Tiki-taka vs ταλέντου: Η Μπαρτσελόνα ψάχνει δικαίωση

FC Barcelona's Lionel Messi from Argentina, right, chats with his coach Josep Guardiola after he scored against Athletic Bilbao during their Spanish La Liga soccer match at the Camp Nou stadium in Barcelona, Spain, Saturday, April 03, 2010. (AP Photo/David Ramos)

Μπαρτσελόνα 2011 εναντίον Μπαρτσελόνα 2015. Ποια είναι η καλύτερη; Το μεγάλο δίλημμα χρειάζεται απάντηση.

Πέρασε σχεδόν ένας μήνας στον οποίο τέθηκαν ορισμένα σοβαρά διλήμματα από το Sport24.gr σε συνεργασία με το NIVEA MEN. Το μεγάλο ερώτημα αφορούσε την καλύτερη ομάδα του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου από τις αρχές της δεκαετίας του '90 και μετά. Οι χιλιάδες ψήφοι έδωσαν μία πρώτη απάντηση, αφού πλέον γνωρίζουμε το όνομα της ομάδας: Μπαρτσελόνα. Αυτό που δεν είναι γνωστό, όμως, είναι ποιας εποχής, διότι οι 'μπλαουγκράνα' συμμετείχαν στον διαγωνισμό με 4 υποψηφιότητες!

Έπειτα από αλλεπάλληλες ψηφοφορίες, η Μπαρτσελόνα το 2011 και η Μπαρτσελόνα του 2015 έφτασαν μέχρι τον τελικό αυτού του ιδιότυπου τουρνουά, τον νικητή του οποίου καθορίζεις εσύ με την ψήφο σου. Το βέβαιο είναι ότι στην πρωτεύουσα της Καταλονίας πανηγυρίζουν.

Το δίλημμα, όμως, δεν είναι απλό. Η επιλογή δεν πρέπει να γίνει... αψήφιστα. Οι επιλογές των αναγνωστών προκάλεσαν ίσως το κορυφαίο δίλημμα που θα μπορούσε να τεθεί σε αυτό το επίπεδο: το απόλυτο σύστημα εναντίον του απόλυτου ταλέντου. Μία καλοκουρδισμένη μηχανή, όπου όλοι γνώριζαν τι έπρεπε να κάνουν και ουδείς αντίπαλος βρήκε τρόπο να τη σταματήσει εναντίον μιας επιθετικής τριπλέτας που μπορούσε να σμπαραλιάσει οποιαδήποτε άμυνα. Από τη μία η Μπαρτσελόνα του Πεπ Γκουαρδιόλα, του Τσάβι και του tiki-taka, από την άλλη η Μπαρτσελόνα του Λιονέλ Μέσι, του Λουίς Σουάρες και του Νεϊμάρ!

Οι δύο ομάδες που έφτασαν μέχρι την κατάκτηση του τροπαίου στο Champions League προφανώς και είναι αλληλένδετες. Τόσο σε παίκτες όσο και στη γενικότερη φιλοσοφία, οι ομοιότητες είναι τεράστιες. Ωστόσο, κάθε μία από τις δύο ομάδες είχε κύρια πηγή έμπνευσης διαφορετικά στοιχεία κι εκεί η ψήφος στην πλατφόρμα του Sport24.gr θα κάνει τη διαφορά.

Η Μπαρτσελόνα του 2010-2011 προερχόταν από ένα 'ηχηρό' χαστούκι. Δεν ήταν τόσο ο αποκλεισμός στο Copa del Rey από τη φάση των 16 ελέω Σεβίλλης, όσο οι... πανηγυρισμοί του Ζοζέ Μουρίνιο με τα χέρια ψηλά μέσα στο 'Καμπ Νόου', στη ρεβάνς των ημιτελικών του Champions League με την Ίντερ. Μια νίκη που ουσιαστικά έχρισε επόμενο προπονητή της Ρεάλ Μαδρίτης τον Πορτογάλο τεχνικό και τον κατέστησε τον απόλυτο εχθρό των 'μπλαουγκράνα' από το 2011 και για μια 3ετία.

Ο Γκουαρδιόλα είχε αφήσει τους πειραματισμούς με έναν κλασικό φουνταριστό, ακόμα κι επιπέδου Ζλάταν Ιμπραχίμοβιτς, κάνοντας την κίνηση ματ για το μέλλον του παγκοσμίου ποδοσφαίρου. Ο Μέσι μετατοπίστηκε από δεξιά στον άξονα και εγένετο το απόλυτο 'ψευδοεννιάρι'. Με αυτόν τον τρόπο προστέθηκε ο κρίκος της 'αλυσίδας' για το απόλυτο tiki-taka που θα ακολουθούσε. Ο Τσάβι βρισκόταν στα καλύτερά του, ο Ινιέστα προερχόταν από το γκολ που έδωσε στην Ισπανία το Παγκόσμιο Κύπελλο και ο Σέρχιο Μπουσκέτς είχε 'κλειδώσει' πλέον στην ενδεκάδα των Καταλανών. Μαζί με τον Πέδρο δεξιά και τον Νταβίδ Βίγια αριστερά, καθώς και τους Ντάνι Άλβες και Ερίκ Αμπιντάλ στα άκρα της άμυνας, εκείνη η ομάδα είχε φτιαχτεί για να 'σκοτώνει' τον αντίπαλο με πάσες, να ανοίγει την άμυνά του και να σκοράρει την κατάλληλη στιγμή, συνήθως με ανενόχλητα πλασέ εντός μικρής περιοχής.

Με αυτά τα δεδομένα, η επιτυχία ήταν αναπόφευκτη. Οι 16 σερί νίκες στο πρωτάθλημα την έφεραν στην 1η θέση με το πέρας της 13ης αγωνιστικής και το περίφημο 5-0 επί της Ρεάλ του Μουρίνιο, θέση που δεν άφησαν ποτέ μέχρι τέλους, φτάνοντας μέχρι τους 96 βαθμούς! Ο 3ος σερί τίτλος της Μπαρτσελόνα δεν ήταν αρκετός για να κριθεί πετυχημένη η σεζόν. Χρειαζόταν και το Champions League, το οποίο ήρθε στον τελικό του 'Γουέμπλεϊ' με 3-1 επί της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Τα 53 γκολ του Μέσι σε όλες τις διοργανώσεις, τα 23 του Βίγια και τα 22 του Πέδρο οδήγησαν τους Καταλανούς σε ακόμα μια σεζόν συλλογής τροπαίων.

Μόνο που εκείνη η επιθετική τριπλέτα δεν μπορεί να συγκριθεί σε ποιότητα και στάτους με εκείνη της Μπαρτσελόνα 3 χρόνια αργότερα. Ήταν καλοκαίρι του 2014 όταν 'καρποφόρησαν' οι προσπάθειες μηνών της διοίκησης για να αποκτηθεί ο Λουίς Σουάρες. Τα... δαγκώματα του σπουδαίου επιθετικού, ακόμα και σε επίπεδο Παγκοσμίου Κυπέλλου (με θύμα τον Τζιόρτζιο Κιελίνι) είχαν κάνει πιο διαλλακτική τη Λίβερπουλ στο να αποχωριστεί το πιο μεγάλο αστέρι της, αλλά χρειάστηκε και το διόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 81.250.000 ευρώ.

Ο αρχηγός της εθνικής Ουρουγουάης προστέθηκε στην επίθεση της Μπαρτσελόνα που περιελάμβανε τον αρχηγό της εθνικής Αργεντινής (Μέσι) και τον αρχηγό της εθνικής Βραζιλίας (Νεϊμάρ). Με τους MSN στο προσκήνιο, τον Γκουαρδιόλα στην Μπάγερν Μονάχου (στη θέση του ο Λουίς Ενρίκε) και τους Τσάβι και Ινιέστα να γερνούν, το tiki-taka έδωσε τη θέση του σε ένα παιχνίδι κυκλοφορίας μεν, που κατέληγε στις εμπνεύσεις των 3 κορυφαίων επιθετικών. Το αποτέλεσμα ήταν ξανά εξαίσιο. Κατάκτηση του πρωταθλήματος και τελικός με αντίπαλο τη Γιουβέντους. Η νίκη με 3-1 οδήγησε στην προθήκη του 'Καμπ Νόου' το 5ο και τελευταίο -μέχρι σήμερα- τρόπαιο του συλλόγου στη διοργάνωση.

Δύο ομάδες με παρόμοιες επιτυχίες στη σεζόν, δύο ομάδες που είχαν διαφορετική βάση. Ποια είναι η καλύτερη και αξίζει να κερδίσει την ψηφοφορία του Sport24.gr και της NIVEA MEN;

SHARE: