Ποιοι θάνατοι (δεν) έχουν ψήφους: Οι εργάτριες, οι οπαδοί, οι άρχοντες…

Τα δύο πολύνεκρα δυστυχήματα, των Τρικάλων με τις εργάτριες και της Ρουμανίας με οπαδούς, εξακολουθούν να συγκινούν και να
προβληματίζουν για το «πώς» και το «γιατί».

Αν και δεν είναι ίδιες οι περιπτώσεις. Στη Ρουμανία ήταν όντως τροχαίο δυστύχημα με καθοριστική την ευθύνη του οδηγού. Στα Τρίκαλα ήταν εργατικό δυστύχημα, μπορεί και προαναγγελθέν έγκλημα, οι ευθύνες ερευνώνται, αλλά ήδη τα πρώτα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά.

Όμως, παρατηρούμε τις εξής διαφορές στη συμπεριφορά και στις δηλώσεις των πολιτικών. Διότι αυτοί είναι που ενδιαφέρει, αφού οι απλοί πολίτες αντιδρούν αυθόρμητα. Οι πολιτικοί όχι.

1. Ο πρωθυπουργός επέδειξε άμεσα αντανακλαστικά. Λίγη ώρα μετά την έκρηξη που σκότωσε πέντε εργάτριες, μίλησε στην προγραμματισμένη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου. Εξέφρασε συλλυπητήρια για τα θύματα «στο τραγικό δυστύχημα σε μια σύγχρονη μονάδα τροφίμων». Η αναφορά στη «σύγχρονη» μονάδα γιατί χρειαζόταν; Άγνωστο. Όσα αποκαλύφθηκαν τις επόμενες ώρες τη διέψευσαν. Διότι δεν επρόκειτο για «κακιά στιγμή», ούτε για κάτι το «μοιραίο» που συνέβη στη «σύγχρονη» μονάδα.
2. Η εξήγηση ήρθε την επομένη το πρωί, όταν εμφανίστηκε στην κρατική τηλεόραση ο υπουργός Υγείας. Κι αυτός για «σύγχρονη»
   μονάδα μίλησε. Αλλά δεν αρκέστηκε σε αυτό. Διαβεβαίωσε ότι «είχαν γίνει όλοι οι έλεγχοι» και ότι υπήρχαν «όλα τα επίπεδα ασφαλείας». Πού τα ήξερε όλα αυτά ο-μη αρμόδιος- σε θέματα ασφαλείας υπουργός; Άγνωστο. Λίγες ώρες αργότερα διαψεύστηκε και αυτός παταγωδώς από την πιο αρμόδια κρατική υπηρεσία: το θανατηφόρο αέριο διέφευγε επί μήνες από φθαρμένους σωλήνες.
3. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εξέδωσε ανακοίνωση για το δυστύχημα στη Ρουμανία με θύματα οπαδούς του ΠΑΟΚ. Όσο κι αν
   ψάξαμε, κάτι αντίστοιχο για την τραγωδία στα Τρίκαλα με θύματα εργάτριες δεν βρήκαμε. Είναι «διαφορετικά», ίσως «κατώτερα»,
   θύματα οι εργάτριες των Τρικάλων από τους οπαδούς μια ομάδας; Απάντηση δεν υπάρχει.
4. Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος έκανε αναφορά στα θύματα και των δύο δυστυχημάτων. Πήγε και στο γήπεδο της Τούμπας. Στα Τρίκαλα δεν πήγε.

Για τις αντιδράσεις αυτές, των αρχόντων εν γένει, υπάρχει η πολύ απλή εξήγηση. Στη μία περίπτωση (τροχαίο) η συγκίνηση είναι
μαζική και εκδηλώνεται έτσι. Το πένθος είναι συλλογικό, εκδηλώνεται ποικιλοτρόπως, με πορείες ακόμα και με «ηρωϊκά» συνθήματα,
όπως το «αδέλφια ζείτε εσείς μας οδηγείτε».

Διότι πίσω από αυτή είναι ένας μεγάλος αθλητικός σύλλογος, με χιλιάδες οπαδούς. Όπως όλοι οι ανάλογοι σύλλογοι, έχει μεγάλη
επιρροή παντού, πρωτίστως στους πολιτικούς.

Στην άλλη περίπτωση, την τραγωδία στο εργοστάσιο των Τρικάλων, δεν υπάρχει οικουμενική συγκίνηση. Ούτε πορείες ούτε συνθήματα, μόνο οι δικοί τους άνθρωποι, άντε και οι συγχωριανοί ή κάποιοι συμπολίτες τους στις κηδείες τους.

Οι αναφορές των αρχόντων στις εργάτριες ήταν «κλασικές», κάποιοι τις ξέχασαν κιόλας. Η δική τους περίπτωση ήταν μόνο «τραγική» και καθόλου «ηρωϊκή». Αυτές δούλευαν για το μεροκάματο, οι οπαδοί πήγαιναν για την ομάδα τους.

Κάποιοι άρχοντες έσπευσαν να αποφανθούν για το «σύγχρονο» εργοστάσιο και τα υψηλά «επίπεδα ασφαλείας» του.

Για τα αίτια του τραγικού τροχαίου της Ρουμανίας η συζήτηση είναι μόνο για το «δρόμο-καρμανιόλα» και για κάποιο σύστημα
ασφαλείας του αυτοκινήτου που «έφταιγε», ενώ δεν έφταιγε γιατί απλώς δεν υπήρχε.

Επιμύθιον: κάποιοι άρχοντες συγκινούνται πολύ από τροχαία δυστυχήματα που κουβαλούν ψήφους. Τα εργατικά δεν κουβαλούν. Κι αν κουβαλούν και εγκληματικές ευθύνες, μπορεί να αρχίσει η προπαγάνδα για το «κίνημα των τυμβωρύχων»…