Πανελλαδική Σύσκεψη ΠΑΜΕ: “Nα ξαναμετρήσουμε τις δυνάμεις μας”

Η Πανελλαδική Σύσκεψη που οργανώνει το ΠΑΜΕ στις 4 Απρίλη αποτελεί ένα σημαντικό γεγονός για την εργατική τάξη της χώρας μας. Όπως και πριν δύο χρόνια όπου χιλιάδες συνδικαλιστές από όλους τους κλάδους και τους χώρους δουλειάς, από κάθε γωνιά της Ελλάδας μετέφεραν ζωντανή και μαχητική πείρα από την οργάνωση της πάλης, από την προσπάθεια ενίσχυσης του ταξικού προσανατολισμού του εργατικού κινήματος, της αναμέτρησης με το κεφάλαιο και τα κόμματά του, την πολιτική της ΕΕ, έτσι και τώρα θα ξανανταμώσουμε για να οργανώσουμε τον αγώνα μας για να ξαναμετρήσουμε τις δυνάμεις μας.

Όλα αυτά μέσα σε ένα περιβάλλον με εξελίξεις ραγδαίες και επικίνδυνες καθώς οι πόλεμοι πολλαπλασιάζονται λόγω της όξυνσης των ανταγωνισμών για τον έλεγχο των δρόμων μεταφοράς εμπορευμάτων και ενέργειας και με την ελληνική κυβέρνηση να συμμετέχει ενεργά στους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ και της ΕΕ έχοντας μετατρέψει τη χώρα σε ορμητήριο πολέμου, προκειμένου να υπηρετηθούν τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων και των ιμπεριαλιστικών συμμαχιών. Δημιουργούν όρους μιας νέας επίθεσης στο εισόδημα και στα δικαιώματα του εργατικού και λαϊκού κινήματος, συνέχισης και επέκτασης της αντεργατικής πολιτικής που αποτελεί έκφραση της στρατηγικής των επιχειρηματικών ομίλων για πολύ φτηνή εργασία χωρίς δικαιώματα για εργάσιμο χρόνο λάστιχο, για θυσίες χωρίς τέλος για την
ενίσχυση των επιχειρηματικών κερδών.

Θέλουν με πρόσχημα τα εθνικά συμφέροντα και την παγκόσμια κατάσταση να σημάνει σιωπητήριο στους χώρους δουλειάς, οι αγωνίες των εργαζομένων να περιοριστούν σε κυβερνητικούς σωτήρες και μεσσίες και οι μηχανισμοί προπαγάνδας τους να συνεχίζουν να λοιδορούν τους ταξικούς αγώνες, η δικαστική εξουσία να ποινικοποιεί την αγωνιστική δράση και οι κατασταλτικοί μηχανισμοί να παρεμβαίνουν σε κάθε διαμαρτυρία.

Δε χωρούν αυταπάτες ότι η ΕΕ, το ΝΑΤΟ, οι κυβερνήσεις και τα κόμματα που διαμόρφωσαν διαχρονικά όλο το αντεργατικό οπλοστάσιο είναι εναντίον μας. Το ίδιο απέναντι βρίσκονται και άνθρωποί τους μέσα στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, που εκφράζονται με τη θλιβερή απαξιωμένη ηγεσία σε ΓΣΕΕ που παριστάνει την ηγεσία της εργατικής τάξης ενώ έχει παραιτηθεί ακόμα και από τη διεκδίκηση των στοιχειωδών αναγκών της εργατικής τάξης και έχει επιλέξει ως μόνη ασχολία τα κερδοφόρα επιμορφωτικά σεμινάρια.

Μέσα σ αυτό το περιβάλλον η δράση και το δυνάμωμα μιας εργατικής – λαϊκής αντιπολίτευσης, το πλάτεμα και η συσπείρωση στο ΠΑΜΕ αποτελεί την καλύτερη απάντηση στα σχέδια τους και αυτή είναι η ζωντανή έκφραση του ρεύματος αμφισβήτησης της κυρίαρχης πολιτικής.

Είναι οι εκατοντάδες συνδικαλιστές και συνδικαλίστριες, πρωτοπόροι οργανωτές της πάλης των συναδέλφων τους, οι όποιοι ενώνοντας την πείρα και τη δράση τους με τα συνδικάτα που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ αλλάζουν τους συσχετισμούς σε μια σειρά από συνδικάτα σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα (με χαρακτηριστική την ιστορική νίκη των ταξικών δυνάμεων στην ΑΔΕΔΥ), βάζουν τη σφραγίδα τους στέλνοντας τις δυνάμεις του εργοδοτικού – κυβερνητικού συνδικαλισμού στο περιθώριο δίνοντας ανάσα και αισιοδοξία στην πάλη και τη διεκδίκηση των εργαζομένων.

Τον σχεδιασμό αυτού του αγώνα, αυτό το κάλεσμα για να περάσουν περισσότερα συνδικάτα στα χέρια των εργατών, αυτήν την ανάγκη για να δυναμώσει αποφασιστικά ο βαθμός οργάνωσης, αυτό το καθήκον για την δημιουργία νέων σωματείων με λειτουργία, δράση και ζωντάνια πρέπει να απασχολήσει την Πανελλαδική Σύσκεψη με την μεταφορά εμπειριών από διαφορετικούς κλάδους με στόχο την επόμενη μέρα να γίνουν ακόμη μεγαλύτερα βήματα για ένα κίνημα χειραφετημένο, ανασυνταγμένο, πρωταγωνιστή. Για να μην (ξανά) πληρώσουμε την κρίση τους, για να μην γίνουμε κρέας στα κανόνια τους, για βγει κερδισμένη η ζωή ενάντια στα κέρδη τους, για να βάλουμε μπροστά τις δικές μας ανάγκες με βάση την εποχή μας.

Η Πανελλαδική σύσκεψη μπορεί και πρέπει να αποτελέσει την ζωντανή μαχητική έκφραση της ανόδου των ταξικών αγώνων, της αλλαγής των συσχετισμών, μπορεί και πρέπει να εκφράσει την αγωνία κάθε τίμιου συνδικαλιστή, μπορεί και πρέπει να οργανώσει την απάντηση μας.