ΖΙΛΙΕΤ ΜΠΙΝΟΣ: “ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΝΙΩΣΩ ΤΑ ΟΡΙΑ ΜΟΥ – ΚΙ ΑΥΤΟ ΜΕ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΕ”

«Δεν με νοιάζει ο χρόνος, δεν έχει σημασία», μας λέει η Ζιλιέτ Μπινός. «Αυτό που έχει σημασία είναι ότι μπόρεσα να το κάνω σε ένα συγκεκριμένο σημείο της ζωής μου».

Αναφέρεται στην θεατρική παράσταση In-I, για την οποία δούλεψε το 2007 με τον διάσημο Βρετανό χορευτή και χορογράφο Άκραμ Καν. «Εκείνη ήθελε να χορέψει, εκείνος να παίξει θέατρο», όπως αναφέρει η επίσης σύνοψη. Το αποτέλεσμα ήταν ένα ταξίδι επτά μηνών κατά τη διάρκεια των οποίων δημιούργησαν τη θεατρική παράσταση που έτυχε και θερμής υποδοχής από το κοινό και την κριτική και έφτασε σε θεατρικές σκηνές σε όλο τον κόσμο.

Σχεδόν 20 χρόνια μετά, η διάσημη ηθοποιός επέστρεψε σε εκείνη την δημιουργική περιπέτεια μέσα από το ντοκιμαντέρ In-I in Motion. Η πρώτη της σκηνοθετική δουλειά στον κινηματογράφο, το ντοκιμαντέρ αυτό αποτελείται από πλάνα από τις πρόβες και από την παράσταση, αποτυπώνοντας με απογυμνωμένο, ωμό τρόπο της διαδικασία της δημιουργίας, ειδικά όταν αυτή εμπλέκει τόσο έντονα τα σώματα των καλλιτεχνών.

Όπως αναφέρει το φεστιβάλ ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, όπου μόλις προβλήθηκε το ντοκιμαντέρ της Μπινός, «το In-I In Motion εξερευνά την καθολικότητα του κεραυνοβόλου έρωτα, το πάθος που υπερβαίνει τις πολιτισμικές και θρησκευτικές διαφορές, και όσα συμβαίνουν “μετά” τον έρωτα. Μια ωδή στη δημιουργικότητα σε κάθε της μορφή, μια εμπνευσμένη αφήγηση για την απελευθερωτική διάσταση που ενέχουν τα επίφοβα/ριψοκίνδυνα εγχειρήματα και η (επαν)ανακάλυψη του εαυτού».

Η ΖΙΛΙΕΤ ΜΠΙΝΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΟΡΙΑ, ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ

Στην ταινία παρακολουθούμε τη Μπινός και τον Άκραμ Καν καθώς ανακαλύπτουν όχι μόνο τα σώματα που έχουν απέναντί τους, αλλά υπό μία έννοια και τα δικά τους. Διαρκώς εκπλήσσονται, σπρώχνουν ο ένας την άλλη στα όρια, εξωτερικεύουν συναισθήματα και ορμές, φτάνοντας συχνά σε κάτι το ωμό, ακόμα και συγκινητικό.

«Καθώς ανακάλυπτα πράγματα, ταυτόχρονα τα εξέφραζα. Εξέφραζα τα συναισθήματά μου», μας λέει η Ζιλιέτ Μπινός που μίλησε στο NEWS24/7 λίγες ώρες πριν την πανελλήνια πρεμιέρα του In-I in Motion στη Θεσσαλονίκη. (Η ταινία θα κυκλοφορήσει στις αίθουσες το φθινόπωρο από την Feelgood Entertainment.)

«Αυτό που με εξέπληξε ήταν ότι πολλές φορές ήμουν… κάπως θολή. Δεν μπορούσα πραγματικά να θυμηθώ κάποιες από τις κινήσεις. Είχα ιδέες, αλλά μερικές φορές δεν μπορούσα να τις πραγματοποιήσω με το σώμα μου, γιατί το σώμα μου… ακόμη ανακάλυπτα τι μπορούσε να κάνει μέσα από τους αυτοσχεδιασμούς», ομολογεί.

«Έτσι μπορούσα να νιώσω τα όριά μου. Και αυτό με απογοήτευε. Όμως έπρεπε να αποδεχτώ ότι το εύρος της έκφρασής μου ήταν περιορισμένο, για να μπορέσω να είμαι σε ειρήνη με αυτό και να συνεχίσω να πιστεύω ότι το σώμα μου θα αλλάξει όσο προχωρούσαν οι πρόβες», λέει.

Είναι πολύ δυνατή η ιδέα του ότι μπορούμε στα αλήθεια να ανακαλύψουμε τις μεγαλύτερες αλήθειες για τον εαυτό μας καθώς ερχόμαστε σε πλήρη επαφή με το σώμα μας. Ακούγοντάς το, αφήνοντας να καθοδηγεί, να εκφράζεται. Αυτή η σύνδεση είναι αναμφίβολα το πιο έντονο, πιο ενδιαφέρον στοιχείο του In-I in Motion, κι είναι αυτό που ιντρίγκαρε και την ίδια την Μπινός – μια ηθοποιό πολυβραβευμένη, διάσημη για μια πλειάδα ρόλων της, που όμως εδώ μας εξομολογείται πως διαπίστωσε τους περιορισμούς (στην ερμηνεία, στην έκφρασή της γενικότερα) μέσα από το σώμα της.

«Το θέμα ήταν ότι το σώμα μου δεν ήταν ένα εργαλείο με το οποίο μπορούσα ήδη να δουλέψω. Τα συναισθήματά μου και η ανάγκη μου να εκφραστώ ήταν πολύ δυνατά, πολύ μεγάλα, αλλά δεν είχα το εργαλείο για να το κάνω», εξηγεί. «Οπότε έπρεπε να κάνω υπομονή, ώστε το σώμα μου να μπορέσει τελικά να το κάνει».

Κάτι που οδηγεί στο θέμα της πίστης, που για τη Μπινός είναι επίσης κεντρικής σημασίας. Η πνευματικότητα είναι πολύ σημαντική για τη γαλλίδα ηθοποιό, κι αυτό όπως μας εξηγεί επεκτείνεται και στον τρόπο που έμαθε να αντιλαμβάνεται περισσότερο το σώμα της και τα όριά της, μέσα από την εξερεύνηση του In-I.

«Επίσης σημαντικό ήταν να έχω πίστη όσο δουλεύαμε στις πρόβες. Γιατί αυτό είναι στην ουσία: αν δώσεις χρόνο, τότε αυτό έρχεται σε σένα. Και όταν έχεις κάποιον που πιστεύει σε σένα, αυτό αλλάζει επίσης πολλά πράγματα», μας λέει.

Αναφέρεται οπωσδήποτε στη σχέση που είχε με τη διευθύντρια προβών Σου-μαν Χσου και την δασκάλα υποκριτικής Σούζαν Μπάτσον, οι οποίες την καθοδήγησαν σε όλη τη διάρκεια της διαδικασίας, και φυσικά τη συνεργασία με τον Άκραμ Καν.

«Η Σού-μαν είχε πολύ μεγάλη πίστη σε μένα, ήταν η προπονήτριά μου. Δουλεύαμε κάθε μέρα. Και ο Άκραμ επίσης προσπαθούσε πάντα να μειώνει τους φόβους μου ή τις αμφιβολίες μου για το αν μπορούσα να το κάνω ή όχι. Η Σούζαν ήταν αρκετά… πιεστική μαζί μου, με την καλή έννοια», χαμογελάει.

«Μου έλεγε: “αν πιστεύεις στον ηθοποιό που έχεις μέσα σου, τότε θα μπορέσεις να τον ακολουθήσεις. Μερικές φορές πρέπει να ακολουθήσεις τον Άκραμ”. Έτσι, μέσα σε εκείνους τους έξι μήνες υπήρχαν πάρα πολλές ερωτήσεις, πολλές απαιτήσεις, πολλή ανταλλαγή, ένα συνεχές πήγαινε-έλα. Ήταν ένα μακρύ ταξίδι», καταλήγει.

Όπως συμπλήρωσε το ίδιο βράδυ, παρουσιάζοντας στο Ολύμπιον το ντοκιμαντέρ της, «προερχόμασταν από τέσσερις διαφορετικές ηπείρους, από πολλά και διαφορετικά μέρη του πλανήτη. Από την Ταϊβάν, την Αμερική, την Αφρική, το Μπαγκλαντές, το Λονδίνο, το Παρίσι, και αυτή ακριβώς ήταν η χαρά τού να μοιράζεσαι και να προσπαθείς να έχεις ένα κοινό όραμα. Επειδή και η Θεσσαλονίκη περιλαμβάνει πολλούς διαφορετικούς πολιτισμούς, όπως μαθαίνω κάθε φορά που την επισκέπτομαι, ελπίζω ότι αυτή η ταινία θα σας μιλήσει στην καρδιά και στο μυαλό», είπε στο κοινό.

«Η ανάγκη μου να δημιουργήσω αυτή την ταινία ήταν για να βιώσει το κοινό λίγο από το πώς είναι να βρίσκεσαι σε μια δημιουργική διαδικασία, η οποία είναι μια πολύ θολή συνθήκη. Δεν ξέρεις πού πηγαίνεις, αλλά εξακολουθείς να πηγαίνεις, επειδή έχεις την πεποίθηση ότι θα βρεις τον τόπο που ψάχνεις», ανέφερε κατά την εισαγωγή της.

ΖΙΛΙΕΤ ΜΠΙΝΟΣ: «ΤΟ ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ ΕΙΝΑΙ ΚΛΕΙΔΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΜΑΣ»

Ήταν ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην απόφαση της Μπινός να σκηνοθετήσει για πρώτη φορά – και μάλιστα ένα ντοκιμαντέρ πάνω στην ίδια τη διαδικασία του περφόρμανς. Όπως θυμάται κι η ίδια, ήταν εκείνος που την παρότρυνε να κάνει ταινία για αυτή την παράσταση. «Αυτός ήταν που ένιωσε την ανάγκη, αλλά αμέσως μετά δεσμεύτηκα και εγώ απαντώντας θετικά στην παρότρυνσή του», είπε η Μπινός στο Ολύμπιον κατά την προβολή του In-I in Motion.

Το υλικό το είχε στη διάθεσή της για χρόνια, αλλά όπως τονίζει κατευθείαν κι η ίδια στην συζήτησή μας λίγες ώρες νωρίτερα, «δεν έχει σημασία. Δεν με νοιάζει ο χρόνος, δεν έχει σημασία. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι μπορώ να το κάνω σε ένα συγκεκριμένο σημείο της ζωής μου».

«Είμαι πολύ απασχολημένη. Κάνω πολλά πράγματα. Έχω δύο παιδιά. Έχω μια ολόκληρη ζωή και πολλές ταινίες που έχω κάνει. Οπότε για μένα ο χρόνος δεν έχει καμία σχέση με αυτό. Θα μπορούσα να το κάνω και σε είκοσι χρόνια, δεν θα είχε σημασία», ξεκαθαρίζει.

Η αφορμή τώρα ήταν, απλώς, ότι βρέθηκε η κατάλληλη ευκαιρία. Συνάντησε δύο χρηματοδότες που της έδωσαν την ευκαιρία να κάνει κάτι, αν ήθελε. «Τους είπα: “έχω αυτό, αν σας ενδιαφέρει”. Και είπαν ναι. Οπότε απλώς προχώρησα», μας εξηγεί η Μπινός.

«Αλλά εκείνη την περίοδο δεν ήξερα πώς να σταματήσω τη ζωή μου, γιατί ήμουν τόσο απασχολημένη. Πήγαινα από ταινία σε ταινία χωρίς διακοπή. Και επίσης δεν είχα παραγωγή. Δεν ήξερα πώς να το οργανώσω. Για να κάνεις μια ταινία υπάρχει μια ολόκληρη ομάδα από πίσω σου, και δεν ήξερα πώς να το διαχειριστώ».

Όχι πως δεν εκτιμά αυτή την πραγματικότητα: «Επιλέγω εγώ τι κάνω. Διαλέγω το καράβι με το οποίο θέλω να ταξιδέψω. Αν θέλω να κάνω ταινίες τη μία μετά την άλλη, είναι δική μου επιλογή. Εγώ επέλεξα να έχω αυτή τη ζωή», λέει με χαμόγελο.

Ένας ρόλος που σίγουρα ξεχωρίζει από όσους έχει αναλάβει τελευταία η Ζιλιέτ Μπινός, είναι αυτός της Προέδρου της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου, και μάλιστα σε μια περίοδο που φαντάζει ιδιαίτερα κρίσιμη.

«Αυτό που είναι σημαντικό για μένα να τονίσω είναι ότι οι διαφορές μας είναι η δύναμή μας. Εξαιτίας των διαφορών μας νιώθουμε ενωμένοι», μας λέει μιλώντας για το πώς βλέπει τον θεσμικό της αυτό ρόλο. Η Μπινός, που το ‘24 βρέθηκε ξανά στη Θεσσαλονίκη (μαζί τότε με τον Ρέιφ Φάινς) για να παραλάβει τιμητικό Χρυσό Αλέξανδρο για το σύνολο της καριέρας της, θα βρεθεί ξανά στη χώρα μας στις αρχές του επόμενου έτους καθώς τότε τα βραβεία ευρωπαϊκού κινηματογράφου θα διεξαχθούν στην Αθήνα.

«Έχουμε διαφορετικές γλώσσες, διαφορετικούς καλλιτέχνες, διαφορετικά είδη ταινιών, πολύ διαφορετικά μεταξύ τους. Και εγώ θαυμάζω αυτό το… το να επιτρέπεις αυτές τις διαφορές. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται πραγματικά η δύναμή μας», καταλήγει.

«Υπάρχουν διαφορετικά κοινά για διαφορετικά πράγματα. Και νομίζω ότι το να μάθουμε να είμαστε διαφορετικοί είναι κλειδί στον κόσμο μας».