ΕΚΑ: Παναττική απεργία και συλλαλητήριο για τα Τέμπη στις 28 Φεβρουαρίου

Διαβάζεται σε 6'
Σύνταγμα για το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη
Συγκέντρωση στο Σύνταγμα για το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη (ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ / EUROKINISSI)

Στο 33ο Συνέδριο του Εργατικού Κέντρου Αθήνας αποφασίστηκε 24ωρη απεργία και συλλαλητήριο στο Σύνταγμα, το Σάββατο (28/2), τρία χρόνια μετά την τραγωδία στα Τέμπη.

Απεργία για τη συμπλήρωση τριών ετών από την τραγωδία στα Τέμπη αποφάσισε το συνέδριο του Εργατικού Κέντρου Αθήνας (ΕΚΑ).

Στο ψήφισμά του σημειώνει, μεταξύ άλλων, πως «τρία χρόνια μετά, δεν μπορούμε και δεν θα συνηθίσουμε το έγκλημα».

Στο πλαίσιο αυτό, καλεί όλους τους εργαζόμενους της Αττικής, τις Ομοσπονδίες και τα σωματεία να δώσουν ηχηρό «παρών» το τελευταίο Σάββατο του Φεβρουαρίου (28/2), στις 12 το μεσημέρι, στο Σύνταγμα.

Αναλυτικά το ψήφισμα του ΕΚΑ

«Στις 28 Φλεβάρη συμπληρώνονται 3 χρόνια συμπληρώνονται από το προδιαγεγραμμένο έγκλημα στα Τέμπη, που στοίχισε τη ζωή σε 57 συνανθρώπους μας και συγκλόνισε ολόκληρο τον λαό. Λίγες μέρες μετά, στις 23 Μάρτη, ξεκινά η κύρια δίκη.

Τρία χρόνια μετά, δεν μπορούμε και δεν θα συνηθίσουμε το έγκλημα. Άλλωστε και πριν και μετά το κρατικό εργοδοτικό έγκλημα στα Τέμπη. τα εγκλήματα είναι πολλά Μάνδρα, Μάτι, πλημμύρες και φωτιές που κοστίζουν ανθρώπινες ζωές.

Οι χώροι δουλειάς και οι γειτονιές, οι μαζικές μεταφορές και οι συγκοινωνίες έχουν μετατραπεί σε μία «απέραντη κοιλάδα των Τεμπών». Δεν είναι «της μοίρας γραφτό» δύο τρένα να κινούνται στις ίδιες ράγες για 12 ολόκληρα λεπτά και να συγκρούονται.

Χώροι δουλειάς που έχουν μετατραπεί κυριολεκτικά σε σύγχρονα σφαγεία, με τις εργαζόμενες και τους εργαζόμενους να φεύγουν για το μεροκάματο από το σπίτι και να μην ξέρουν αν θα γυρίσουν σώοι και αβλαβείς στα σπίτια τους, στις οικογένειές τους, στους φίλους τους.

Μόνο το 2025 η εργατική τάξη μέτρησε 201 νεκρούς από εργοδοτικά εγκλήματα, που βαφτίζονται «ατυχήματα», εκατοντάδες σακατεμένους που η κυβέρνηση προσπαθεί να «κρύψει» με διάφορες αλχημείες. Ένας ακήρυχτος πόλεμος διεξάγεται καθημερινά απέναντιστις ζωές μας.

Πρόκειται για έναν ακήρυχτο πόλεμο απέναντι στην εργατική τάξη.

Πόλεμος που διεξάγεται από την εγκληματική πολιτική του κέρδους, με τη βούλα των νόμων που οι κυβερνήσεις, τους κόβουν και τους ράβουν στα μέτρα της κερδοφορίας, όπως οι πρόσφατοι νόμοι Χατζηδάκη, Γεωργιάδη και Κεραμέως που σμπαράλιασαν τον εργάσιμο χρόνο. Εγκληματική πολιτική που κόστισε τη ζωή στις 5 εργάτριες μανάδες στη μπισκοτοβιομηχανία «Βιολάντα» Τρίκαλα. Που δε λογαριάζει την ανθρώπινη ζωή, το εχθρικό για τον εργαζόμενο λαό κράτος που υπηρετεί η κυβέρνηση της ΝΔ και όλα τα κόμματα που πίνουν νερό στο όνομα της κερδοφορίας, της ανταγωνιστικότητας των ομίλων, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. στα

Όλες οι αιτίες που μετατρέπουν τους χώρους δουλειάς και τη χώρα σε σφαγείο είναι ακόμα εδώ:

  • Είναι εδώ οι σιδηρόδρομοι – καρμανιόλα που λειτουργούν στο πλαίσιο της πολιτικής της απελευθέρωσης, των κατευθύνσεων και οδηγιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που συναποφασίζουν και υλοποιούν όλες οι κυβερνήσεις. Γι’ αυτό βλέπουμε Τέμπη σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως πρόσφατα στους σιδηρόδρομους στην Ισπανία και τη Ρουμανία. Μαζί με τα «Τέμπη του αέρα» που αναδείχθηκαν με εκκωφαντικό τρόπο πρόσφατα με το μπλάκ άουτ του συστήματος ελέγχου στο Ελ. Βενιζέλος, αποτελούν την ευρωπαϊκή κανονικότητα του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης και όχι μια ελληνική ιδιαιτερότητα.
  • Είναι εδώ ο κίνδυνος Βιομηχανικού Ατυχήματος Μεγάλης Έκτασης, από τα καζάνια του θανάτου, τους αγωγούς που περνάνε κάτω από ολόκληρες πόλεις, τις αποθήκες με επικίνδυνα φορτία, τα χημικά που καταδικάζουν χιλιάδες εργατικές και λαϊκές οικογένειες να ζουν δίπλα στις ασθένειες, τη μόλυνση και το φόβο για αλυσιδωτές εκρήξεις.
  • Είναι εδώ η μετατροπή κρίσιμων υποδομών, όπως τα λιμάνια, οι δρόμοι μεταφοράς, βιομηχανίες κ.ά. σε κρίκους της πολεμικής εμπλοκής, της δολοφονικής αλυσίδας του ΝΑΤΟ με τους εργαζόμενους να γινόμαστε αναλώσιμοι, η χώρα μας ορμητήριο κατά άλλων λαών και ταυτόχρονα στόχος αντιποίνων για πολέμους που δεν έχουν καμία σχέση με τα δικά μας συμφέροντα.
  • Είναι εδώ η ανασφάλεια και το αβέβαιο μέλλον που η ίδια πολιτική καταδικάζει τα παιδιά μας, τη νέα γενιά με την εμπορευματοποίηση της παιδείας και της υγείας, με ταβάνια στα σχολεία να πέφτουν σα βροχή, με σπουδές χωρίς υποδομές και ασφάλεια, τη στιγμή που δίνονται δις ευρώ για τους πολεμικούς εξοπλισμούς για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ που δεν έχουν σχέση με την άμυνα της χώρας.
  • Είναι εδώ οι δήθεν «θεσμοί» της «δημοκρατίας» των λίγων, του σάπιου κράτους τους, που είναι εξαρτημένοι από τα μεγάλα συμφέροντα και ανεξάρτητοι από το πραγματικό δίκαιο που αφορά τα δικαιώματα της μεγάλης εργατικής-λαϊκής πλειοψηφίας. Γι’ αυτό η δικαιοσύνη τους αφήνει τη συγκάλυψη να συνεχίζεται, βγάζει λάδι τους διάφορους ΟΠΕΚΕΠΕδες, γιατί αυτή είναι η νομιμότητα για αυτούς. Για τους εργαζόμενους που αγωνίζονται για τη ζωή τους επιφυλάσσει αυταρχισμό, καταστολή, νόμους για να τους τυλίγει σε μια κόλλα χαρτί…

 

ΚΑΜΙΑ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΗΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΤΗΝ ΥΠΗΡΕΤΟΥΝ, ΠΟΥ ΠΑΙΖΕΙ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΚΟΡΟΝΑ-ΓΡΑΜΜΑΤΑ!

Παλεύουμε για αποκλειστικά δημόσιες σιδηροδρομικές μεταφορές χωρίς καμία εμπορευματική λειτουργία!

Γιατί για να υπερασπιστούμε τη ζωή τη δική μας και των παιδιών μας απαιτείται σύγκρουση, συλλογικός, οργανωμένος, διεκδικητικός αγώνας που να στρέφεται απέναντι στον πραγματικό ένοχο, την πολιτική της ΕΕ και των κυβερνήσεων, την πολιτική του κέρδους. Μέσα από την οργάνωσή μας στα συνδικάτα και τα σωματεία, με κατεύθυνση σύγκρουσης με τη μεγαλοεργοδοσία και το κράτος της, μπορεί να ανοίξει ο μόνος ελπιδοφόρος δρόμος για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών μας.

Με την εργατική τάξη μπροστά, στον κοινό αγώνα με όσους στενάζουν από την αντιλαϊκή πολιτική, τους βιοπαλαιστές αγρότες, τους αυτοαπασχολούμενους επαγγελματίες και επιστήμονες, έχουμε τη δύναμη κατακτήσουμε μια ζωή με αξιοπρέπεια, ασφάλεια και ευημερία.

Για να κερδίσουμε εμείς, πρέπει να χάσει το κεφάλαιο. Μέση λύση δεν υπάρχει.

Η πραγματική δικαίωση για τα Τέμπη, για τους νεκρούς στους χώρους δουλειάς, για τα παιδιά μας, θα έρθει μέσα από τον οργανωμένο αγώνα για να ανατραπεί η πολιτική που γεννά καθημερινά νέα εγκλήματα.

Το Εργατικό Κέντρο της Αθήνας καλεί όλους τους εργαζόμενους και τη νεολαία της Αττικής όλες τις Ομοσπονδίες, τα Σωματεία του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, να δώσουν μαζικό, μαχητικό παρών στην 24ωρη απεργία και στο μεγάλο συλλαλητήριο Σάββατο 28 Φλεβάρη – 12:00 μ. στο Σύνταγμα.

Ή ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ Ή ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ».

Σχετικό Άρθρο

Ροή Ειδήσεων

Περισσότερα