Η μουσική ως όπλο αντίστασης στις διαδηλώσεις των ΗΠΑ κατά της ICE

Το τραγούδι στις διαδηλώσεις των ΗΠΑ έχει γίνει εργαλείο αντίστασης, από την συγκέντρωση των χιλιάδων βετεράνων στο National Mall και τους δρόμους της Μινεάπολης, μέχρι τις οθόνες του TikTok. Παραδοσιακά, τα εμβληματικά τραγούδια-ύμνοι των διαδηλώσεων έχουν παίξει σημαντικό ρόλο στις κρίσιμες στιγμές της αμερικανικής ιστορίας, ενισχύοντας τους διαδηλωτές κατά τη διάρκεια του πρώιμου εργατικού κινήματος, αλλά και τις αναταραχές της δεκαετίας του 1960 γύρω από τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα και τον πόλεμο του Βιετνάμ.

Καλλιτέχνες όπως ο Bruce Springsteen, που είναι έντονα επικριτικός κατά του Τραμπ, κυκλοφορούν τραγούδια που αντιτίθενται στην κυβέρνηση. Στο νέο του κομμάτι “Streets of Minneapolis,” καταφέρεται εναντίον της «ιδιωτικής στρατιάς του βασιλιά Τραμπ», τραγουδώντας: «Στα συνθήματα ‘ICE out now’ / Η καρδιά και η ψυχή της πόλης μας αντέχει / Μέσα από σπασμένα τζάμια και αιματηρά δάκρυα / Στους δρόμους της Μινεάπολης».

Η αντίσταση είναι φυσικό χαρακτηριστικό για καλλιτέχνες με επιρροές από την punk μουσική, όπως οι Dropkick Murphys και Green Day. Άλλοι, όπως ο υποψήφιος για Grammy τραγουδιστής Jesse Welles, χρησιμοποιούν πιο χιουμοριστική προσέγγιση, με τα τραγούδια του να έχουν συγκεντρώσει περισσότερους από 26,6 εκατομμύρια «likes» στο TikTok. «Αν σου λείπει ο έλεγχος και η εξουσία / Έλα μαζί μου να κυνηγήσουμε τις μειονότητες / Γίνε μέλος της ICE,» τραγουδά ο Welles.

«Πριν πω ευχαριστώ στον Θεό, θα πω ICE out» δήλωσε ο Bad Bunny, στην ομιλία αποδοχής του βραβείου που κέρδισε στα Grammy, όπου πολλοί διάσημοι βρήκαν την ευκαιριά να τοποθετηθούν κατά των πολιτικών του Τραμπ, εν μέσω έντονης πολιτικής αναταραχής, λόγω των δύο δολοφονιών απο πράκτορες της ICE. «Δεν είμαστε βάρβαροι. Δεν είμαστε ζώα. Δεν είμαστε εξωγήινοι. Είμαστε άνθρωποι και Αμερικανοί».

Η τελετή των Grammy γέμισε με πολιτικές δηλώσεις, καθώς μερικοί από τους μεγαλύτερους αστέρες της μουσικής υπερασπίστηκαν τους μετανάστες και να εξέφρασαν την αντίθεσή τους στην επιθετική πολιτική της κυβέρνησης.

 

Οργανωτής των Singing Resistance δήλωσε στην εκπομπή του Anderson Cooper στο CNN ότι η μουσική είναι ένα όχημα για τον πόνο, την οργή και τη δύναμη των διαδηλωτών. «Είναι ένας τρόπος να μαζέψουμε το κουράγιο μας,» ανέφερε.

Η Νορικό Μανάμπε, καθηγήτρια μουσικής θεωρίας στο Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα, η οποία αναλύει τους ήχους της αντίστασης, παρατηρεί αύξηση των τραγουδιών στις διαδηλώσεις της Μινεάπολης. Όπως λέει, «είναι λογικό οι άνθρωποι να ενώνουν τις φωνές τους σε αυτή τη στιγμή, καθώς η μουσική ήταν ένα κεντρικό στοιχείο στις διαδηλώσεις του κινήματος για τα πολιτικά δικαιώματα στις ΗΠΑ. Η μουσική μπορεί να είναι κατευναστική» εξηγεί η Μανάμπε σε άρθρο του Axios.

«Όλοι έχουν το δικαίωμα να ζουν / Όλοι έχουν το δικαίωμα να ονειρεύονται,» τραγούδησαν πρόσφατα θρησκευτικοί ηγέτες και ειρηνικοί διαδηλωτές σε μια διαδήλωση στο αεροδρόμιο της Μινεάπολης, χρησιμοποιώντας στίχους από έναν από τους ύμνους της Εκστρατείας των Φτωχών.

Τα κινήματα αντίστασης στην αμερικανική ιστορία συχνά συνδέουν τους στίχους με τις αιτίες τους — αλλά αυτά τα τραγούδια δεν είναι πάντα γραμμένα για τον αγώνα. Μερικές φορές, υιοθετούνται αργότερα από τους διαδηλωτές και γίνονται ο ήχος του αγώνα τους.

Γι’ αυτό οι ειδικοί λένε ότι η λεγόμενη «μουσική διαμαρτυρίας» μπορεί να είναι δύσκολο να οριστεί. Το τραγούδι του Kendrick Lamar «Alright» έγινε ο σύγχρονος ύμνος του κινήματος Black Lives Matter, αν και ο συν-παραγωγός του άλμπουμ ποτέ δεν περίμενε να γίνει τραγούδι διαμαρτυρίας. Και στο Χονγκ Κονγκ και πέρα, το «Do You Hear the People Sing?» από το Les Misérables έχει περάσει από τη σκηνή στους δρόμους ως ύμνος διαμαρτυρίας.

Η μουσική είναι μόνο μια υποενότητα από τους πολλούς τρόπους με τους οποίους ο ήχος χρησιμοποιείται ως δύναμη αντίστασης, λέει ο καθηγητής κριτικών μουσικών σπουδών στο Πανεπιστήμιο Stony Brook, Benjamin Tausig. Στις αμερικανικές πόλεις που αντιστέκονται στην επιβολή της ICE, ένα όργανο έχει αναδειχθεί ως εργαλείο διαμαρτυρίας κατά της «σιωπηλής παρουσίας» της: η σφυρίχτρα.

Ο ήχος, όπως λέει, δεν είναι μόνο ένα προσβάσιμο εργαλείο, αλλά είναι και ένα εργαλείο που είναι αναμφισβήτητα ανθρώπινο: «Η συλλογική φωνητική έκφραση … αποτυπώνει κάτι πολύ βαθύ μέσα μας».

Μέσα από τα συνθήματα στους δρόμους, τα πρωτότυπα τραγούδια στις οθόνες μας και τους διαχρονικούς ύμνους που δεν χάνουν ποτέ τη δύναμή τους, η αντίσταση συνεχίζει να ηχεί και το 2026.