Τι είναι το κόμμα Καρυστιανού και ποιοι οι “χορηγοί” του;

Ευθέως, χωρίς περιστροφές: Πρωτοφανές μεν και ενδιαφέρον, επικίνδυνο δε το “φαινόμενο Καρυστιανού”. Επομένως και το κόμμα της.

Επικίνδυνο για τη χώρα και την προοπτική της κι όχι «για το σύστημα» και τους αρμούς του. Το σύστημα είναι πολυπλόκαμο, ευέλικτο και αφομοιωτικό. Δεν χαμπαριάζει από δηλώσεις, καλές προθέσεις και προσευχές.

Επικίνδυνο γιατί φιλοδοξεί να κυβερνήσει κι όχι- όπως θα ήταν ευκταίο- να συνδράμει το κατά δύναμιν σε αναγκαίες θεσμικές αλλαγές(διαφάνεια, ισονομία, πάταξη της διαφθοράς, τιμωρία των ενόχων κ.α.). Φιλοδοξίες χωρίς αποσκευές για το κυβερνάν είναι επικίνδυνες για τη χώρα.

Ποτέ ένα κίνημα ή κόμμα μονόφθαλμο και μονοδιάστατο, σαν κι αυτό που αναμένεται, δεν μπορεί, δεν έχει τα φόντα να διαχειριστεί τα συσσωρευμένα ποικίλα προβλήματα της χώρας (Οικονομία/προβληματικό κράτος/εθνικά θέματα) κι ας εκκινεί με αγαθές προθέσεις και καθαρτήρια διάθεση.

Ναι, μονόφθαλμο και μονοδιάστατο είναι το αναμενόμενο «Κόμμα Καρυστιανού». Η λαοπρόβλητη επικεφαλής, μια γυναίκα που πάλεψε σκληρά για δικαίωση των θυμάτων στα Τέμπη, εν οις και η κόρη της, θεωρεί οτι οι οντως αναγκαίες αλλαγές είναι ικανές να προσδώσουν στο πρόσωπό της και στο κόμμα της το δικαίωμα ακόμη και να κυβερνήσει τη χώρα. Ακριβώς επειδή έχει πρωτοστατήσει στην δύσκολη, αποκαλυπτική εκστρατεία για το έγκλημα και την κάθαρση.

Σωρεία δηλώσεων της ίδιας είναι αποκαλυπτικές προθέσεων και υψηλού στόχου. Από την απίστευτα αλαζονική ρουκέτα οτι εκείνη(!) έριξε τον Μητσοτάκη κατά δέκα μονάδες στις Ευρωεκλογές, μέχρι την πρόσφατη περί…σύμπλευσης κυβέρνησης και αντιπολίτευσης.

Η τελευταία αυτή δήλωση συνιστά αποθέωση της μικροπολιτικής με ορατό, καταφανή στόχο: Ολοι αυτοί οι…συστημικοί κι εγώ απέναντί τους. Οπερ έδει δείξαι, δηλαδή, σχετικά με την προσωπική της φιλοδοξία. Μιλάμε για το Εβερεστ του ναρκισσισμού…

Θεμιτό, φυσικά. Αλλά ας το έχουν υπόψιν τους όσοι νομίζουν οτι η Καρυστιανού αρκείται απλώς να μπεί στη Βουλή για να πετύχει ως κόμμα όσα δεν έγιναν κατορθωτά μέχρι τώρα, σχετικά με την απόδοση δικαιοσύνης, την αλλαγή του άρθρου 86 κ.α.

Πλανώνται οικτρά! Γιατί ποτέ δεν έκρυψε τις προθέσεις της για μεγάλες, δραστικές αλλαγές στη χώρα. Δεν αρκείται δηλαδή στην καθαρτήρια συμβολή της αλλά ονειρεύεται «έναν κόσμο που μπορεί και πρέπει να αλλάξει»(δικά της τα λόγια αυτά).

Πως; Μα…με αγάπη! «Μόνο μέσα από τα μάτια της αγάπης ο κόσμος μπορεί και πρέπει να αλλάξει». Πράγματι, είναι τόσο απλό… Βέβαια, ήρθε δεύτερη διότι την…αγάπη ως κινητήριο καύσιμο αλλαγής στη χώρας μας είχε σημαία η Ζωή Κωνσταντοπούλου…

Όταν η κυρία Καρυστιανού κατέστησε σαφές-μετά από διαψεύσεις, αντιφάσεις, μισόλογα κλπ- οτι θα κάνει κόμμα, το επιτελείο της(κυρίως η ικανότατη Μαρία Γρατσία) κατάλαβε οτι η κάθαρση και τα συμπαρομαρτούντα δεν φτάνουν. Τώρα χρειάζεται να μιλάει πια πολιτικά.

Σωστή, παραινετική σκέψη. Ελα όμως που χρειάζεται γνώση, μελέτη ή έστω στοιχειώδης ενημέρωση για τα εθνικά, τους αγρότες, την Mercosur, όταν μιλάς ως αρχηγός φιλόδοξου και εγερτήριου κινήματος.

Το έπραξε η Μαρία Καρυστιανού. Βγήκε στην αρένα της πολιτικής. Αλλά επειδή είναι εντελώς αδαής, ήταν αδύνατο να αφομοιώσει στα γρήγορα όσα της είπαν να πεί. Κι έτσι π.χ. εντόπισε τους Τούρκους ψαράδες ως… μείζον πρόβλημα στα Ελληνοτουρκικά.

Οσο για την Mercosur, ήταν αρκετή μια σκληρή δήλωση για την Συμφωνία, κατά την περατζάδα της από τα μπλόκα…Δήλωση ανεπεξέργαστη και πιασάρικη. Αλλά τι σημασία έχει; Αρκεί να έχει απ΄όλα ο μπαχτσές…

Φυσικά(!), ουδέν πρόβλημα. Έτσι και τολμήσεις να ψελλίσεις ότι δεν ξέρει ούτε τα βασικά, έρχεται αποστομωτικό το επιχείρημα: “Είδαμε κι αυτούς που μας κυβερνούν συνεχώς επί χρόνια» ή «ας δούμε κι αυτή τι θα κάνει. Έχει κάθε δικαίωμα”…

Κι έτσι τα πράγματα γίνονται…πολύ απλά στην περίπτωση της κυρίας Καρυστιανού: Η ίδια μπορεί να είναι άσχετη, αλλά γι αυτό υπάρχουν οι σχετικοί και οι ειδήμονες που θα καταστρώσουν ένα σοβαρό Σχέδιο επί παντός. Επιτροπή Σοφών, λοιπόν, και λύνεται στο άψε σβήσε το πρόβλημα της αδαημοσύνης και του ενδεχόμενου κυβερνάν…

Το φαινόμενο και οι «χορηγοί» του

Οσοι προσπάθησαν να ορίσουν το πολιτικό πρόσημο του κόμματος Καρυστιανού, μιλώντας για συντηρητικές καταβολές, ακροδεξιά ροπή και θρησκόληπτη ηγέτιδα, της προσφέρουν άριστη υπηρεσία. Ουσιαστικά γίνονται ακουσίως «χορηγοί» της. Όπως και το υφιστάμενο πολιτικό σύστημα/δυναμικό, για να λέμε και του μονόφθαλμου το δίκιο.

Διότι ένα κόμμα υψηλού συμβολισμού(δικαιοσύνη, τιμωρία ενόχων, κάθαρση) και αγώνα για δικαίωση, αυτόματα απευθύνεται, χωρίς απαραίτητα να το επιδιώκει, σε ευρύτατο ακροατήριο πασών των πολιτικών κατευθύνσεων. Και το συγκινεί.

Πρόκειται για κόμμα της οργής που έρχεται από τα βαθιά της κοινωνίας και συμπυκνώνει διαρκή ανικανοποίητα αιτήματα, αποστροφή για το “κομματικό σύστημα” όλων των αποχρώσεων, αλλά κι εκείνο το παλιό παράπονο στη φράση «εδώ και τώρα»…

Αυτό φάνηκε στην μεγαλειώδη, ανυπέρβλητη συγκέντρωση της 28ης Φεβρουαρίου 2025 στο Σύνταγμα. Δεν ήταν απλώς μια κραυγή αντικυβερνητική. Εμπεριείχε γνήσια στοιχεία αντισυστημικού χαρακτήρα, όπως κι αν ορίζεται πια η πολύφερνη λέξη αντισυστημισμός.

Η ακαθοδήγητη αυτή συγκέντρωσηκαι ήταν μια κραυγή με αφορμή τα Τέμπη, και ταυτόχρονα μια δημόσια πυρακτωμένη καταγγελία για την ακρίβεια, την ανασφάλεια, την διαφθορά, την κομματοκρατία, την χειραγώγηση της Δικαιοσύνης από τους εκάστοτε κυβερνώντες και για πλείστα όσα δυναστεύουν καθημερινά τον κόσμο.

Έναν κόσμο που συκοφαντείται ως νέο κύμα αγανακτισμένων – λες και η αγανάκτηση λόγω τσακισμένης ζωής είναι επιλήψιμη – ή ακόμη χειρότερα οτι ο κόσμος που ακολουθεί σήμερα την Καρυστιανού ή βλέπει με συμπάθεια το κόμμα της, ανήκει στην Ακροδεξιά, στους θρησκόληπτους κύκλους ή στους ψεκασμένους.

Ναι, υπάρχουν και τέτοιοι. Αλλά ας ρίξουμε μια ματιά δίπλα μας. Στον περίγυρό μας. Στους γνωστούς και στο σινάφι του ο καθένας. Θα διαπιστώσει με έκπληξη οτι στα κηρύγματα της Καρυστιανού τείνουν ευήκοον ούς πολίτες ΟΛΩΝ των πολιτικών χώρων. Το αν θα την ψηφίσουν κιόλας, είναι προς απόδειξιν.

Ακριβώς σε αυτό ποντάρει κι εκείνη, στην ευρύτητα του ακροατηρίου, συντρίβοντας λαϊκίστικα, απλοϊκά και προπάντων καταγγελτικά θεμελιώδεις διακρίσεις(Δεξιά/Αριστερά), καθιερωμένες ως προϊον συγκεκριμένων επιλογών και πολιτικού προσανατολισμού κι όχι ως παράγωγο ιδεοληψίας και ιδεολογικού καπρίτσιου.

Κάνει θαύματα φέρνοντας κόσμο στα κόμματα η καταγγελτική ευκολία. Ετσι, η…καθ΄υλην αρμόδια χορωδία, έχοντας σωστά διαγνώσει οτι στη συνείδηση της κοινωνίας-στην πλειονότητα, τέλος πάντων – έχει καταρρεύσει το ιδεολογικό σύνορο και έχει δημιουργηθεί ένα πολτώδες ρευστοποιημένων ιδεών, αξιοποιεί, πέραν της καταγγελτικής ρητορικής, τα ηθικολογικά κηρύγματα, τις γενικεύσεις και την δήθεν ουδετερότητα των επιλογών, συνοδευόμενα όλα αυτά από αρχετυπικές εναντιώσεις(ολοι οι ξένοι μας επιβουλεύονται). Και, φυσικά, σερβίρει έτοιμες λύσεις.απο το ετοιματζίδικο του θάλλοντος ποπουλισμού.

Όμως δεν είναι αποκλειστικό, ιδιάζον χαρακτηριστικό της Καρυστιανού η εν λόγω συμπεριφορά και στάση. Στον ίδιο δρόμο κινούνται η Ελληνική Λύση, η Πλεύση Ελευθερίας κ.α., καθώς και κόμματα της Κεντρο-Αριστεράς(ιδεοληψίες, ατελώνιστες εξαγγελίες, εμπρηστική ρητορική κ.α.).

Μόνο που η Μαρία Καρυστιανού έχει υπερ αυτής, περισσότερο κι απ’ τη Ζωή Κωνσταντοπουλου, την συναισθηματική συμπαράσταση και ταύτιση της κοινωνίας με το πρόσωπό της(απώλεια, αγώνας για δικαίωση). Συμβαίνει εξ αντικειμένου. Δεν χρειάστηκε να το καλλιεργήσει η ίδια. Ούτε το επεδίωξε.

Αφιερώθηκε μαχητικά σ΄έναν αγώνα ζωής, όπως είχε δικαίωμα. Είναι αγώνας υπαρξιακού χαρακτήρα. Και ουδείς δικαιούται να την εγκαλέσει γι αυτό. Οσο για τους ποικιλώνυμους υβριστές της από τον βούρκο του διαδικτύου, δεν αξίζει να χαραμίζεται ούτε μια απαξιωτική λέξη για τις βρωμιές τους.

Το οτι αργότερα πήραν τα μυαλά της αέρα είναι άλλης τάξεως θέμα. Σοβαρό. Και επικίνδυνο, όπως διατείνεται ο άφευκτος υποκειμενισμός, εκτεθειμένος αναλυτικά στις παραπάνω γραμμές.

Υπομνήσεις αντί επιμυθίου

1) Είχε δεσμευτεί ότι ουδέποτε θα πολιτευτεί. Δηλώνεται ρητά σε ανακοίνωση του Συλλόγου Θυμάτων των Τεμπών, του οποίου ήταν μέχρι πρόσφατα επικεφαλής.

2) Δεσμεύεται ότι δεν θα συνεργαστεί ούτε θα δεχτεί στους κόλπους του κόμματος πολιτικά πρόσωπα. Κι όμως, η Μαρία Γρατσία ήταν υποψήφια βουλευτής της “Νίκης”, ο Μιχάλης Πατσίκας ήταν στέλεχος της “Σπίθας” του Μίκη Θεοδωράκη και ο Νικόλας Φαραντούρης με τον οποίο συζητούσε αναλυτικά για τον ρόλο του στο νέο κόμμα, ήταν τότε Ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ. Διαφώνησαν(για τον ρόλο) και μετά τον “άδειασε”.

3) Στον αγώνα για δικαίωση πήρε σχεδόν εξ αρχής τα ηνία, αγνοώντας επιδεικτικά τα υπόλοιπα μέλη του Συλλόγου. Και τώρα που της ζήτησαν να παραιτηθεί λόγω παραβίασης της δέσμευσης “Ουδέποτε θα πολιτευθούμε”, αφενός επιστράτευσε αστείους νομικισμούς (ζήτησε απόφαση συνεδρίασης του Δ.Σ.) και αφετέρου, με επιθετικό ύφος, άφησε υπαινιγμούς για σκοπιμότητες και άλλα τινά.

4) Όλα τα μίντια της ζητούν συνεντεύξεις και δηλώσεις. Τα…συστημικά μίντια. Και καλά κάνουν. Όμως η κυρία Καρυστιανού λειτουργεί επιλεκτικά. Δικαίωμά της, αλλά γιατί; Τι φοβάται;

5) Είδε τρείς φορές τον περιπλανώμενο Καραχάλιο. Τώρα διατείνεται οτι κατάλαβε από την πρώτη στιγμή οτι δεν κάνει για το κόμμα της. Tότε προς τι οι επόμενες δύο συναντήσεις; Επίσης, δήλωσε προσβλητικά και άγρια οτι η περίπτωση του είναι για ψυχίατρο. Ατυχής δήλωση-μπορεί να συμβεί στον καθένα- ή προϊόν δηλωτικό χαρακτήρα και ψυχοσύνθεσης;

6) Είχε δηλώσει ότι της έχουν προσφερθεί χρήματα για να αποσυρθεί. Ποιος; Πότε; Πως; Είναι υποχρεωμένη να απαντήσει. Με ονόματα και διευθύνσεις. Όχι επειδή το ζητάει ο Αδωνις, αλλά γιατί τέτοιες καταγγελίες και δή από εν δυνάμει αρχηγό κόμματος είναι πολύ σοβαρές.

Το ίδιο ισχύει για τον ισχυρισμό της οτι έχει δεχθεί απειλές. Από ποιόν/ους; Πως αντέδρασε; Εκανε καταγγελία στην Αστυνομία; Ζήτησε προστασία;