ΟΙ ΑΝΑΛΩΣΙΜΟΙ ΤΗΣ ΓΑΛΑΖΙΑΣ ΣΤΡΑΤΙΑΣ

Το περίφημο “επιτελικό κράτος” ήταν εξαρχής κεντρικό αφήγημα της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ωστόσο κάθε φορά που κάτι πηγαίνει στραβά, την “πληρώνουν” οι υπουργοί.

Ενώ οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας αισθάνονται υποβαθμισμένοι, παραγκωνισμένοι ακόμη και αδικημένοι από το κεντρικό “σύστημα” του Μαξίμου. Και πνέουν μένεα κατά εξωκοινοβουλευτικών στελεχών του στενού πρωθυπουργικού περιβάλλοντος.

Η διαχείριση λοιπόν της δεύτερης δικογραφίας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ από το Μαξίμου εξόργισε την Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ. Σε παραίτηση εξωθήθηκαν τρία ακόμη μέλη της κυβέρνησης (οι Κώστας Τσιάρας, Γιάννης Κεφαλογιάννης και Δημήτρης Βαρτζόπουλος), με βάση το προηγούμενο του “ΟΠΕΚΕΠΕ 1”. Την ίδια στιγμή το Μαξίμου δήλωνε ότι επί της αρχής όλα τα αιτήματα άρσης ασυλίας γίνονται αποδεκτά.

Μόνο που εν προκειμένω τα αιτήματα άρσης ασυλίας για την υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ αφορούν το ένα πέμπτο της γαλάζιας ΚΟ. Όσον αφορά στους παραιτηθέντες υπουργούς, ακόμη και κυβερνητικά στελέχη ουσιαστικά παραδέχονταν την ίδια ημέρα της παραίτησης πχ πως ο κ.Τσιάρας την πλήρωσε για λόγους “επικοινωνιακού πανικού”. Ο κ.Κεφαλογιάννης από την πλευρά του έκτοτε έχει προβεί σε μπαράζ δηλώσεων, εκφράζοντας την οργή του για τα έωλα -όπως τονίζει- συμπεράσματα της δικογραφίας σε βάρος του.

Βέβαια το Μαξίμου ήταν εγκλωβισμένο στη στρατηγική που είχε υιοθετήσει τον Ιούνιο του 2025, όταν είχε έρθει στη Βουλή η πρώτη δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Όταν εκτός από τον τότε υπουργό Μετανάστευσης Μάκη Βορίδη, είχαν εξαναγκαστεί σε παραίτηση και οι τότε υφυπουργοί Εξωτερικών Τάσος Χατζηβασιλείου, Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Διονύσης Σταμενίτης και Ψηφιακής Διακυβέρνησης Χρήστος Μπουκώρος. Παρότι η πρώτη δικογραφία είχε απλή αναφορά ονομάτων και όχι διατύπωση συγκεκριμένης κατηγορίας, όπως η δεύτερη.

Το ιστορικό των παραιτήσεων υπουργών της κυβέρνησης Μητσοτάκη

Δεν ήταν βέβαια ούτε ο “ΟΠΕΚΕΠΕ 1” η πρώτη φορά που το “επιτελικό κράτος” καρατομούσε υπουργούς για να διασώσει επικοινωνιακά την παρτίδα του Μαξίμου. Ενώ έχουν υπάρξει και δύο περιπτώσεις μελών της κυβέρνησης που είδαν την πόρτα λίγα 24ωρα μετά την ορκωμοσία τους, καθώς τελικά το “επιτελικό κράτος” δεν είχε ελέγξει σωστά πριν επιλέξει πρόσωπα.

Πηγαίνοντας πίσω στο χρόνο, η προηγούμενη παραίτηση από την κυβέρνηση ήταν αυτή του Αρίστου Δοξιάδη ούτε δύο 24ωρα μετά την ορκωμοσία του ως υφυπουργού Ανάπτυξης το Μάρτιο του 2025, καθώς αποκαλύφθηκε ότι ήταν νόμιμος εκπρόσωπος στο Δ.Σ. εταιρείας που πριν από μερικά χρόνια καταδικάστηκε από την Επιτροπή Ανταγωνισμού για δημιουργία καρτέλ στην αγορά του ξενόγλωσσου βιβλίου.

Το Μάρτιο του 2024 είχαν υποβάλει τις παραιτήσεις τους ο τότε υπουργός Επικρατείας, Σταύρος Παπασταύρου και ο υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ Γιάννης Μπρατάκος καθώς το Μαξίμου έκρινε ότι “η συμμετοχή σε μία κοινωνική συνάντηση (με επιχειρηματία) έδωσε το λάθος μήνυμα”.

Σημειωτέον ότι ο κ.Παπασταύρου επέστρεψε βέβαια στην κυβέρνηση ως (εξωκοινοβουλευτικός) υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Θεωρείται δε από τα πιο επιτυχημένα μέλη της κυβέρνησης χάρη στις ενεργειακές συμφωνίες, το Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό και τα Θαλάσσια Πάρκα.

Το Σεπτέμβριο του 2023 είχε παραιτηθεί μία εβδομάδα μετά το αδιανόητο έγκλημα στο Blue Horizon, όπου μέλη του πληρώματος έσπρωξαν στη θάλασσα τον 36χρονο Αντώνη Καρυώτη, ο τότε υπουργός Ναυτιλίας, Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης. Ο κ.Βαρβιτσιώτης σημειωτέον ότι είχε θέσει εξαρχής την παραίτηση του στη διάθεση του πρωθυπουργού, ο οποίος όμως τον είχε διαβεβαιώσει ότι το Μαξίμου θα τον κάλυπτε. Αλλά το Μαξίμου τον κάλυψε μέχρι να σταματήσει να τον καλύπτει, όταν θεώρησε ότι ο επικοινωνιακός κίνδυνος άγγιζε πλέον και το ίδιο.

Τότε μάλιστα τον είχε διαδεχθεί στο υπουργείο Ναυτιλίας ο Κύπριος πρώην επίτροπος, Χρήστος Στυλιανίδης. Γεγονός που είχε προκαλέσει σχόλια καθώς ο κ.Στυλιανίδης δεχόταν κριτική για την κατάσταση που είχε αφήσει στο υπουργείο Πολιτικής Προστασίας.

Τον Ιούλιο του 2023 είχε παραιτηθεί (όχι οικειοθελώς) ο Νότης Μηταράκης από υπουργός Πολιτικής Προστασίας. Επισήμως για “προσωπικούς λόγους”, στην πραγματικότητα λόγω δημοσιευμάτων περί διακοπών του σε σκάφος εν μέσω πυρκαγιών. Τον Μάρτιο του 2025 είχε οριστεί κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος, θέση από την οποία παραιτήθηκε όταν έφτασε η δεύτερη δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ στη Βουλή, την Παρασκευή 3 Απριλίου.

Η παραίτηση του Κώστα Αχ. Καραμανλή από το αξίωμα του υπουργού Υποδομών και Μεταφορών την 1η Μαρτίου του 2023, αμέσως μετά την τραγωδία των Τεμπών, ήταν αντίθετα δική του επιλογή, σε ένδειξη σεβασμού στη μνήμη των θυμάτων όπως δήλωσε.

Ο δε Χρήστος Τριαντόπουλος παραιτήθηκε από υφυπουργός Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας το Φεβρουάριο του 2025 υπό το βάρος των κατηγοριών εναντίον του για συγκάλυψη στο σημείο του σιδηροδρομικού δυστυχήματος στα Τέμπη και ενώ το ΠΑΣΟΚ είχε καταθέσει αίτημα σύστασης προανακριτικής.

Η πρώτη παραίτηση από κυβέρνηση Μητσοτάκη είχε έρθει όμως λίγους μήνες μετά την άνοδο στην εξουσία και συγκεκριμένα το Δεκέμβριο του 2019. Όταν το Μαξίμου παραίτησε τον Αντώνη Διαματάρη από υφυπουργό Εξωτερικών, ενώ βρισκόταν σε επίσκεψη στην Αυστραλία. Μετά τις αποκαλύψεις για ψευδές μεταπτυχιακό από το Columbia αλλά και γιατί, παρά το ασυμβίβαστο, εξακολουθούσε να εμφανίζεται ως CEO σε δύο εταιρείες στις ΗΠΑ.

Η ηχηρή γαλάζια σιωπή για τις υποκλοπές

Η παραίτηση όμως που συντάραξε συθέμελα την κυβέρνηση και το “επιτελικό κράτος” του Μαξίμου δεν ήταν ενός υπουργού, αλλά ενός προσώπου που φερόταν πιο ισχυρός από όλα τα κυβερνητικά στελέχη: Του τότε γενικού γραμματέα του πρωθυπουργού, Γρηγόρη Δημητριάδη, τον Αύγουστο του 2022, για τις υποκλοπές.

Παρά τη στενή συγγενική και πολιτική σχέση με τον πρωθυπουργό, ο κ.Δημητριάδης βρέθηκε εκτός Μαξίμου, με την παραίτηση του να αποδίδεται στο “τοξικό κλίμα που είχε δημιουργηθεί γύρω από το πρόσωπό του και τη στοχοποίησή του”. Ο φάκελος υποκλοπές όμως δεν έκλεισε με μία παραίτηση και η υπόθεση επανέρχεται τώρα στην επικαιρότητα με τις τέσσερις νέες δικαστικές έρευνας που εκκρεμούν.

Οι υποκλοπές αναμένεται να βρεθούν στο επίκεντρο και της προ ημερησίας διάταξης συζήτηση σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών στη Βουλή την Πέμπτη του Πάσχα, 16 Απριλίου. Τη συζήτηση υπενθυμίζεται ότι έχει ζητήσει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης, ο οποίος είχε πέσει θύμα παρακολούθησης από το Predator.

Η Χαριλάου Τρικούπη κατηγορεί ουσιαστικά ως υπεύθυνο για τις υποκλοπές τον κ.Μητσοτάκη, αλλά δε χάνει την ευκαιρία να σχολιάσει τη σιωπή των γαλάζιων στελεχών που φέρονται να είχαν γίνει επίσης στόχοι παρακολούθησης. “Κρύβονται ο κ.Γεωργιάδης, ο κ.Δένδιας, ο κ.Χατζηδάκης κλπ και όλοι καταλαβαίνουμε γιατί”, ανέφερε με νόημα σε πρόσφατη ανακοίνωση το ΠΑΣΟΚ.

Υπονοεί δηλαδή η αξιωματική αντιπολίτευση ότι κορυφαίοι υπουργοί είναι σε μία άτυπη “ομηρία” από το Μαξίμου λόγω των υποκλοπών.

Εξωκοινοβουλευτικά αγκάθια

Βουλευτές της ΝΔ, αλλά και κοινοβουλευτικά μέλη της κυβέρνησης, έχουν επίσης “άχτι” για τους εξωκοινοβουλευτικούς υπουργούς που ανήκουν στο στενό πυρήνα του Μαξίμου. Στο στόχαστρο πολλών γαλάζιων βρίσκεται εδώ και καιρό ειδικότερα ο υπουργός Επικρατείας, Άκης Σκέρτσος. Και η μακροσκελής ανάρτηση του την Μεγάλη Τετάρτη (και ενώ η γαλάζια ΚΟ “έβραζε” για το χειρισμό της δικογραφίας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ) περί “πελατειακού κράτους” και “ρουσφετιών”, προκάλεσε έντονη δυσφορία.

Πολλοί γαλάζιοι αποδίδουν στον κ.Σκέρτσο την εισήγηση να σταλεί κεντρικά μήνυμα υπέρ της άρσης ασυλίας όλων των βουλευτών, τα ονόματα των οποίων περιλαμβάνονται στη δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, ασχέτως εάν εκτιμάται ότι ευσταθούν οι σε βάρος τους κατηγορίες ή όχι. Μια εισήγηση που είχε προφανή επικοινωνιακό στόχο, αλλά ενέχει τον κίνδυνο εάν παραπεμφθούν σε δίκη 13 (μέχρι στιγμής) βουλευτές, ακόμη και εάν τελικά αθωωθούν, να βρίσκονται στο μεταξύ πολιτικά “απολογούμενοι”.

Για αυτό και το Μαξίμου, υπό το βάρος των γαλάζιων αντιδράσεων, έσπευσε να τονίσει στη συνέχεια πως η άρση ασυλίας δεν σημαίνει ενοχή, ενδεχομένως ούτε καν παραπομπή σε δίκη. Αλλά οι άμεσα ενδιαφερόμενοι ανησυχούν προφανώς ότι θα μείνει “πολιτική ρετσινιά”.

Βουλευτές, που κατηγορούνται για παρεμβάσεις προς “εξυπηρέτηση” ψηφοφόρων τους, δηλώνουν μάλιστα ότι εάν το περίφημο “επιτελικό κράτος” είχε φέρει αποτελέσματα, δεν θα αναγκάζονταν να τηλεφωνούν στους (διορισμένους) πρόεδρους οργανισμών του δημοσίου για να παρακαλούν ακόμη και για υποθέσεις απολύτως νόμιμες.

Δεν είναι φυσικά ο κ.Σκέρτσος ο μόνος εξωκοινοβουλευτικός υπουργός, ούτε ο μόνος “πασοκογενής” της κυβέρνησης. Αλλά είναι στην “καρδιά” του “επιτελικού κράτους”, είναι αυτός που μοίραζε στους υπουργούς τους περίφημους “μπλε φακέλους”, υπαγορεύοντας και υποτίθεται ελέγχοντας την άσκηση πολιτικής ανά τομέα, αλλά και αυτός που παρουσιάζονταν ως “τεχνοκράτης των excel”.

Σε αντίθεση δε με άλλους εξωκοινοβουλευτικούς (μεταξύ των οποίων και προερχόμενοι από το χώρο του ΠΑΣΟΚ ή και πιο αριστερά), όπως οι Κυριάκος Πιερρακάκης, Μιχάλης Χρυσοχοϊδης, Τάκης Θεοδωρικάκος, ο κ.Σκέρτσος δεν έχει αναβαπτιστεί σε εκλογές με το σταυρό των γαλάζιων ψηφοφόρων.

Ενώ δεν ξεχνούν στο γαλάζιο στρατόπεδο ότι ο κ.Σκέρτσος είχε δηλώσει πως εάν δεν ήταν υπουργός θα κατέβαινε και εκείνος στα συλλαλητήρια για τα Τέμπη. Ούτε ότι γιόρτασε την ψήφιση του νομοσχεδίου για το γάμο ομόφυλων ζευγαριών σε γνωστό wine bar μαζί με τον οικονομικό σύμβουλο του πρωθυπουργού, Αλέξη Πατέλη και την τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου.