GHOSTWOMAN: ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΟ ΚΟΙΝΟ ΝΑ ΞΕΧΑΣΕΙ ΤΙΣ Μ@Λ@ΚΙΕΣ ΓΥΡΩ ΤΟΥ

«Πως είναι μία συναυλία μας; Ένα μεγάλο ερωτηματικό ίσως; Σαν να παρασύρεσαι σε ένα αέναο ταξίδι χωρίς προορισμό. Αλλά υποθέτω πως πρέπει να έρθεις να το δεις μόνος σου για να το καταλάβεις. Αυτό πάντως που θέλουμε είναι να κάνουμε όσους μας βλέπουν να ξεχάσουν όλες τις μαλακίες γύρω τους για μια νύχτα».

H Ιlle van Dessel, η κυρία από το Βέλγιο που έχει αναλάβει να παίζει στα ντραμς τους θυελλώδεις ρυθμούς των Ghostwoman και να προσθέτει τα φωνητικά δίπλα σε αυτά του Καναδού κιθαρίστα Evan Uschenko μιλάει ακατάπαυστα για το πως και γιατί σχημάτισαν το συγκρότημα. Ένα συγκρότημα που στήνει παγανιστικές συναυλίες με ένα βρώμικο και ακατέργαστο και βέβηλο garage ήχο.

«Δεν σκεφτήκαμε ποτέ να φτιάξουμε ένα ντουέτο που να παίζει garage rock. Ξέρεις να μιμηθούμε διάφορα άλλα φημισμένα συγκροτήματα της διεθνούς σκηνής. Όλα ξεκίνησαν όταν γνώρισα τον Evan σε ένα φεστιβάλ στην Ανζέ της Γαλλίας, που λέγεται Levitation. Αυτός μου είπε, ότι θέλουν να βγούνε σε περιοδεία με τον μπασίστα κι ότι έψαχναν ντράμερ. Του είπα ότι θα το αναλάβω εγώ, οπότε έμαθα τα τραγούδια και βγήκαμε στο δρόμο, δίνοντας συναυλίες. Ενώ όμως δενόμασταν, ο μπασίστας αποφάσισε ότι έπρεπε να τα παρατήσει και να πάει σπίτι του γιατί είχε οικογένεια, μπλα, μπλα, μπλα.

Οπότε απλά συνεχίσαμε να κάνουμε μουσική, ξέρεις, και μετά γράψαμε και κυκλοφορήσαμε το ντεμπούτο μας, το «Lost Echo’s» και τώρα είμαστε εδώ. Οι Ghostwoman είναι και παραμένουν μια συγκυριακή συνάντηση δύο μουσικών. Όλα συνέβησαν εντελώς φυσικά. Δεν καθίσαμε ποτέ να ζυγίσουμε την κατάσταση, να πάρουμε αποφάσεις. Απλά κάνουμε ό,τι νιώθουμε. Ίσως του χρόνου να είμαστε μαζί με δέκα άτομα στη σκηνή και να παρουσιάζουμε έναν άκρως πειραματικό instrumental δίσκο. Αλλά τώρα είμαστε οι δυο μας και παίζουμε garage».

O Εvan βάφτισε το συγκρότημα Ghostwoman όταν ένα πρωί, που τον βασάνιζε το χανγκόβερ, βρέθηκε σε ένα δισκοπωλείο όπου είδε το εξώφυλλο ενός παλιού μπλουζ δίσκου με τίτλο «Ghostwoman Blues». Αλλά τι είδους μουσικές επιρροές ένωσαν για να προκύψει αυτός ο ωμός garage ήχος;

«Ξέρω ότι ο Evan λατρεύει τους Birds και τους Jefferson Airplane, του αρέσει πολύ αυτή η ψυχεδέλεια απο τα ’60s. Εγώ προσανατολίζομαι στον πιο σκληρό, θορυβώδη ήχο. Μου αρέσουν οι Sonic Youth και οι Velvet Underground, όχι όλοι αυτοί οι hippies. Οπότε ανάμεσα στον θόρυβο και την ψυχεδέλεια προκύπτει ο ήχος που αρέσει και στους δυο μας. Νομίζω ότι αυτό είναι το σημαντικό για εμένα και τον Evan να μας αρέσει ο ήχος μας. Και χωρίς autotune, παρακαλώ».

Από το 2021 που συναντήθηκαν οι δύο τους έχουν κυκλοφορήσει πέντε δίσκους. «Απλά όταν γράφουμε ένα τραγούδι» εξηγεί η Ille, «δεν λέμε ο ένας στον άλλον, τώρα θα πειραματιστούμε ή τώρα θα κάνουμε αυτό. Γράφουμε τα τραγούδια και όπως μας βγει. Έχεις δει στο YouTube κάτι βίντεο που παίζουμε οι δυο μας μέσα σε κάτι σαν φάρμα; Είναι εκεί που ηχογραφήσαμε τον τρίτο δίσκο μας το Hindsight is 50/50. Είναι ένα στούντιο στο Αννεσί στις Γαλλικές Άλπεις, το Kerwax, που μοιάζει σαν μείγμα μουσείου και στούντιο. Είναι αλλόκοτο μέρος. Έχει παλιό εξοπλισμό, μηχανήματα που χρησιμοποιούσαν οι Doors εντελώς τρελό. Οπότε κάναμε πρόβες και μετά ηχογραφήσαμε αναλογικά τον δίσκο. Ήταν μια πολύ cool εμπειρία αλλά δείχνει και πως συνεργαζόμαστε».

Τώρα στην Αθήνα έρχονται με το νέο τους δίσκο «Welcome to the Civilised World» την δική τους σαρκαστική ματιά στον κόσμο μας. Και με έναν ήχο που μοιάζει να ξεφορτώθηκε το σκοτάδι των προηγούμενων και να εμμένει σε ένα ατόφιο garage.

«Απλά η μουσική μας προφανώς προέρχεται από αυτόν τον κόσμο που βρίσκεται σε μία κατάσταση που μας την σπάει. Δεν είναι πολιτικός δίσκος γιατί δεν θεωρούμε ότι έχουμε το δικαίωμα να λέμε στον κόσμο πως να σκέφτεται ή τι να κάνει, αλλά θέλει να δείξει πόσο γαμημένη είναι η πραγματικότητα που ζούμε. Και έτσι θέλαμε να κάνουμε μία μουσική που να της ταιριάζει» σχολιάζει η Ille.

«Ο τίτλος είναι προφανώς σαρκαστικός καθώς ο κόσμος γύρω μας δεν είναι και πολύ πολιτισμένος. Αλλά στα ίδια τα τραγούδια, εγώ και ο Evan μοιάζουμε να περιπλανιόμαστε ανάμεσα στους ήχους και να προσπαθούμε να κρυφτούμε στο μικρό δικό μας καταφύγιο, ενώ ο κόσμος έχει πάρει φωτιά. Είναι σαν ένα μικρό δίχτυ ασφαλείας που δημιουργήσαμε οι δυό μας. Τα τραγούδια είναι απλά δεν σημαίνουν κάτι ιδιαίτερο, αλλά προσπαθήσαμε να βρούμε ωραίους ήχους γιατί αυτό ξέρουμε να κάνουμε».

Ο νεός δίσκος έγινε κι η αφορμή για να βγούνε ξανά στο δρόμο. «Ξεκινήσαμε με μία μικρή περιοδεία στις ΗΠΑ όπου ανοίγαμε για τους Shame (τους ξεσηκωτικούς punks που τους είδαμε στο περσινό Release) λέει η Ille.

«Συνεχίζουμε στην Ευρώπη καθώς η βάση μας εδώ είναι το Βέλγιο. Παίζουμε πολύ, το ζουμε, οπότε παιρνάμε καλά. Και ανάμεσα στις συναυλίες σχεδιάζουμε να φτιάξουμε έναν δίσκο ενώ βρισκόμαστε στο δρόμο. Γιατί μέχρι τώρα ηχογραφούσαμε, πάντα στο ενδιάμεσο, όταν ήμασταν σπίτι. Οπότε έχουμε αυτή την ιδέα να φτιάξουμε τραγούδια και να τα ηχογραφήσουμε στο δωμάτιο του ξενοδοχείου. Έτσι θα κάνουμε πάλι έναν πολύ γυμνό δίσκο, πολύ lo-fi πάλι, πολύ do it yourself. Ίσως γιατί το «Welcome to the Civilized World» ήταν ένας προσεγμένος δίσκος με πολλά τραγούδια και χρειαζόμαστε μία επιστροφή στις ρίζες μας. Όλα θα εξαρτηθούν από το πώς νιώθουμε αφού έτσι δουλεύουμε πάντα. Και πιθανώς θα είμαστε κουρασμένοι οπότε μπορεί να προκύψει ένας πιο ήρεμος και χαλαρός δίσκος. Τέλος πάντων θα έρθουν περισσότερα, περισσότερα τραγούδια, περισσότεροι δίσκοι, περισσότερες συναυλίες. Έχουμε όρεξη για πολλή μουσική στο μέλλον αν είμαστε ακόμα ζωντανοί καθώς έχουμε μπλέξει με όλους αυτούς τους παλαβούς πολιτικούς που σχεδιάζουν συνέχεια πολέμους».