Πλευρίτιδα

Διαβάζοντας, προχθές, στην Καθημερινή την ανταπόκριση της Αλεξίας Καλαϊτζή από τη Χίο, την επομένη της τραγωδίας που στοίχισε τη ζωή σε 15 συνανθρώπους μας δεν αισθάνθηκα καμία έκπληξη.

Από τη μία, οι κάτοικοι της Χίου δήλωσαν σοκαρισμένοι, είπαν ότι αισθάνονται ασφυξία από την οδύνη που τους προκάλεσε το γεγονός αλλά την ίδια στιγμή προσθέτουν ότι θέλουν το Λιμενικό να συνεχίσει να περιπολεί στα νερά τους. Να μια χαρακτηριστική μαρτυρία που καταγράφει η Αλεξία Καλαϊτζή:

«Ο Δημήτρης, που ζει επίσης στο νησί, είπε πως προφανώς το θέμα συζητείται έντονα, με την τοπική κοινωνία να διερωτάται αν μπορεί να κάνει κάτι ώστε να μη χάνονται ζωές, αλλά και ταυτόχρονα να μην υπάρχουν ροές που δεν αντέχει η Χίος».

Και αυτή είναι η άποψη ενός συμπολίτη μας που ούτε ακροδεξιός είναι ούτε μισεί κανέναν.

Είναι όμως μια άποψη που έχει διαμορφωθεί από τον τρόπο που συζητάμε για τη Μετανάστευση.

Όσο συζητάμε για το Μεταναστευτικό περιγράφοντας το ως πρόβλημα, τόσο θα μας ταλανίζουν τα ψευτοδιλήμματα που δημιουργούν στην Κοινωνία τις ρωγμές από τις οποίες ξεπετάγονται τα ακροδεξιά Όρκ και ξερνάνε μίσος δηλητηριάζοντας τη δημόσια σφαίρα.

Οι μισανθρωπικές απόψεις υπήρχαν πάντα. Το πρόβλημα είναι ότι σήμερα εκφράζονται με πολύ μεγάλη άνεση από τα συστημικά Μίντια, από τα κόμματα και πάνω απ’όλα από την ίδια την Κυβέρνηση δια του Υπουργού Μετανασταστευσης Θάνου Πλεύρη.

Η Νέα Δημοκρατία και η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη έχει πάθει πλευρίτιδα και μάλιστα βαριάς μορφής.

Και το ζήτημα αφορά πρωτίστως τον ίδιο τον Πρωθυπουργό που πιστεύει ότι μπορεί να αποδράσει από τη ζοφερή εικόνα που παρουσιάζει η κυβέρνησή του, κάθε φορά που ο κ.Θάνος Πλεύρης ανοίγει το στόμα του με το να περιφέρεται σε πάνελ και σε forum ως σχολιαστής, ενώ επιτρέπει στον υπουργό του και σε άλλους πραγματικά ασήμαντους, κωμικούς τύπους της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ, να κάνουν τη «βρωμοδουλειά».

Φυσικά η προσπάθεια αυτή είναι μάταιη. Αφενός, γιατί ο χώρος που τον ενδιαφέρει, οι μετριοπαθείς ψηφοφόροι, του καταλογίζουν ήδη ευθύνες για τη διαφθορά και για το ότι εξαγγέλλει «μεγάλες αλλαγές» που όλοι ξέρουν πλέον ότι είτε δεν μπορεί είτε δεν θέλει να κάνει. Οπότε η ανοχή του πρωθυπουργού στη μισανθρωπία του Πλεύρη κάνει τους μετριοπαθείς να πιστεύουν ότι τελικά ενστερνίζεται και τις απόψεις του. Αφετέρου, το κοινό που επιχαίρει με το λόγο μίσους έχει ήδη μετακομίσει στα κόμματα της Άκρας Δεξιάς, ακόμα και στα αστικά Κέντρα «του Νότου» όπως είναι η Αθήνα και οι μεγάλες πόλεις στην Πελοπόννησο, κάτι που δείχνουν όλες οι δημοσκοπήσεις.

Όλα αυτά ίσως και να μην ήταν άξια σχολιασμού αν δεν δηλητηρίαζαν την Κοινωνία, αν δεν διαιώνιζαν την ιδεολογία που οδηγεί στη φτώχεια, αναπαράγει τις θηριώδεις κοινωνικές ανισότητες μαζί και την κουλτούρα της κοινωνίας των χαμηλών προσδοκιών.

Όμως, ο δημοκρατικός κόσμος της χώρας, τα κόμματα, οι δημοσιολογούντες και οι πολίτες, πρέπει να σταματήσουμε άμεσα, τώρα, να ασχολούμαστε με το πόσο μισάνθρωπος είναι ο Θάνος Πλεύρης. Πρέπει να στρέψουμε το βλέμμα μας προς τους συμπολίτες μας και να εξηγήσουμε ότι η ακροδεξια είναι η ιδεολογία της φτώχειας, των ανισοτήτων, των μεγάλων εθνικών καταστροφών.

Η κυβέρνηση είναι που έχει πάθει την πλευρίτιδα, όχι η Ελλάδα.