Η ΙΤΑΛΙΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕ ΤΙΣ ΠΛΗΡΩΜΕΝΕΣ ΑΔΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΑΡΡΩΣΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΩΝ!

Στην Ελλάδα χρειάστηκε ολόκληρη κινητοποίηση, έως ότου καταδεχθεί το ΥΠΕΞ να βάλει (μια) πτήση επαναπατρισμού από τα Εμιράτα, για ανθρώπους που δεν ήθελαν να εγκαταλείψουν τα κατοικίδια.

Δίπλα μας, αναγνωρίζουν άδεια μετ’ αποδοχών σε όσους έχουν να διαχειριστούν πρόβλημα υγείας της γάτας ή του σκύλου τους.

Η αλήθεια είναι πως έχει χρειαστεί αρκετές φορές να πάρω άδεια, για να φροντίσω έναν σκύλο μου που με είχε ανάγκη (από μια ασθένεια έως αποχωρισμό) και ο πανικός μου δεν μου επέτρεψε να είμαι πολύ συνεπής, με όσα θα έκανα υπό άλλες συνθήκες, σε επίπεδο ενημέρωσης.

Την πρώτη φορά μάλιστα, όταν η Κάρμα μου είχε μείνει παράλυτη, είχα πει στον τότε διευθυντή μου “απόλυσε με αν θες, αλλά μέχρι να βρω τι έχει ο σκύλος μου δεν μπορώ να έλθω να δουλέψω”. Έδειξε κατανόηση. Όπως και όλοι οι επόμενοι διευθυντές μου, κάτι που θα τους χρωστώ για πάντα.

Δεν ήμουν νομικά κατοχυρωμένη. Έτυχε να τύχω σε επιχειρήσεις με κατανόηση και σε ανθρώπους που ήξεραν πως αν δεν είμαι δίπλα στις ψυχές που φροντίζουν τη ψυχή μου και εξαρτώνται απόλυτα από εμένα, δεν θα μπορούσα να “λειτουργήσω”, ούτως ή άλλως.

Στην Ιταλία ωστόσο, η άδεια για φροντίδα άρρωστου κατοικίδιου είναι νόμιμο δικαίωμα.

Νομικά κατοχυρωμένη η άδεια για τη φροντίδα κατοικίδιου

Προ ημερών, η “μπότα” που βρίσκεται εξ αριστερών μας, στον χάρτη, έγινε η πρώτη χώρα που αναγνωρίζει άδεια μετ’ αποδοχών, για να φροντίσει ένας εργαζόμενος το άρρωστο κατοικίδιο του! Για την ακρίβεια, “το κατοικίδιο του, που έχει σοβαρά προβλήματα υγείας”.

Εμπίπτει στην κατηγορία των “σοβαρών προσωπικών ή οικογενειακών λόγων”, αναγνωρίζοντας τα κατοικίδια ως μέλη της οικογένειας και όχι “προσωπική περιουσία”. Έτσι, οι τετράποδοι συγκάτοικοι αποκτούν νόμιμα δικαιώματα.

Όπως αναφέρουν τα ιταλικά μέσα, δεν πρόκειται για νέο νόμο, αλλά για συνδυασμό Εθνικών Εργατικών Νόμων, Ποινικού Δικαίου και αποφάσεων Ανώτατου Δικαστήριου, που δημιούργησαν ισχυρό προηγούμενο.

Προηγήθηκε δηλαδή, σειρά σχετικών δικαστικών υποθέσεων, ενώ σύμφωνα με το άρθρο 727 του Ποινικού Κώδικα, η παράληψη φροντίδας (omessa cura), το να αφήνουν οι πολίτες το ζώο τους, σε κατάσταση “σοβαρής ταλαιπωρίας”, αποτελεί έγκλημα.

Ως εκ τούτου, τα δικαστήρια αποφάνθηκαν ότι “εάν είστε νομικά υποχρεωμένοι να φροντίζετε το κατοικίδιό σας, για να αποτρέψετε ταλαιπωρία, ο εργοδότης σας είναι νομικά υποχρεωμένος να σας επιτρέψει να το κάνετε χωρίς να χάσετε μισθό”, προκειμένου να μη γίνουν εγκληματίες οι φροντιστές.

Η απόφαση “ορόσημο” για την άδεια φροντίδας κατοικίδιου

Το 2018 το Ανώτατο Δικαστήριο της Ιταλίας αποφάνθηκε (αριθ. 15076/2018) υπέρ μιας υπαλλήλου, η οποία πήρε δυο ημέρες άδειας μετ’ αποδοχών, ώστε να φροντίσει τον άρρωστο φίλο της.

Οι εργοδότες αμφισβήτησαν αυτό το δικαίωμα κι εκείνη κίνησε τις νομικές διαδικασίες, τις οποίες έφτασε μέχρι τον Ακυρωτικό Δικαστήριο (το Corte Suprema di Cassazione είναι ο δικός μας Άρειος Πάγος) που αποφάσισε ότι η η φροντίδα κατοικίδιων εμπίπτει στο “grave motivo familiare o personale”, δηλαδή στους σοβαρούς οικογενειακούς ή προσωπικούς λόγους.

Με την απόφαση αυτή, άνοιξε ο δρόμος που επιτρέπει στους εργαζομένους να επιλέξουν να λάβουν άδεια μετ’ αποδοχών, για την αντιμετώπιση έκτακτων περιστατικών υγείας που αφορούν σκύλους και γάτες, εξισώνοντας τα -σε ορισμένες περιπτώσεις-, με τη φροντίδα ενός αρρώστου μέλους της οικογένειας.

«Σε αυτές τις περιπτώσεις, ο εργοδότης υποχρεούται να χορηγήσει άδεια, αποφεύγοντας έτσι την έκθεση του εργαζομένου στον κίνδυνο παραβίασης του άρθρου 727 του Ποινικού Κώδικα (Abbandono di animali) , το οποίο τιμωρεί την εγκατάλειψη ζώου».

Η μη φροντίδα του άρρωστου κατοικίδιου ζώου λογίστηκε ως διάπραξη εγκλήματος.

Κατόπιν αυτής της απόφασης, η Βουλή των Αντιπροσώπων άρχισε να μελετάει ένα νομοσχέδιο που περιλάμβανε άδεια μετ’ αποδοχών, για φροντίδα κατοικιδίων, σε εθνικό επίπεδο. Στις διατάξεις αναφερόταν το δικαίωμα σε τρεις ημέρες άδειας -μετ’ αποδοχών- σε περίπτωση θανάτου του κατοικιδίου και ετήσιο επίδομα (8 ώρες) για ασθένεια ή επείγουσα κτηνιατρική φροντίδα.

Διευκρινίστηκε ότι η πρωτοβουλία έλαβε υπ’ όψιν επιστημονικές μελέτες που έχουν δείξει πώς η απώλεια ή η ασθένεια ενός κατοικίδιου ζώου μπορεί να προκαλέσει άγχος, στρες και σημαντική πτώση στην παραγωγικότητα της εργασίας, με επιπτώσεις συγκρίσιμες με εκείνες ενός οικογενειακού πένθους.

«Η χορήγηση άδειας για τη φροντίδα των κατοικίδιων ζώων κάποιου, επομένως, όχι μόνο θα τα εκτιμούσε ως αισθανόμενα όντα, πλέον αναπόσπαστο μέρος της οικογενειακής μονάδας, αλλά θα απέτρεπε και πιθανές αρνητικές συνέπειες για την ψυχολογική υγεία των εργαζομένων και, έμμεσα, για την ασφάλεια στον χώρο εργασίας», όπως έγραψε και το Brocardi.it.

Σκύλοι έως 30 κιλά στην καμπίνα των αεροσκαφών

Η γείτονα γίνεται η πρώτη στην Ευρωπαϊκή Ένωση που καθιερώνει την “Pawprint Economy”, δηλαδή την βιώσιμη οικονομία των κατοικιδίων που περιλαμβάνει όλο το οικοσύστημα προϊόντων και υπηρεσιών που περιστρέφονται γύρω από τα ζώα συντροφιάς.

Η Ιταλία φεύγει από την οικονομία της αγοράς τροφής, ως μόνης υποχρέωσης και περνάει στην πλήρη ενσωμάτωση τους στην οικονομική ζωή, “ανθρωποποιώντας” τα κατοικίδια, όπως αναφέρουν οι νόμοι.

Μαζί λοιπόν, με την πολιτική αδειών που γίνεται βασικός πυλώνας αυτής της νέας οικονομίας, τέθηκαν σε ισχύ και δυο άλλες σημαντικές αλλαγές.

Κατ’ αρχάς, από τον περασμένο Φεβρουάριο Ιταλική Αρχή Πολιτικής Αεροπορίας (ENAC) επιτρέπει πλέον σε σκύλους βάρους έως 30 κιλών, να πετούν στην καμπίνα του αεροσκάφους (και όχι στο χώρο αποσκευών), στις εσωτερικές πτήσεις, με την αγορά ενός εισιτηρίου για αυτούς.

Σε όλες τις άλλες χώρες, τα ζώα που επιτρέπονται στην καμπίνα είναι αυτά που φτάνουν τα έως 8 κιλά.

Επίσης, έγιναν πιο αυστηροί οι νόμοι για την ευημερία των ζώων. Χαρακτηριστικά, αυξήθηκε σημαντικά ο χρόνος φυλάκισης και τα πρόστιμα (έως 60.000 ευρώ) για την κακοποίηση των ζώων, ενώ απαγορεύτηκε επίσημα η πρακτική της αλυσοδέσμευσης σκύλων.

Κάποιες πόλεις πάτησαν στους νόμους για να δημιουργήσουν και έναν μικρό “τουριστικό φόρο για σκύλους” (1.50 ευρώ, το βράδυ) για την χρηματοδότηση της συντήρησης πάρκων σκύλων και του καθαρισμού των δρόμων.

Ποιες άλλες χώρες κινούνται στο δρόμο των Ιταλών

Αυτό που κάνει ήδη η Ιταλία επιδιώκει να το κάνει και η Ισπανία, που δουλεύει επί ενός ενιαίου “νόμου για την άδεια κατοικίδιων ζώων”. Κι εκεί ήταν δεδικασμένα που άνοιξαν το δρόμο, όπως μια πρόσφατη στη Βαρκελώνη που αφορούσε υπάλληλο που κέρδισε τη δίκη, για άδεια που πήρε για έκτακτη ανάγκη φροντίδας του ζώου του, επικαλούμενος την επέκταση του ορισμού της οικογένειας.

Η νομοθετική πρόταση που συζητείται αυτή τη στιγμή, ως προς την επίσημη τροποποίηση του Καταστατικού των Εργαζομένων, περιλαμβάνει το πένθος.

Στη Χιλή και τη Μεγάλη Βρετανία συζητείται να γίνει νόμιμο το δικαίωμα μονοήμερης άδειας, μετ’ αποδοχών, σε περίπτωση απώλειας κατοικίδιου, ενώ στις ΗΠΑ μεγάλες εταιρείες (και δη τεχνολογικές) προσφέρουν από 1 έως 3 ημέρες άδειας για πένθος ή προσαρμογή στη ζωή με ένα νέο κατοικίδιο.

Στην Ελλάδα ακόμα συζητάμε αμφιλεγόμενους νόμους ευζωίας, όπως το πρωτοποριακό DNA αντί της στείρωσης.