Αδωνις και Ζωή δείχνουν τον δρόμο

Είναι ευχάριστο να παρακολουθείς τη σύγκρουση Γεωργιάδη-Κωνσταντοπούλου. Η φαιδρότητα του θεάματος προσθέτει μία αίσθηση ελαφρότητας που πλέον είναι πιο αναγκαία από ποτέ.

Και αν κάποτε την έστηνες στο ζάπινγκ μήπως πετύχεις κανένα μαλλιοτράβηγμα, τώρα προσφέρεται με θεσμική επίστρωση και μάλιστα από την αίθουσα του Κοινοβουλίου.

Θα μου πείτε ότι αυτό δεν είναι πολιτική. Κάνετε λάθος, αγαπητοί μου. Αυτό είναι η εγχώρια πολιτική σήμερα, τουλάχιστον στο βαθμό που διεγείρει το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης. Πολιτική από τα social media, προς τέρψη του προσωπικού ακροατηρίου. Οι οπαδοί της Ζωής θα ήθελαν να εξαφανίσουν τον Αδωνι και τα κρακεράκια του. Και υπάρχει κόσμος που σταυρώνει Αδωνι μόνο και μόνο επειδή δεν αντέχει τύπους σαν τη Ζωή. Νομίζετε ότι είναι λίγοι όλοι αυτοί; Ρίξτε μια ματιά στα αποτελέσματα των εκλογών, μετρήστε ψήφους και σταυρούς και ελάτε να το συζητήσουμε από την αρχή.

Και τώρα απομακρυνθείτε από το δίδυμο που μας χαρίζει θέαμα και παρατηρήστε τη μεγάλη εικόνα στην πολιτική αρένα. Θα διακρίνετε και εκεί συνθήκες και χαρακτηριστικά της κοινωνικής δικτύωσης. Η πολιτική αντιπαράθεση δεν αφορά τον ορίζοντα, την κατεύθυνση και την προοπτική της χώρας.

Εξαντλείται σε περιστατικά, σε μικρές εστίες έντασης, σε γεγονότα που ζουν λίγο και ύστερα σκεπάζονται από εκείνα που ακολουθούν. Αυτό εξηγείται. Η κυβέρνηση κάνει διαχείριση φθοράς και εργάζεται για την επιβίωση της. Η αντιπολίτευση (πλην του ΠΑΣΟΚ των προβλημάτων) δεν έχει προγραμματικό λόγο και κάνει σπέκουλα πάνω στη δυσφορία του ακροατηρίου. Ο δημόσιος διάλογος είναι μια αλληλουχία από μονολόγους που συχνά αποκτούν θεατρικό χρώμα.

Ναι, πάντα υπήρχε ένταση και πολιτικό θέαμα. Αλλά υπήρχε και ένα υπόστρωμα: μια αίσθηση κατεύθυνσης Σήμερα η σύγκρουση εξαντλείται στο ύφος. Στον τόνο της φωνής. Ο Αδωνις και η Ζωή γνωρίζουν τη μεγάλη αλήθεια: η επιλογή σου δεν αφορά το ποιος μπορεί να κυβερνήσει, αλλά το ποιος σε εκφράζει καλύτερα ως θεατή. Και όσο κουνάς το κεφάλι με απελπισία ή απαξία, λησμονείς ότι, τελικά, η πολιτική που έχεις είναι αυτή που ζητάει ο κόσμος. Αυτή που σου αξίζει.