ΓΙΑΤΙ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΜΕ ΣΤΗ ΣΕΛΗΝΗ; ΕΙΔΙΚΟΣ ΔΙΝΕΙ 5 ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

H ανθρωπότητα επιστρέφει στη Σελήνη, 57 χρόνια μετά το “μικρό βήμα για τον άνθρωπο, μεγάλο για την ανθρωπότητα” του Νιλ Άρμστρονγκ, στις 20 Ιουλίου του 1969.

Aπό τότε, έως το Δεκέμβριο του 1972 και την τελευταί.

Κάπου εκεί, ατόνησε το ενδιαφέρον μας, ως είδους. Παρέμεινε αδύναμο για διάστημα μεγαλύτερο του μισού αιώνα, ώσπου διάφορα δεδομένα μας έκαναν να ξανακοιτάξουμε ψηλά.

Tώρα λοιπόν, η ανθρωπότητα επιστρέφει στη Σελήνη, με το Artemis II «για να μείνει», όπως έχει πει στο Pop Science ο Παναγιώτης Πυρνάρης, διδάκτορας του τμήματος ηλεκτρολόγων του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης και μέλος της ομάδας που δημιούργησε τον πρώτο δορυφόρο με ελληνική σημαία στο διάστημα.

Aκολουθούν πέντε πράγματα που πρέπει να γνωρίζουμε, για αυτήν την ιστορική επιστροφή, την οποία η NASA προσφέρει σε live streaming.

#1 Τι θέλει η ανθρωπότητα από τη Σελήνη

«Η μετοίκιση του ανθρώπου σε άλλους πλανήτες είναι, από επιστημονικής απόψεως, μια πρόκληση. Και η Σελήνη είναι το πρώτο και πιο ρεαλιστικό βήμα. Όχι γιατί είναι εύκολη, αλλά επειδή είναι αρκετά κοντά, ώστε να μπορούμε να δοκιμάσουμε τα πάντα με ασφάλεια και αρκετά μακριά, ώστε να είναι μια πραγματική πρόκληση».

Επισήμως, επιστρέφουμε στη Σελήνη, για να έχουμε εναλλακτικές, αν συμβεί ένα μεγάλο καταστροφικό γεγονός στη Γη, που θα απειλήσει την ανθρωπότητα -πχ μια ανεξέλεγκτη κρίση- ή μια τεχνολογική καταστροφή.

Το comeback αφορά και τους πόρους, που στον πλανήτη μας θεωρούνται πεπερασμένοι. Το διάστημα, έχει αφθονία υλικών. Να μείνουν ανεκμετάλλευτα;

«Για τη μετοίκιση σε άλλους πλανήτες και φεγγάρια, θα πρέπει πρώτα να αποδείξουμε ότι μπορούμε να στείλουμε ανθρώπους μακριά από τη Γη, να τους κρατήσουμε ζωντανούς και να τους φέρουμε πίσω. Aυτό θα κάνει η αποστολή του Artemis II».

#2 Από το “πήγαμε” στο “μένουμε” μισός αιώνας δρόμος

Το Apollo, πρόγραμμα που έδωσε στην ανθρωπότητα την πρώτη προσελήνωση, ήταν πολιτικό εργαλείο της εποχής του Ψυχρού Πολέμου και της γενικότερης κόντρας των ΗΠΑ με τη Σοβιετική Ένωση, ως προς το ποιος είναι κυρίαρχος. Μεταξύ άλλων, ανταγωνίζονταν και για το διάστημα!

Το Artemis, που πραγματοποιείται με τη συνεργασία πολλών κρατών («δεν πάει ένας άνθρωπος στη Σελήνη, αλλά η ανθρωπότητα»), έχει ως στόχο να “χτίσουμε” παρουσία εκεί. Να κάνουμε δηλαδή, το Φεγγάρι το επόμενο βήμα του ανθρώπινου πολιτισμού.

Θα μπορούσατε να πείτε δηλαδή, πως πριν μισό αιώνα η Σελήνη ήταν σύμβολο «μια υπαρξιακή στιγμή για την ανθρωπότητα, γιατί για πρώτη φορά ο άνθρωπος στεκόταν σε έναν άλλο κόσμο και αποδείκνυε ότι τα όρια του πλανήτη μας, δεν είναι τα όρια του ανθρώπινου είδους.

Σήμερα αντιμετωπίζεται ως υποδομή, δοκιμαστικό πεδίο για τεχνολογίες, για μακροχρόνια παραμονή ανθρώπων και ως σκαλοπάτι για τον Άρη.

Ό,τι δοκιμαστεί τώρα, θα κρίνει το μέλλον των επόμενων αποστολών».

#3 Ο λόγος που για 57 χρόνια δεν ασχοληθήκαμε με τη Σελήνη

Για δεκαετίες το κόστος της επιστροφής στη Σελήνη κρίθηκε δυσανάλογο σε σχέση με το όφελος για την ανθρωπότητα και την επιστήμη, ενώ δεν υπήρχε και δημόσιο ενδιαφέρον -ξεπεράσαμε γρήγορα την παρουσία μας σε έναν άλλον πλανήτη.

«Έτσι, παραμείναμε σε χαμηλή γήινη τροχιά, με τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, τις ρομποτικές αποστολές και τα τηλεσκόπια. Δεν σταματήσαμε δηλαδή, να πηγαίνουμε στο Διάστημα. Απλώς σταματήσαμε να πηγαίνουμε τόσο μακριά».

Τώρα, όμως, οι πόροι στη Γη υποφέρουν. Άρα, πρέπει να τους βρούμε αλλού.

#4 Το Artemis II θα φτάσει στο πιο μακρινό σημείο που έχει πάει άνθρωπος

Η επανδρωμένη αποστολή του Artemis II θα περάσει 10 ημέρες στο διαστημόπλοιο Orion, σε περισσότερα από 10.400 χιλιόμετρα πέρα από την αθέατη πλευρά της Σελήνης. Αυτό είναι το πιο μακρινό σημείο από τη Γη που έχει βρεθεί ποτέ άνθρωπος.

Χαρακτηριστικά, η Σελήνη βρίσκεται στα 384.400 χλμ και η γεωστατική τροχιά που εξυπηρετεί της επικοινωνίες μας στα 36.000 περίπου χιλιόμετρα.

Το πλήρωμα θα κάνει μια πλήρη περιφορά γύρω από τη Σελήνη και θα επιστρέψει στη Γη, με στόχο να δοκιμαστούν όλα τα κρίσιμα συστήματα που απαιτούνται για ανθρώπινη επιβίωση στο βαθύ Διάστημα.

Οι 4 αστροναύτες θα δουλεύουν, ασκούνται, τρώνε, κοιμούνται κλπ και σε μια μικροσκοπική κάψουλα, που έχει το μέγεθος αυτοκινούμενου τροχόσπιτου. Είναι παρόμοια με εκείνη του Apollo, αλλά πιο εκσυγχρονισμένη.

Χαρακτηριστικά, έχει μέχρι και εργόμετρο -την κωπηλατική των γυμναστηρίων. Να σημειωθεί εδώ και ότι η άσκηση είναι απαραίτητη, αφού σε περιβάλλοντα με χαμηλή βαρύτητα γίνουν αδύναμοι οι μύες -αφού δεν πρέπει να “συγκρατούν” το σώμα ή να περπατούν κ.α.

Κάθε αστροναύτης διάλεξε το αγαπημένο του φαγητό, με το μαγείρεμα να είναι μια πρόκληση στο μικρό χώρο που δεν υπάρχει βαρύτητα. Για αυτό και όλα είναι αποξηραμένα.

Η τουαλέτα είναι κάτω από το δάπεδο της και δεν είναι 100% ιδιωτική.

#5 To 2028 θα πατήσει ξανά άνθρωπος στη Σελήνη

Αν όλα πάνε καλά, το Artemis III θα γίνει το 2028, η αποστολή που θα επιστρέψει ανθρώπους στη σεληνιακή επιφάνεια, θα έχει στόχο την προσελήνωση κοντά στον νότιο πόλο της Σελήνης. «Πρόκειται για περιοχή ιδιαίτερα σημαντική, λόγω της πιθανής παρουσίας παγωμένου νερού.

Το Artemis III θα πάει ξανά ανθρώπους στη Σελήνη, για να αρχίσουμε να χτίζουμε παρουσία, γνώση και συνέχεια. Δεν μιλάμε για μια αποστολή, αλλά για ένα ταξίδι εξερεύνησης, που αυτήν τη φορά δεν φαίνεται πως θα σταματήσει».