Iστορικές στιγμές στη Φλώρινα: “Η λογοκρισία απειλεί την ισότητα όχι μόνο την ελευθερία”

Χαρακτήρα ιστορικής εκδήλωσης πήρε την Πέμπτη στη Φλώρινα η συζήτηση που διοργάνωσε το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας με τίτλο “Ελευθερία, Τέχνη, Λογοκρισία”, σε αμφιθέατρο του οργανισμού.

Η αίθουσα ήταν σχεδόν κατάμεστη, δείγμα ότι το γεγονός ότι το περιστατικό της λογοκρισίας στην Banda Entopica τον περασμένο Δεκέμβριο προβλημάτισε πολύ κόσμος στην περιοχή.

Στην εισήγησή του ο καθηγητής Πολιτειολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Δημήτρης Χριστόπουλος τόνισε, μεταξύ άλλων, ότι πρόκειται για μία ιστορική στιγμή και ευχαριστούμε το δήμαρχο Φλώρινας, χωρίς αυτόν δεν θα βρισκόμασταν εδώ”.

Τόνισε επίσης ότι “σαν έθνος είμαστε θύμα των μύθων μας. Ολα τα έθνη συγκροτούνται πάνω σε μύθους. Ο κατ’ εξοχήν μύθος εδώ είναι ότι η Μακεδονία είναι μία και ελληνική. Και εγκωβιστήκαμε σ’ αυτόν. Και όμως, δεν υπήρχαν ερείσματα στην πραγματικότητα. Το τραύμα αυτό έχει μία πρωτοφανή ανθεκτικότητα. Οταν έμαθα το περιστατικό δεν εξεπλάγην, δυστυχώς για τη δημοκρατία στην Ελλάδα”.

“Η μνήμη είναι αναγκαία” συμπλήρωσε  “αλλά δεν είναι το μοναδικό συστατικό. Χρειάζεται να κοιτάς και μπροστά. Η επίκληση του παρελθόντος είναι η αιτία του προβλήματος αλλά το παρόν δεν γίνεται να είναι μόνο παρελθόν. Εχουμε δικαίωμα να αντισταθούμε υπέρ του δικαιώματός μας να μιλάμε ελεύθερα”.

“Ο αυταρχισμός μεγαλώνει. Κάποιοι από αυτούς που κυβερνάνε επανέρχοναι στις εργοστασιακές ρυθμίσεις της πολιτικής τους ταυτότητας. Εδώ μιλάμε για τη σκληρή μετεμφυλιακή δεξιά. Και αυτό που κάνει σήμερα το Πανεπιστήμιο είναι πολύ σημαντικό. Αυτό είναι το δημόσιο Πανεπιστήμιο. Αμυνόμαστε και κρατάμε τα δικαιώματά μας. Δημιουργούμε ταυτόχρονα, διεκδικούμε. Τίποτα ποτέ δεν είναι αυτονόητο. Η δημοκρατία είναι ένας διαρκής αγώνας”.

“Η λογοκρισία” κατέληξε  “απειλεί την ισότητα, όχι μόνο την ελευθερία. Η λογοκρισία δεν είναι μόνο το συμβάν. Αυτό που φαίνεται ότι το πιο κρίσιμο είναι η διαχείριση του συμβάντος. Η σημερινή μας συγκέντρωση απέδειξε ότι το συμβάν απέτυχε να δημιουργήσει συσχετισμό. Ναι, γιατί ο κόσμος δεν αντέχει άλλο”.

Ο Χρήστος Ράμος πρώην επικεφαλής της ΑΔΑΕ και πρώην αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας επέμεινε στη νομική διάσταση του ζητήματος.

“Εχει μεγαλή αξία αυτή η εκδήλωση και το γεγονός ότι διεξάγεται εδώ στη Φλώρινα. Δεν πίστεψα αρχικά την είδηση της λογοκρισίας. Αλλά τελικώς ήταν έτσι. Αυτές οι πρακτικές δεν είναι συμβατές με το Σύνταγμά μας.

Ο κανόνας πάντα είναι η ελευθερία. Η παρέμβαση είναι εξαίρεση και θα πρέπει να δικαιολογείται. Το να μιλά κανείς τη μητρική του γλώσσα δεν χρειάζεται τεκμηρίωση. Η ελευθερία της γλώσσας δεν προυποθέτει συνθήκη” υπογράμμισε χαρακτηριστικά.

Αναφέρθηκε, επίσης, στην απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για την υπόθεση των επεισοδίων σε βάρος των μελών του Ουράνιου Τόξου το 1995 και διάβασε αποσπάσματά της.

Κατέληξε ως εξής: “Θέλουμε ένα μέλλον χωρίς περισταρικά λογοκρισίας. Δεν ταιριάζουν σε μία δημοκρατική κοινωνία. Είμαστε Ευρωπαίοι; Πρέπει να το αποδείξουμε. Οι λογοκριτικές μέθοδοι δεν δικαιολογούνται”.

Ο καθηγητής Γιάννης Μάνος από την πλευρά του τόνισε ότι “μία τέτοια εκδήλωση θα ήταν πολύ δύσκολο να γίνει στο παρελθόν.

Υπάρχει χάσμα μεταξύ βιωμένης πραγματικότητας και δημόσιων αφηγήσεων.Συμβαίνει επίμονα, όπως προκύπτει. Η επίκληση των εθνικών φρονημάτων δεν είναι περιστασιακή αντίδραση στην περιοχή. Παράγει ηθική ιεραρχία”.

Επεσήμανε, δε, ότι “η μουσική μετατρέπεται σε δείκτη ένταξης στο κυρίαρχο αφήγημα. Το ίδιο συμβαίνει και με τη γλώσσα. Η γλώσσα γίνεται αποδεκτή όταν παύει να διεκδικεί ισοτιμία. Η διγλωσσία είναι όμως κανονικότητα στην περιοχή μας”.

Ανέδειξε και ένα παράδοξο: “Μία συμμετοχή σε συλλαλητήριο για τη Συμφωνία των Πρεσπών μπορεί να συνυπάρχει με μία επίσκεψη στο Μοναστήρι για ψώνια και βενζίνη. Η πραγματικότητα όμως έχει ξεπεράσει τους μηχανισμούς ελέγχου.Και έχουν παίξει ρόλο οι νεότερες γενιές. Η συμμετοχή στα πανηγύρια ας πούμε δεν είναι πια μόνο μία πολιτική δήλωση”.

“Το περιστατικό του Δεκεμβρίου ήταν μία αντίδραση στη βιωμένη πραγματικότητα” κατέληξε. “Και το διακύβευμα είναι να υπάρχεις χωρίς να απολογείσαι”.

Στο ίδιο πλαίσιο κινήθηκε στην εύστοχη εισήγησή της η καθηγήτρια Ευμορφία Κυπουροπούλου η οποία ανέδειξε το ζήτημα της σιωπηρής λογοκρισίας φέρνοντας ένα παράδειγμα με μία νεαρή μουσουλμάνα μαθήτρια τα περασμένη χρόνια που φορούσε σταυρό που της είχε χαρίσει ο πατέρας της για να είναι αποδεκτή από τα υπόλοιπα παιδιά”.

Ακολούθησε ζωηρή συζήτηση με το κοινό.