοίχημα της ανάπτυξης, πιστεύουμε ότι θα πρέπει να πάψει η συνεχής υποβάθμιση των τελευταίων ετών των μηχανισμών της Δημόσιας Διοίκησης που είναι επιφορτισμένες με την έμπρακτη υποστήριξη της βιομηχανίας. Στο πλαίσιο αυτό, θα πρέπει ν΄ αναβαθμιστούν τόσο η Γενική Γραμματεία Βιομηχανίας (ΓΓΒ) – θεωρώ ότι είναι κομβικής σημασίας η επανασύσταση του Υπουργείου Βιομηχανίας με ουσιαστικές αρμοδιότητες - όσο και η Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας (ΓΓΕΤ), που τα τελευταία χρόνια δεν διαδραματίζουν τον ρόλο και την αποστολή που τους αρμόζει. Για την αντιστροφή της ανεπιθύμητης αυτής κατάστασης, ο ΣΒΒΕ προτείνει την αναζήτηση εκείνων των ριζικών διοικητικών μεταρρυθμίσεων, στις δύο αυτές Γενικές Γραμματείες που θα οδηγήσουν σε πραγματική παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, με επίκεντρο πάντοτε τη βιομηχανία.

Στο πλαίσιο αυτό, ο ΣΒΒΕ θεωρεί ότι η παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας που για όλους είναι ζητούμενο τα τελευταία χρόνια, θα πρέπει να αποτελέσει τη μεγάλη πρόκληση της επόμενης διετίας. Γι’ αυτό προτείνουμε κράτος και επιχειρήσεις να σχεδιάσουμε μια νέα βιομηχανική πολιτική, βασικοί άξονες της οποίας θα είναι:

1. Οι οριζόντιες πολιτικές

2. Οι κανονιστικές διατάξεις και ρυθμίσεις για τη βελτίωση της λειτουργίας των αγορών

3. Τα προγράμματα χρηματοδοτικής υποστήριξης

4. Οι πολιτικές ενίσχυσης της διεθνοποίησης και της εξωστρέφειας, και,

5. Οι πολιτικές ενίσχυσης της καινοτομικής ικανότητας της βιομηχανίας.

Τέλος, θέλω να σας πω ότι εδώ και περίπου δύο χρόνια λειτουργεί μια σημαντική πρωτοβουλία του Υπουργείου Ανάπτυξης με την επωνυμία «Forum Βιομηχανίας». Tα μέχρι στιγμής αποτελέσματα του Forum είναι αρκετά ενθαρρυντικά, αφού επιχειρήσεις, φορείς υποστήριξης της επιχειρηματικότητας και στελέχη της δημόσιας διοίκησης συζητούν για προτείνουν συγκεκριμένα μέτρα βιομηχανικής πολιτικής. Ζητούμενο είναι από δω και μετά η μετουσίωση των συγκεκριμένων προτάσεων σε συγκεκριμένες κυβερνητικές πρωτοβουλίες με στόχο πάντοτε την αύξηση της συνεισφοράς της βιομηχανίας στο ΑΕΠ της χώρας από το ισχνό 8,9% σήμερα στο 12% το 2020. Αυτή είναι η πρόταση του ΣΒΒΕ την οποία υποστηρίζει με τεχνοκρατικά τεκμηριωμένες θέσεις και προτάσεις στο πλαίσιο της συμμετοχής του στο «Forum Βιομηχανίας».

7. Εκτός από τον τουρισμό, ποιοι είναι οι κλάδοι που σημειώνουν ανάκαμψη τα τελευταία χρόνια στη Βόρεια Ελλάδα; Υπάρχουν χρηματοδοτικά εργαλεία κλαδικά που να ενισχύουν συγκεκριμένους τομείς

Επειδή ακριβώς η οικονομική κρίση έχει στρέψει το σύνολο της μεταποιητικής δραστηριότητας προς την παραγωγή διεθνώς εμπορεύσιμων προϊόντων, θα σας έλεγα ότι υπάρχουν επιχειρήσεις – διαμάντια στη Βόρεια Ελλάδα οι οποίες δραστηριοποιούμενες ακριβώς στις διεθνείς αγορές έχουν καταφέρει να ξεπεράσουν την οικονομική κρίση, να διακρατήσουν τις υφιστάμενες θέσεις εργασίας και να δημιουργήσουν καινούργιες, ενώ διαρκώς μεγεθύνονται, γεγονός που έχει θετικό αντίκτυπο στα κρατικά έσοδα. Αβίαστα θα σας έλεγα ότι ο κλάδος τον τροφίμων και ποτών πρωτοπορεί προς αυτή την κατεύθυνση, μαζί με τον κλάδο των δομικών υλικών. Μάλιστα, για τον κλάδο των δομικών υλικών δυναμικές εξωστρεφείς, υγιείς μεταποιητικές επιχειρήσεις της Βορείου Ελλάδος, πρωτοπορούν παγκοσμίως εξάγοντας προϊόντα υψηλής τεχνολογίας τα οποία έχουν σημαντική αποδοχή σε δύσκολες αγορές όπως αυτή των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και της Μεγάλης Βρετανίας.

Σε κάθε περίπτωση όμως, το σημαντικό ζήτημα που παραμένει είναι η επίλυση των προβλημάτων για το σύνολο της μεταποιητικής δραστηριότητας της χώρας, τα οποία είναι πολλά και χρονίζοντα, και τα οποία αν λυθούν έστω και κατά ένα μέρος, τότε θα μπορέσουν να συμβάλλουν στην παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας και στην ανάταξη της ελληνικής οικονομίας.

Ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα είναι η μείωση του κόστους παραγωγής και λειτουργίας των μεταποιητικών επιχειρήσεων. Για την επίλυση του συγκεκριμένου προβλήματος, ζητάμε:

1. Ενίσχυση της ρευστότητας, με:

• Ρύθμιση κόκκινων δανείων

• Συμψηφισμό οφειλών

• Πληρωμή οφειλών του κράτους προς τις επιχειρήσεις

2. Δημιουργία νέου πλαισίου στήριξης της παραμεθόριας βιομηχανίας

• Αντικατάσταση του 12% επιδότηση του κόστους εργασίας για τη Θράκη

• Εξεύρεση λογιστικής ρύθμισης εκκρεμοτήτων επιδοτήσεων κόστους

εργασίας παλαιοτέρων ετών

3. Μείωση λειτουργικού κόστους με την κατάργηση μη ανταποδοτικών τελών και επιβαρύνσεων

4. Μείωση χρηματοοικονομικού κόστους

5. Μείωση των τιμολογίων της ενέργειας

6. Εξορθολογισμός των σχέσεων βιομηχανίας και αλυσίδων λιανεμπορίου

7. Καταπολέμηση καθυστερήσεων πληρωμών στις εμπορικές συναλλαγές

Το επόμενο μεγάλο πρόβλημα είναι η ισχύουσα φορολογική πολιτική, η οποία πρέπει να αλλάξει αλλά με αναπτυξιακά κριτήρια. Ο ΣΒΒΕ προτείνει:

1. Περιορισμό της φοροδιαφυγής

2. Μείωση των συντελεστών εταιρικής φορολόγησης

3. Επιτάχυνση διαδικασιών επιστροφής πιστωτικού ΦΠΑ

4. Επαναφορά της καταβολής ποσοστού 10% για την προσφυγή στα Διοικητικά Δικαστήρια

8. Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα των επιχειρήσεων είναι αυτό της ρευστότητας. Με δεδομένη την καλύτερη θέση των ανταγωνιστικών επιχειρήσεων στην Ευρώπη λόγω του “χαμηλού κόστους του χρήματος” που δανείζονται, ποιός οφείλει να είναι ο ρόλος των τραπεζών στη διαδικασία παραγωγικής ανασυγκρότησης; Λείπει η ύπαρξη μιας αναπτυξιακής τράπεζας, στην ίδρυση της οποίας είχε δεσμευτεί ο πρωθυπουργός;

Επειδή ακριβώς οι τράπεζες είναι σημαντικό κομμάτι του «κυκλώματος» λειτουργίας μιας οικονομίας, θα πρέπει και αυτές να διαδραματίσουν ρόλο υποστηρικτή της ανάπτυξης. Για να συμβεί όμως αυτό θα πρέπει να λύσουν τα δικά τους προβλήματα, αφού μετά από τρεις ανακεφαλαιοποιήσεις βρίσκονται εγκλωβισμένες με το ζήτημα της διαχείρισης των κόκκινων δανείων. Αν λυθεί το συγκεκριμένο ζήτημα, τότε είμαι βέβαιος ότι οι τράπεζες μπορούν πραγματικά να εισφέρουν θετικά στην προοπτική ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας.

Όσον αφορά το θέμα της αναπτυξιακής τράπεζας θεωρούμε ότι αποτελεί σημαντική πρωτοβουλία της κυβέρνησης, η υλοποίηση της οποίας αναμφίβολα θα εισφέρει θετικά στην παραγωγική ανασυγκρότηση και στην έμπρακτη υποστήριξη της υγιούς βάσης της ελληνικής οικονομίας.

9. Ζήσαμε ιδιαίτερα στη Θεσσαλονίκη τη δεκαετία του ’90, το μύθο των Βαλκανίων ως παρθένο πεδίο επενδυτικής δραστηριότητας. Η κρίση έβαλε φρένο στην τάση αυτή. Θεωρείτε ότι οι γειτονικές χώρες και η Νοτιοανατολική Ευρώπη αποτελούν προνομιακές αγορές και πάλι για τους Έλληνες επιχειρηματίες.

Στις γειτονικές Βαλκανικές χώρες, οι Έλληνες επιχειρηματίες παραμένουν απ΄ τους μεγαλύτερους επενδυτές. Ως εκ τούτου το ύψος των επενδεδυμένων κεφαλαίων είναι η απόδειξη ότι οι αγορές αυτές παραμένουν ουσιαστικά επιχειρηματική «ενδοχώρα» της Βορείου Ελλάδος, οι δε αγορές προφανώς αποτελούν αγορές στόχους για τις ελληνικές επιχειρήσεις.

10. Πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία στη Θεσσαλονίκη το Thessaloniki Summit και τώρα είστε καλεσμένος ομιλητής, στην Αθήνα, στο Project Management Congress 2017. Με την εμπειρία του Summit πως αποτιμάτε τη χρησιμότητα τέτοιων διοργανώσεων; Τα αποτελέσματα των εργασιών λαμβάνονται υπόψιν και μεταφέρονται σε υψηλό επίπεδο που είναι άλλωστε και ο στόχος.

To εφετινό Thessaloniki Summit είχε ως μήνυμα: «Ισχυρή και Ανταγωνιστική βιομηχανία ως προϋπόθεση για ένα νέο παραγωγικό μοντέλο».

Στο επίκεντρο της συζήτησης τέθηκαν η Ευρωπαϊκή βιομηχανική πολιτική και οι γενικότερες κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ανάπτυξη και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, οι επενδυτικές ευκαιρίες στη χώρα μας και η επιχειρηματική καινοτομία ως βασική προϋπόθεση παραγωγής διεθνώς εμπορεύσιμων προϊόντων υψηλής προστιθέμενης αξίας.

Το κύρος και η αξιοπιστία της περυσινής επιτυχημένης διοργάνωσης, επικυρώθηκε εφέτος αφενός με τις ομιλίες του Πρωθυπουργού και του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, και αφετέρου από τη συμμετοχή περισσότερων των 60 ομιλητών από την Ελλάδα και το εξωτερικό, καθώς και από ευρωπαϊκά think tanks .

Στόχος του Thessaloniki Summit 2017 ήταν η επιτάχυνση της αναπτυξιακής πορείας της χώρας, μέσω πολιτικών για την έμπρακτη υποστήριξη της μεταποιητικής δραστηριότητας, για την ενίσχυση της αγοράς εργασίας καθώς και η δημιουργία συνεργιών με την Ευρωπαϊκή Ένωση, Κυβερνήσεις, Κεντρικές Τράπεζες και Επιχειρηματικούς Φορείς, προκειμένου να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότατά και ο τομέας των επενδύσεων και να τεθούν οι βάσεις για μια ολοκληρωμένη και βιώσιμη οικονομική και βιομηχανική πολιτική.

‘Αρα, η ταυτόχρονη παρουσία Πρωθυπουργού και Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης απαντά στο ερώτημά σας, μιας και τα αποτελέσματα μιας διοργάνωσης υψηλού κύρους όπως το Thessaloniki Summit είναι φανερό ότι κινητοποιούν περαιτέρω την πολιτική ηγεσία της χώρας και αυξάνουν το ενδιαφέρον των αρμόδιων στελεχών της δημόσιας διοίκησης για τη μετουσίωση των σημαντικών συμπερασμάτων που εξάγονται απ΄αυτές στις προσφορότερες κατά το δυνατόν πολιτικές για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας.

ΦΩΤΟ SOOC

ADVERTISING

SHARE: