Ο Καλλιτέχνης-Θεός Πέθανε (τον σκότωσαν τα δίκτυα)

Ο Καλλιτέχνης-Θεός Πέθανε (τον σκότωσαν τα δίκτυα)

Η Ίρις Ζαχμανίδη γράφει στο NEWS 247 για την κοινωνία του μέλλοντος, το Μνημόνιο... αντι-μνημόνιο και τις εστίας δημιουργίας που όλοι κρύβουμε μέσα μας

Μέσα κοινωνικής δικτύωσης—άλλως social media: Θρίαμβος. Η επανάσταση του μη-επώνυμου. Το δικαίωμα στην έκφραση. Το δικαίωμα στην έκθεση.

Τι γίνεται όμως πέραν της ψηφιακής ζωής? Πως αυτή η κοινωνική δικτύωση της έκθεσης μπορεί να λειτουργήσει στην ενσώματη ζωή?

Η έκθεση είναι προϋπόθεση για τον καλλιτέχνη. Δεν κερδίζεις την εμπιστοσύνη του θεατή/ακροατή/αναγνώστη εάν δεν του αποκαλύψεις τα απόκρυφα τα δικά σου η των ηρώων σου...Τις απόκρυφες ματιές σου στα πράγματα, που θα κεντρίσουν αυτόν που σε παρακολουθεί να αναρωτηθεί για δικές του απόκρυφες γωνιές.

Η κοινωνία του μέλλοντος δεν θα μπορεί να κρύψει πια πολλά πράγματα. Διαφάνεια, διαφάνεια παντού. Διαύγεια. Open Gov. Διαύγεια και στις ψυχές μας. Φάγαμε πολύ ψέμα από Γενάρη και μετά. Το Όχι που ήτανε Ναι… Το μνημόνιο που ήταν αντι-μνημόνιο… Τρέφω θαυμασμό προς την μηντιακή  εικόνα του Αλέξη. Κάθε φορά που τον βλέπω, με πιάνει η ανάταση του ωραίου. Από δημοκρατία όμως, τον άλλο ακρογωνιαίο λίθο της αισθητικής (γιατί στη δημο-κρατία δεν υπάρχει ασχήμια), μηδέν εις το πηλίκον. Η ψυχή μου κορόιδο στην χολυγουντιανή γοητεία του.

Η δημοκρατία στην τέχνη και τον πολιτισμό θα γίνει πραγματική πραγματικότητα όταν θα μπορέσει να αξιοποιήσει τις άπειρες κρυφές εστίες δημιουργίας που φέρουμε όλοι εμείς μέσα μας. Είμαστε όλοι καλλιτέχνες. Είμαστε φορείς νέας πληροφορίας. Αξιοποιήσιμοι. Διόλου αναλώσιμοι. Και αυτό το κράτος, που θα έπρεπε να είναι αρωγός/πάροχος υπηρεσιών, δεν έχει δώσει τη δέουσα σημασία στην προστιθέμενη αξία που μπορεί να φέρει ο ερασιτέχνης-καλλιτέχνης στη λεγόμενη δημιουργική οικονομία, αλλά και στην οικονομία εν γένει. Η ικανοποίηση και η αίσθηση νοήματος στο προσωπικό επίπεδο του δημιουργού θα μετατραπεί σε παραγωγικότητα, ευρηματικότητα και διάθεση συνεργασίας σε όλους τους τομείς της ζωής του.

Πολιτισμός, σου λέει ο άλλος, πολυτέλειες, άιντε να υπάρχει πολιτική για τη λεγόμενη πολιτιστική κληρονομιά, που φέρνει έσοδα από την επισκεψιμότητα των χώρων και τα πωλούμενα παράγωγα προϊόντα στα museum shops, άιντε να δούμε και για τις πιθανές συνέργειες με τον τουρισμό πάλι όμως με το βλέμμα στο ταμείο, αλλά πουθενά οργανωμένο σχέδιο για παραγωγή  σύγχρονου πολιτισμού στο χαμηλότερο δυνατό επίπεδο, στην περιφέρεια, στο δήμο, μακριά από τις ελίτ των πόλεων με συνεισφορά όμως από επαγγελματίες αυτών των πόλεων, που πιστεύουν στη διάδραση με το άσπιλο του αμύητου, στο ότι και ο δάσκαλος μαθαίνει από το μαθητή του, και ότι έτσι όλοι πάμε μαζί μπροστά. Η παλίρροια σηκώνει όλα τα πλοία.

Γι’ αυτό στις εκλογές μεθαύριο ψηφίστε Πίνα Μπάους. Ψηφίστε την καλήν αυτή (γερμανίδα) νεράιδα του Χοροθεάτρου, που όσο έζησε άλλαξε την πορεία του σύγχρονου χορού, θεοποιήθηκε αλλά δε σταμάτησε ποτέ να δουλεύει με την πρώτη ύλη, τις ανθρώπινες ψυχές και τα σώματα, από όπου και αν αυτά προέρχονταν φυλετικά, ηλικιακά, εμφανισιακά. Η φωτογραφία που βλέπετε είναι από το Kontakthof, μια από τις ιστορικές παραστάσεις του (επιχορηγούμενου από το κρατίδιο του Βούπερταλ) θεάτρου της Πίνα Μπάους. Το Kontakthof, αυλή των επαφών νομίζω θα μεταφραζόταν, πρωτοδημιουργήθηκε το 1978, και σήμερα βρίσκεται στο ρεπερτόριο του θεάτρου με τρείς διαφορετικές εκδοχές. Μια με επαγγελματικό καστ, μια με καστ ερασιτεχνών ηλικίας άνω των 65 (από όπου και η φωτό) και μια με καστ ερασιτεχνών ηλικίας 14-17 ετών. Όλοι οι ερασιτέχνες προέρχονται από την περιοχή όπου βρίσκεται το θέατρο. Θέμα, τι άλλο? Οι ανθρώπινες σχέσεις και η απεγνωσμένη ανάγκη για επαφή. Το μεγαλύτερο ντόρο διεθνώς τον έχει κάνει βέβαια η εκδοχή των 65 συν, εξ ου και οι τουρνέ πολλές…

Ψηφίστε λοιπόν αυτούς που θα στηρίξουν Πίνα Μπάους πολιτικές—και αυτοί δεν είναι άλλοι από τους υποστηρικτές σοσιαλδημοκρατικών, κεντροαριστερών,  νέων αριστερών πολιτικών. Σε συμπαράταξη, συνεργασία και συν-δημιουργία. Σε δημοκρατική συμπαράταξη. Αυτό τουλάχιστον ψηφίζω εγώ. Ελπίζω και σεις.

*Η Ίρις Ζαχμανίδη είναι σκηνοθέτης, σπούδασε κινηματογράφο, δημοσιογραφία και πολιτική επιστήμη, και διετέλεσε σε διοικητικές θέσεις στην τηλεόραση, τον κινηματογράφο και τον πολιτισμό. Σήμερα είναι μέλος της συντονιστικής επιτροπής στις Κινήσεις Πολιτών για τη Σοσιαλδημοκρατία, τρίτης συνιστώσας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης.

SHARE: