H ΕΕ δέχεται πυρά ότι τροφοδοτεί τον πόλεμο του Πούτιν στην Ουκρανία
Διαβάζεται σε 4'
Ενώ οι Βρυξέλλες έχουν δεσμευτεί να απαγορεύσουν τις εισαγωγές ρωσικού LNG – φυσικού αερίου έως το 2027, δεν υπάρχει ακόμη καμία ουσιαστική μείωση στις τεράστιες ποσότητές του που καταφθάνουν στα ευρωπαϊκά λιμάνια.
- 08 Ιανουαρίου 2026 15:02
Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις κατηγορούνται πως τροφοδοτούν τον πόλεμο του Βλαντιμίρ Πούτιν στην Ουκρανία καθώς νέα στοιχεία δείχνουν ότι το Κρεμλίνο αποκόμισε την περασμένη χρονιά έσοδα περίπου 7,2 δισ. ευρώ από την πώληση υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) στην Ευρωπαϊκή Ένωση, παρά τις δεσμεύσεις των Βρυξελλών για πλήρη απαγόρευση έως το 2027.
Όπως μεταδίδει ο Guardian, ενώ οι Βρυξέλλες έχουν δεσμευτεί να απαγορεύσουν τις εισαγωγές ρωσικού LNG – φυσικού αερίου που έχει έχει υποστεί υπερψύξη ώστε να μεταφέρεται ευκολότερα – έως το 2027, ανάλυση δείχνει ότι δεν υπάρχει ακόμη καμία ουσιαστική μείωση στις τεράστιες ποσότητες που καταφθάνουν στα ευρωπαϊκά λιμάνια από το συγκρότημα LNG της Ρωσίας στη χερσόνησο Γιαμάλ στη Σιβηρία.
Σύμφωνα με τη μη κυβερνητική οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων Urgewald, περισσότεροι από 15 εκατ. τόνοι υγροποιημένου φυσικού αερίου μεταφέρθηκαν το 2025 από τη Χερσόνησο του Γιαμάλ, μέσω των πάγων της Αρκτικής για να φτάσουν σε τερματικούς σταθμούς της ΕΕ το 2025, αποφέροντας στο Κρεμλίνο εκτιμώμενα έσοδα 7,2 δισ. ευρώ.
Παρότι η Ευρώπη έχει περιορίσει τις προμήθειες ρωσικού φυσικού αερίου μέσω αγωγών από την έναρξη της πλήρους εισβολής στην Ουκρανία, το μερίδιο της ΕΕ στις παγκόσμιες αποστολές LNG από το Γιαμάλ αυξήθηκε το τελευταίο έτος – το τέταρτο του πολέμου – φτάνοντας στο 76,1%, από 75,4% το 2024, σύμφωνα με την έκθεση.
Οι εισαγωγές αυτές παραμένουν νόμιμες και η ΕΕ εμφανίζεται απρόθυμη να απαγορεύσει τις ρωσικές αποστολές LNG, κυρίως λόγω της εξάρτησης της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης από αυτή την πηγή ενέργειας.
Ένα από τα δύο ευρωπαϊκά ναυτιλιακά σχήματα που φέρονται να αποτελούν τη «ραχοκοκαλιά» της εφοδιαστικής αλυσίδας του LNG του Γιαμάλ είναι η Seapeak, με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο.
Η τελευταία ανάλυση δείχνει ότι η Seapeak μετέφερε με τα πλοία της το 37,3% του LNG του Γιαμάλ, και η ελληνική Dynagas το 34,3%. Και οι δύο εταιρείες έχουν ζητηθεί να σχολιάσουν.
Συνολικά 11 από τα 14 εξειδικευμένα παγοθραυστικά δεξαμενόπλοια Arc7 που μεταφέρουν το υγροποιημένο φυσικό αέριο από τη χερσόνησο του Γιαμάλ ανήκουν στη Seapeak, η οποία ανήκει στο αμερικανικό επενδυτικό σχήμα Stonepeak, και στη Dynagas.
Ο Σεμπάστιαν Ρέτερς, ειδικός σε θέματα ενέργειας και κυρώσεων στην Urgewald, δήλωσε: “Ενώ οι Βρυξέλλες πανηγυρίζουν τη νέα συμφωνία για τη σταδιακή απεξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο, τα λιμάνια μας συνεχίζουν να λειτουργούν ως ο πνεύμονας της εφοδιαστικής για τον μεγαλύτερο τερματικό σταθμό LNG της Ρωσίας, το Γιαμάλ.
Στη σημερινή γεωπολιτική συγκυρία, δεν μπορούμε να αντέξουμε ακόμη έναν χρόνο συνενοχής. Δεν είμαστε απλώς πελάτες, είμαστε η κρίσιμη υποδομή που κρατά αυτό το εμβληματικό έργο ζωντανό. Κάθε φορτίο που εκφορτώνεται σε λιμάνι της ΕΕ αποτελεί άμεση κατάθεση σε ένα πολεμικό ταμείο που τροφοδοτεί τη σφαγή στην Ουκρανία. Πρέπει να σταματήσουμε να παρέχουμε το οξυγόνο για τα ενεργειακά κέρδη της Ρωσίας και να κλείσουμε τώρα το “παράθυρο” του Γιαμάλ”.
Το εργοστάσιο του Γιαμάλ στη Ρωσία εξαρτάται από την πρόσβαση σε λιμάνια της ΕΕ και από τη χρήση παγοθραυστικών δεξαμενόπλοιων LNG κλάσης Arc7, τα οποία κατασκευάστηκαν ειδικά για το έργο.
Τα πλοία θα έπρεπε να ακολουθούν σημαντικά μακρύτερες διαδρομές μεταφοράς εάν δεν είχαν τη δυνατότητα εκφόρτωσης ή επαναφόρτωσης σε λιμάνια της ΕΕ, όπως το Ζεεμπρύγκε στο Βέλγιο.
Σύμφωνα με την Urgewald, το 2025 στο βελγικό τερματικό σταθμό έφτασαν συνολικά 58 πλοία παραδίδοντας 4,2 εκατ. τόνους υγροποιημένου φυσικού αερίου. Την ίδια περίοδο, σε κινεζικά λιμάνια, έφτασαν μόνο 51 πλοία παραδίδοντας 3,6 εκατ. τόνους.
Συνολικά, 87 πλοία παρέδωσαν 6,3 εκατ. τόνους LNG στα γαλλικά λιμάνια της Δουνκέρκης και του Μοντουάρ το 2025, καθιστώντας τη Γαλλία τον μεγαλύτερο εισαγωγέα. Η γαλλική ενεργειακή εταιρεία TotalEnergies παραμένει βασικός επενδυτής στο έργο της Ρωσία.
Η πρόσβαση στα ευρωπαϊκά λιμάνια επιτρέπει στα παγοθραυστικά δεξαμενόπλοια να επιστρέφουν γρήγορα στην Αρκτική για να παραλάβουν περισσότερο αέριο, αντί να δεσμεύονται σε ταξίδια διάρκειας εβδομάδων προς την Ασία.