Πέθανε ο Γιάννης Μότσιος

Διαβάζεται σε 5'
Ο Γιάννης Μότσιος
Ο Γιάννης Μότσιος Θωμάς Γιωτόπουλος

Την τελευταία του πνοή σε ηλικία 96 ετών άφησε ο Γιάννης Μότσιος, ένας από τους τελευταίους εν ζωή αντάρτες του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας.

Σε ηλικία 96 ετών έφυγε από τη ζωή ο Γιάννης Μότσιος, ομότιμος καθηγητής του Τμήματος Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και ένας από τους τελευταίους εν ζωή αντάρτες του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας.

Ο Γιάννης Μότσιος γεννήθηκε στο Σνίχοβο Γρεβενών το 1930. Στα τέλη του 1946 ήταν δάσκαλος σε λαϊκό σχολείο στο Διάκο Γρεβενών και την περίοδο 1947-1949, μαχητής του ΔΣΕ.

Ήταν απόφοιτος Ρωσικής Φιλολογίας στο Κρατικό Πανεπιστήμιο του Κιέβου και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Ινστιτούτο Παγκόσμιας Λογοτεχνίας της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ με ειδίκευση στη Νέα Ελληνική Λογοτεχνία. Η διδακτορική του διατριβή ήταν πάνω στη ζωή και το έργο του Διονυσίου Σολωμού.

Το 1976 επέστρεψε στην Ελλάδα, το 1980 ξεκίνησε να διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Κρήτης και κατόπιν στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, όπου παρέμεινε μέχρι και την συνταξιοδότησή του το 1997.

Σχετικό Άρθρο

Το Συμπόσιο Πολιτισμού αποχαιρετά τον σπουδαίο Γιάννη Μοτσιό με την εξής ανακοίνωση:

Πέθανε ο μεγάλος αντιστασιακός και πνευματικός άνθρωπος Γιάννης Μότσιος

Μια εμβληματική μορφή των Ελληνικών Γραμμάτων και της Αντίστασης, ένας οραματιστής ενός Καθολικού Ανθρωπισμού, παθιασμένος με την Ελλάδα και τον πολιτισμό της, παθιασμένος με τον σοσιαλισμό, ο Γιάννης Μότσιος, ποιητής και συγγραφέας, πέθανε σήμερα σε ηλικία 95 ετών.

Ο πολιτισμικός φορέας «Συμπόσιο Πολιτισμού», αποχαιρετά με θλίψη τον αλύγιστο αγωνιστή και Ανθρωπιστή, ο οποίος είχε επιλέξει να είναι μέλος του «Συμπόσιο Πολιτισμού», ενώ το τελευταίο είχε οργανώσει δύο εκδηλώσεις προς τιμήν του στο Ηράκλειο. Εκδηλώσεις οι οποίες είναι πλέον δύο μοναδικά ντοκουμέντα της πολυδιάστατης αυτής προσωπικότητας που πορεύτηκε στην ζωή του με βάση την Ελευθερία, την Αλήθεια, την Ηθική, την Δικαιοσύνη, την Φιλία, την πανανθρώπινη Αδερφοσύνη των λαών, πηγαίνοντας κόντρα σε κάθε μορφή εξουσίας ακόμα και με τίμημα τον θάνατο. Κάθε μήνα ανέβαινε στον Γράμμο και συνομιλούσε με τους πεθαμένους συντρόφους του.

Ο Γιάννης Μότσιος, γεννήθηκε στο χωριό Δεσπότης των Γρεβενών το 1930, όπου έβγαλε το οκτατάξιο Γυμνάσιο, παιδί Αριστερής οικογένειας με πατέρα κυνηγημένο κομμουνιστή, την περίοδο της Αντίστασης όλη η οικογένεια υπήρξε στόχος των Ταγματασφαλιτών και των φασιστών, Ο ίδιος το 1947 εντάχθηκε στο Δημοκρατικό Στρατό, πολέμησε στον Γράμμο, όπου ως αποκρυπτογράφος σημάτων έλαβε το τηλεγράφημα πως έπεσε το Βίτσι. Πέρασε με την οικογένειά του στην Αλβανία και από εκεί με πλοίο έφτασαν στην Τασκένδη. Απολυτήριο Μέσης Εκπαίδευσης έλαβε στο Ουζμπεκιστάν της Τασκένδης και τελείωσε τις Φιλολογικές Σχολές των Πανεπιστημίων Τασκένδης και Κιέβου. Τελείωσε με διάκριση το Κρατικό Πανεπιστήμιο του Κιέβου και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Ινστιτούτο Παγκόσμιας Λογοτεχνίας της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ με ειδίκευση στη Νέα Ελληνική Λογοτεχνία. Υποστήριξε τη διδακτορική του διατριβή με θέμα: «Η ζωή και το έργο του Διονυσίου Σολωμού».

Οι δύο πρώτες μονογραφίες για τη Νέα Ελληνική Λογοτεχνία σε όλη την ιστορία της Ρωσίας και της Σοβιετικής Ένωσης είναι του Μότσιου. Με δική του πρόταση και επιμέλεια ( μετάφραση και πρόλογοι), δημοσιεύτηκαν για πρώτη φορά στα Ρωσικά συλλογές του Σολωμού, του Παλαμά και τα μυθιστορήματα του Νίκου Καζαντζάκη, «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται» και «Ο καπετάν Μιχάλης» κ.λ.π. Έχει εκδώσει πάνω από τριάντα πέντε βιβλία που έχουν δημοσιευτεί στα ελληνικά, ρωσικά, αγγλικά, γαλλικά, σερβικά, ουκρανικά. Ασφαλώς το εμβληματικό του έργο είναι η καταγραφή μελέτη και έκδοση των ελληνικών μοιρολογιών από Κύπρο, Κρήτη έως Θράκη, ενώ κατέγραψε τους ελληνόφωνους της Κάτω Ιταλίας και του Ορθόδοξους της Ρωσίας και της Βουλγαρίας, αφού μοιρολόγια έχουν μόνο οι Ορθόδοξοι. Οι Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης εξέδωσαν τρεις τόμους ανθολογημένης Ρώσικης Λογοτεχνίας σε μετάφραση και επιμέλεια του Γιάννη Μότσιου. Το 2013 -2016 οργάνωσε τέσσερα Διαβαλκανικά Φιλολογικά Συνέδρια με θέματα από την αρχαιότητα ως σήμερα. Η επιστροφή του στην Ελλάδα από τη Ρωσία έγινε το 1976. ‘Εμεινε 18 μήνες άνεργος «διότι δεν συνεμορφώθην προς τα υποδείξεις», δούλεψε για τρία χρόνια στο φροντιστήριο «Παιδεία», δίδαξε από το 1980 έως το 1997 στα Πανεπιστήμια Κρήτης και Ιωαννίνων, Ελληνική και Ξένη Λογοτεχνία.

Εξάλλου στην διάσπαση του Κομμουνιστικού Κόμματος, εντάχθηκε στο ΚΚΕ εσωτερικού, όντας αντισταλινικός αντιτάχθηκε δημόσια στην Μόσχα στην εισβολή των Σοβιετικών στην Τσεχοσλοβακία το 1968. Παρακολουθείτο στενά από την ΚΑ ΓΚΕ ΜΠΕ, αλλά κατέγραψε στην Ρωσία στο σπίτι του, τον αρχηγό του Δημοκρατικού Στρατού, Μάρκο Βαφειάδη, επί έξι χρόνια εξαπατώντας με τεχνάσματα την Κα Γκε Μπε. Η ΖΩΉ ΤΟΥ ένας ΔΙΑΡΚΗΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΑΣ. Το «Συμπόσιο Πολιτισμού», εκφράζει τα συλλυπητήριά του στην σύζυγό του Βίκα και στην Οικογένειά του και θα τον θυμόμαστε για πάντα ως υψηλό σύμβολο Αντίστασης, Δημοκρατίας και Σοσιαλισμού με Ελευθερία.

Ροή Ειδήσεων

Περισσότερα