Οι φοιτητές που μίλησαν με τον Τσίπρα κρίνουν τον πρώην Πρωθυπουργό

Μία συζήτηση με φοιτητές έχει πάντα το δικό της ξεχωριστό ενδιαφέρον. Μία συζήτηση με φοιτητές που μόλις πριν από λίγες ημέρες είχαν πάρει μέρος σε ανοιχτή συζήτηση νέων με τον Αλέξη Τσίπρα (στο βιβλιοπωλείο Zatopek στην Καλλιθέα) μπορούσε να εξελιχθεί σε τροφή για σκέψη και προβληματισμό. Και πράγματι έτσι έγινε.

Η Αννα, η Ματίνα και ο Γιώργος, οι τρεις φοιτητές της παρέας μας, (φοιτούν στο Πάντειο Πανεπιστήμιο) κατέθεσαν στo ΝΕWS 24/7 τα συμπεράσματά τους από την σχεδόν τρίωρη συζήτηση με τον πρώην Πρωθυπουργό μαζί με τους προβληματισμούς τους (ιδιαίτερα γόνιμους, πρέπει να ομολογήσουμε) για το παρόν και το μέλλον των νέων ανθρώπων της χώρας.

Η συζήτηση που ακολουθεί βρίσκεται φυσικά πέρα από τα καθιερωμένα των πολιτικών συνεντεύξεων που διαβάζουμε κατά καιρούς. Είναι σίγουρα πιο πηγαία και αυθόρμητη λόγω των σχετικών χαρακτηριστικών των συνομιλητών.

Θέλετε να μας περιγράψετε λίγο τη συνάντηση και τον τρόπο που εξελίχθηκε;

Γιώργος: Οι φοιτητές αποτελούμασταν από μία ομάδα 18 ατόμων. Κάθε φοιτητής είχε μία ερώτηση. Στη συνέχεια είτε οι απαντήσεις του κ. Τσίπρα ήταν όσο αναλυτικές χρειαζόταν, είτε γινόταν follow up από τους υπόλοιπους. Μπήκαν όλα τα θέματα.

Άννα: Δεν μιλήσαμε πάντως τόσο πολύ για το βιβλίο του εν τω μεταξύ. Θίξαμε και έθιξε θέματα που αφορούσαν τις πολιτικές της περιόδου 2015-19, γεγονότα από τα φοιτητικά και μαθητικά του χρόνια, για το πως δραστηριοποιήθηκε πολιτικά κτλ.

Γιώργος: Για τα προσφυγικό, επίσης. Για τα capital controls, τη φωτιά στο Μάτι.

Οι απαντήσεις πως σας φάνηκαν; Ηταν πειστικές ή άφησαν κενά;

Ματίνα: Κρατάμε πρώτα ότι είχε πρόθεση να μας ακούσει. Νομίζω ότι οι απαντήσεις ήταν πάντα αναλυτικές, ίσως σε υπερβολικό βαθμό κάποιες στιγμές.

Γιώργος: Ηθελε να απαντήσει τεκμηριωμένα. Αυτό είναι σίγουρο. Σε πιο λεπτά ζητήματα για τα οποία ζητήσαμε απαντήσεις από τον άνθρωπο Τσίπρα ήταν αληθινός. Δεν κρύφθηκε.

Ματίνα: Είπε αρκετές φορές ότι ανέλαβε την ευθύνη για τις όποιες αστοχίες και ότι κατάλαβε τα λάθη του.

Αννα: Είναι χαρισματικός επικοινωνιακά. Δια ζώσης φάνηκε πολύ αυτό, έγινε ξεκάθαρο σε όλους μας.

Να επιμείνω λίγο: Υπηρξαν απαντήσεις που δεν σας έπεισαν;

Γιώργος: Αυτό είχε να κάνει και με τα πολιτικά πιστεύω του καθένα. Στο προφυγικό, για παράδειγμα, μπορούσε κάποιος να έχει τις ενστάσεις του. Το θέμα των capital controls κάποιος μπορεί να το βίωσε πιο έντονα σε σχέση με τους άλλους. Ο προσωπικός προσανατολισμός έπαιξε το ρόλο του.

Άννα: Μνήμες από το 2015 σίγουρα έχουμε, ήμασταν παιδιά 10-11 ετών. Μία κοπέλα στη συζήτηση ανέφερε ότι τα τρία πράγματα που θυμόταν από τη θητεία του ΣΥΡΙΖΑ ήταν το δημοψήφισμα, η φωτιά στο Μάτι και η κατάργηση της Τράπεζας Θεμάτων.

Τους συνομηλίκους σας τους ενδιαφέρει η πολιτική παιδιά;

Ματίνα: Εγώ νομίζω ότι τους νέους τους ενδιαφέρει η πολιτική. Το βλέπουμε και στα social media αυτό, είναι πολύ αυτοί που δραστηριοποιούνται.

Γιώργος: Αυτό που βλέπω είναι ότι τους νέους δεν τους ενδιαφέρει η κομματική ταυτότητα και το συστημικό κομμάτι της πολιτικής. Θέλουν όμως να βρουν τρόπους για να κάνουν την καθημερινότητα και τη ζωή τους καλύτερη. Θέλουν να έχουν ένα καλύτερο μέλλον. Αυτό το ενδιαφέρον όμως δεν ταυτίζεται με το κομματικό φαινόμενο και το σύστημα. Παράλληλα, δεν έχουν βρει και το πρόσωπο που θα τους εκφράσει.

Άννα: Τα κόμματα στη σημερινή εποχή μεταλλάσσονται. Εχουν πιο χαλαρές μορφές, στηρίζονται σε δίκτυα κτλ. Για τους νέους πάντως δεν είμαι τόσο αισιόδοξη. Δεν ξέρω αν πράγματι ενδιαφέρονται για την πολιτική. Πολιτικές συζητήσεις θα ακούσεις από τους σκληρά πολιτικοποιημένους. Ο νέος σίγουρα ενδιαφέρεται για το μέλλον του αλλά δεν ξέρω αν αυτό είναι αρκετό για να τον οδηγήσει στην πολιτική.

Γιώργος: Μιλάς τώρα για ενεργή πολιτική παρουσία και συμμετοχή. Η απόδειξη, κατά την προσωπική μου άποψη, ότι οι νέοι ενδιαφέρονται για την πολιτική είναι ο σάλος που δημιουργήθηκε με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, το Φραπέ, τον Χασάπη κτλ. Είναι αυτό που λένε “δεν χρειάζεται να δεις netflix, έχουμε το κανάλι της Βουλής και την Εξεταστική Επιτροπή”. Λείπει, το είπα και πριν, το πρόσωπο που θα εκφράσει τους νέους.

Άννα: Επίσης θα έλεγα ότι λείπουν και οι νέοι από την πολιτική. Ούτε καν στους Δήμους υπάρχουν. Με τη μορφή που εξακολουθούν να έχουν τα κόμματα δεν είναι καθόλου εύκολη η συμμετοχή στο πολιτικό παιχνίδι.

Το δίπολο Αριστερά-Δεξιά ισχύει για σας; Υπάρχει;

Γιώργος: Εχει κάπως μπερδευτεί η διάκριση Αριστερά-Δεξιά στις μέρες μας. Προφανώς εμείς δεν έχουμε τα ερεθίσματα που είχε η γενιά των γονιών μας ή των παππούδων μας. Το Πολυτεχνείο ήταν ένα τέτοιο ερέθισμα. Εμείς ερεθίσματα τέτοια δεν είχαμε. Γι’ αυτό λένε πολλοί ότι το δικό μας Πολυτεχνείο είναι τα Τέμπη. Θα μπορούσε να το πει κανείς.

Άννα: Αριστερά και Δεξιά συγκλίνουν σε πολλά ζητήματα πλέον, παλαιότερα αυτό δεν συνέβαινε. Οι νέοι σήμερα δεν έχουν κάποια ιδιαίτερη ιδεολογική ταυτότητα.

Γιώργος: Η Αριστερά δίνει αγώνα για να παραμείνει εντός της σύγχρονης εποχής. Η Δεξιά εκφράζει, ιδιαίτερα στο οικονομικό κομμάτι, την επικρατούσα ιδεολογία, μοιάζει πιο εξοικειωμένη μ’ αυτήν. Η Αριστερά έχει να επιλέξει μεταξύ της σκληρής γραμμής του ΚΚΕ και της προσαρμογής στην εποχή. Παίζει ρόλο και ο χρόνος. Η ιδρυτική διακήρυξη του ΠΑΣΟΚ ήταν ένα αριστερό κείμενο, όμως το σημερινό ΠΑΣΟΚ δεν το εντάσσουμε στην Αριστερά.

Τα social media πόσο σας βοηθούν στις πολιτικές σας αναζητήσεις;

Άννα: Διαβάζω πολύ από το Χ. Ακολουθώ πολλά ακάουντ όλων των ιδεολογικών αποχρώσεων. Εχει μία μαγεία αυτό το πράγμα γιατί μπορεί να κρίνεις πολύπλευρα έχοντας υπόψη πολλές και διαφορετικές απόψεις.

Γιώργος: Ελλοχεύει βέβαια πάντα ο κίνδυνος των trolls εκεί. To instragram και το facebook μου φαίνονται πιο κατάλληλα. Γουστάρω πολύ το facebook. Eχει αποκτήσει κύρος, εκεί θα γράψω τη σοβαρή άποψή μου. Το instragram είναι πιο “χαλαρό”.

Αλήθεια σας είπε κάτι ο κ. Τσίπρας για τη σχέση του με τα social;

Άννα: Στο break μάς ρώτησε με ποια social media ασχολούμαστε. Νιώθω ότι έχει καταλάβει ότι πρέπει να χρησιμοποιήσει τα social για να έρθει πιο κοντά στη νεολαία. Θα μπει στη λογική των shorts και άλλων τάσεων.

Mατίνα: Εκανε και μία αναφορά στο tik-tok συγκεκριμένη.

Γιώργος: Ναι, εκεί μάς είπε ότι δεν πήγε και πολύ καλά.

Άννα: Επειδή έχουμε καταναλώσει πολύ υλικό στα social, μπορεί κάποια να μας φαίνονται πολύ “έτοιμα”, πολύ “στημένα”. Αυτά μας απωθούν σίγουρα. Γενικά μιλώντας πάντως, είναι καλό να εμφανίζονται οι πολιτικοί στα social, δεν υπάρχουν μόνο τα τηλεοπτικά πάνελ για να επικοινωνήσεις με τον κόσμο.

Γιώργος: Νέος της δικής μας ηλικίας αποκλείεται να ανοίξει την τηλεόραση για να παρακολουθήσει πολιτική εκπομπή πάντως.

Το φαινόμενο της ταξικότητας πόσο σας επηρεάζει παιδιά; Είναι παρόν στη ζωή σας;

Γιώργος: Εμείς έχουμε την ευτυχία, όσο υπάρχει το δημόσιο Πανεπιστήμιο, να βλέπουμε κάποιες φορές την ταξικότητα να εκμηδενίζεται. Οσον αφορά την κοινωνία, γενικότερα η ταξικότητα είναι παρούσα στην αλληλεπίδρασή μας.

Άννα: Τα προβλήματα που προκύπτουν είναι συγκεκριμένα. Αδυναμία πληρωμής ενοικίου, δεν μπορώ να βγω έξω, να πάω για ένα ποτό κτλ.

Γιώργος: Μα πολλοί συνάδελφοί μας αναγκάζονται να δουλέψουν. Θίξαμε το θέμα στον Τσίπρα, μάς είπε ότι στην εποχή του δεν γινόταν αυτό. Ο φοιτητής σπούδαζε και τέλος. Σήμερα είναι περίεργο να συναντήσεις φοιτητή από την επαρχία που να μην δουλεύει.

Ματίνα: Και κάνουν πολλές και διαφορετικές δουλειές. Προωθήσεις προϊόντων, πωλητές… Επίσης σεζόν το καλοκαίρι, ακόμα και Αθηναίοι.

Η έννοια “ασφάλεια” πως σας ακούγεται; Τι σας έρχεται πρώτο στο μυαλό όταν την ακούτε;

Άννα: Η αστυνομία (γέλια). Αν και δεν θα έπρεπε. Κρίμα που το σκεφτόμαστε έτσι αλλά τον όρο τον έχει καταχραστεί η Δεξιά. Αλλά ποιος δεν θέλει να είναι ασφαλής;

Γιώργος: Πρέπει να διαχωρίσουμε το τι είναι η ασφάλεια για τον καθέναν. Αντί για ασφάλεια, μπορούμε, ας πούμε, να μιλήσουμε για σταθερότητα. Ασφάλεια, επίσης, είναι η ύπαρξη πολλών παιδικών σταθμών που θα βοηθούν τους γονείς να μεγαλώνουν τα παιδιά τους.

Άννα: Ασφάλεια θέλουμε όταν χρησιμοποιούμε τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Να μην σκοτωνόμαστε στα τρένα. Οι λέξεις παίρνουν τη χροιά που εμείς τους δίνουμε. Είμαι αισιόδοξη ότι η συγκεκριμένη έννοια μπορεί να πάρει άλλον προσανατολισμό.

Η χώρα τι μέλλον έχει κατά τη γνώμη σας; Τι θα κάνετε όταν πάρετε, με το καλό, το πτυχίο σας;

Ματίνα: Θα κάνω ότι μπορώ στην Ελλάδα αλλά αν διαπιστώσω ότι δεν τα καταφέρνω και δεν εκπληρώνω τις φιλοδοξίες μου θα σκεφτώ να φύγω στο εξωτερικό. Ο πρώτος στόχος μου όμως είναι να τα καταφέρω στη χώρα μου. Δεν πιστεύω σε σχήματα όπως ότι η Ελλάδα είναι κακή και ότι στο εξωτερικό βρίσκεται κάποια γη της επαγγελίας.

Γιώργος: Και ποιος νέος δεν αγαπάει τον τόπο του; Αλλά όταν βλέπεις να ευνοούνται συνεχώς τα γαλάζια παιδιά και όσοι έχουν άκρες, ο γνωστός του βουλευτή κτλ, είναι λογικό να τσεκάρεις και τις επιλογές στο εξωτερικό. Ευτυχώς ανήκουμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Άννα: Πολλοί φεύγουν erasmus στο εξωτερικό για να βιώσουν την εμπειρία και να προσαρμοστούν για μία ενδεχόμενη νέα έξοδό τους.

Σας ενοχλούν τα πελατειακά δίκτυα που υπάρχουν στη χώρα;

Ματίνα: Μας αποθαρρύνουν, βασικά.

Άννα: Όταν θεωρείς ότι έχεις κάνει το καλύτερο για τον εαυτό σου έχοντας προσπαθήσει πάρα πολύ και διαπιστώνεις ότι δεν υπάρχουν αξιοκρατικά κριτήρια επιλογής, προφανώς και αποθαρρύνεσαι. Και ξέρεις ότι στο εξωτερικό τα πράγματα δεν είναι έτσι. Ξέρεις, επίσης, ότι ο μισθός που θα πάρεις θα είναι αισθητά καλύτερος από αυτόν στην Ελλάδα, έστω και αν έξω το κόστος ζωής είναι μεγαλύτερο.

Γιώργος: Μα βλέπουμε τις σχετικές στατιστικές της Eurostat στις οποίες είμαστε στη χειρότερη θέση, πρώτοι από το τέλος. Η αξιοκρατία είναι βασικός πυλώνας ενός ευνομούμενου κράτους. Οσο δεν υπάρχει αυτό, είναι λογικό να κυνηγήσεις την οποιαδήποτε ευκαιρία για να ζήσεις άνετα και όχι απλά να επιβιώσεις.

Άννα: Τι να λέμε, είναι τραγικό να υπάρχουν παιδιά με πτυχία και μεταπτυχιακά που δουλεύουν ακόμα στην εστίαση. Το σύστημα δεν μας απορροφά. Δεν υπάρχουν θέσεις εργασίας υψηλού επιπέδου.

Ματίνα: Κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 80, του 90 και του 2000 αν είχες ένα και μόνο πτυχίο, ήσουν καλυμμένος, εργασιακά και ακαδημαϊκά. Τώρα, το ένα πτυχίο είναι το μίνιμουμ που μπορείς να έχεις. Χρειάζονται μεταπτυχιακά, τουλάχιστον δύο ξένες γλώσσες, υψηλό επίπεδο στη γνώση της πληροφορικής. Ο ανταγωνισμός είναι τεράστιος.

Σας άγχει το μέλλον παιδιά; Το τι θα κάνετε στη ζωή σας;

Γιώργος: Οποιος λέει το αντίθετο, λέει ψέματα. Ποιος δεν θέλει να ανεξαρτητοποιηθεί, να μπει στη δική του αφετηρία. Το επαγγελματικό είναι το μείζον.

Άννα: Θέλω να πιστεύω ότι σήμερα έχουμε ξεφύγει από το επίπεδο που ήθελε την ελληνική οικογένεια να μεταβιβάζει τυχόν οικογενειακή επιχείρηση στην επόμενη γενιά. Οι γονείς μας θέλουν να μας δουν να κάνουμε αυτό που θέλουμε πραγματικά. Από εκεί και πέρα πρέπει να πάρεις και μερικές πρωτοβουλίες στη ζωή.

Από τη συζήτηση που είχατε με τον κ. Τσίπρα ποιο συμπέρασμα βγάλατε για το σχέδιο που έχει για τη χώρα;

Γιώργος: Μίλησε για έναν νέο πατριωτισμό. Το αντιλαμβάνομαι τον όρο ως αγάπη για την πατρίδα. Εχουν μπερδευτεί λίγο τα πράγματα τα τελευταία χρόνια αλλά ας θυμηθούμε και τον όρκο του ΕΑΜ για παράδειγμα. Η άποψη που θέλει τους Αριστερούς να μην έχουν συναισθήματα για την πατρίδα τους δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα. Οι Αριστεροί ζητούν μία χώρα στην οποία θα μπορούν να ζουν έντιμα, αξιοκρατικά, με δικαιοσύνη και διαφάνεια. Νομίζω ότι αυτά πρεσβεύει ο νέος πατριωτισμός που ευαγγελίζεται ο κ. Τσίπρας.

Άννα: Δεν μας παρουσίασε το πολιτικό του πρόγραμμα αλλά φάνηκε ότι έχει σχέδιο για τη χώρα.

Ματίνα: Δεν έγινε απολύτως συγκεκριμένος, ότι θα κάνει αυτό και αυτό, αλλά μας έδωσε ένα γενικό περίγραμμα των προθέσεών του.

Γιώργος: Εχει μιλήσει πολλές φορές για το έτος 2030, άρα το έχει βάλει ως ορόσημο. Τον φαντάζομαι να διεκδικεί την αξιωματική αντιπολίτευση στις επόμενες εκλογές και εν συνεχεία την πρωθυπουργία από το 2030. Εγώ αυτό κατάλαβα από όσα μάς είπε. Τόνισε ακόμα ότι τα κόμματα, με την παραδοσιακή μορφή τους, παύουν να υφίστανται. Δεν θα υπάρχουν πλέον τοπικές οργανώσεις αλλά δίκτυα ανθρώπων που θα συνομιλούν και θα συνεργάζονται για ένα κοινό σκοπό.

Θέλω το τελικό σας σχόλιο για το πιθανό πολιτικό εγχείρημα του πρώην Πρωθυπουργού…

Γιώργος: Εγώ περιμένω να δω τα άτομα που θα τον πλαισιώσουν και ένα ξεκάθαρο πρόγραμμα. Είδα πάντως ένας άνθρωπο πολύ πιο σοβαρό από όσο τον παρουσίαζαν παλαιότερα τα media ή και τώρα.

Ματίνα: Η προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι πλέον παρουσιάζεται πολύ πιο συνειδητοποιημένος και πολύ πιο έτοιμος. Διαθέτει τη σχετική πείρα. Ως προσωπικότητα, κρίνοντας από το διάστημα που ήταν μαζί μας, πρόκειται για έναν πολύ χαλαρό και επικοινωνιακό άνθρωπο. Ήταν σαν να μιλούσες σ ‘έναν πολιτικοποιημένο θείο. Απομυθοποιήσαμε τον τίτλο πίσω από το πρόσωπο.

Άννα: Περιμένω και εγώ να δω τα άτομα που θα τον πλαισιώσουν, γιατί ένας άνθρωπος μόνος του δεν μπορεί να τα καταφέρει, αλλά και ξεκάθαρο πρόγραμμα με χρονοδιάγραμμα και πλάνο. Θεωρώ ότι πρέπει να υπάρξει πολιτική αλλαγή, να φύγει η σημερινή κυβέρνηση.