Oι υπουργοί… “κινδυνεύουν” και ο πρωθυπουργός προεδρεύει!

Κινδυνεύουν οι υπουργοί στην Ελλάδα; Έτσι φαίνεται, τουλάχιστον έτσι λένε ορισμένοι. Από τι και από ποιους κινδυνεύουν;

Πρώτα από την «τοξικότητα» της αντιπολίτευσης. Έτσι λέει η κυβερνητική προπαγάνδα κάθε φορά που ένας κυβερνητικός εμπλέκεται σε ένα σκάνδαλο ή σε μια τραγωδία.

Μετά από «τους κομμουνιστές», που λέει ο Άδωνις κάθε φορά που πάει να κάνει εγκαίνια σε κάποιο νοσοκομείο και τον αποδοκιμάζουν.

Φυσικά, υπουργοί κινδυνεύουν ακόμα και από φιλοκυβερνητικούς δημοσιογράφους, που αστόχαστα κάνουν το τόλμημα να θέσουν μια εκτός πλαισίου ερώτηση.

Ας θυμηθούμε μερικά- σκόρπια- παραδείγματα τέτοιων «κινδύνων» που αντιμετωπίζουν οι υπουργοί. Και ας προσπαθήσουμε να σκεφτούμε γιατί ο πρωθυπουργός δεν ενισχύει τη φρουρά τους, ώστε να εξουδετερωθούν πλήρως οι «εχθροί».

1. Πριν από τρία χρόνια ο αρμόδιος για τα τρένα υπουργός διαβεβαίωνε ότι «διασφάλιζε την ασφάλειά» τους. Και «ντρεπόταν» που η «τοξική» αντιπολίτευση έθετε θέματα ασφαλείας. «Ατύχησε» ο άνθρωπος και στη βάρδιά του συγκρούστηκαν μετωπικά στην ίδια γραμμή δύο τρένα, η τραγωδία των Τεμπών, όλα γνωστά. Τι κάνει ένα πολιτικό πρόσωπο που του «τυχαίνει» μια τέτοια τραγωδία; Πάει στο σπίτι του και περιμένει μέχρι να αποδοθεί δικαιοσύνη. Τι έγινε στην προκειμένη περίπτωση; Ο πρωθυπουργός έβαλε ξανά στα ψηφοδέλτια το πρόσωπο αυτό και οι ψηφοφόροι το επανεξέλεξαν. Η δε Βουλή(«έχουμε πλειοψηφία», που λέει κι ο Άδωνις) το έκρινε ερευνητέο για ένα πλημμέλημα. Τέτοια «τιμωρία» επιβλήθηκε μέχρι στιγμής στον «κινδυνεύοντα» υπουργό…

2. Άλλοι δύο κινδυνεύοντες υπουργοί(Αυγενάκης, Βορίδης), που έβλεπαν τα εκατομμύρια του ΟΠΕΚΕΠΕ να περνούν δίπλα τους, υπέστησαν μια πιο… σκληρή τιμωρία: δεν ερευνήθηκαν καθόλου οι πιθανές ευθύνες τους! Είναι η απόλυτη εφαρμογή του «έχουμε πλειοψηφία»(που λέει ο Άδωνις) και κάνουμε ό,τι θέλουμε. Κατά τα άλλα, ο πρωθυπουργός εμφανίζεται σαν σημαιοφόρος της αλλαγής του άρθρου 86 του Συντάγματος, λες και αυτό είπε στην κυβερνητική πλειοψηφία «απαλλάξτε προκαταβολικά τους υπουργούς μας». Άλλων δύο κινδυνευόντων υπουργών «διασφαλίστηκε η ασφάλεια»…

3. Όμως, η ασφάλεια των υπουργών μπορεί να απειληθεί και από κάποιους θρασείς δημοσιογράφους- κομμουνιστές(που θα ΄λεγε ο Άδωνις) και μη, οι οποίοι-άκουσον, άκουσον!- τολμούν να ρωτάνε για πράγματα που εκνευρίζουν τους υπουργούς. Και καλά όταν ο δημοσιογράφος είναι «κομμουνιστής» να παταχθεί αμειλίκτως, όπως απείλησε ο άρχων του Πρες Ρουμ Παύλος Μαρινάκης. Ο οποίος, αν και δικηγόρος, δεν κατάλαβε ότι τα δικαστήρια δεν τα έχουμε για να κρίνουν αν και πόσο είναι επικίνδυνες οι ερωτήσεις που δέχεται. Τι γίνεται, όμως, αν ο δημοσιογράφος είναι ούλτρα φιλοκυβερνητικός(κομμάτι δύσκολο, εδώ που τα λέμε, στη σημερινή ΕΡΤ να είσαι εκπομπάρχης και αντικυβερνητικός), αλλά να του ξεφύγει μια ερώτηση για τους (ατέλειωτους) τσακωμούς του Άδωνη με την Ζωή. Του ξέφυγε η ερώτηση και ποιος είδε τον Άδωνη και δεν τον φοβήθηκε (καημένε Παπαχλιμίντζο τι σου ‘μελλε να πάθεις!).

4. Ο πιο μεγάλος κίνδυνος, όμως, υπάρχει εκεί που πάει ο ρέκτης υπουργός Υγείας για να εγκαινιάσει ό,τι προσφέρεται για εγκαίνια σε νοσοκομεία. Διότι εκεί υπάρχουν φωλιές κομμουνιστών που απειλούν τη ζωή του υπουργού κι ας περιβάλλεται από πλήθος φρουρών. Τώρα, αν θέλει να καταλάβει ο Άδωνις- και όλοι οι «απειλούμενοι» συνάδελφοί του- γιατί συμβαίνουν όλα αυτά, ας κοιτάξει την αποκάτω φωτογραφία.

Το ερώτημα «θα πήγαινε ποτέ ο Γεννηματάς σε νοσοκομείο με συνοδεία των ΜΑΤ;» δεν χρειάζεται καμιά απάντηση.

Μια απάντηση ίσως χρειάζεται να δώσει ο πρωθυπουργός σε μια άλλη ερώτηση: περιποιούν (οποιαδήποτε) τιμή στον ίδιο και στους υπουργούς του αυτές οι συμπεριφορές; Του αρκεί ο ρόλος του θεατή; Απλώς προεδρεύει;

ΥΓ: Όσοι υπουργοί δεν αντέχουν τη δημόσια έκθεση και τις πιο αυτονόητες ερωτήσεις, ας δίνουν συνεντεύξεις μόνο στην «Ομάδα Αλήθειας»…