Η επιδρομή εναντίον του Ιράν και μια υπόμνηση

Ορισμένες επισημάνσεις, πιθανώς εκ του περισσού καθώς σχεδόν όλα έχουν λεχθεί για την επιδρομή του Ισραήλ και των ΗΠΑ, και μια αναγκαία υπόμνηση την οποία πολλοί παρακάμπτουν.

1) Το Ισραήλ έσυρε τις ΗΠΑ: Ο αντιφατικός και αλλοπρόσαλλος Τραμπ ήθελε να ξεκαθαρίσει την «υπόθεση Ιράν»(αλλαγή καθεστώτος/πυρηνικά κλπ) και να την παρουσιάσει διεθνώς αλλά κυρίως στο εσωτερικό των ΗΠΑ ως μεγάλη επιτυχία μετά την Βενεζουέλα και την (επερχόμενη) «διευθέτηση» στην Κούβα.

Η απόφαση για επέμβαση στο Ιράν ήταν βέβαιη. Την είχε συζητήσει ο Τραμπ με τον Νετανιάχου, και γι’ αυτό είχε στείλει ολόκληρη αρμάδα στην περιοχή, αλλά αιφνιδιάστηκε όταν το Ισραήλ εξαπέλυσε πρώτο την επίθεση χωρίς να τον ενημερώσει.

Το δήλωσε καθαρά ο Ρούμπιο, που διευκρίνισε ότι μετά από την πρωτοβουλία του Ισραήλ δεν θα μπορούσαν οι ΗΠΑ να υπολειφθούν. Ο δε Τραμπ, όταν ρωτήθηκε για την δήλωση Ρούμπιο, είπε δυό φορές «Εγώ, εγώ» έδωσα το πράσινο φως για την επίθεση. Όμως δεν έπεισε κανέναν…

Τέλος, δεν είναι τυχαία η δυσφορία των Αμερικανών για την προχθεσινή επίθεση των Ισραηλινών σε ενεργειακές αποθήκες του Ιράν. Για τους δικούς του λόγους δεν το ήθελε ο Τραμπ (βλ. ρεπορτάζ του έγκυρου ΑΧΙΟS εδώ, στο NEWS 24/7).

2) Αντιφάσεις: Ο Αμερικανός Πρόεδρος, μετά τις επιθέσεις εναντίον πυρηνικών σταθμών του Ιράν (Ιούνιος του 2025) διαβεβαίωνε τους πάντες ότι εξέλιπεν ο κίνδυνος από τα πυρηνικά της Τεχεράνης γιατί τα χειρουργικής ακρίβειας χτυπήματα κατέστρεψαν τις σχετικές υποδομές.

Κι όμως, τα πυρηνικά – μαζί με την επιδίωξη για ανατροπή του θεοκρατικού καθεστώτος – επικαλέστηκε για να δικαιολογήσει/ νομιμοποιήσει… ηθικά την παράνομη επιδρομή!

Σωρεία αντιφάσεων διαπιστώθηκαν από την πρώτη μέρα της επέμβασης μέχρι σήμερα. Η κυριότερη: Δεν αρνήθηκε ότι θα μπορούσε να…ανεχθεί ακόμη και μια νέα εκδοχή θεοκρατικού καθεστώτος, αρκεί να μην διαθέτει τα ίδια χαρακτηριστικά με το υφιστάμενο.

Επίσης, ενώ έγιναν επαφές με τους Κούρδους του Ιράν για ενδεχόμενη επίθεση εναντίον της Τεχεράνης με στόχο την αποσταθεροποίηση του καθεστώτος, τελικά αποσύρθηκε η ιδέα μετά ΚΑΙ από την αντίδραση της Τουρκίας.

Η οποία, ειρήσθω εν παρόδω, παρουσιάζεται αρκετά αμήχανη. Ισορροπώντας σε τεντωμένο σχοινί καταδίκασε μεν την επίθεση εναντίον του Ιράν, αλλά δεν έδωσε πράσινο φως για χρήση των αμερικάνικων βάσεων από τους Αμερικανούς.

Έκπαλαι επιτήδειος ουδέτερος η Τουρκία αξιοποιεί προς  ίδιον όφελος την γεωστρατηγική θέση της και καρπούται ό,τι μπορεί(π.χ. οι εξελίξεις και η διαμορφωθείσα κατάσταση στην Συρία).

Τέλος, κάτι που αφορά το Ισραήλ: Μετά την γενοκτονική επιχείρηση στη Γάζα, διαλαλούσε ότι εξαφάνισε τόσο την Χαμάς όσο και την Χεζμπολά. Αποδείχτηκε το αντίθετο, τουλάχιστον για την Χεζμπολά…

3) MAGA – Ρωγμές: Για πρώτη φορά εκφράζεται δυσφορία στους κόλπους του κινήματος MAGA για την στάση του Τραμπ στο Ιρανικό. Συγκεκριμένα λέγεται ανοιχτά-με πρωτεργάτη τον διάσημο παρουσιαστή  Tucker Carlson – ότι οι ΗΠΑ σέρνονται στον πόλεμο από το Ισραήλ.

Φανατικός υποστηρικτής του Τραμπ ο Carlson εξελίσσεται σε δεινό επικριτή προκαλώντας την σφοδρή αντίδραση του Αμερικανού Προέδρου. Εν πάση περιπτώσει, οι ρωγμές στο MAGA και η εναντίωση στο Ισραήλ-συχνά με αντισημιτικές αιχμές- παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον εν όψει των ενδιάμεσων εκλογών στις ΗΠΑ τον Νοέμβριο.

4) Ρωσία – Κίνα: Όπως και μετά την προκλητική  επέμβαση στην Βενεζουέλα, οι δύο χώρες, στενά συνεργαζόμενες σε πολλά επίπεδα με το Ιράν, αρκέστηκαν σε φραστική καταδίκη.

Ισως η Ρωσία με την στάση της αυτή ανταποδίδει στον Τραμπ τα συμπεφωνημένα για το Ουκρανικό. Όσο για την Κίνα, που γνωρίζει οτι είναι ο μεγάλος αντίπαλος και προοπτικά στόχος του Τραμπ, εμπειρικά έχει αποδειχτεί ότι αποφεύγει την εμπλοκή σε πολέμους και αποφασίζει νηφάλια τις επιλογές και την συμπεριφορά της.

5) Ευρωπαϊκή Ένωση: Σχεδόν αποδέχεται μοιραία τον ρόλο του παρία στα διεθνή πράγματα. Χαρακτηριστικό στοιχείο αμηχανίας και έλλειψης σθένους και στρατηγικής ήταν η ταπεινωτική στάση του Μερτς ενώπιον του Τραμπ, που έβριζε μπροστά του την Βρετανία και την Ισπανία κι εκείνος δεν είπε λέξη.

Η αμυντικού χαρακτήρα συσπείρωση για την προστασία της Κύπρου, που ξεκίνησε από την Ελλάδα(μετά από το αίτημα του Χριστοδουλίδη προς τον Μητσοτάκη), ίσως αποδειχθεί αφετηρία για αφύπνιση της κοιμώμενης, διχασμένης και αμήχανης Ένωσης.

5) Υπόμνηση: Το Ισραήλ είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο η οποία όχι μονάχα δεν αναγνωρίζεται ως κράτος από το Ιράν, την Χεζμπολά και την Χαμάς, αλλά απειλείται ευθέως με αφανισμό.

Υπενθυμίζεται οτι όταν ο Γιασέρ Αραφάτ συμφώνησε με τον Γιτζάκ Ράμπιν να αναγνωρίσει το κράτος του Ισραήλ και να διευθετηθεί το Παλαιστινιακό, χαρακτηρίστηκε προδότης από την Χαμάς. Και ο Ράμπιν δολοφονήθηκε από Υπερορθόδοξο Εβραίο…

Κατά τούτο, το Ισραήλ έχει υπαρξιακό λόγο να εχθρεύεται το Ιράν και να το έχει στο στόχαστρο, υπό τον διαρκή φόβο ότι ενδέχεται να αποκτήσει και πυρηνικά όπλα.

Όμως πρώτον, πυρηνικά διαθέτει και το ίδιο. Δεύτερον, διαθέτει υπεροπλία έναντι του Ιράν και, φυσικά, την στήριξη των ΗΠΑ. Τρίτον, επ΄ ουδενί δικαιούται να εκστρατεύει παράνομα εναντίον του εχθρού του, αδιαφορώντας για τον ΟΗΕ και το Διεθνές Δίκαιο.

Και έσχατον: Η υπαρξιακή απειλή εκ μέρους του Ιράν και των δορυφόρων του ουδόλως νομιμοποιεί την συμπεριφορά του Ισραήλ έναντι των Παλαιστινίων. Πρόκειται για συμπεριφορά σαν αυτή που δείχνει το Ιράν απέναντί του!