Η εγκληματική συμμορία και ο ‘Δίας’ της αμνησίας

Το χάπενιγκ του τσίρκου στις Θερμοπύλες και οι κραυγές στις Επιτροπές της Βουλής έχουν κοινό στόχο: να ξεχαστεί η δίκη των νεοναζιστών για τη δολοφονία του Φύσσα και να πέσουν στα μαλακά
- 06 Σεπτεμβρίου 2016 06:14
Κάποιος δολοφονεί έναν άνθρωπο και οι αστυνομικοί που τόση ώρα κοίταζαν -γιατί αν δεν κοίταζαν και έκαναν την δουλειά τους δεν θα είχε γίνει η δολοφονία- τον συλλαμβάνουν.
Και μετά, αφού -λέει- είχαν προσπαθήσει να τον αποτρέψουν… φωνάζοντας, πιάνουν ψιλοκουβεντούλα μαζί του, σχεδόν σαν να μην έγινε τίποτα, παρ’ ότι το αίμα έτρεχε δίπλα τους, μέχρι να αποφασίσουν, ή να τους διατάξουν, να τον βάλουν σε ένα περιπολικό και να τον πάνε σε τμήμα.
Χειροπέδες δεν σκέφτηκαν να του βάλουν, ούτε μια στιγμή, ούτε για τα μάτια του κόσμου, επειδή -λέει- “ήταν ήρεμος”.
Αν όλα αυτά ήταν σκηνές από ταινία μικρού μήκους θα είχαν βρεθεί ένα σωρό περίεργοι που θα φώναζαν ότι τα πράγματα δεν μπορεί να έγιναν έτσι και ότι ο σκηνοθέτης… υπονομεύει την αστυνομία γιατί την παρουσιάζει είτε ανίκανη, είτε διαπλεκόμενη με τον δολοφόνο, είτε και τα δύο.
Τώρα, που όλα αυτά είναι απλώς… αλήθειες, όπως τις παρουσίασε ο επικεφαλής της μιας από τις δυο ομάδες “Δίας” της ΕΛΑΣ που έφτασαν, όχι ιδιαίτερα γρήγορα και όχι με ιδιαίτερη ζέση, στον τόπο της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα, όλοι αυτοί οι “περίεργοι” λουφάζουν και κάνουν την πάπια, ελπίζοντας ότι μέσα στη μεθοδευμένη σιωπή, τα στελέχη και τα μέλη της νεοναζιστικής εγκληματικής συμμορίας θα πέσουν στα μαλακά.
Γιατί μόνο εάν πέσουν στα μαλακά ενώ έχουν διαπράξει μια στυγερή δολοφονία, όπως έπεσαν στα μαλακά και βγήκαν αθώες περιστερές για τα πογκρόμ κατά των μεταναστών στο κέντρο της Αθήνας ή στις γειτονιές του λεκανοπεδίου, θα μπορέσουν να συνεχίσουν να επωάζονται στις εκδρομές του τσίρκου στις Θερμοπύλες και στις τελετές λατρείας του… ήλιου στον Κιθαιρώνα, περιμένοντας την επόμενη στιγμή που θα χτυπήσουν.
Και αυτήν την τακτική του λουφάζουμε (παριστάνοντας ότι είμαστε απλά ένα πολιτικό κόμμα) και περιμένουμε, την βοηθούν οι επιδερμικές έως ανύπαρκτες αναφορές πολλών ΜΜΕ και η γενικότερη υποβάθμιση της σημασίας της δίκης της δολοφονικής συμμορίας και την προστατεύουν οι προσεκτικά προβαρισμένες καταθέσεις των περισσότερων αστυνομικών μαρτύρων.
Άλλωστε, εάν δεν υπήρχε αυτή η υποβάθμιση, η πολυσυζημένη για τις πράξεις και τις παραλείψεις της Ομάδα “Δίας” θα είχε διαλυθεί, όπως είχε διατυμπανίσει τον περσινό Οκτώβριο ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη. Ο Ν. Τόσκας μάλιστα, τότε, είχε υποσχεθεί ότι “θα παραμείνουν ανοιχτοί οι υπό διερεύνηση φάκελοι για αστυνομική αυθαιρεσία των μελών της”.
Ένα χρόνο μετά, οι φάκελοι έχουν προφανώς καταχωνιαστεί σε κάποιο υπόγειο και μαζεύουν σκόνη, ο “Δίας” εξακολουθεί να υπάρχει και “το προσωπικό του (όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα της Ομάδας στο F/B) μας κάνει διαχρονικά υπερήφανους”. Ειδικά όταν τα στελέχη του καταθέτοντας στη δίκη για τη δολοφονία του Φύσσα σκέπτονται τόσο πολύ για το τι θα θυμηθούν και τι θα “ξεχάσουν”.
*Ο Βαγγέλης Δεληπέτρος είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας.