Καρυστιανού διαψεύδει… Καρυστιανού για τις αμβλώσεις

Απάντηση στην κριτική που δέχθηκε για τις δηλώσεις της σχετικά με τις αμβλώσεις επιχείρησε να δώσει η Μαρία Καρυστιανού, με εκτενή ανάρτησή της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Η ίδια κάνει λόγο για “απογύμνωση” των ΜΜΕ και για επιλεκτική αναμετάδοση της συνέντευξής της στο OPEN. Μάλιστα, αναφέρει πως η δήλωσή της για το ζήτημα των αμβλώσεων “διαστρεβλώθηκε σκοπίμως” από άτομα που βρίσκονται σε “διατεταγμένη υπηρεσία αποδόμησης” και “προχωρούν σε δολοφονία χαρακτήρα”.

Η ανακοίνωσή της αν μη τι άλλο διαπνέεται από αντιφατικότητα καθώς αφενός γράφει πως “κανένα ανθρώπινο δικαίωμα δεν μπορεί να τίθεται σε διαβούλευση και διαπραγμάτευση”, αφετέρου επί της ουσίας διαψεύδει όσα η ίδια είπε το πρωί της Δευτέρας.

Με δικά της λόγια:

“Το γνωρίζω ότι έχουν νομιμοποιηθεί οι αμβλώσεις αλλά μιλάω για το ηθικό θέμα. Θέματα που μπορούν να αφορούν πώς λειτουργεί η κοινωνία μας, πρέπει να λύνονται με δημόσια διαβούλευση”.

Για του λόγου το αληθές, το βίντεο όπως δόθηκε στη δημοσιότητα από το Μέσο στο οποίο μίλησε:

Εικάζουμε πως το κανάλι στο οποίο μίλησε η κ. Καρυστιανού δεν προέβη σε “μονταζιέρα”.

Ούτε η κριτική ως προς τα λεγόμενα κάποιου που πολιτεύεται είναι a priori ζήτημα συλλήβδην “μικροπολιτικής” από τα media ή “δολοφονίας χαρακτήρα”. Όποιος πολιτεύεται θα κριθεί και πολιτικά, όπως θα έπρεπε και πρέπει να γίνεται προς τον οποιοδήποτε διεκδικεί τη ψήφο του λαού. Το “τσουβάλιασμα” είθισται δε να είναι πρακτική αποπροσανατολισμού και η ίδια η Ιστορία το επιβεβαιώνει.

Στη σημερινή ανάρτησή της η κ. Καρυστιανού προχωρά σε διευκρινήσεις που θα όφειλε να είχε τονίσει κατά τις πρώτες δημόσιες τοποθετήσεις της. Όπως αναφέρει: “Η ανάγκη δημόσιου διαλόγου, στην οποία αναφέρθηκα, αφορά τα πραγματικά κοινωνικά αίτια που οδηγούν χιλιάδες γυναίκες σε αυτή την εξαιρετικά δύσκολη απόφαση: την ελλιπή ενημέρωση των νέων, την απουσία συστηματικής σεξουαλικής αγωγής, την περιορισμένη πρόσβαση σε σύγχρονες μεθόδους αντισύλληψης και, κυρίως τα κενά της κοινωνικής πρόνοιας”.

Σε αυτά μας βρίσκει απόλυτα σύμφωνους. Πάντως, τη “μονταζιέρα” την οποία καταγγέλλει, την έκανε η ίδια για τον εαυτό της.

Ομολογουμένως, σε επίπεδο πολιτεύεσθαι η αναγνώριση του ατοπήματος δεν συνηθίζεται, ωστόσο προσμετράει πάντοτε θετικά όταν γίνεται με ειλικρίνεια. Αυτό είναι κάτι που η κ. Καρυστιανού θα πρέπει να έχει κατά νου, τώρα ειδικά που με δική της απόφαση, μπαίνει στον “στίβο” του κοινοβουλευτισμού.

Πρακτικά, κανείς δεν “διαστρέβλωσε” τις δηλώσεις της. Οι αποσαφηνίσεις ωστόσο στις οποίες προβαίνει, είναι στο σωστό “πνεύμα” και καλό θα ήταν να μέναμε σε αυτές χωρίς δαιμονοποίηση “φανταστικών εχθρών”. Επίσης, να τονίσουμε εδώ πως ο νομοθέτης που επικαλείται η κ. Καρυστιανού έχει “προβλέψει”, όπως ορθά παραδέχεται, για τη διασφάλιση της αυτοδιάθεσης της γυναίκας, και το να ανοίγει κανείς εκ νέου ζητήματα που άπτονται της “βιοηθικής”, δεν βοηθάει στην πλαισίωση των θεσμικών αλλαγών που η ίδια επικαλείται.

Σχετικά με τις λοιπές θέσεις του κομματικού σχηματισμού που θα ανακοινώσει, αναμένουμε τις σαφείς θέσεις και το πρόγραμμα του “κινήματος” όταν αυτό επισήμως ανακοινωθεί.

Σε κάθε περίπτωση, ο όλος διάλογος γύρω από το “κόμμα Καρυστιανού” – και με τους όρους που έχει ανοίξει – αναμένεται να εργαλειοποιηθεί κατά το δοκούν από όσους θέλουν να αποδυναμώσουν το αίτημα για δικαιοσύνη για το έγκλημα των Τεμπών. Κάτι που είναι και το δυστυχές της όλης υπόθεσης και οι δημοκρατικοί πολίτες οφείλουμε να μην το αφήσουμε να συμβεί.

Η ανάρτηση της Μαρίας Καρυστιανού αναλυτικά:

“Ανέμενα στωικά χθες μέχρι το βράδυ, παρακολουθώντας την πλήρη «απογύμνωση» των Μέσων Ενημέρωσης.

Δυστυχώς η πλειοψηφία των Μέσων Ενημέρωσης (με ελάχιστες εξαιρέσεις που οφείλω να αναγνωρίσω) ΑΠΟΣΙΩΠΗΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ που ανέδειξε η χθεσινή συνέντευξή μου στους κ.κ. Στραβελάκη και Καραμήτρου, και εστίασε ΜΟΝΟΘΕΜΑΤΙΚΑ στην άκαιρη ερώτηση περί αμβλώσεων, που οι ερωτώντες δημοσιογράφοι έκριναν πιο σημαντική στις προτεραιότητές τους από τα προβλήματα που ταλανίζουν τη χώρα μας, δηλαδή τα τεράστια σκάνδαλα της κυβέρνησης Μητσοτάκη, η συνεχής θεσμική εκτροπή, η εξόντωση των αγροτών, η ακρίβεια και η φτωχοποίηση των πολιτών, η κατάρρευση της υγείας και της παιδείας, και τόσα άλλα σημαντικά θέματα που βιώνουμε.

Η χθεσινή απάντησή μου στο θέμα των αμβλώσεων διαστρεβλώθηκε ΣΚΟΠΙΜΩΣ από όσους βρίσκονται σε διατεταγμένη υπηρεσία αποδόμησης μου και συμπράττουν αδίστακτα στο πολιτικό συμβόλαιο δολοφονίας χαρακτήρα μου.

Κανένα ανθρώπινο δικαίωμα ΔΕΝ τίθεται σε διαβούλευση, ΔΕΝ αποτελεί αντικείμενο διαπραγμάτευσης, αλλά ΟΥΤΕ και πεδίο πολιτικών παιχνιδιών, όπως κάποιοι επιχειρούν να παρουσιάσουν.

Όσοι βάλλουν εναντίον μου με αφορμή ένα πολυδιάστατο ιατρικό και νομικό θέμα για το οποίο ο νομοθέτης έχει ήδη προβλέψει, δεν νοιάζονται ούτε για τη θέση της γυναίκας σήμερα, ούτε για τα προβλήματα της, ούτε για τη στήριξη της μητρότητας, ούτε για την υπογεννητικότητα, ούτε για το δημογραφικό πρόβλημα, ούτε για τα δικαιώματα των παιδιών, ούτε για την οικογένεια και την επιβίωσή της!

Ούτε έχουν σκεφθεί γιατί οδηγείται μια γυναίκα ή ένα ζευγάρι στην άμβλωση, πόσο μάλλον για τη βιοηθική.

Το βασικό για αυτούς ήταν και είναι να ανακοπεί με κάθε τρόπο και μέσο, η εντατική «κυοφορία» ενός μεγάλου κινήματος, που μπορεί να αλλάξει τη συζήτηση και να θέσει τη κοινωνία και πάλι στο επίκεντρο του δημόσιου διαλόγου και της λήψης αποφάσεων.

Η ανάγκη δημόσιου διαλόγου, στην οποία αναφέρθηκα, αφορά τα πραγματικά κοινωνικά αίτια που οδηγούν χιλιάδες γυναίκες σε αυτή την εξαιρετικά δύσκολη απόφαση: την ελλιπή ενημέρωση των νέων, την απουσία συστηματικής σεξουαλικής αγωγής, την περιορισμένη πρόσβαση σε σύγχρονες μεθόδους αντισύλληψης και, κυρίως τα κενά της κοινωνικής πρόνοιας.

Για τον λόγο αυτό, ο ουσιαστικός διάλογος πρέπει να στραφεί: στη δημιουργία ολοκληρωμένων δομών κοινωνικής πρόνοιας για εγκύους και νέες μητέρες, στη δωρεάν πρόσβαση σε υπηρεσίες οικογενειακού προγραμματισμού και αντισύλληψης, στη στήριξη της μονογονεϊκής οικογένειας, σε επιδόματα και υπηρεσίες που επιτρέπουν σε μια γυναίκα να μη διχάζεται ανάμεσα στην κύηση και την εργασία ή τις σπουδές της.

Η δημογραφική και υπαρξιακή κρίση που αντιμετωπίζει η χώρα, δεν μπορεί να απαντηθεί με περιορισμούς δικαιωμάτων, αλλά με ένα ισχυρό κοινωνικό κράτος που προσφέρει πραγματικές επιλογές και αληθινή στήριξη στον πολίτη.

Η ελευθερία της γυναίκας γίνεται ουσιαστική μόνο όταν συνοδεύεται από οικονομική ασφάλεια, πρόσβαση στην υγεία, αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας και προστασία της μητρότητας.

Αυτή είναι η διαβούλευση που οφείλουμε να ανοίξουμε: μια συζήτηση για όρους δημόσιας υγείας, κοινωνικής πρόνοιας και σεβασμού των θεσμών, ώστε καμία γυναίκα να μη φτάνει σε αδιέξοδο από φόβο, άγνοια ή εγκατάλειψη.

Με αίσθημα ευθύνης απέναντι στις γυναίκες, στα παιδιά και στο μέλλον της χώρας, πιστεύω σε μια κοινωνία που θα τις στηρίζει μέσα από την πρόληψη, την ενημέρωση και την αλληλεγγύη, και όχι βέβαια μέσα από διχασμούς.

Σας ευχαριστώ”.