Μέτρα για τη βιομηχανία: Στο Μέγαρο Μαξίμου οι αποφάσεις

Οι αποφάσεις σε ανώτερο πολιτικό επίπεδο αποτελούν το τελευταίο βήμα για να «κλειδώσει» το πακέτο μέτρων ελάφρυνσης της εγχώριας βιομηχανίας από το υψηλό ενεργειακό κόστος. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι σχετικές ανακοινώσεις δεν αναμένεται να καθυστερήσουν και δεν αποκλείεται να γίνουν ακόμη και προς τα τέλη της επόμενης εβδομάδας.

Η πρόταση που έχει καταρτιστεί από το ΥΠΕΝ και βρίσκεται στο τραπέζι του Μεγάρου Μαξίμου περιλαμβάνει δύο εναλλακτικά σενάρια, τα οποία διαμορφώθηκαν μετά την αρνητική στάση της DG Comp απέναντι στο προσαρμοσμένο ιταλικό μοντέλο. Υπενθυμίζεται ότι το συγκεκριμένο μοντέλο αποτελούσε τον βασικό πυλώνα του ελληνικού σχεδιασμού, προσκρούοντας ωστόσο στις ενστάσεις της Κομισιόν.

Το πρώτο σενάριο προβλέπει την εφαρμογή του ιταλικού μοντέλου ακόμη και χωρίς την εκ των προτέρων έγκριση των Βρυξελλών. Σε μια τέτοια περίπτωση, η χώρα θα προχωρούσε στις σχετικές ανακοινώσεις και στην ενεργοποίηση του μέτρου, αναλαμβάνοντας το ρίσκο της εκκρεμούς κοινοτικής αξιολόγησης. Έτσι, το ιταλικό μοντέλο παραμένει –τουλάχιστον τυπικά– στο τραπέζι.

Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η πρόσφατη τοποθέτηση του υπουργού Ανάπτυξης Τάκη Θεοδωρικάκου, ο οποίος επανέφερε το ζήτημα στο προσκήνιο. Το μέτρο, στα πρότυπα της ιταλικής λύσης, στηρίζεται και από τον ΣΕΒ, που έχει καταθέσει σχετική πρόταση στην κυβέρνηση ήδη από τον Νοέμβριο.

Κύκλοι της βιομηχανίας τάσσονται υπέρ της άμεσης εφαρμογής, ακόμη και χωρίς πρότερη κοινοποίηση στην Κομισιόν, υποστηρίζοντας ότι δεν πρόκειται για κρατική ενίσχυση αλλά για ένα ενεργειακό «δάνειο», το οποίο επιστρέφεται με τόκο.

Από την άλλη πλευρά, αναλυτές εκτιμούν ότι οι αντιρρήσεις των Βρυξελλών δεν σχετίζονται τόσο με τον χρόνο υιοθέτησης του μοντέλου, όσο με τον κίνδυνο υπονόμευσης του νέου πλαισίου κρατικών ενισχύσεων για την καθαρή βιομηχανία (CISAF). Η έγκριση της ελληνικής πρότασης, όπως επισημαίνουν, θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο και σε άλλα κράτη-μέλη για παρεμβάσεις εκτός του ευρωπαϊκού πλαισίου.

Παράλληλα, δεν λείπουν οι εκτιμήσεις ότι ακόμη και σε περίπτωση μονομερούς εφαρμογής, η Κομισιόν θα μπορούσε να «παγώσει» το μέτρο, μεταθέτοντας χρονικά –ίσως και για έναν χρόνο– τα οφέλη για τους ενεργοβόρους καταναλωτές.

Υπό αυτά τα δεδομένα, το συγκεκριμένο σενάριο εμφανίζεται να συγκεντρώνει περιορισμένες πιθανότητες, παρότι δεν έχει εγκαταλειφθεί οριστικά.

Η τελική επιλογή θα εξαρτηθεί από το κατά πόσο το δεύτερο σενάριο –ένα πακέτο εναλλακτικών παρεμβάσεων που έχει επεξεργαστεί το ΥΠΕΝ– μπορεί να εξασφαλίσει αντίστοιχα επίπεδα ελάφρυνσης χωρίς να προκαλεί αντιδράσεις από την Κομισιόν. Το βασικό του πλεονέκτημα είναι ότι μπορεί να εφαρμοστεί άμεσα.

Κεντρικό ρόλο στο πακέτο αυτό διαδραματίζει ο μηχανισμός αντιστάθμισης, με το ΥΠΕΝ να εκτιμά ότι οι νέες κατευθυντήριες γραμμές επιτρέπουν σημαντική αύξηση του οικονομικού οφέλους για τη βιομηχανία, καλύπτοντας μεγάλο μέρος της στήριξης που θα προσέφερε το ιταλικό μοντέλο.

Παράλληλα, εξετάζεται και ένα σχήμα ενισχύσεων στο πλαίσιο του CISAF, υπό την προϋπόθεση ότι η Κομισιόν θα αποδεχθεί τη δυνατότητα συνδυασμού του με άλλα εργαλεία, όπως ο μηχανισμός αντιστάθμισης.