Πρέσπες και εκλογές: Κάτι έμαθε ο Τσόρτσιλ!

Ο Ουίνστον Τσόρτσιλ
Ο Ουίνστον Τσόρτσιλ ASSOCIATED PRESS

Οι μεγάλες αποφάσεις κρίνονται σε ιστορικό και όχι σε εκλογικό χρόνο. Και οι χώρες πορεύονται ακόμα και μέσα από τις μικρές και πρόσκαιρες ήττες προσώπων και πολιτικών υποκειμένων.

Θα ήταν αναμφίβολα λάθος να συγκρίνει κανείς τον Ουίνστον Τσόρτσιλ με τον Αλέξη Τσίπρα, ωστόσο οι αναλογίες έχουν την αξία τους. Ο νικητής του μεγάλου πολέμου ("war time leader", όπως τον αποκάλεσαν) που κράτησε υψηλά το ηθικό των Βρετανών στο βομβαρδισμένο Λονδίνο έχασε με πάταγο τις εκλογές του 1945.

Επανεξελέγη, ωστόσο, πρωθυπουργός το 1951 και παραιτήθηκε το 1955. Το 1953, μάλιστα, βραβεύτηκε με το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας για το μνημειώδες έργο του «Η ιστορία του Β’ παγκοσμίου πολέμου».

Ο Τσίπρας, όπως σύμπασα η διεθνής κοινότητα παραδέχεται, πέτυχε την Συμφωνία των Πρεσπών -την σημαντικότερη μετά από εκείνη του Ντέϊτον κατά τον πρόεδρο των ΗΠΑ- αλλά αντιμετωπίζει τον κίνδυνο να χάσει τις επόμενες εθνικές εκλογές. Εάν, όπως ο ίδιος διαβεβαιώνει, φθάσει στις κάλπες τον Οκτώβριο, υπάρχει το ενδεχόμενο να έχει στα χέρια του ακόμα και ένα Νόμπελ Ειρήνης -τον προτείνει, μαζί με τον Ζόραν Ζάεφ, και ο Γ.Γ του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες- αλλά, από την άλλη, να υποδέχεται τον Κυριάκο Μητσοτάκη στο Μέγαρο Μαξίμου για να παραδώσει τα "κλειδιά" της διακυβέρνησης (όπως δεν έκανε με τον ίδιο ο Αντώνης Σαμαράς).

Θα μπορούσε να μην είχε σκαλίσει τις στάχτες της αδράνειας στο Μακεδονικό. Θα μπορούσε να επιλέξει να μην συνομιλεί με τον Ζάεφ αλλά με την...Ιστορία, το συλλογικό συναίσθημα, και τον...Παύλο Μελά. Τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά. Δεν σημαίνει αυτό πως θα κέρδιζε οπωσδήποτε τις εκλογές. Θα είχε, ωστόσο, πολύ σοβαρότερες πιθανότητες και, πάντως, δεν θα έβλεπε τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ να συρρικνώνονται σημαντικά στην Βόρεια Ελλάδα.

Η τελευταία δημοσκόπηση της Alco ( OpenTV) είναι ενδεικτική. Το 80% των πολιτών εκτιμά πως η Συμφωνία των Πρεσπών θα επηρεάσει πολύ ή λίγο την ετυμηγορία του εκλογικού σώματος.

Πρέσπες και εκλογές: Κάτι έμαθε ο Τσόρτσιλ!

Και το 63% των ερωτηθέντων δηλώνει πως θα συνεχίσει να αποκαλεί τη γειτονική χώρα "Σκόπια" ή "ΠΓΔ της Μακεδονίας", αδιαφορώντας για το γεγονός ότι το "Βόρεια Μακεδονία" είναι απείρως καλύτερο από το Μακεδονία σκέτο με το οποίο αποκαλούσε ο πλανήτης ολόκληρος τον βόρειο γείτονα.

Πρέσπες και εκλογές: Κάτι έμαθε ο Τσόρτσιλ!

Κάποιοι μιλούν για έναν αυτο-καταστροφικό επικοινωνιακό χειρισμό αυτής της μεγάλης διπλωματικής επιτυχίας από την κυβέρνηση. Εν μέρει αυτό είναι σωστό. Θα μπορούσε η συμφωνία να είχε εξηγηθεί εγκαίρως και καλύτερα, πριν και αμέσως μετά τις Πρέσπες. "Ας όψεται ο Καμμένος", απαντούν οι γνωρίζοντες. Φοβάμαι, ωστόσο, πως ελάχιστα πράγματα θα είχαν αλλάξει. Κι αυτό διότι, σε πείσμα της άποψης περί "μη συναινετικής" προσέγγισης της διαπραγμάτευσης από τα πρώτα κιόλας βήματά της, το κρίσιμο μέγεθος σε όλα αυτά ήταν και είναι η στάση της αξιωματικής αντιπολίτευσης σε πείσμα του παρελθόντος της σχετικά με το εθνικό θέμα. Και τώρα, πλέον, είναι μάλλον σαφές πως ότι κι αν γινόταν με διαφορετικό τρόπο, η Ν.Δ δεν θα άλλαζε στάση. Διέκρινε από την πρώτη στιγμή την "φλέβα χρυσού" στο Μακεδονικό και αξιοποίησε πολιτικά το ιστορικό φορτίο και το θυμικό των Ελλήνων.

Είναι χαρακτηριστικό πως η μεγάλη πλειοψηφία δεν ελπίζει σε κάποια ανατροπή της γενικότερης κατάστασης με μια κυβέρνηση της Ν.Δ. Άρα, μπορεί βάσιμα να εικάσει κανείς πως η ψήφος που κινείται προς τη Ν.Δ δεν εδράζεται στην προσδοκία κάποιας αλλαγής στην οικονομία ή σε άλλα κοινωνικά πεδία. Το αντίθετο θα έλεγε κανείς, αφού σε αυτά τα ζητήματα η κοινωνική υπεροπλία του ΣΥΡΙΖΑ και προσωπικά του Αλέξη Τσίπρα είναι μάλλον δεδομένη. Το 30% θεωρεί πως τα πράγματα θα εξελιχθούν επί τα χείρω και το 42% λέει "μια από τα ίδια".

Πρέσπες και εκλογές: Κάτι έμαθε ο Τσόρτσιλ!

Το συναίσθημα, απ΄ ότι φαίνεται, εκδικείται.

Η τετραετία του Αλέξη Τσίπρα ξεκίνησε με το βάρος της κακής διαχείρισης του πρώτου εξαμήνου της και ολοκληρώνεται με το φορτίο της επίλυσης του ονοματολογικού, εν μέσω ενός πρωτοφανούς "μανιχαϊσμού" που διέπει την πολεμική ρητορική της αντιπολίτευσης. Μιας ρητορικής που "εργαλειοποιεί" τη Συμφωνία των Πρεσπών και την αναγάγει σε "νέμεση" για οτιδήποτε αφορά την κυβέρνηση (εκεί, άλλωστε, εστιάζεται τόσο η "στρατηγική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ" που εμπνεύστηκε ο Ευάγγελος Βενιζέλος, όσο και η τακτική της αναίρεσης της "ηγεμονίας της Αριστεράς" που προωθεί επίμονα και μεθοδικά η σκληρή πτέρυγα της Ν.Δ υπό τον Μάκη Βορίδη).

Όμως, εάν παραμείνει κανείς στο "μεγάλο κάδρο", η Συμφωνία των Πρεσπών θα παραμείνει ασχέτως εκλογικού αποτελέσματος και θα παραγάγει θετικά αποτελέσματα. Οι μεγάλες αποφάσεις κρίνονται, άλλωστε, σε ιστορικό και όχι σε εκλογικό χρόνο. Και οι χώρες πορεύονται ακόμα και μέσα από τις μικρές και πρόσκαιρες ήττες προσώπων και πολιτικών υποκειμένων. Κάτι έμαθε, επ΄ αυτού, και ο Τσόρτσιλ!

Το δυστυχές σε όλα αυτά είναι οι συνειδήσεις που "εκπαιδεύτηκαν" μέσα από τον φανατισμό και τον εθνικισμό με αφορμή τις Πρέσπες. Κι αυτό το αποτύπωμα, και στις εκλογές θα φανεί και μετά από αυτές, θα επηρεάσει την πολιτική γεωγραφία. Τότε, όμως, ίσως να είναι αργά.

ADVERTISING

SHARE: