Κι όμως, μπορείς να πεθάνεις σε ένα φεστιβάλ πετάγματος χαρταετού

Το διάσημο φεστιβάλ πετάγματος χαρταετού “Basant” στο Πακιστάν επιστρέφει έπειτα από 19 χρόνια. Αν και το πέταγμα χαρταετού είναι μια ιδιαίτερα προσφιλής ασχολία στην περιοχή, η διοργάνωση του φεστιβάλ απαγορεύτηκε πριν από 19 χρόνια λόγω της επικινδυνότητας της δραστηριότητας αλλά και των θανάτων που καταγράφονταν κάθε χρόνο στο φεστιβάλ.

Στους δρόμους της Λαχώρης, φαίνεται ότι το φεστιβάλ “Basant” έχει επιστρέψει. Κάποιος ανασύρει έναν αετό από τα καλώδια του ηλεκτρισμού και ακούγεται ο ήχος ενός τύμπανου από μακριά. Καθώς ο ήλιος δύει πάνω από την πόλη, σε κάθε ταράτσα ο επισκέπτης θα δει οικογένειες και φίλους να γελούν, να φωνάζουν, παρακολουθώντας τους αετούς να κάνουν ζιγκ-ζαγκ, να περιστρέφονται και να πετούν ψηλά στον ουρανό.

“Είναι πολύ δύσκολο!” λέει στο BBC ο Abu Bakar Ahmad, ένας 25χρονος τεχνικός μηχανικός, που έχει εκπαιδευτεί από τον ξάδερφό του, κάνοντάς τον να σηκώσει τον αετό όλο και ψηλότερα με μια κίνηση του νήματος.

“Όλοι είμαστε πολύ ενθουσιασμένοι. Οι μεγαλύτεροι ξέρουν πώς να πετούν αετό, αλλά εμείς οι Gen-Z δεν ξέρουμε“. Το φεστιβάλ επιστρέφει μετά από σχεδόν δύο δεκαετίες και σηματοδοτεί την αρχή της άνοιξης. Ωστόσο, είχε απαγορευτεί το 2007 καθώς για πολλά χρόνια καταγράφονταν πολλοί τραυματισμοί συμμετεχόντων αλλά και θάνατοι λόγω αιχμηρού νήματος αετών, πτώσεων και πυροβολισμών στον αέρα.

Για πολλούς, αυτή είναι η πρώτη φορά που πετούν χαρταετό ενώ άλλοι επιστρέφουν μετά από χρόνια στην αγαπημένη τους ασχολία.

“Είναι συγκέντρωση, είναι αγάπη. Το να πετάς χαρταετούς είναι ωραίο, αλλά το πιο ωραίο είναι η σύνδεση,” λέει η Kanwal Amin, 48 ετών.

Ο Kashif Siddiqui είναι φαρμακοποιός και έχει χρόνια να καταπιαστεί με εκείνο που άλλοτε ήταν το αγαπημένο του χόμπι. Δείχνει φωτογραφίες από το τελευταίο του Basant – τότε ο γιος του ήταν μόλις τριών χρονών. Τώρα ο γιος του είναι εκεί με τα δικά του παιδιά.

“Είναι κάτι ιδιαίτερο για μας, τρέχει στο αίμα μας. Δεν είναι μόνο για τον αετό και το νήμα, είναι για την παράδοση. Ο πατέρας μου και ο πατέρας του ασχολούνταν με το πέταγμα χαρταετού.” Η θεία του Kashif, Mina Sikander, 60 ετών, επέστρεψε από το Μαϊάμι, καθώς δεν ήθελε να χάσει τη γιορτή.“Μου αρέσει πολύ αυτό το φεστιβάλ,” λέει. “Άξιζε τον κόπο το ταξίδι!”.

Πώς πέθαιναν άνθρωποι από το πέταγμα χαρταετού;

Στο φεστιβάλ, το πέταγμα χαρταετών περιλαμβάνει και το να ρίξεις τον χαρταετό του αντιπάλου σου κόβοντας το νήμα του. Αυτό οδήγησε σε όλο και πιο αιχμηρά, ισχυρά νήματα, κάποια καλυμμένα με σκόνη γυαλιού, άλλα από μέταλλο ή χημικά υλικά που δεν σπάνε.

Σε κάθε φεστιβάλ καταγράφονταν θάνατοι, ακόμα και παιδιών. Ήταν ιδιαίτερα επικίνδυνο για τους μοτοσικλετιστές, οι οποίοι χωρίς να το θέλουν συναντούσαν στον δρόμο ως εμπόδιο κάποιο νήμα χαρταετού που μπορεί να πετούσε εκεί κοντά και αποκεφαλίζονταν.

Επίσης, οι πυροβολισμοί στον αέρα για πανηγυρισμό και οι πτώσεις από τις ταράτσες προκαλούσαν αρκετούς τραυματισμούς και θανάτους.

Πλέον οι διοργανωτές, για να καταστήσουν το φεστιβάλ ασφαλέστερο, το έχουν περιορίσει μόνο σε τρεις μέρες ενώ οι μοτοσικλετιστές έχουν λάβει μεταλλικές ράβδους που προεξέχουν και τοποθετούνται στο τιμόνι της μηχανής για να αποτρέψουν το νήμα να τυλιχτεί γύρω από το λαιμό τους.

Παράλληλα, απαγορεύονται οι μεγάλοι αετοί, καθώς απαιτούν ισχυρότερο νήμα και δημιουργούν μεγαλύτερο κίνδυνο, σύμφωνα με τις αρχές.

Στα προηγούμενα χρόνια, τα μεταλλικά νήματα αετών που έρχονταν σε επαφή με καλώδια από κολώνες ρεύματος προκαλούσαν ηλεκτροσόκ σε όποιον κρατούσε τον χαρταετό.  Για να αποτραπεί η πώληση αετών πριν την επίσημη έναρξη του φεστιβάλ, όλοι οι αετοί που πουλήθηκαν πριν την 1η Φεβρουαρίου κατασχέθηκαν, μαζί με κάθε νήμα που θεωρείται επικίνδυνο.

Οι αξιωματικοί της αστυνομίας στην περιοχή παρακολουθούν προσεκτικά τα πάντα με τη χρήση drones και κάμερες. Ελπίζουν ότι τα μέτρα θα έχουν επιτυχία, κυρίως η κυβέρνηση του Παντζάμπ αποφάσισε να επαναφέρει το Basant και το προωθεί.