Τι έγραψε ο Μακρόν στον Τραμπ και τι πραγματικά εννοούσε

Ο Γάλλος πρόεδρος, Εμανουέλ Μακρόν, έστειλε μήνυμα στον Ντόναλντ Τραμπ, το οποίο ο Αμερικανός πρόεδρος δημοσίευσε στο Twitter.

Σε αυτό, ο Μακρόν δηλώνει ότι δεν κατανοεί την αμερικανική στρατηγική σε σχέση με τη Γροιλανδία, την οποία ο Τραμπ απειλεί να προσαρτήσει, με κόστος τις διατλαντικές σχέσεις. Ο Γάλλος πρόεδρος προτείνει επίσης τη διοργάνωση μιας συνάντησης των G7 στο Παρίσι —αφού ο Τραμπ αποχωρήσει από το Νταβός, όπου συμμετέχει φέτος στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ— με τη συμμετοχή και άλλων μεγάλων παικτών στο περιθώριο, μεταξύ των οποίων και οι Ρώσοι. Τέλος, προσκαλεί τον Τραμπ σε δείπνο στο Παρίσι την Πέμπτη.

Το μήνυμα, όπως γράφει το Politico, φαίνεται αρκετά ευθύ, όμως η προσπάθεια του Μακρόν να χαϊδέψει το εγώ και τη φιλοδοξία του Τραμπ αποκαλύπτει πολλά για το πού βρίσκεται σήμερα το διεθνές σύστημα ισχύος.

“Φίλε μου”

Τι εννοούσε

Ο Μακρόν αποκαλεί τον Τραμπ “φίλο”, όπως έχει κάνει και δημόσια στο παρελθόν. Και πράγματι, ορισμένες από τις συναντήσεις τους κύλησαν χωρίς εντάσεις.

Ωστόσο, η σχέση τους παραμένει ασταθής και συχνά τεταμένη, με σκληρές κατ’ ιδίαν συναντήσεις και ειρωνικές επιθέσεις του Τραμπ για τη διπλωματική δράση και την ενεργειακή πολιτική του Γάλλου προέδρου.

Μόλις τη Δευτέρα το βράδυ, ο Τραμπ δεν έκρυψε την απαξίωσή του, όταν ο Μακρόν αρνήθηκε να συμμετάσχει στο αμερικανικό σχέδιο για τη “μετάβαση” στη Γάζα.

“Κανείς δεν τον θέλει — άλλωστε, σύντομα θα είναι εκτός εξουσίας”, είπε χαρακτηριστικά, πριν απειλήσει με δασμούς 200% στα γαλλικά κρασιά και τις σαμπάνιες.

“Είμαστε πλήρως ευθυγραμμισμένοι στη Συρία”

Τι εννοούσε

Η Συρία αποτελεί έναν από τους ελάχιστους τομείς όπου υπάρχει ουσιαστική σύγκλιση Παρισιού και Ουάσιγκτον. Και οι δύο στηρίζουν τον Άχμεντ αλ-Σαράα —πρώην στέλεχος της Αλ Κάιντα— ως μεταβατική ηγετική φιγούρα.

Η αναφορά στη Συρία λειτουργεί και ως “κουρτίνα”, πίσω από την οποία κρύβονται βαθιές διαφωνίες: η αμερικανική ανοχή σε ακροδεξιά κινήματα στην Ευρώπη, η επιθυμία του Μακρόν για αυστηρό έλεγχο των τεχνολογικών κολοσσών, ο πόλεμος στη Γάζα, η κλιματική αλλαγή και ο ρόλος του ΟΗΕ.

“Μπορούμε να πετύχουμε σπουδαία πράγματα στο Ιράν”

Τι εννοούσε

Παρίσι και Ουάσιγκτον συμφωνούν —αλλά όχι πλήρως. Οι χώρες της G7 απειλούν την Τεχεράνη με νέες κυρώσεις λόγω της αιματηρής καταστολής των διαδηλώσεων, ενώ και η ΕΕ εξετάζει πρόσθετα μέτρα.

Ωστόσο, οι Γάλλοι απορρίπτουν το ενδεχόμενο στρατιωτικού πλήγματος, κάτι που ο Τραμπ έχει αφήσει ανοιχτό ως ενδεχόμενο. Άλλωστε, η Γαλλία ήταν βασικός “αρχιτέκτονας” της πυρηνικής συμφωνίας με το Ιράν — από την οποία ο Τραμπ αποχώρησε μονομερώς στην πρώτη του θητεία.

“Δεν καταλαβαίνω τι κάνεις με τη Γροιλανδία”

Τι εννοούσε

Πρόκειται για την πιο ήπια διατύπωση που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει ο Μακρόν για ένα ζήτημα που αυτή τη στιγμή δοκιμάζει τις αντοχές της διεθνούς τάξης.

Δημόσια, η Γαλλία έχει υιοθετήσει πολύ σκληρότερη στάση, ζητώντας την ενεργοποίηση “εμπορικού μπαζούκα” απέναντι στις αμερικανικές απειλές. Παράλληλα, έχει στείλει περιορισμένη στρατιωτική δύναμη στη Γροιλανδία και σχεδιάζει περαιτέρω ανάπτυξη χερσαίων, ναυτικών και αεροπορικών μέσων.

“Μπορώ να οργανώσω συνάντηση της G7 στο Παρίσι”

Τι εννοούσε

Η πρόταση συμπίπτει με την έκτακτη σύνοδο κορυφής της ΕΕ στις Βρυξέλλες (την Πέμπτη), γεγονός που ενδέχεται να εκπέμψει μια εικόνα ευρωπαϊκής ασυνεννοησίας. Ταυτόχρονα, αναδεικνύει το ερώτημα: ποιο φόρουμ μπορεί πραγματικά να διαχειριστεί μια κρίση στις διατλαντικές σχέσεις;

Η ΕΕ δεν περιλαμβάνει το Ηνωμένο Βασίλειο· το ΝΑΤΟ δεν είναι φτιαγμένο για να αντιμετωπίζει απειλές μεταξύ μελών. Η G7, υπό γαλλική προεδρία, ίσως μοιάζει η πιο βολική — αλλά όχι κατ’ ανάγκη η πιο σταθερή — λύση.

“Μπορώ να καλέσω Ουκρανούς, Δανούς, Σύρους και Ρώσους”

Τι εννοούσε

Μία πρόσκληση στη Ρωσία, έστω και ανεπίσημα, προκαλεί ανησυχία στην Ευρώπη. Θα μπορούσε να εκληφθεί ως πρόωρη “εξομάλυνση” των σχέσεων με τη Μόσχα, χωρίς καμία ουσιαστική ένδειξη ότι ο Πούτιν αντιμετωπίζει σοβαρά τις ειρηνευτικές συνομιλίες, ενώ οι βομβαρδισμοί στην Ουκρανία συνεχίζονται.

Πρόκειται για ένα ρίσκο με υψηλό πολιτικό κόστος.

“Ας δειπνήσουμε μαζί στο Παρίσι πριν επιστρέψεις στις ΗΠΑ”

Τι εννοούσε

Η “διπλωματία του δείπνου” είναι δοκιμασμένη συνταγή. Οι Ευρωπαίοι γνωρίζουν ότι η μεγαλοπρέπεια, το τελετουργικό και η προσοχή φέρνουν τον Τραμπ σε καλή διάθεση.

Ο Μακρόν το γνωρίζει καλά — και το έχει επιχειρήσει ξανά, με άλλοτε καλύτερα και άλλοτε αμφίβολα αποτελέσματα.