Στην ιστορία η Κορασόν Ακίνο

Η πρώην πρόεδρος των Φιλιππίνων, Κορασόν “Κόρι” Ακίνο πέθανε σε ηλικία 76 ετών βυθίζοντας στο πένθος τη χώρα. 

Η Ακίνο διαγνώστηκε με την ασθένεια το Μάρτιο του περασμένου χρόνου και είχε υποβληθεί σε χημειοθεραπεία και χειρουργείο. Εισήχθη στο νοσοκομείο τον Ιούνιο.

“Η μητέρα μας απεβίωσε ειρηνικά στις 3:18 π.μ. (22:18 ώρα Ελλάδας της Παρασκευής) από καρδιοπνευμονική ανακοπή”, είπε ο γιος της, γερουσιαστής Μπενίνιο Ακίνο Τζούνιορ, στην εθνική τηλεόραση.

Η πρόεδρος των Φιλιππίνων Γκλόρια Αρόγιο κήρυξε 10ήμερο εθνικό πένθος για το θάνατο της Ακίνο.

Η Αρόγιο, από τις ΗΠΑ όπου βρίσκεται σε επίσημη επίσκεψη, εξήρε την Ακίνο για την αποκατάσταση “της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου στο έθνος μας σε μια εποχή μεγάλου κινδύνου”.

“Το έθνος μας θα θρηνήσει το χαμό της”, ανέφερε η Αρόγιο σε δήλωσή της. “Ανακοινώνω μια 10ήμερη περίοδο εθνικού πένθους”.

Συλλυπητήρια από Κλίντον

Την Κορασόν Ακίνο αγαπούσε ο λαός της και θαύμαζε ο κόσμος για το θάρρος της, δήλωσε η αμερικανίδα υπουργός Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον στην Ουάσινγκτον.

Εκφράζοντας τα συλλυπητήριά της η ΥΠΕΞ των ΗΠΑ είπε:” Η Κόρι Ακίνο ήταν αγαπητή στο έθνος της και την θαύμαζε ο κόσμος για το μεγάλο της θάρρος μετά την δολοφονία του συζύγου της και αργότερα στο διάστημα που ήταν πρόεδρος της χώρας.

Συνέβαλε στην αποκατάσταση της δημοκρατίας στις Φιλιππίνες ύστερα από πολλά χρόνια διακυβέρνησης από ένα απολυταρχικό καθεστώς με πίστη στη χώρα της και στο λαό της”.

Η πορεία της Κορασόν “Κόρι” Ακίνο

Η Ακίνο θα μείνει στην ιστορία ως μία πρώην νοικοκυρά που έφερε το τέλος σε μία εικοσάχρονη δικτατορία. Εισήλθε στην πολιτική μετά τη δολοφονία του συζύγου της, γερουσιαστή της αντιπολίτευσης Μπενίνιο “Νινόι” Ακίνο, στις 21 Αυγούστου 1983, ο οποίος προκάλεσε άνευ προηγουμένου διαδηλώσεις εναντίον του τότε δικτάτορα Φερντινάντ Μάρκος.

Το Φεβρουάριο του 1986, η Ακίνο ηγήθηκε εκατομμυρίων συμπατριωτών της σε μία “λαϊκή εξέγερση” τεσσάρων ημερών που ανάγκασε τον ηλικιωμένο ισχυρό άνδρα και την οικογένειά του να διαφύγουν και να εξοριστούν στη Χαβάη. Υπηρέτησε ως πρόεδρος των Φιλιππίνων έως το 1992.

Η Ακίνο θεωρείτο σύμβολο της δημοκρατίας όχι μόνο στη χώρα της αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο. Έλαβε πολλές διακρίσεις για το ρόλο της στην ανατροπή της δικτατορίας. Το περιοδικό “Τάιμ” την είχε ανακηρύξει Γυναίκα της Χρονιάς το 1986 και το 1987 ήταν υποψήφια για το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης.

Στις Φιλιππίνες, τη στήριξή της επιδίωκαν συχνά πολιτικοί, τοπικοί αξιωματούχοι και οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών ακόμη και μετά την αποχώρησή της από την εξουσία. Πιστή καθολική, θεωρείτο επίσης ηθική πυξίδα για πολλούς συμπατριώτες της.

Η Ακίνο υπήρξε σφοδρή επικρίτρια της προέδρου Γκλόρια Μακαπαγκάλ Αρόγιο, την οποία είχε αρχικά υποστηρίξει το 2001. Απέσυρε την υποστήριξή της και ηγήθηκε των εκκλήσεων για την παραίτησή της αφότου η πρόεδρος κατηγορήθηκε για ευρεία νοθεία στις εκλογές το Μάιο του 2004.

Ως πρόεδρος, η Ακίνα συγκέντρωσε ευρεία υποστήριξη, απελευθερώνοντας πολιτικούς κρατούμενους και ανοίγοντας το προεδρικό παλάτι έτσι ώστε ο κόσμος να δει τις υπερβολές του Μάρκος και της κάποτε ισχυρής συζύγου του Ιμέλντα.

Γεννημένη στην ελίτ των γαιοκτημόνων των Φιλιππίνων, κόρη ενός ιδιοκτήτη ζαχαροφυτειών, η Ακίνο έλαβε καθολική εκπαίδευση κατ΄οίκον, αποφοίτησε το 1953 από το κολέγιο Mount Saint Vincent στη Νέα Υόρκη με πτυχίο στα Γαλλικά και τα Μαθηματικά και ένα χρόνο αργότερα εγκατέλειψε τη Νομική Σχολή, επιστρέφοντας στη Μανίλα για να παντρευτεί τον Μπενίνιο Ακίνο.

Στις 23 Σεπτεμβρίου 1972, ο Μπενίνιο Ακίνο, που ήταν τότε γερουσιαστής, συνελήφθη από τον Μάρκος υπό καθεστώς στρατιωτικού νόμου. Πέρασε οκτώ χρόνια σε μια στρατιωτική φυλακή και η Κορασόν Ακίνο έγινε η επικεφαλής μιας οικογένειας με πέντε παιδιά.

Το 1980, ο Ακίνο αφέθηκε ελεύθερος προκειμένου να υποβληθεί σε εγχείρηση καρδιάς στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τα επόμενα τρία χρόνια η οικογένεια έμεινε στο προάστιο Νιούτον της Βοστόνης.

Ο Ακίνο επέστρεψε στη Μανίλα το 1983, αλλά πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε ενώ κατέβαινε με στρατιωτική συνοδεία από το αεροπλάνο στο αεροδρόμιο. Μετά το θάνατό του οι οπαδοί του στράφηκαν προς τη χήρα του.

Η Κορασόν Ακίνο έλεγε πως δεν ήταν η δολοφονία του συζύγου της, αλλά τα οκτώ, σχεδόν, χρόνια κράτησής του που είχαν τη μεγαλύτερη επίδραση πάνω της – αυτό που χαρακτήριζε ως “αφύπνισή” της. Συχνά επίσης έλεγε πως ό,τι υποστηρίζει το οφείλει στο σύζυγό της. “Ό,τι γνωρίζω, το έμαθα από τον Νινόι”, έλεγε.

Το Σεπτέμβριο του 1986, η Κορασόν Ακίνο μετέβη στις Ηνωμένες Πολιτείες, στην πρώτη επίσκεψή της στο εξωτερικό αφότου ανήλθε στην εξουσία. Εϊχε συνομιλίες με τον τότε πρόεδρο Ρόναλντ Ρέιγκαν στο Λευκό Οίκο και την επομένη εκφώνησε με μεγάλη επιτυχία μία ομιλία ενώπιον του Κογκρέσου.

 Ως πρόεδρος δεσμεύθηκε να διατηρήσει την ειρήνη στις Φιλιππίνες. “Όπως ήρθα στην εξουσία με ειρήνη, έτσι θα μείνει”, είπε καταχειροκροτούμενη.

“Πριν από τρία χρόνια είπα ‘Ευχαριστώ, Αμερική, για το καταφύγιο από την καταπίεση'”, είπε στους βουλευτές. “Σήμερα, λέω: ελάτε μαζί μας, Αμερική, καθώς θα οικοδομούμε ένα νέο σπίτι για τη δημοκρατία… έτσι ώστε να στέκει ως λαμπρή απόδειξη της δέσμευσης των δύο εθνών μας στην ελευθερία”.

Γερουσιαστές και βουλευτές, πολλοί φορώντας κίτρινες κορδέλες προς τιμήν της Κορασόν Ακίνο, διέκοψαν την ομιλία της, συνολικής διάρκειας 23 λεπτών, 11 φορές χειροκροτώντας και όταν τελείωσε την επευφήμισαν για περισσότερο από τρία λεπτά.