Αναστάσιος Ράμμος: Μιλά για τη μάχη του με τα ναρκωτικά – “Ήμουν στον πάτο”
Διαβάζεται σε 3'
Ο Αναστάσιος Ράμμος εξομολογήθηκε τον εθισμό του σε αλκοόλ και ουσίες, μίλησε για τα δύσκολα χρόνια και την απεξάρτηση, τονίζοντας τον καθοριστικό ρόλο της συζύγου του στη ζωή του.
- 20 Φεβρουαρίου 2026 19:07
Στο διαδικτυακό κανάλι της Νάνσυς Παραδεισανού βρέθηκε καλεσμένος ο Αναστάσιος Ράμμος και παραχώρησε μια εκ βαθέων συνέντευξη.
Μεταξύ άλλων, ο γνωστός τραγουδιστής μίλησε για τον εθισμό του σε ουσίες, για τα δύσκολα χρόνια που πέρασε, αλλά και για το πόσο καθοριστική ήταν για τη ζωή του η γνωριμία με τη γυναίκα του.
«Το βαρέλι δεν έχει πάτο. Ο θάνατος είναι μόνο το τελευταίο. Είχα τρακάρει, είχα χάσει λεφτά, είχα χτυπήσει, είχα πάει κρατητήρια. Αυτή τη στιγμή εγώ προσπαθώ να συμφιλιωθώ με το παρόν, με το παρελθόν αλλά να έχω και πίστη για το μέλλον και να ζω το παρόν. Οπότε γι’ αυτό τα λέω και γελάω», δήλωσε αρχικά ο Αναστάσιος Ράμμος.
Και πρόσθεσε: «Όταν ήμουν στον πάτο, δεν μπορούσα και δεν ήθελα να πάρω κανέναν. Πίστευα ότι χωρίς αλκοόλ δεν μπορούσα να ζήσω. Για να πιω νερό, έπινα πρώτα ουίσκι. Τις πρώτες φορές που δοκίμασα ουσίες ένιωθα αυτή την ευφορία και ένιωθα ότι μπορώ να κάνω τα πάντα. Την πρώτη φορά που ήπια το έκανα γιατί ήθελα να κάνω παρέα με τα παιδιά τα οποία δεν έκανα παρέα μέχρι τότε. Ήθελα να γίνω αποδεχτός. Συνέχισα να το κάνω γιατί είχα την αρρώστια του εθισμού».
Σε άλλο σημείο, ο Αναστάσιος Ράμμος μίλησε για τη γνωριμία με τη γυναίκα του και πόσο καθοριστική εξελίχθηκε για εκείνον.
«Όλο αυτό σταματάει μόνο πνευματικά. Το κενό που έχω μέσα μου, αν δεν το γεμίσω με θεό και πίστη, δεν μπορώ. Η δισκογραφική εταιρεία μου με έσωσε, πίστεψε σε εμένα, όταν εγώ δεν πίστευα στον ίδιο μου τον εαυτό. Ο κόσμος με γνώριζε ενώ ήμουν χρήστης. Δεν λυπάμαι τα χρόνια που πέρασαν, γιατί έτσι ήρθα εδώ που είμαι τώρα.
Στη γυναίκα μου είχα πει την αλήθεια από την πρώτη στιγμή. Αν δεν την είχα γνωρίσει δεν θα υπήρξε καλή κατάληξη. Μπορεί να είχα μπει στη φυλακή, μπορεί και να με είχαν σκοτώσει, μπλεκόμουν παντού. Πήγα για κάποιους μήνες σε κέντρο απεξάρτησης στην Ελλάδα. Όταν βγήκα από εκεί ήμουν πολύ φοβισμένος. Δεν ήξερα πώς να πάω στη δουλειά μου, δεν ήξερα πώς να μιλήσω, δεν ήξερα πώς να ζω. Από τα 17 μέχρι τα 33 είχαν έναν άλλο τρόπο ζωής», κατέληξε ο Αναστάσιος Ράμμος.
