Εκνευρίστηκε ο Τραμπ: “Δεν μπορώ να απαντήσω σε μια τέτοια ανόητη ερώτηση”

Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ απέφυγε να απαντήσει σε ερωτήσεις σχετικά με την κατάληψη του νησιού Χαργκ του Ιράν — μιας χερσονήσου στον Περσικό Κόλπο που θεωρείται η πετρελαϊκή αρτηρία της χώρας — κατά τη διάρκεια συνέντευξης στο Fox News Radio.

Είπε στον παρουσιαστή του Fox News, Μπράιαν Κιλμίντ: «Δεν μπορώ να απαντήσω σε μια τέτοια ερώτηση», πριν προσθέσει: «Δεν αποτελεί πρώτη προτεραιότητα».

«Σκέφτεστε να καταλάβετε το νησί Χαργκ, από όπου περνά το 90% του ιρανικού πετρελαίου, και τι πιστεύετε για…», ρώτησε πιο συγκεκριμένα ο Κιλμίντ, πριν ο Αμερικανός πρόεδρος τον διακόψει.

«Μπράιαν, δεν μπορώ να απαντήσω σε μια τέτοια ερώτηση. … Δεν θα έπρεπε καν να τη θέτεις. Είναι ένα από τα τόσα πολλά διαφορετικά θέματα. Δεν είναι ψηλά στη λίστα, αλλά είναι ένα από τα τόσα πολλά διαφορετικά θέματα, και μπορώ να αλλάξω γνώμη σε δευτερόλεπτα» είπε ο Τραμπ, πριν χαρακτηρίσει την ερώτηση «ανόητη».

«Εντάξει, ας πούμε ότι θα το έκανα, ή ας πούμε ότι δεν θα το έκανα. Τι θα σου έλεγα; “Ω, ναι, Μπράιαν, σκέφτομαι να το κάνω, άσε με, άσε με να σου πω τι ώρα και πότε θα γίνει.” Δεν είναι, ξέρεις, είναι μια κάπως ανόητη ερώτηση, λίγο περίεργη για σένα, επειδή είσαι έξυπνος άνθρωπος» πρόσθεσε ο πρόεδρος.

Η σημασία της νήσου Χαργκ και γιατί παραμένει στο απυρόβλητο

Η νήσος Χαργκ είναι μια έκταση γης πέντε μιλίων ανοικτά των ιρανικών ακτών που φαίνεται να έχει μείνει στο απυρόβλητο κατά τις δύο πρώτες εβδομάδες του πολέμου στο Ιράν. Το νησάκι αυτό αποτελεί ίσως τον πιο ευαίσθητο οικονομικό στόχο της χώρας, αφού από εκεί διακινείται το 90% των εξαγωγών πετρελαίου.

Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι η απόπειρα κατάληψης ή επίθεσης στο νησί Χαργκ θα απαιτούσε σημαντικό αριθμό χερσαίων δυνάμεων — κάτι που η κυβέρνηση Τραμπ μέχρι στιγμής διστάζει να ζητήσει.

 

Σύμφωνα με τους αναλυτές, ενδεχόμενη επίθεση ή κατάληψη της περιοχής, θα προκαλούσε παρατεταμένη αύξηση των ήδη ανοδικών τιμών του πετρελαίου, καθώς θα συνεπαγόταν την πλήρη διακοπή των ημερήσιων εξαγωγών αργού πετρελαίου του Ιράν.

«Εάν το Χαργκ δεχτεί επίθεση, η τιμή του βαρελιού πετρελαίου, που τη Δευτέρα ήταν 120 δολάρια, ενδέχεται να φτάσει τα 150 δολάρια», δήλωσε ο Νιλ Κουίλιαμ, μέλος του think tank Chatham House. «Είναι πολύ σημαντικό για τις παγκόσμιες αγορές ενέργειας».

Το Χαργκ, απέναντι από το Κουβέιτ, είναι το σημείο όπου καταλήγουν οι αγωγοί από τις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις του κεντρικού και δυτικού Ιράν. Ιδρύθηκε από τον αμερικανικό πετρελαϊκό όμιλο Amoco και καταλήφθηκε από το Ιράν κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1979.

Ενώ το μεγαλύτερο μέρος της ακτογραμμής του Ιράν είναι λασπώδες και πολύ ρηχό για τα ογκώδη τάνκερ της παγκόσμιας πετρελαϊκής βιομηχανίας, το Χαργκ βρίσκεται αρκετά κοντά σε βαθιά νερά. Δορυφορικές εικόνες έχουν καταγράψει τεράστιες αποβάθρες φόρτωσης, στην ανατολική ακτή του.

Συνήθως, από το Χαργκ διακινούνται ημερησίως μεταξύ 1,3 και 1,6 εκατομμυρία βαρέλια πετρελαίου – αν και το Ιράν αύξησε τον όγκο σε 3 εκατομμύρια την ημέρα στα μέσα Φεβρουαρίου, σύμφωνα με την επενδυτική τράπεζα JP Morgan, λόγω των προειδοποιήσεων Τραμπ για επίθεση. Επιπλέον, στο νησί βρίσκονται αποθηκευμένα 18 εκατομμύρια βαρέλια ως εφεδρεία, σύμφωνα με την αμερικανική επενδυτική τράπεζα.

Η επίθεση στο Χαργκ ή η πρόκληση ζημιών στον εξαγωγικό σταθμό «ενέχει τον κίνδυνο να προκαλέσει νέα αύξηση της τιμής του πετρελαίου που θα επηρεάσει την οικονομία και δεν θα υποχωρήσει γρήγορα», υποστηρίζει η Λινέτ Νουσμπάχερ, πρώην αξιωματικός της βρετανικής στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών.

Εκτός από τη διατάραξη του πετρελαϊκού εφοδιασμού, την αύξηση των διεθνών τιμών και τη χρονοβόρα διαδικασία επισκευής τυχόν κατεστραμμένων υποδομών, υπάρχει επίσης ένα πολιτικό επιχείρημα με μακρύτερο ορίζοντα. «Το νησί Χαργκ είναι τόσο σημαντικό για την ιρανική οικονομία, που η καταστροφή των εγκαταστάσεών του θα σήμαινε την εγκατάλειψη κάθε προσχήματος πως ο πόλεμος διεξάγεται για να δημιουργηθεί ένα καλύτερο μέλλον για το Ιράν», επειδή θα στερούσε από την επόμενη ηγεσία τα ζωτικά έσοδα του πετρελαίου, υποστηρίζει η Νουσμπάχερ.

Δεδομένου του μεγέθους του, τυχόν κατάληψη του νησιού από τις ΗΠΑ θεωρητικά θα έδινε στο Λευκό Οίκο πλεονέκτημα έναντι της Τεχεράνης. Για τον Γουίλιαμ, ωστόσο, μία τέτοια προσπάθεια ίσως απόβαινε αυτοκαταστροφική για τις ΗΠΑ. «Αν οι ΗΠΑ το καταλάμβαναν, τότε θα απομονωνόταν η ιρανική πετρελαϊκή βιομηχανία. Το Ιράν θα είχε παραγωγή αλλά δεν θα μπορούσε να εξάγει, ενώ οι ΗΠΑ δεν θα μπορούσαν να παράγουν. Αυτό θα ωθούσε τις αγορές σε αναταραχή· θα ήταν μια πραγματική αδιέξοδη κατάσταση» είπε ο αναλυτής.