Το χουνέρι της Μέρκελ

Το χουνέρι της Μέρκελ

Υποσχέθηκαν στον πρωθυπουργό ότι θα δώσουν λύση για το χρέος, όπως είχαν κάνει άλλωστε και στον προκάτοχό του

Όλοι ανεξαιρέτως οι Έλληνες πρωθυπουργοί των μνημονίων καταλήγουν κουρασμένοι. Δεν πτοούνται ωστόσο. Η φύση των πολιτικών είναι να πιστεύουν πρώτα οι ίδιοι ότι όλα πάνε καλά. Ή έστω ότι θα πάνε προσεχώς καλύτερα καθώς οι ψηφοφόροι θα εκτιμήσουν το έργο τους, οι συμμαχίες τους θα αρχίσουν να αποδίδουν καρπούς και το σύμπαν θα συνωμοτήσει για να μην απαξιωθούν όπως όλοι οι προηγούμενοι. Όταν τελικά καταλαβαίνουν ότι κάτι δεν πάει καλά, καταρρέουν. Είναι ήδη όμως αργά.

Πάρτε για παράδειγμα τον Αντώνη Σαμαρά. Επί των ημερών του, η διαπραγμάτευση με τους δανειστές γνώρισε ημέρες δόξας. Τον έπεισαν εντέλει ότι με λίγα μέτρα ακόμη θα πάρει το bonus της ρύθμισης του χρέους. Μαζί μ’ αυτή, η επάνοδος στις αγορές και η επιστροφή στην κανονικότητα έμοιαζε βέβαιη. Ο Σαμαράς την είχε στο τσεπάκι. Άρχισαν λογικά να τον ζώνουν τα φίδια όταν κατάλαβε ότι κανείς δεν προτίθεται να βάλει το χέρι στην τσέπη. Η ρύθμιση του χρέους παρέμεινε δέσμευση αλλά όλο κάτι τύχαινε και την ανέβαλλαν.

Ακόμη και στις τελευταίες ημέρες της θητείας του, ο Σαμαράς βαθιά μέσα του πρέπει να πίστευε ότι όλα θα φτιάξουν. Η κάλπη δεν θα τον πίκραινε, οι πολίτες θα τον στήριζαν και τελικά οι δανειστές θα του έδιναν τη λύση που του χρωστούσαν από το ’12. Εν’ τέλει τον ξεγέλασαν και χωρίς περιστροφές και αναστολές πόνταραν στο επόμενο άλογο που έρχονταν καλπάζοντας υπό τους ήχους του Thunderstruck. Η πίκρα για την μαύρη μοίρα που τα έφερε αλλιώς και δεν επιβεβαιώθηκε καμία από τις θετικές προβλέψεις του πρώην πρωθυπουργού, συνοψίστηκε στη φράση “Σαμαράς θα λέτε και θα κλαίτε”.

Ο Αλέξης Τσίπρας βρίσκεται τώρα σε ανάλογη κατάσταση. Οι δανειστές γνωρίζουν κόλπα ζόρικα και έπεισαν έναν νεαρό γαλουχημένο με τις αρχές της ΚΝΕ, να απεμπολήσει κάθε ιδεολογικό φραγμό, εφαρμόζοντας σκληρές νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Προσεκτικός στις κινήσεις του ο Τσίπρας δεν παραδόθηκε αμαχητί. Μπροστά στο αδιέξοδο όμως, αποφάσισε ότι καλύτερα να κάνει μια τακτική υποχώρηση. Το μέλλον άλλωστε που του περιέγραφαν ακόμη και σε εμπιστευτικά τηλεφωνήματα έμοιαζε εξαιρετικά ευοίωνο.

Καθώς το πίστεψε και ο ίδιος άρχισε να υπερθεματίζει υπέρ της λύσης του χρέους. Έπεισε τον εαυτό του και εν συνεχεία την κοινωνία ότι πρόκειται για τη φιλοσοφική λίθο που θα μετατρέψει τον κρατισμό και τη γραφειοκρατία σε ανάπτυξη. Εδώ που τα λέμε, αν όλα πήγαιναν σύμφωνα με το σχέδιο του Πρωθυπουργού, η Κυβέρνηση θα είχε καταφέρει μια μεγάλη  επικοινωνιακή νίκη. Θα έπαιρνε αυτό που αρνήθηκαν οι ευρωπαίοι στους προκατόχους του. Ήταν τόση η χαρά του που δεν μπορούσε να κρυφτεί. Μιλώντας προχθές σε πολιτικούς συντάκτες δεν άντεξε. Μίλησε για too good to be true (πολύ καλές για να είναι αληθινές) εξελίξεις στο θέμα του χρέους και έτοιμος να πανηγυρίσει την επιτυχία του με το γνωστό συμβολισμό της γραβάτας.

Τελικά με διάφορα προσχήματα οι δανειστές δεν έκαναν αυτό που του είχαν υποσχεθεί. Το ανέβαλλαν προς το παρόν για τις 15 Ιούνη. Τα διεθνή media προβλέπουν αρνητικές εξελίξεις στο θέμα του ΔΝΤ και μεταθέτουν τη συζήτηση για το 2ο εξάμηνο του 2018. Η επικοινωνία δεν διεκόπη αλλά άρχισαν τα μισόλογα. Ο Τσιπρας είναι έμπειρος πολιτικά και βλέπει ότι ίσως εξυφαίνεται μια συμπαιγνία εναντίον του. Στη φάση που βρίσκεται όμως δεν είναι εύκολο να κινηθεί. Βαθιά μέσα του ίσως και να πιστεύει ότι η επιμονή του θα ανταμειφθεί και στα μέσα του Ιούνη θα διοργανώσει το θρίαμβο του περιφέροντας το λάφυρο του χρέους στους δρόμους και τις πλατείες της χώρας.

Στις επόμενες είκοσι ημέρες θα γίνει ξεκάθαρο αν οι δανειστές ετοιμάζουν χουνέρι άνευ προηγουμένου στον Τσίπρα με αφορμή το χρέος. Οι δηλώσεις στήριξης και οι διαβεβαιώσεις από ευρωπαίους αξιωματούχους είχαν μέχρι τώρα μοναδικό αποτέλεσμα να εκτεθεί ο ίδιος ο Πρωθυπουργός. Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία αλλά αν υπάρχει σχέδιο αποδόμησης Τσίπρα, ο ενδιαφερόμενος θα το παραδεχθεί τελευταίος.

*Ο Σταμάτης Ζαχαρός είναι Αρθρογράφος του NEWS 247 και Σύμβουλος Έκδοσης της 24 MEDIA ( @SZacharos).

SHARE: