Απαγωγή Μαδούρο: Η παράδοξη σιωπή του Τζέι Ντι Βανς

Αξιοσημείωτη είναι η “διακριτική” απουσία του αντιπροέδρου των ΗΠΑ, Τζ. Ντ. Βανς, από τις εξελίξεις σχετικά με την απαγωγή του πρώην ηγέτη της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο και τις δηλώσεις γύρω από αυτή. Η αρχική “σιγή” του μάλιστα σχολιάστηκε έντονα από τα αμερικανικά media.

Ο Βανς δεν παρευρέθηκε στη συνέντευξη Τύπου του Τραμπ στην οποία ανακοινώθηκε η “σύλληψη” του Μαδούρο, όπου έδωσαν το “παρών” ανώτεροι αξιωματούχοι, συμπεριλαμβανομένου του υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, του υπουργού Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ και του αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων, στρατηγού Νταν Κέιν. Ούτε εθεάθη στο γκολφ κλαμπ του Τραμπ την Παρασκευή το βράδυ, όπου φέρεται να παρακολούθησαν την στρατιωτική αποστολή των ειδικών δυνάμεων των ΗΠΑ, κατά την εξέλιξή της. Είχε συναντηθεί με τον Τραμπ νωρίτερα στο Μαρ-α-Λάγκο την Παρασκευή, για να μάθει περισσότερα για τις επιθέσεις.

Το λεπτομερές ρεπορτάζ της Wall Street Journal σχετικά με τους μήνες σχεδιασμού που οδήγησαν στη “σύλληψη” του Μαδούρο, δεν έκανε ούτε μία φορά το όνομα του αντιπροέδρου.

Σύμφωνα με παράγοντα που επικαλέστηκε το αμερικανικό Fox News, η απουσία του Βανς οφειλόταν σε αυξημένες ανησυχίες για την ασφάλεια και το απόρρητο της επιχείρησης, παρότι ο ίδιος ήταν ενήμερος.

Όπως τονίζει ο New Yorker, ο αποκλεισμός του Βανς ίσως οφείλεται σε ένα βαθμό σε “ιδεολογικούς -στρατηγικούς λόγους”. Ο αντιπρόεδρος, ο οποίος υπηρέτησε στο Ιράκ, υπήρξε ένας από τους πιο ένθερμους επικριτές του αμερικανικού παρεμβατισμού στη δεύτερη κυβέρνηση Τραμπ, τόσο πριν εισέλθει στον Λευκό Οίκο όσο και έκτοτε.

Την περασμένη άνοιξη το The Atlantic δημοσίευσε συνομιλίες στο Signal για τον σχεδιασμό βομβιστικής επίθεσης στην Υεμένη, όπου ο Βανς φαινόταν να είναι σκεπτικός και να διατυπώνει προειδοποιητικές σημειώσεις. Αυτό μπορεί να εξηγούσε γιατί έλειπε τώρα, πέραν της δικής του στάσης μπορεί να περιθωριοποιήθηκε από τα “γεράκια” του Τραμπ. Από την άλλη, ο Βανς είναι ο πιο ικανός επικοινωνιακά στη διοίκηση Τραμπ, και έτσι η απουσία του ήταν ιδιαίτερα αξιοσημείωτη απέναντι στις συγκεχυμένες απαντήσεις που προσπάθησε να δώσει η κυβέρνηση των ΗΠΑ στα πιο βασικά ερωτήματα γύρω από την υπόθεση Μαδούρο: Γιατί πραγματικά έγινε η επιχείρηση και κυρίως, ποιο είναι το σχέδιο (αν υπάρχει) για την επόμενη ημέρα;

Το περασμένο Σαββατοκύριακο, όταν ο Βανς τελικά υπερασπίστηκε την επίθεση, σε μια μακροσκελή ανάρτησή του στο X, παρέμεινε “κρατημένος”. Η Βενεζουέλα του Μαδούρο, υποστήριξε, είναι εξαγωγέας ναρκωτικών, όχι μόνο φαιντανύλης αλλά και κοκαΐνης (Η συντριπτική πλειοψηφία της φαιντανύλης που εισάγεται λαθραία στις ΗΠΑ προέρχεται από το Μεξικό και την Κίνα , σύμφωνα με τις ομοσπονδιακές αρχές).

Ο Βανς αναγνώρισε ότι διατυπώθηκε “πολλή κριτική για το πετρέλαιο”, γράφοντας:

“Πριν από περίπου 20 χρόνια, η Βενεζουέλα απαλλοτρίωσε αμερικανικές πετρελαϊκές περιουσίες και μέχρι πρόσφατα χρησιμοποίησε αυτήν την κλεμμένη περιουσία για να πλουτίσει και να χρηματοδοτήσει τις ναρκοτρομοκρατικές της δραστηριότητες. Καταλαβαίνω την ανησυχία για τη χρήση στρατιωτικής βίας, αλλά πρέπει να επιτρέψουμε σε έναν κομμουνιστή ηγέτη να κλέβει την περιουσία μας; Οι Ηνωμένες Πολιτείες, χάρη στην ηγεσία του Προέδρου Τραμπ, είναι ξανά μια μεγάλη δύναμη. Όλοι πρέπει να το λάβουν υπόψη τους”.

Ο New Yorker υπογραμμίζει το “νομικίστικο”, όπως το χαρακτηρίζει, “μέχρι πρόσφατα”. Ο Στιβ Μπάνον, ειδικός σύμβουλος σε θέματα διακυβέρνησης και στρατηγικής του προέδρου της Αμερικής Ντόναλντ Τραμπ, δήλωσε στους Times ότι η “έλλειψη σαφήνειας ως προς μια πιθανότητα κατοχής έχει “μπερδέψει”, αν όχι θυμώσει, τη “βάση” μας. Τις ημέρες που ακολούθησαν της επιχείρησης απαγωγής, ο Λευκός Οίκος έχει προσφέρει ένα επικοινωνιακό χάος σχετικά με το μέλλον του Καράκας.

Επικοινωνιακό μπάχαλο

Το Σάββατο, ο Τραμπ δήλωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα “κυβερνούσαν” τη Βενεζουέλα. Αλλά οι αξιωματούχοι του Τραμπ δεν άφησαν στρατεύματα στη χώρα και κράτησαν την αντιπρόεδρο του Μαδούρο, Ντέλσι Ροντρίγκεζ, επικεφαλής. Στη συνέχεια, την Κυριακή το πρωί, ο Ρούμπιο έδωσε μια διευκρίνιση – ο αμερικανικός ρόλος θα περιοριζόταν στη συνέχιση της επιβολής ενός “εμπάργκο” πετρελαίου, ουσιαστικά ενός ναυτικού αποκλεισμού, ως μοχλός πίεσης για την ενθάρρυνση φιλικότερων πολιτικών από το Καράκας. Αλλά αυτός ο αποκλεισμός είχε τεθεί σε ισχύ πριν από τη σύλληψη του Μαδούρο και δεν είναι κάτι καινούργιο.

Ο New Yorker σημειώνει πως μεταξύ των συμβούλων του Τραμπ, το όραμα του Ρούμπιο είναι το πιο “καθαρό”. Η πρόθεσή του είναι αντικομμουνιστική, και έχει στο στόχαστρό του και την Κούβα. “Αν ζούσα στην Αβάνα και ήμουν στην κυβέρνηση, θα ανησυχούσα”, είπε.

Την Κυριακή το βράδυ ο Τραμπ τα “μάζεψε”, λέγοντας πως δεν χρειάζεται επέμβαση στην Κούβα επειδή η χώρα “είναι έτοιμη να πέσει”. Προειδοποιήσεις έστειλε πάντως και προς το Μεξικό.

Σύμφωνα με τους Financial Times ο αδερφός της Ροντρίγκεζ είχε συνομιλίες πέρυσι με αξιωματούχους στην Ουάσινγκτον. Τους περασμένους μήνες ο Τραμπ δεν μιλούσε για αντικομμουνισμό και ναρκωτικά, αλλά για πετρέλαιο. Μέσα από το Air Force One, είπε ότι “οι πετρελαϊκές εταιρείες θα μπουν και θα ανοικοδομήσουν αυτό το σύστημα”.

Η στάση του Βανς

Η γενική επιφυλακτικότητα του Βανς ως προς τις εξελίξεις γύρω από τη Βενεζουέλα, εκλαμβάνεται από τους αναλυτές ως μια λελογισμένη προσωπική κίνηση για ίδια συμφέροντα. Ο ίδιος αποβλέπει στο να γίνει διάδοχος του Τραμπ και ίσως να έχει προβλέψει ένα ενδεχόμενο “φιάσκο” με την ιστορία γύρω από τον Μαδούρο, ή σίγουρα, θέλει να απέχει από το επικοινωνιακό μπέρδεμα που “τραυματίζει” το δόγμα “ανωτερότητας” του MAGA. Μια δημοσκόπηση του CBS/YouGov που διεξήχθη πριν από την επίθεση ανέφερε πως το 70% των Αμερικανών πολιτών ήταν αντίθετοι με μια επέμβαση στη Βενεζουέλα. Μια δεύτερη δημοσκόπηση μετά την απαγωγή Μαδούρο έδειξε πως μόνο το 36% των Αμερικανών εξέφραζαν ικανοποίηση από όσα έγιναν.

Αν ο Τραμπ σκοπεύει να πείσει τον αμερικανικό λαό για τη χρησιμότητα της επέμβασης τάζοντας φθηνότερο πετρέλαιο, αυτό σημαίνει πως θα αναγκαστεί να προβεί σε μια μακροχρόνια εμπλοκή στη χώρα. Η αποκατάσταση της πετρελαϊκής βιομηχανίας της Βενεζουέλας μετά από χρόνια διαφθοράς, κακοδιαχείρισης και παρακμής δεν θα είναι ούτε γρήγορη ούτε φθηνή. Άνθρωποι του κλάδου προειδοποίησαν ότι θα μπορούσε να διαρκέσει χρόνια, και να κοστίσει δεκάδες ή και εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια, σε μια εποχή που οι αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες δέχονται πιέσεις από τις χαμηλότερες τιμές του αργού πετρελαίου.

Το ζήτημα είναι πως ο Τραμπ δεν έχει πείσει κανέναν σχετικά με το πώς θα καταφέρει να το κάνει αυτό, κάτι που προφανώς έχει “ζυγίσει” και ο φιλόδοξος Βανς.

Ο Βανς πήρε καθαρή θέση λέγοντας πως υπάρχει εθνική ανησυχία “για τη χρήση στρατιωτικής βίας”, αντιλαμβανόμενος τα μηνύματα που έρχονται από την κοινή γνώμη. Η πολιτική του στρατηγική, είναι σαφής.

“Νομίζω ότι όλοι μας ήμασταν κάπως σκεπτικοί”, είπε ο Βανς στην εκπομπή “The Scott Jennings Show”, ωστόσο σημείωσε πως “η αποστολή εκτελέστηκε άψογα” και προέβλεψε ότι η απομάκρυνση του Μαδούρο θα οδηγήσει σε φθηνότερο φυσικό αέριο και ενέργεια για τους Αμερικανούς, χωρίς να σχολιάσει κάτι περαιτέρω.

Σε κάθε περίπτωση, ο εν προκειμένω χαμηλών τόνων ρόλος του Βανς κατά τη διάρκεια της επιχείρησης έχει πυροδοτήσει εικασίες σχετικά με εσωτερικές συζητήσεις εντός της κυβέρνησης, ακόμη και αν ο Λευκός Οίκος υποστηρίζει μέσω διαρροών ότι ο αντιπρόεδρος ήταν πλήρως εμπλεκόμενος, παρασκηνιακά.