Γιάννης Βαρδής: Είδα τον πατέρα μου στον ύπνο μου. Τον νιώθω κοντά μου

Αντώνης και Γιάννης Βαρδής

Τέσσερα χρόνια μετά τον θάνατο του πατέρα του, Αντώνη Βαρδή, μιλά για την απώλειά του, με αφορμή την κυκλοφορία του τραγουδιού "Μια ζωή θα είσαι εδώ" με τις φωνές και των δύο.

Ρίγος και ανατριχίλα προκαλούν όσα εξομολογείται ο Γιάννης Βαρδής σχετικά με την απουσία του πατέρα του, τέσσερα χρόνια μετά τον θάνατό του. Ο Γιάννης μίλησε για την απώλειά του, την απουσία του, αλλά και την "παρουσία" του με διάφορους τρόπους στην καθημερινότητά του.

Όπως ανέφερε ο Γιάννης σε συνέντευξή του στην espresso, την πρώτη περίοδο του θανάτου του πατέρα του, δεν πήγαινε συχνά στο μνήμα, είχε μια άρνηση. Βέβαια, σημαντικό ρόλο σε αυτό διαδραμάτισε και μια μεταφυσικά εμπειρία που είχε, την οποία περιγράφει ως εξής:

"Η αλήθεια είναι ότι δεν πηγαίνω πολύ συχνά στο μνήμα του πατέρα μου. Τον είχα δει πριν από μερικούς μήνες στον ύπνο μου και μου είχε πει: "Είμαι παντού. Τζάμπα πηγαίνεις". Όμως, μην ξεχνάς ότι μένω στο σπίτι όπου μέναμε μαζί και έχω καθημερινά την ενέργεια του κοντά μου. Του μιλάω καθημερινά, σαν να είναι εκεί. Τον νιώθω κοντά μου".

Ο Γιάννης μίλησε και για το νέο τραγούδι που πρόκειται να κυκλοφορήσει οσονούπω, που φέρει τον τίτλο "Μια ζωή θα είσαι εδώ" και στο οποίο ακούγεται και η φωνή του πατέρα του. Όπως δήλωσε, συγκινήθηκε πάρα πολύ με το που άκουσε τη φωνή του και του ήρθαν ξανά κάποια πολύ έντονα συναισθήματα.

"Από την πρώτη στιγμή που μπήκα στο στούντιο και τον άκουσα να τραγουδάει πήγα να κλάψω. Αλλά είπα στον εαυτό μου ότι πρέπει να τελειώσει η ηχογράφηση. Και έκανα μεγάλη προσπάθεια. Και όταν τελείωσε η ηχογράφηση, λύγισα. Κάθε φορά που το ακούω, κλαίω και νιώθω πολύ έντονα την έλλειψη της παρουσίας του".

Τέλος, ο Γιάννης αναφέρθηκε στις τελευταίες στιγμές του πατέρα του, οι οποίες ήταν πολύ δύσκολες και φορτισμένες, τόσο για τον ίδιο τον Αντώνη, όσο και για τους γύρω του. Ενθυμούμενος τις τελευταίες μέρες που έζησαν μαζί, γεμάτος συγκίνηση δήλωσε τα παρακάτω:

"Υπάρχουν φορές που σκέφτομαι ακόμα εκείνες τις τραγικές στιγμές. Γιατί όταν ένας άνθρωπος τόσο δυναμικός όσο ήταν ο πατέρας μου προσπαθεί να γίνει καλά και δεν τον βοηθάει ο οργανισμός του, αυτό είναι πολύ θλιβερό. Και η μοίρα τον χτύπησε στα αδύνατα σημεία του που ήταν οι φωνητικές του χορδές και η αριστερή του πλευρά... Δεν μπορούσε να μιλάει και δεν μπορούσε να πιάσει κιθάρα. Ήταν δύο "χτυπήματα" που του στοίχισαν πολύ στην ψυχολογία του."

SHARE: