H Μαρία Χάνου ζει την ιστορία ενός έρωτα που έρχεται αντιμέτωπος με το θάνατο
Διαβάζεται σε 8'
H Μαρία Χάνου μιλά στο NEWS 24/7 με αφορμή την παράσταση της Ευρυδίκης του Ζαν Ανούιγ που σκηνοθετεί ο Χρήστος Θάνος στο Rabbithole στον Κεραμεικό.
- 03 Φεβρουαρίου 2026 06:23
Η Μαρία Χάνου ανήκει στη γενιά εκείνων των ηθοποιών που δεν αντιμετωπίζουν το θέατρο ως «επαγγελματική διαδρομή», αλλά ως χώρο διαρκούς αναμέτρησης. Γεννημένη στην Αθήνα το 1994 και απόφοιτη της Δραματικής Σχολής του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος εργάζεται ενεργά στο θέατρο και την τηλεόραση, έχοντας ήδη χτίσει ένα αποτύπωμα που ξεχωρίζει για την ευαισθησία αλλά και την τόλμη του.
Σε αυτή τη διαδρομή έρχεται τώρα να προστεθεί ένας εμβληματικός ρόλος: η Ευρυδίκη του Ζαν Ανούιγ. Ένα έργο-σταθμός της παγκόσμιας δραματουργίας, που δεν αναπαράγει απλώς τον μύθο του Ορφέα και της Ευρυδίκης, αλλά τον μεταφέρει σε ένα πιο ρεαλιστικό, σχεδόν σπαρακτικά ανθρώπινο πεδίο: εκεί όπου ο έρωτας δεν είναι μόνο υπέρβαση, αλλά και φθορά· όχι μόνο υπόσχεση αιωνιότητας, αλλά και η επίγνωση πως ό,τι αγαπιέται βαθιά κινδυνεύει να χαθεί.
Στη σκηνική ανάγνωση της Ηρώς Μπέζου και του Χρήστου Θάνου –που ενώνουν ξανά τις δημιουργικές τους δυνάμεις– ο έρωτας τοποθετείται ακριβώς πάνω στη γραμμή που χωρίζει τη ζωή από τον θάνατο. Η Ευρυδίκη και ο Ορφέας συναντιούνται σε έναν σταθμό τρένου: ένα σημείο μετάβασης, μια μικρή ρωγμή στον χρόνο, σαν να προμηνύεται από την πρώτη στιγμή πως αυτός ο έρωτας δεν θα είναι ποτέ «κανονικός». Το πρώτο βλέμμα τους γίνεται η απαρχή μιας ιστορίας που μοιάζει προορισμένη να ταξιδέψει μέσα στους αιώνες — αλλά και να δοκιμαστεί μέχρι τέλους. Γιατί εδώ, η αγάπη δεν αρκεί. Πρέπει να επιλέξεις. Και κάθε επιλογή έχει τίμημα.
Ο Ανούιγ στήνει έναν κόσμο όπου το υπαρξιακό δίλημμα δεν έχει εύκολη απάντηση: να επιστρέψεις στη ζωή, με τους όρους της, τις φθορές της, τις εκπτώσεις της — ή να παραμείνεις πιστός σε μια ιδέα αγάπης απόλυτης, που ίσως μόνο στον θάνατο μπορεί να μείνει ανέγγιχτη. Ο Ορφέας κατεβαίνει στον Κάτω Κόσμο για να φέρει πίσω την Ευρυδίκη, αλλά ο όρος είναι αμείλικτος: να μη την κοιτάξει μέχρι να φτάσει το πρώτο πρωινό τρένο. Κι εκεί ακριβώς ξεκινά το μεγάλο ερώτημα: μπορούν οι ερωτευμένοι να αντέξουν την ίδια τους την επιθυμία; Μπορούν να τιθασεύσουν την ανάγκη για επιβεβαίωση, το βλέμμα, την αγωνία, τον φόβο;
Η Μαρία Χάνου και η Ευριδίκη
Η Μαρία Χάνου αναφέρει στο NEWS 24/7 ποια στοιχεία της Ευρυδίκης του Ζαν Ανούιγ ένιωσε ότι την αφορούν προσωπικά: “Ο μύθος του Ορφέα και της Ευρυδίκης είναι η ιστορία ενός έρωτα ,που έρχεται αντιμέτωπος με το θάνατο. Ο Ζαν Ανούιγ, μεταφέρει την ιστορία αυτή σε ένα πιο ρεαλιστικό πλαίσιο, όπου ο έρωτας είναι σφοδρός και δυνατός, ωστόσο είναι βέβαιο πως θα χάσει αργά ή γρήγορα την ορμή του, όπως κάθε τι που φθείρεται.
Η Ευρυδίκη χαρακτηρίζεται από ευαισθησία και ευθύτητα, βιώνει τον έρωτα σε κάθε της κύτταρο, αντιστέκεται όσο μπορεί στην σκέψη πως αυτό το υπερβατικό αίσθημα, από τη στιγμή που το ένιωσε, άρχισε ήδη να αλλάζει, να χάνει την ένταση και τη μοναδικότητα του,όμως είναι ευάλωτη απέναντι στα γύρω ερεθίσματα, στον χρόνο που περνάει και την πιέζει, στον θάνατο που είναι πάντα παρών κι έτσι θα οδηγηθεί σε υπαρξιακά διλήμματα και αδιέξοδα. Αυτή λοιπόν, η συνειδητοποίηση της φθαρτότητας αλλά και η διαχείριση αυτής της σκέψης, έχουν για μένα μεγάλο ενδιαφέρον.”
Η Ευρυδίκη κινείται διαρκώς ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο, την επιλογή και την απώλεια. Πώς δούλεψες αυτό το υπαρξιακό δίλημμα στον ρόλο σου;
Μέσα από τη διαδικασία των προβών, την καθοδήγηση του Χρήστου, δουλεύοντας το κείμενο ακολουθώντας την μουσικότητά του, το νόημα των λέξεων, δίνοντας αρκετή προσοχή στην ανάσα και πώς αυτή μπορεί να εκφράζει, αν διακοπεί αν είναι γρήγορη, βαθιά ή αργή, αισθήματα ,βρήκαμε δρόμους να προσεγγίσουμε τόσο ευαίσθητα ζητήματα ,ερωτήματα αναπάντητα, τα οποία πλέουν σε ωκεανούς και για τα οποία μια περισσότερο συναισθηματική προσέγγιση θα ήταν φαντάζομαι , το λιγότερο, οδυνηρή.
Πώς ήταν η συνεργασία σου με τον Χρήστο Θάνο στη σκηνοθεσία και με ποιον τρόπο επηρέασε την ερμηνεία σου η νέα δραματουργική προσέγγιση;
Με τον Χρήστο συνεργαζόμαστε πολύ καλά, θαυμάζω τον τρόπο που σκέφτεται κι εκφράζεται, διαμορφώνει ένα περιβάλλον, κυρίως μέσω της μουσικής και του λόγου, που μας ενώνει και μας εμπνέει σαν ομάδα, επιτρέπει στους ηθοποιούς να δημιουργούν μέσα σε αυτό ,με συνεργασία και ελευθερία.
Ο τρόπος με τον οποίο επικεντρωθήκαμε, στα κομβικά και ζωτικής σημασίας σημεία του έργου του Ανούιγ και όχι τόσο σε αναφορές μιας άλλης εποχής, οδήγησε και την δίκη μου ερμηνεία. Η ιστορία διαδραματίζεται σε ένα τοπίο καθοριστικό και ταυτόχρονα ακαθόριστο, η ρυθμολογία και η μουσική υπάρχουν πάντα μέσα στην ιστορία όχι καλλωπιστικά, αλλά σαν άρρηκτος δεσμός με την ιστορία και τους ήρωες.
Τι είναι αυτό που σε ελκύει γενικά σε κλασικά έργα που συνομιλούν με το σήμερα;
Τα κλασικά έργα που συνομιλούν με το σήμερα είναι ίσως εκείνα που θέτουν αιώνια αναπάντητα ερωτήματα ή παραδοχές και εκδοχές της ανθρώπινης φύσης με τέτοιο τρόπο ώστε να νιώθει κανείς πως μέσα από τα λόγια του συγγραφέα, όσο παλιά κι αν γράφτηκαν, μπορεί να εκφράσει δικά του αισθήματα ή σκέψεις που μέχρι τότε δεν ήξερε πώς να εκφράσει.
Είναι μεγάλη παρηγοριά και πηγή έμπνευσης να συναντιέμαι με κείμενα που με συγκινούν και με τα οποία νιώθω αυτήν την παράξενη συγγένεια. Και δεν την νιώθω μόνη εγώ, αυτό είναι το σπουδαίο, τα κλασικά έργα δημιουργούν πεδία σύνδεσης μεταξύ των ανθρώπων παντού και πάντα.
Ποιες εμπειρίες ή σκέψεις από τη δική σου ζωή αισθάνεσαι ότι επηρεάζουν τον τρόπο που στέκεσαι σήμερα πάνω στη σκηνή;
Οι ώρες των προβών, οι ώρες προσωπικής μελέτης και άσκησης, προηγούμενες εμπειρίες από συνεργασίες μέσα στα χρόνια, η αλληλεπίδραση με τους συναδέλφους μου, επηρεάζουν σίγουρα τον τρόπο με τον οποίο λειτουργώ ως ηθοποιός. Αλλά και η επιθυμία για εξέλιξη, η παρατήρηση και η αποδοχή ότι κάτι μπορεί να θέλει βελτίωση. Πολλά επηρεάζουν τον τρόπο που στέκομαι πάνω στη σκηνή, η συγκέντρωση μου ή το άγχος μπορεί να με δυσκολέψουν ή να με βοηθήσουν, ανάλογα τη μέρα. Σίγουρα όμως, τα χρόνια που περνάνε και η εμπειρία, δίνουν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και ηρεμία προκειμένου να είμαι όσο πιο ουσιαστική μπορώ.
Ποια είναι τα βασικά κριτήρια με τα οποία επιλέγεις τις συνεργασίες και τους ρόλους σου τα τελευταία χρόνια;
Θέλω να συνεργάζομαι με ανθρώπους που εκτιμώ και θαυμάζω, να γνωρίζω κείμενα και ρόλους να με συγκινούν, θέλω να εργάζομαι με ωραίες συνθήκες, να μπορώ να ζω από αυτό που κάνω, να χαίρομαι όταν έρχεται η ώρα να πάω στη δουλειά μου. Αυτά βέβαια είναι ευσεβείς πόθοι και η κάθε συνεργασία έχει το ρίσκο της αποτυχίας. Είμαι τυχερή που συνεργάζομαι δεύτερη φορά με τον Χρήστο, την Ηρώ και την ομάδα που έχουν φτιάξει ,γιατί νιώθω πως μοιραζόμαστε καλλιτεχνικές ανησυχίες κοινές μεταξύ μας.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Δραματουργική προσαρμογή: Ηρώ Μπέζου, Χρήστος Θάνος Μετάφραση: Μάριος Πλωρίτης
Σκηνοθεσία – μουσική: Χρήστος Θάνος Βοηθός σκηνοθέτη: Βάσια Ζορμπαλή Σκηνικά – κοστούμια: Μαρία Καραθάνου
Σχεδιασμός φωτισμών: Κωνσταντίνος Μπεθάνης
Sound design: Στέφανος Δουβίτσας Επικοινωνία: Ανζελίκα Καψαμπέλη
Social Media: Ανδρέας Λεύκιος Καψαμπέλης Φωτογραφίες, Video: Γιώργος Αθανασίου Σχεδιασμός αφίσας: Αναστασία Δαφερέρα Παραγωγή: Εμείς ΑΜΚΕ
ΠΑΙΖΟΥΝ: Ηρώ Μπέζου, Μαρία Χάνου, Φώτης Στρατηγός, Χρήστος Θάνος
INFO
Rabbithole Γερμανικού 20, Αθήνα
Κυριακή, Δευτέρα, Τρίτη, ώρα 21.00
ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ
https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/eyrydiki
Η παράσταση πραγματοποιείται υπό την αιγίδα και με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού.