Η ΚΡΥΦΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΣΤΗΝ ΚΟΥΒΑ – ΕΛΛΗΝΑΣ ΠΟΥ ΖΕΙ ΕΚΕΙ ΜΙΛΑ ΣΤΟ NEWS 24/7

Η Κούβα είναι ο τελευταίος “σταθμός” της διαδρομής του Ντόναλντ Τραμπ προς τη «νέα τάξη πραγμάτων» που έχει τάξει. Δηλαδή, την «παγκόσμια κυριαρχία» των ΗΠΑ.

Το project αυτό “τρέχει” παράλληλα με εκείνο του Ιράν, κάτι που μόνο τυχαία δεν γίνεται.

Όπως έχει γράψει στο NEWS 24/7 ο Δημήτρης Ραπίδης πολιτικός αναλυτής, project coordinator και υπεύθυνος χρηματοδοτικών προγραμμάτων στο ETERON – Ινστιτούτο για την Έρευνα και την Κοινωνική Αλλαγή, στο επίκεντρο του ΜΑGA είναι «η κεντρική αντιμετώπιση της γεωπολιτικής πρόκλησης του εικοστού πρώτου αιώνα: την Κίνα και το αναπτυσσόμενο δίκτυο εταίρων της, με το Ιράν ως βασικό κόμβο».

Ο στόχος όσων κάνουν εδώ και καιρό οι ΗΠΑ στην Κούβα είναι οικονομικός στραγγαλισμός. Eσχάτως, πρόσθεσαν τις απειλές για στρατιωτική πίεση, επισημαίνοντας πως θα υποχωρήσουν μόνο αν “πέσει” το καθεστώς του Μιγκέλ Ντίας-Κανέλ.

Τι γίνεται στην Κούβα

Την Τετάρτη η κυβέρνηση της Κούβας κατήγγειλε απόπειρα “διείσδυσης” στη χώρα, ομάδας ενόπλων, με “τρομοκρατικούς σκοπούς” δια θαλάσσης, από τις ΗΠΑ.

Προηγήθηκε ο θάνατος τεσσάρων και ο τραυματισμός έξι επιβαινόντων σε ταχύπλοο, νηολογημένο στην πολιτεία της Φλόριντα, σε ανταλλαγή πυρών με την κουβανική ακτοφυλακή -στα χωρικά ύδατα της νήσου, στην Καραϊβική.

Πολύ νωρίτερα, εμπάργκο των ΗΠΑ είχαν οδηγήσει την κυβέρνηση στο χείλος της οικονομικής κατάρρευσης.

Όπως αναφέρεται στο Al Jazeera, ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ ενημέρωσε πως η κατάσταση με τα καύσιμα στην Κούβα είναι κρίσιμη, καθώς υπάρχει κλιμάκωση της κατάστασης μετά τις «σκληρές τακτικές» των ΗΠΑ.

Τόνισε ότι η Μόσχα συζητά για «πιθανές λύσεις», ώστε να παρέχει στην Αβάνα «οποιαδήποτε βοήθεια» χρειάζεται.

Για να καταλάβουμε τι ακριβώς συμβαίνει στην Κούβα, επικοινωνήσαμε με τον Αντώνη Τσεπετζίδη, μηχανικό, με εξειδίκευση στη Ναυπηγική και την Ναυτική Μηχανολογία, ο οποίος την τελευταία τετραετία μοιράζει τη ζωή του μεταξύ Αθήνας και Κούβας.

Κατ’ αρχάς, είπε πως «δεν θέλω να πάρω θέση επί των πολιτικών, γιατί είναι πολλά που δεν ξέρουμε και δεν θα ήθελα να δώσω λάθος πληροφορίες».

To σεβαστήκαμε και προχωρήσαμε σε όσα είδαν τα μάτια του, στην τελευταία πολύμηνη διαμονή του.

«H Aβάνα έχει μπλακ άουτ εδώ για 18 ώρες (σσ καθημερινά τα μπλακ άουτ είναι από 12 έως 20 ώρες), ενώ κλείνουν πρεσβείες. Η κατάσταση είναι πολύ δύσκολη.

Πέραν των μπλακ άουτ που είναι συχνό φαινόμενο, δεν υπάρχει πετρέλαιο για να χρησιμοποιηθεί σε γεννήτριες, οι οποίες είναι σε κακή κατάσταση».

Δίχως πετρέλαιο δεν υπάρχουν μέσα μαζικής μεταφοράς και δεν γίνεται καν αποκομιδή απορριμάτων και όλοι οι δρόμοι έχουν εξελιχθεί σε υγειονομικές βόμβες. Δεν λειτουργούν τα σχολεία και τα εργοστάσια, ενώ υπάρχει έλλειψη τροφίμων και φαρμάκων.

Οι Ισπανία και Μεξικό έχουν αποστείλει ήδη ανθρωπιστική βοήθεια και συγκεκριμένα τρόφιμα και βασικά προϊόντα υγείας, αλλά το πρόβλημα εξακολουθεί να είναι μεγάλο.

«Τα νοσοκομεία δεν έχουν ρεύμα. Ένας φίλος μου, Κουβανός, πήρε μια μικρή γεννήτρια και την έβαλε έξω από το δωμάτιο του πεθερού του, για να μπορεί να τον κρατήσει στη ζωή.

«Ο κόσμος ψάχνει στα σκουπίδια για φαγητό, ενώ υπάρχει μεγάλη επικινδυνότητα. Σφάζονται στους δρόμους. Δεν διαβάζετε ωστόσο, τίποτα από όλα αυτά. Στην Κούβα δεν κυκλοφορεί στα media τίποτα σχετικό. Ό,τι μαθαίνουμε, το μαθαίνουμε από στόμα σε στόμα».

Ποιοι “κρατούν” ενεργειακά την Κούβα

Όπως λέει ο κύριος Τσεπετζίδης «η Κούβα είναι πολύ φιλελεύθερη χώρα και ο κόσμος της πολύ ευγενικός. Υπάρχουν όμως, πολλά προβλήματα με την καθημερινότητα και την πείνα.

Αυτήν την στιγμή, ό,τι φαγητό υπάρχει στην Κούβα είναι εισαγόμενο από τις ΗΠΑ, από όπου φεύγουν δέκα πτήσεις την ημέρα για την Αβάνα.

Η κυβέρνηση προσπαθεί να κάνει τα αδύνατα, δυνατά για να επιστρέψει η ισορροπία, αλλά είναι πολύ δύσκολο.

Βλέπετε, μέχρι πρότινος, υπήρχε μεγάλη υποστήριξη από τη Βενεζουέλα, τη Ρωσία, το Μεξικό και την Κίνα, συν κάποιες αφρικανικές χώρες.

Η Κούβα έπαιρνε πετρέλαιο από τη Βενεζουέλα και έδινε, ανταλλακτικά, ανθρώπινο δυναμικό, όπως για παράδειγμα, γιατρούς και δασκάλους. Έτσι, μπορούσε να καθυστερεί την αποπληρωμή. Τώρα, αυτό δεν γίνεται», μετά την στρατιωτική επιχείρηση σύλληψης του Νικολάς Μαδούρο από τις ΗΠΑ.

«Η χώρα λειτουργεί μόνο με χορηγίες από ανθρώπους και εταιρείες που μπορούν να συνεισφέρουν. Και είναι πολλοί».

«Οι Έλληνες πλοιοκτήτες στηρίζουν την Κούβα»

Οι τελευταίες εξελίξεις θέλουν τη Ρωσία, το Μεξικό και τον Καναδά να στέλνουν ανθρωπιστική βοήθεια και καύσιμα στην Κούβα. Ο ΟΗΕ… προειδοποίησε πως αν δεν καλυφθούν οι ενεργειακές δυνάμεις, μπορεί να προκύψει ανθρωπιστική κρίση.

«Η Ρωσία αποφάσισε να στείλει βοήθεια, μέσω Κίνας, όπως και το Μεξικό. Γενικά, οι Ρώσοι και οι Κινέζοι έχουν βοηθήσει πάρα πολύ όλα αυτά τα χρόνια» λέει ο κύριος Τσεπετζίδης.

«Το δικό μου πλοίο είναι το μοναδικό που δεν σταματάει ποτέ να μεταφέρει καύσιμα από το ένα λιμάνι στο άλλο, για τα εργοστάσια. Δεν σταματάμε ούτε για να διεκδικήσουμε το κέρδος μας, για να πιέσουμε την κυβέρνηση να μας αποπληρώσει.

Οι εντολές από τη διεύθυνση της εταιρείας, είναι να βοηθήσουμε όσο μπορούμε. Αυτό είναι κάτι που κάνουν και οι πέντε Έλληνες πλοιοκτήτες πετρελαιοφόρων που δραστηριοποιούνται στην Κούβα και δεν είμαστε οι μόνοι».

«H Koύβα θα αντέξει»

Η ιστορία είναι γεμάτη με αντιπαραθέσεις, εμπάργκο και στιγμές που οι ΗΠΑ και η Κούβα έφτασαν πολύ κοντά στον πόλεμο -τον στρατιωτικό, αφού όλοι οι άλλοι μάλλον έχουν γίνει.

Οι πρώτες σημειώσεις γράφτηκαν το 19ο αιώνα και συνεχίστηκαν έως τον 21ο. Όλες συνδυάστηκαν με ανθρωπιστική κρίση, στο νησί της της Καραϊβικής που εξακολουθεί να υπάρχει και να αντιστέκεται.

Ο κύριος Τσεπετζίδης μας είπε πως πιστεύει ότι η Κούβα θα αντέξει και αυτήν τη φορά.

«Δεν θα γονατίσει. Έχει αντέξει εδώ και 75 χρόνια. Ο κόσμος έχει συνηθίσει τις δυσκολίες που αντιμετωπίσει τώρα, καθώς πρόκειται για μια κατάσταση που έχει παγιωθεί.

Πριν τέσσερα χρόνια που πήγα για πρώτη φορά, τους έβλεπα κάθε πρωί να βγαίνουν για να βρουν τι θα φάνε το μεσημέρι. Συνήθως το πρωινό είναι φασόλια και ρύζι και στο μεσημεριανό προστίθεται το κοτόπουλο. Τώρα, δεν έχουν κοτόπουλο και τελειώνει και το ρύζι. Αλλά δεν “λυγίζουν”. Τη βρίσκουν την άκρη.

Είμαστε πολλοί ξένοι που δουλεύουμε στη χώρα για χρόνια και έχουμε αποκτήσει γνωστούς και φίλους, τους οποίους δεν αφήνουμε στην τύχη τους.

Ένας τουρίστας ενδεχομένως να μην μπορεί να καταλάβει την κατάσταση. Χαρακτηριστικά, φίλη μου επέστρεψε προ 4 ημερών και μου είπε ότι πέρασε υπέροχα.

Οι τουρίστες όμως, δεν μπαίνουν στην κοινωνία για να νιώσουν την Κούβα. Δεν μπαίνουν στα σπίτια Κουβάνων, για να καταλάβουν τη νοοτροπία και τις αντοχές τους. Όσοι έχουμε ζήσει καιρό εκεί, ξέρουμε ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι». Και για αυτό πιστεύει πως θα αντέξουν και αυτόν τον “πόλεμο”.