Πλεύρης – Καρυστιανού: Ο τέντζερης και το καπάκι…

Ο Θάνος Πλεύρης είναι ένας ακροδεξιός πολιτικός, τον οποίο περιμάζεψαν(επί Σαμαρά) και ανέδειξαν (επί Μητσοτάκη) στη ΝΔ.

Μέχρι να πάει εκεί, ο λόγος του ξεπερνούσε και τα όρια της ακροδεξιάς, όπως αποδεικνύουν τα ανατριχιαστικά για «νεκρούς μετανάστες στα σύνορα». Αν και εκείνο το φοβερό βίντεο-τότε που οι ακροατές του χειροκροτούσαν αυτή τη «λύση» του μεταναστευτικού- το βρίσκει συνεχώς μπροστά του, δεν βρήκε δυο λέξεις στοιχειώδους μεταμέλειας να ψελλίσει. Να πει έστω ότι ήταν μια νεανική «υπερβολή», ένα ατόπημα. Όχι.

Η Μαρία Καρυστιανού δεν είναι (ακόμη) πολιτικός. Θέλει να γίνει. Επικαλείται το «νέο»(που αυτή εκφράζει, έτσι λέει) απέναντι στο «παλιό». Όμως, πριν γίνει, αντιγράφει τα συνήθη κουσούρια των κλασικών(παλιών) πολιτικών. Είτε μιλάει είτε γράφει, σε πρώτο χρόνο εκδηλώνει αυτό που κατά βάθος πιστεύει. Όμως, σε δεύτερο χρόνο, όταν βλέπει τις αντιδράσεις, καταφεύγει στη μέθοδο των «παλιών» πολιτικών: «Διαστρεβλώνουν τις λέξεις μου», «δολίως με παρερμηνεύουν».

Την πρώτη φορά μίλησε η ίδια. Μπροστά στην κάμερα και στα μικρόφωνα. Και όλοι άκουσαν αυτά τα ανατριχιαστικά που είπε για τις αμβλώσεις, τα οποία δεν μπόρεσαν να υποστηρίξουν ούτε οι υποστηρικτές της, φανεροί και κρυφοί. Και πώς να τα υποστηρίξουν, όταν λέει ότι πρέπει να γίνει… «δημόσια διαβούλευση» για θέμα(ανθρώπινο δικαίωμα) που έχει λυθεί εδώ και δεκαετίες; Έτσι, κατέφυγε στη μέθοδο της «επανόρθωσης» δια της καταγγελίας.

Πήγε να διαψεύσει τον εαυτό της και τα έκανε χειρότερα. Μετά από αυτήν τη «γκάφα» (δεν ήταν γκάφα, αυτό που πραγματικά πιστεύει είπε), τη συμβούλεψαν να μη δίνει συνεντεύξεις. Και το’ ριξε στις αναρτήσεις, για να ελέγχονται οι «γκάφες». Αλλά δεν είναι και πολύ εύκολο να κρύψεις κάτι που είναι ριζωμένο μέσα σου.

Τη δεύτερη φορά, λοιπόν, η εκκολαπτόμενη πολιτικός Καρυστιανού έπρεπε να μιλήσει(για την ακρίβεια να γράψει) για την τραγωδία στη Χίο. Και είπε την επίμαχη λέξη: «Εισβολή».

Την ώρα που 15 άνθρωποι, μεταξύ τους και παιδιά, βρήκαν το θάνατο μια μάνα που έχασε το παιδί της στα Τέμπη έκανε ένα κλασικό πολιτικό παιχνίδι. Είπε αυτό που είπε(«παράνομες εισβολές») και αμέσως μετά έσπευσε να παίξει με τις λέξεις(«εισβολή»-«εισβολείς»), για να καταγγείλει ξανά «διαστρέβλωση» των γραφέντων.

Έτσι κάνουν οι κλασικοί πολιτικοί, δηλαδή οι πολιτικάντηδες. Λένε ή γράφουν κάτι που αποκαλύπτει το πραγματικό «πιστεύω» τους και, όταν καταλαβαίνουν ότι αυτό δεν μπορεί πλέον να κρυφτεί, αρχίζουν να φωνάζουν «με διαστρεβλώνουν».

Στη Χίο, όμως, δεν είχαμε καμιά εισβολή. Δεν είχαμε κάποιο τουρκικό πλοίο που απείλησε το νησί. Μια βάρκα ήταν που μετέφερε δεκάδες ανθρώπους, οι οποίοι αναζητούν καλύτερη ζωή από αυτήν που «ζουν» στις χώρες τους. Πού να «εισβάλουν» άνθρωποι οι οποίοι δεν είχαν ούτε σωσίβια; Ούτε ο διακινητής είναι «εισβολέας», δεν πήγε να παραβιάσει τα ελληνικά σύνορα. Δεν είναι αυτός ο στόχος των διακινητών. Μια παράνομη δουλειά κάνουν, λεφτά πάνε να βγάλουν.

Ο Πλεύρης στα νιάτα του ήθελε να σκοτώνουμε τους «εισβολείς» μετανάστες στα σύνορα. Σήμερα δεν το επαναλαμβάνει, υπουργός γαρ(εύγε στον «κεντρώο» Μητσοτάκη, που τον έκανε). Αλλά «πιστεύει το Λιμενικό», δηλαδή βγάζει πόρισμα πριν γίνει κάν η έρευνα. Κι ας είναι υπόδικη η ηγεσία του για την άλλη τραγωδία, στην Πύλο.

Η Καρυστιανού δεν θα μπορούσε ποτέ(αν και «ποτέ μη λες ποτέ») να πει όσα ανατριχιαστικά έχει πει ο Πλεύρης για τη «λύση» του μεταναστευτικού. Μιλάει, όμως(για την ακρίβεια γράφει) για «εισβολή». Όμως, ο «εισβολέας» διακινητής δεν κατέλαβε τίποτα και είναι ζωντανός. Αλλά 15 από τους «εισβολείς» που μετέφερε είναι νεκροί.

Ο Πλεύρης δεν μίλησε για «εισβολή», η Καρυστιανού μίλησε. Ο Πλεύρης δεν έχασε παιδί στα Τέμπη, η Καρυστιανού έχασε. Ο Πλεύρης είναι παλιός και φθαρμένος πολιτικός. Η Καρυστιανού είναι το «νέο» που θέλει να διώξει το «παλιό».

Τι προκύπτει από τη σύγκριση λόγων και γραπτών «παλιών» και «νέων» πολιτικών αυτής της κατηγορίας; Αυτό που αποτυπώνει η παροιμία «κύλησε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι».

Με μια διαφορά. Ο «τέντζερης» είναι παλιός και κυβερνά, δεν μπορεί να κρύψει αυτό που είναι. Το «καπάκι» είναι «νέο», προσπαθεί να κρύψει αυτό που είναι, για να διώξει τον «τέντζερη» και να βάλει άλλον στη θέση του.

Το πολιτικό φύραμα είναι ίδιο…