Η Ευρώπη σκεύος ηδονής πολιτικών κατσαπλιάδων

Γκράφιτι σε δρόμο του Βελγίου
Γκράφιτι σε δρόμο του Βελγίου AP

Τι θα γινόταν αν δεν υπήρχε η Ευρωπαϊκή Ένωση; Πού θα ρίχναμε το φταίξιμο της δικής μας ανικανότητας;

Σκεφθήκατε μήπως πως θα αντιμετώπιζαν οι κυβερνώντες τα μείζονα προβλήματα της χώρας στην περίπτωση που δεν υπήρχε η Ευρωπαϊκή Ένωση; Να το διατυπώσω περισσότερο ελληνικά ώστε να καταστεί σαφές το ερώτημα: Αν δεν υπήρχαν ευρωπαϊκοί θεσμοί ώστε να βρίσκει άλλοθι η ανικανότητα του κράτους, που θα αποδίδαμαι τις δικές μας ευθύνες ως κοινωνία και που θα έβρισκαν δικαιολογία οι εκάστοτε κυβερνώντες;

Να μιλήσουμε με παραδείγματα για δύο κορυφαία ζητήματα που η εργαλειοποίηση τους έχει διχάσει την ελληνική κοινωνία. Τα μνημόνια και το μεταναστευτικό- προσφυγικό. Και στα δύο πρωταγωνιστεί η Ευρώπη. Και για τα δύο η επικρατούσα άποψη είναι ότι ευθύνεται η Ευρώπη. Στην πρώτη περίπτωση των μνημονίων η θεσμοί άφησαν την Ελλάδα στο... έλεος των χρημάτων που έβγαλαν από τα δημόσια ταμεία τους τα κράτη μέλη για να τα δώσουν στην Ελλάδα. Στη δεύτερη περίπτωση του μεταναστευτικού η Ευρώπη... άφησε την Ελλάδα αβοήθητη με μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια, ενώ ταυτόχρονα ορισμένα κράτη μέλη αγνοώντας τις αποφάσεις της Κομισιόν έκλεισαν τα σύνορά τους. 

Και στις δύο περιπτώσεις η Ελλάδα δεν είχε καμία ευθύνη! Στην πραγματικότητα η αλήθεια είναι στη μέση. Η Ευρώπη και στις δύο περιπτώσεις επέδειξε ολιγωρία και σε μεγάλο βαθμό αμηχανία σε επίπεδο θεσμών. Και αναλγησία όμως σε επίπεδο κρατών. Και στις δύο όμως περιπτώσεις η Ελλάδα αποδείχθηκε ότι δεν έχει κράτος. Σκέφτεστε όμως τι θα είχε συμβεί αν δεν είχαμε την Ευρώπη ως δικαιολογία; Αν δεν αποτελούσε σκεύος ηδονής των λαϊκιστών και των πολιτικών κατσαπλιάδων; Στην καλύτερη περίπτωση, όσον αφορά στην πρώτη περίπτωση, η Ελλάδα θα ήταν ακόμη στο ταξί με κατεύθυνση το Νομισματοκοπείο. Να μη θυμηθούμε το σχέδιο «δραχμή» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που τώρα το κάνουν γαργάρα οι πρωταγωνιστές εκείνης της περιόδου. Το οποίο όχι μόνο κατέληξε σε φιάσκο αλλά και σ’ ένα επιπλέον μνημόνιο και μερικά εκατομμύρια στις πλάτες μας. Όσο για τη δεύτερη περίπτωση περιττό να λεχθεί ότι, εφόσον δεν υπήρχε η συνδρομή της Ευρώπης, παρά τα όσα υποστηρίζουν ορισμένοι υπερπατριώτες του γλυκού νερού, θα γινόταν μέχρι σήμερα της... Ειδομένης.

Είπαμε, η Ευρώπη πιάστηκε στον ύπνο. Αλλά κι εμείς δεν είμασταν και τόσο «ξύπνιοι» όσο θέλουμε να πιστεύουμε ή κάποιοι που έχουν λερωμένη τη φωλιά τους θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε. Εκτός κι αν θεωρείται εξυπνάδα να διενεργείς δημοψήφισμα προκειμένου να πεις «Όχι» σ’ ένα σχέδιο διάσωσης πολύ καλύτερο από εκείνο που τελικά ψήφισε με ολονυχτίες στο κοινοβούλιο η κυβέρνηση Τσίπρα- Καμμένου. Σε τελευταία ανάλυση χωρίς την Ευρώπη, αυτή την ταλαιπωρημένη από τους λαϊκιστές και εθνικιστές Ευρώπη με τις πολλές «αμαρτίες» και τα πολλά προβλήματα, η Ελλάδα θα ήταν στη θέση που βρίσκονται οι περισσότερες χώρες στα Βαλκάνια. Μπορεί να μην αρέσει σε ορισμένους και κάποιοι άλλοι να πιστεύουν ότι μέσω του μεταναστευτικού- προσφυγικού βρήκαν πάλι την ευκαιρία να βγάλουν τα απωθημένα τους και να εκτονώσουν τον αντιευρωπαϊσμό τους, αλλά η ουσία είναι ότι χάρις σ’ αυτή την «κουτσή» Ευρώπη κάθε χωριό θα είχε και από μια Μόρια.

Σε κάθε περίπτωση η Ευρωπαϊκή Ένωση μας εξασφαλίζει την ευρωπαϊκή μας ταυτότητα κι ένα δημοκρατικό πλαίσιο που λειτουργεί αποτρεπτικά στις εμμονές των πλιατσικολόγων της πολιτικής που θέλουν την Ελλάδα... πτωχή πλην τιμία και απομονωμένη σε μια γωνιά των βαλκανίων. Προφανώς η συμμετοχή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση μας κοστίζει κάτι παραπάνω. Αλλά μήπως κι εμείς δεν τους κοστίζουμε; Διότι ωραίο το καλαμπούρι να ευθύνεται η Ευρώπη δια πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν, αλλά αν υπολογίσει κανείς τον πακτωλό χρημάτων που έχει πάρει η Ελλάδα από το 1979 και πιο πριν από την Ευρώπη... για να γίνει Ευρώπη (άσχετα αν κάποιοι τα έκαναν σπίτια και καταθέσεις), τα πληρώσαμε για να μείνει στην Ευρώπη! Ας προσέχαμε...

SHARE: