Οι Έλληνες του Πλεύρη και η πίστη του Μαρινάκη

Οι Έλληνες

«Οι Έλληνες δεν επιθυμούν κάποιος να έρχεται παράνομα». Φράσεις όπως αυτή και άλλες παρεμφερείς χρησιμοποιεί τελευταία ο Θανάσης Πλεύρης προκειμένου να δικαιολογήσει την ξενοφοβική μεταναστευτική πολιτική της κυβέρνησης.

Η έμφαση δίνεται στην χρήση του υποκειμένου που είναι το «Οι Έλληνες». Προφανώς ο υπουργός Μετανάστευσης για κάποιο λόγο θεωρεί πως η πλειοψηφία των κατοίκων αυτής της χώρας διαθέτει τις δικές του, εγνωσμένα ακροδεξιές, απόψεις. Οπότε το παρουσιάζει σαν αυτονόητο.

Όμως κάτι μάς λέει ότι η χρήση του όρου «Οι Έλληνες» πάει ακόμη παραπέρα: Στο ότι όσοι διαφωνούν με αυτές τις προσεγγίσεις… δεν είναι Έλληνες. (Ένας από τους πλέον μεταναστευτικούς λαούς στην παγκόσμια ιστορία παρεμπιπτόντως.)

Άλλωστε δεν έχουν περάσει και τόσο πολλά χρόνια από τότε που κάποιος ομοϊδεάτης του στην κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δήλωνε πως οι ιδέες της Αριστεράς είναι «ελλατωματικές».

Περί πίστης

Να μην πιστέψουμε τον Σύλλογο Εργαζομένων στην Επιθεώρηση Εργασίας για το σύστημα μέτρησης των εργατικών ατυχημάτων ζήτησε σήμερα στην ενημέρωση των πολιτικών συντακτών ο Παύλος Μαρινάκης.

Να πιστέψουμε – λέει – την ανεξάρτητη αρχή στην οποία μετατράπηκε η Επιθεώρηση Εργασίας και η κυβέρνηση διόρισε τον πρόεδρο. Διότι τηρεί τα ευρωπαϊκά στάνταρντς.

Αν είναι έτσι γιατί δεν μπαίνει στο κόπο η κυβέρνηση να δώσει και κάποιες συγκεκριμένες απαντήσεις; Όπως π.χ το αν οι υπηρεσίες καταγράφουν τα εργατικά ατυχήματα κάθε ένα έτος ή κάθε δύο χρόνια. Επίσης το αν εξαιρούνται κλάδοι όπως π.χ οι εργαζόμενοι στην εξόρυξη μαρμάρου. Αν προσμετρώνται οι περιπτώσεις των συμβασιούχων εργαζομένων η θεωρούνται «αυτοπαασχολούμενοι».

Χειρότερο

Εκτός από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο εμφανίστηκε τελικά με μια ραδιοφωνική συνέντευξη η υπουργός Εργασίας. Προφανώς αντιλήφθηκαν στο Μαξίμου ότι δεν μπορούσαν να κρύβουν την Νίκη Κεραμέως για πολύ καιρό.

Αυτό που είναι αμφίβολο είναι το αν με όσα είπε έκανε τα πράγματα καλύτερα ή χειρότερα για την κυβέρνηση. Βλέπετε προκειμένου να απαντήσει στην κριτική περί ανυπαρξίας υποδομών στην Επιθεώρηση Εργασίας δήλωσε ότι στην περιφερειακή της διεύθυνση εργάζονται 57 άτομα (πόσα από αυτά είναι επιθεωρητές άραγε;).

Επίσης ότι «στο εργοστάσιο της “Βιολάντα”, η Ανεξάρτητη Αρχή το 2025 έκανε τέσσερις ελέγχους σε ζητήματα υγείας και ασφάλειας». Πράγμα που αν ισχύει εγείρει νέα ερωτήματα.

Εντυπωσιακό

Το εντυπωσιακό δεν είναι που ο Αλέξανδρος Αυλωνίτης εγκατέλειψε το Κίνημα Δημοκρατίας. Ούτως η άλλως το εν λόγω σχήμα έχει «βαρέσει διάλυση» εδώ και αρκετό καιρό. Το εντυπωσιακό είναι η δικαιολογία που χρησιμοποίησε.

Γιατί το να ανακαλύψεις το… 2026 πως ένα σχήμα (γιατί ουδέποτε έγινε κόμμα) με επικεφαλής τον Κασσελάκη είναι  «αμιγώς προσωποκεντρικό κόμμα, χωρίς σαφή πολιτικό προσανατολισμό και ιδεολογική συγκρότηση» αποτελεί κατόρθωμα. Ιδίως αν συνυπολογίσει κανείς πως ο Κασσελάκης έχει δείξει όλα τα χαρακτηριστικά του εδώ και 2,5 χρόνια. Τόσο εμφατικά μάλιστα που κανείς δεν μπορεί να δικαιολογηθεί λέγοντας «δεν κατάλαβα».

Ένα ενδιαφέρον ερώτημα τώρα είναι το που θα «προσεδαφιστεί» ο βουλευτής Κερκύρας. Όπως έχουμε διαπιστώσει από τις συνεδριάσεις της Εξεταστικής για τον ΟΠΕΚΕΠΕ ταιριάζει αρκετά στο «στυλ» με την Πλεύση Ελευθερίας. Όμως στον υπό διαμόρφωση πολιτικό σκηνικό υπάρχουν και άλλες ομοειδείς επιλογές.

Είναι βέβαια κι αυτές προσωποκεντρικές. Αλλά κάτι μας λέει πως ο Αλέξανδρος Αυλωνίτης θα το…. ξεπεράσει.

Τι θα γίνει τελικά με την Avramar;

Κομβική για την πορεία του σχεδίου εξυγίανσης της Avramar κρίνεται από επιβεβαιωμένες πληροφορίες η τρέχουσα εβδομάδα για την πορεία της, καθώς οι διεργασίες βρίσκονται σε κρίσιμη φάση.

Το τελευταίο διάστημα, εκπρόσωποι του αραβικού επενδυτικού σχήματος Aqua Bridge φέρονται να βρίσκονται σε συνεχείς και εντατικές διαβουλεύσεις με τις πιστώτριες τράπεζες, με στόχο τη γεφύρωση των διαφορών και την οριστικοποίηση των βασικών όρων της συμφωνίας.

Την ίδια ώρα, το σκηνικό περιπλέκεται από την ενεργή παρουσία της καναδικής Cooke, η οποία έχει «μπει σφήνα» στη διαδικασία, προσθέτοντας έναν ακόμη παράγοντα διαπραγματευτικής πίεσης, σε μια υπόθεση που παραμένει ανοιχτή και με υψηλό ενδιαφέρον για την αγορά.