Τώρα και συγγραφέας ο Κουφοντίνας: "Γεννήθηκα 17 Νοέμβρη". Οι "καουμπόηδες" αστυνομικοί και η τρομοκρατία σήμερα

Τώρα και συγγραφέας ο Κουφοντίνας: "Γεννήθηκα 17 Νοέμβρη". Οι "καουμπόηδες" αστυνομικοί και η τρομοκρατία σήμερα

Το πολυαναμενόμενο βιβλίο του Δημήτρη Κουφοντίνα κυκλοφορεί την επόμενη Τετάρτη από τις εκδόσεις Λιβάνη και αναμένεται να συζητηθεί. Διαβάστε απόσπασμα του

Ο Δημήτρης Κουφοντίνας κυκλοφορεί το βιβλίο του με τίτλο "Γεννήθηκα 17 Νοέμβρη", με το οποίο αποκαλύπτει με λεπτομέρειες τη δράση της οργάνωσης τόσο σε οργανωτικό όσο και επιχειρησιακό επίπεδο.

Στο κείμενο του, το φυλακισμένο ηγετικό στέλεχος της 17 Ν, γράφει για την τρομοκρατική δράση της Οργάνωσης ενώ κάνει απολογισμό των πράξεων του μέχρι τη σύλληψη του.

Σε αυτό το βιβλίο, όπως λέει ο ίδιος, δίνει, "δίχως να απαρνηθεί την προσωπική του ιστορία", έναν πρώτο απολογισμό της πορείας του, μετά από "σαράντα χρόνια στο κίνημα (τέσσερα στο μαζικό, τέσσερα στο πολύμορφο, είκοσι στη 17 Ν, δώδεκα πολιτικός κρατούμενος)" και, μαζί, "μια συμβολή στην ιστορία του μεταπολιτευτικού κινήματος της ένοπλης κριτικής". 

O φυλακισμένος τρομοκράτης περιγράφει συμπλοκές με την αστυνομία σαν να γράφει αστυνομικό μυθιστόρημα, αποκαλώντας τους "καουμπόηδες".

Σε σημείο του βιβλίου του, κάνει λόγο για πιθανή κυβέρνηση αριστεράς: "Η κοινοβουλευτική Αριστερά κάνει σαν να μην καταλαβαίνει ότι η επιλογή της είναι ή να δώσει με το κίνημα τη σύγκρουση ή να εξευτελιστεί σε διαχειριστή της "καμένης γης", γράφει.

Στο τέλος του βιβλίου, ο Δ. Κουφοντίνας γράφει: "Η ταξική πάλη και ο κοινωνικός ανταγωνισμός δεν σταματούν. Η έκβασή τους, βέβαια, δεν είναι καθορισμένη από κάποια νομοτέλεια". Το ενδεχόμενο "της επανάστασης και της αταξικής κοινωνίας, εξαρτάται από την ελπίδα μιας ζωής που μας αξίζει, από τη συνειδητή οργάνωση και την προετοιμασία για το πέρασμα σε αυτή τη ζωή από σήμερα, από την απελευθερωτική συνάντηση του όπλου της κριτικής με την κριτική των όπλων…".

Στο βιβλίο απευθύνει χαιρετισμό και ο Χορχέ Σαμπάλσα. "Από την εδώ όχθη του ωκεανού και από την ίδια ταξική θέση έρχεται ο αδελφικός μου χαιρετισμός, στο όνομα των Τουπαμάρος (αντάρτες της Ουρουγουάης) που πάντα αμετανόητοι συνεχίζουν τον αγώνα τους για την επανάσταση και τον σοσιαλισμό".

Σε πρόσφατη συνέντευξη του στην Εφημερίδα των Συντακτών, ο ίδιος είχε δηλώσει: "Δεν απαρνούμαι την ιστορία μου". Αναφέρει, ακόμα, πως αν ξεκινούσε σήμερα τη διαδρομή του "θα εντασσόμουν ολόψυχα στο μέτωπο πολύμορφης δράσης".

"Κάτι θα έβρισκα να κάνω" λέει χαρακτηριστικά.

Υποστηρίζει, επίσης, ότι για να ξεσηκωθεί ο λαός πρέπει "να ξεπεράσει τις πολλαπλά βολεμένες και τακτοποιημένες πολιτικές και συνδικαλιστικές ηγεσίες, να ξεπεράσει κάθε ελπίδα στις κοινοβουλευτικές διαδικασίες που ανακυκλώνουν φθαρμένους και διεφθαρμένους πολιτικούς, να ξεπεράσει κάθε πίστη σε διακηρύξεις ειρηνικών και καθωσπρέπει αλλαγών, να μην περιμένει καμία λύση απ' τους επίσημους θεσμούς".

Για τον ίδιο, οι σημερινές ένοπλες οργανώσεις συγκροτούν μια διαφορετική περίπτωση, "όμως ταυτόχρονα αποτελούν και μια συνέχεια των λαϊκών αγώνων, είναι μια από τις μορφές που παίρνει σήμερα η αντίσταση του λαού".

"Το παλιό αίτημα να γίνει επιτέλους ο λαός νοικοκύρης στο σπίτι του μπαίνει πιο ζωτικά, πιο επιτακτικά από ποτέ. Σήμερα που μας μετατρέπουν σε νοικάρη στο ίδιο μας το σπίτι, στην ίδια μας τη χώρα" λέει.

Τώρα και συγγραφέας ο Κουφοντίνας:

Απόσπασμα από το βιβλίο:

"Εκείνο το βράδυ στα Σεπόλια έγιναν πολλές αναποδιές. Ήμασταν τέσσερις, είχαμε επισημάνει μια καμιονέτα. Στην οδό Αυλώνος, όπως κατεβαίναμε από τη Ρόδου.

Τα δύο περιπολικά είχαν κατεβεί από την οδό Ρόδου. Το πρώτο προσπέρασε τη γωνία με την Αυλώνος, ύστερα έκανε όπισθεν. Πετάχτηκε ένας, ο καουμπόης. Με προτεταμένο το περίστροφο και την αλαζονεία της εξουσίας διέταξε "Ψηλά τα χέρια". Λάθος πόρτα χτύπησε. Βουτήξαμε πίσω από τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα. Ανταλλάξαμε πυροβολισμούς. Ο καουμπόης καλύφθηκε. Νομίζω τον πήρε μια σφαίρα. Αργότερα, μετά τους πυροβολισμούς του εναντίον μου. Καλύφθηκαν και οι άλλοι από τα δύο περιπολικά που κατέβηκαν τη Ρόδου. Ρίχναμε αραιά πυρά – δεν είχαμε πολλές σφαίρες. Μία μία, να τους κρατάμε καθηλωμένους όσο αποχωρούσαμε.

Υποχωρούσαμε στην Αυλώνος. Πήρα μια χειροβομβίδα από ένα σύντροφο. Την πέταξα πίσω από τους οχυρωμένους αστυνομικούς. Πάνω που είχαν ξεθαρρέψει και έβγαιναν από το καβούκι τους. Λούφαξαν ξανά. Ο ένας από αυτούς είχε βγει στη μέση του δρόμου με το αυτόματο, έτοιμος να ρίξει. Θα μας χτυπούσε, θα χτυπούσε και το συγκεντρωμένο κόσμο πίσω μας. Έριξα τη χειροβομβίδα εκεί, για να λουφάξει. Ανάμεσά τους. Εκεί δεν υπήρχε κόσμος, δεν κινδύνευε κανένας, μόνο οι αστυνομικοί τραυματίστηκαν, τρόμαξαν, κρύφτηκαν. Υποχωρήσαμε στην Αυλώνος, προς Αθήνα. Πολλά αυτοκίνητα είχαν σταματήσει, έκλειναν το δρόμο. Μπροστά ήταν ένα παλιό ταξί. Βγάλαμε τον πελάτη του. Βγάλαμε τον ταξιτζή. "Μια στιγμή να πάρω τις εισπράξεις", "Καλά, πάρ’ τες".

Οι αστυνομικοί από τη μεριά της Ρόδου πήγαν να ξεμυτίσουν. Τους φώναξα "Ρίχνω κι άλλη χειροβομβίδα". Ξαναλούφαξαν. Πρώτος αυτός με το αυτόματο.

Ένα –τρίτο ή τέταρτο;– περιπολικό ήρθε στην Αυλώνος από τη μεριά της Αθήνας. Μπλοκαρίστηκε από τα σταματημένα αυτοκίνητα. Κατέβηκαν, μας έριχναν από πίσω, από δυο τρία μέτρα απόσταση. Ανταποδώσαμε τα πυρά. Ξεκίνησα αργά, έστριψα αριστερά, στη Χρηστομάνου, ξανά αριστερά στη Δυρραχίου, ξανά αριστερά, πήρα την Αγίου Μελετίου. Ακούσαμε σειρήνα πίσω μας. Είπα να πετάξουν χειροβομβίδες. Δεν μας κυνηγούσαν, μετέφεραν τους τραυματίες τους. Όταν άκουσαν τις εκρήξεις, εξαφανίστηκαν με ιλιγγιώδη ταχύτητα."

Σημείωμα του εκδότη

Ο Εκδοτικός Οίκος Λιβάνη έχει αποδείξει την πίστη του στον πλουραλισμό των ιδεολογικών, πολιτικών, κοινωνικών και πολιτιστικών ρευμάτων.

Οι εκδόσεις μας κατά τη διάρκεια της πενηντάχρονης περίπου διαδρομής τους έχουν δείξει ότι δεν έχουν εμμονές σε μονομερείς αφηγήσεις για κρίσιμα θέματα της ιστορικής εξέλιξης στην Ελλάδα και δεν διακατέχονται από προκαταλήψεις. Πιστεύουμε ότι πρέπει να φωτιστούν όλες οι πτυχές της ελληνικής ιστορίας σε κρίσιμες και αμφισβητούμενες ιστορικές περιόδους. Με πίστη σε αυτή την αρχή της διερεύνησης κρίσιμων φάσεων της ιστορικής και πολιτικής εξέλιξης και με μοναδικό κριτήριο να χυθεί άπλετο φως, προχωρήσαμε στην έκδοση του βιβλίου αυτού.

Είναι αυτονόητο ότι ο Εκδοτικός Οίκος, βασιζόμενος στις παραπάνω αρχές, έχει εκδώσει και άλλα βιβλία σχετικά με την ύπαρξη και τη δράση της 17Ν, που αποδεικνύουν κάθε φορά ότι η έκδοση ενός βιβλίου δεν σημαίνει ότι ο Εκδοτικός Οίκος συμμερίζεται ή ταυτίζεται με τις απόψεις των συγγραφέων. Οι απόψεις που αναλύονται από το συγγραφέα στο βιβλίο αυτό είναι αντίστοιχες με τα κείμενα των προκηρύξεων της 17Ν, όπως αυτά έχουν δημοσιοποιηθεί από τα ΜΜΕ (εφημερίδες - ραδιόφωνα - τηλεόραση - internet) και επίσης έχουν αναδειχθεί μέσα από τη διαδικασία της πολύκροτης δίκης και έχουν καταχωριστεί στα πρακτικά της δίκης.

SHARE:

24Media Network