Το τέλειο αδιέξοδο

Διαβάζεται σε 3'
Οι εκλογές δείχνουν ως μία αυτονόητη λύση. Ομως λύνουν πραγματικά το πρόβλημα;
Οι εκλογές δείχνουν ως μία αυτονόητη λύση. Ομως λύνουν πραγματικά το πρόβλημα; SOOC

Οι εκλογές δείχνουν ως αυτονόητη λύση, παρά το ρίσκο της αστάθειας σε ταραγμένους καιρούς. Ομως, αλήθεια, πώς θα προκύψει πραγματική πολιτική αλλαγή όταν το πιθανότερο είναι να επανεκλεγεί, έστω με συνεταίρο, η ίδια κυβέρνηση; Ο Μητσοτάκης ευθύνεται για πολλά, αλλά όχι για την αδυναμία της αντιπολίτευσης…

Υπό κανονικές συνθήκες τώρα θα έπρεπε να ξεσκονίζονται οι κάλπες. Πώς αλλιώς μπορεί να σταθεί μία κυβέρνηση ή, πιο σωστά, μία κοινοβουλευτική ομάδα όταν η μία δικογραφία ακολουθεί την άλλη; Αλλά και πώς είναι δυνατό να παραμένει μία κυβέρνηση εκβιαζόμενη από τον επιχειρηματία που της διέθεσε, κατά πώς ισχυρίζεται ο ίδιος, το Predator;

Από την άλλη, κρατούν γερό χαρτί στα χέρια τους όσοι υποστηρίζουν ότι είναι η χειρότερη δυνατή στιγμή για προσφυγή σε εκλογές. Στην ευρύτερη περιοχή επικρατεί τρικυμία, μέχρι το καλοκαίρι το ΝΑΤΟ μπορεί να μην είναι όπως το γνωρίζουμε ή και να μην υπάρχει. Και με υπηρεσιακή κυβέρνηση στα πράγματα, η χώρα θα είναι ευάλωτη απέναντι σε σχέδια αποσταθεροποίησης προς εξυπηρέτηση τρίτων.

Και κάπως έτσι, βρισκόμαστε μπροστά σε ένα τέλειο αδιέξοδο. Από τη μία η κυβέρνηση που, παρά το δημοσκοπικό προβάδισμα, είναι στα σχοινιά και τρώει ξύλο. Και από την άλλη το μεγάλο ρίσκο των πρόωρων εκλογών σε ασταθές περιβάλλον, υπό το κλίμα ακραίας πόλωσης και τοξικότητας.

Αν ο Πρωθυπουργός δεν πάει σε εκλογές, τότε θα βλέπει τις δικογραφίες να έρχονται και θα θυμίζει προπονητή που κοιτάζει τον πάγκο του και δεν βρίσκει λύσεις. Και η νομιμοποίηση της κυβέρνησης προς την κοινωνία θα είναι σαν μία εικόνα που τη ξύνεις με το νύχι και χάνει το χρώμα της.

Τι είναι, στα αλήθεια, καλύτερο για τη χώρα; Να έχει μία κυβέρνηση που στέκει σαν δέντρο στο καταχείμωνο ή να αναζητήσει τη λύση στο πολιτικό της πρόβλημα; Ασφαλώς η εκτόνωση της πολιτικής έντασης δια των εκλογών δείχνει, αυτή τη στιγμή, ως η λύση με τις λιγότερες συνέπειες. Από το να έχεις μία παραπαίουσα κυβέρνηση, είναι προτιμότερο να κάνεις μία καινούργια αρχή. Ομως εδώ είναι που σφίγγει ο κόμπος. Πώς είναι δυνατόν να υπάρξει μία καινούργια αρχή με τους ίδιους πρωταγωνιστές που θα εμφανιστούν αναβαπτισμένοι, ξεπλυμένοι από τη λαϊκή ετυμηγορία;

Μην κοροϊδευόμαστε παριστάνοντας ότι δεν διαβάζουμε δημοσκοπήσεις. Το επικρατέστερο σενάριο δείχνει νέα κυβέρνηση Μητσοτάκη, ακόμα και αν χρειαστεί τρίτη εκλογική αναμέτρηση. Απλώς στην Ελλάδα θεωρούμε ότι οι εκλογές είναι κάτι σαν την περαίωση που κάναμε στην Εφορία. Σβήνουν τα παλιά και γίνεται επανεκκίνηση. Ομως σε αυτήν την περίπτωση, οι εκλογές που θα οδηγήσουν, πιθανότατα, σε επανεκλογή ΝΔ με συνεταίρο στη διακυβέρνηση, δεν θα αποφορτίσουν την ατμόσφαιρα. Κάθε άλλο. Διότι δεν θα έρθει το καινούργιο.

Και ξέρετε κάτι; Μπορείς να του χρεώσεις πολλά του Μητσοτάκη. Να φορτώσεις την καμπούρα του με όλα τα πολιτικά αμαρτήματα του κόσμου. Δεν φταίει όμως αυτός για την ανεπάρκεια της αντιπολίτευσης.

Ροή Ειδήσεων

Περισσότερα