S.A. COSBY: ΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΚΑΝΑΡΙΝΙΑ ΣΤΟ ΟΡΥΧΕΙΟ

«Εμπνεύστηκα την αρχική ιδέα του μυθιστορήματος από την δολοφονία του George Floyd. Από εκεί και πέρα θέλησα να εξετάσω τον τρόπο που λειτουργούν οι δυνάμεις αστυνόμευσης και καταστολής. Προσπάθησα να δημιουργήσω έναν κεντρικό χαρακτήρα, έναν άνθρωπο του νόμου που να είναι καλός, έντιμος κι ο οποίος αναγνωρίζει τις αδυναμίες του αμερικανικού δικαστικού συστήματος».

Ο Shawn -Andre Cosby εξηγεί πολύ απλά στην συνέντευξη μας μέσω email όσα τον οδήγησαν να γράψει το μυθιστόρημα του «Οι αμαρτωλοί στάζουν αίμα».

Σε αυτό το southern noir όπως το περιγράφουν οι κριτικοί, ανάμεσα τους και ο Stephen King που το αποθέωσε, ένας μαύρος σερίφης στην Κομητεία του Χάροντα, στη Νοτιανατολική Βιρτζίνια του αμερικάνικου Νότου, ο Titus Crown βετεράνος πράκτορας του FBI, ανακαλύπτει ότι πίσω από μία δολοφονία ενός καθηγητή μέσα στο Λύκειο της Κομητείας κρύβεται μία συνομωσία που τον οδηγεί στην ανακάλυψη δεκάδων πτωμάτων μαύρων παιδιών που είχαν εξαφανιστεί. Και σύμφωνα με το πόρισμα της ιατροδικαστικής εξέτασης τα θύματα έχουν βασανιστεί και θανατωθεί με ειδεχθείς τρόπους. Έτσι ο σερίφης πρέπει να παλέψει με τις προκαταλήψεις των κατοίκων, να βρει τους ενόχους και ταυτόχρονα να διατηρήσει την τάξη σε μία μικρή πόλη που μοιάζει έτοιμη να εκραγεί από τις φυλετικές εντάσεις που αναζωπυρώθηκαν εξαιτίας της αποκάλυψης.

«Δεν συμπεριλαμβάνω ποτέ τη βία, το αίμα, τον ζόφο χωρίς λόγο, μόνο για να σοκάρω. Προσπαθώ πάντα να κάνω τη βία ή το ζόφο να έχουν ρόλο στις ιστορίες μου. Και η ιστορία δεν είναι τυχαία. Οι δολοφονίες των νεαρών μαύρων συχνά αγνοούνται από τα μέσα ενημέρωσης στις ΗΠΑ. Όπως το σκέφτομαι μου έρχονται στο μυαλό οι δολοφονίες παιδιών στην Ατλάντα τη δεκαετία του ’80», λέει ο Cosby.

Πραγματικά οι φόνοι στην Ατλάντα θυμίζουν πολύ την πλοκή. Από το 1979 εως το 1981 δολοφονήθηκαν 28 μαύροι ανάμεσα τους πολλά παιδιά. Το FBI που ανέλαβε την υπόθεση συνέλαβε έναν μαύρο έφηβο τον Wayne Williams, διοργανωτή συναυλιών. Ο Williams καταδικάστηκε για δύο από τους φόνους η υπόθεση όπως απέκτησε νέο ενδιαφέρον όταν δημοσιογράφοι του περιοδικού Spin ερεύνησαν την υπόθεση και έγραψαν ένα άρθρο για την εμπλοκή της Κου Κλουξ Κλαν στις κατά συρροή δολοφονίες των μαύρων.

Σύμφωνα με τους δημοσιογράφους οι λευκοί ρατσιστές είχαν αποφασίσει να ξεκινήσουν έναν φυλετικό πόλεμο. H υπόθεση δεν έχει διαλευκανθεί ακόμα.

Ίσως γι’ αυτό στην εισαγωγή του βιβλίου ο Cosby γράφει ότι: «ο Νότος χτίστηκε πάνω σε αίμα και δάκρυα, βία και χάος, αγάπη και μίσος». Και όπως εξηγεί «Νομίζω ότι στην ιστορία της Αμερικής ο Νότος είναι ένας μικρόκοσμος των θεμελίων της χώρας. Μας λένε ότι η ιστορία της Αμερικής είναι μία ηρωική εποποιία, αλλά είναι και βίαιη και αιματηρή και γεμάτη φρικαλεότητες». Και συμπληρώνει ότι ο Νότος δεν αλλάζει ποτέ. «Όταν λέω ότι ο Νότος δεν αλλάζει, εννοώ ότι αυτός ο πυρήνας του Νότου παραμένει ο ίδιος, προσκολλημένος στο παρελθόν, παρά το γεγονός ότι κάποια μέρη της περιοχής δείχνουν να εξελίσσονται» προσθέτει.

Ο Cosby γεννήθηκε και μεγάλωσε στη κομητεία Μάθιους -«30 μίλια από το Ρίτσμοντ της Βιρτζίνια πρωτεύουσα της Συνομοσπονδίας την εποχή του Εμφυλίου». Πήγε σχολείο στο Lee- Jackson Elementary School που είχε τα ονόματα των Ρόμπερτ Λι και Στόουνγουόλ Τζάκσον των δύο φημισμένων στρατηγών του στρατού του Νότου. Πήγε στο Κολλέγιο αλλά το εγκατέλειψε λόγω οικονομικών προβλημάτων και αποφάσισε να γίνει αυτοδίδακτος συγγραφέας.

«Είμαι Νότιος γέννημα θρέμμα και ποτέ δεν ένιωσα κατώτερος ως μαύρος» λέει. «Δεν θέλω οι αναγνώστες να νομίζουν ότι ο ρατσισμός υπάρχει μόνο στον Νότο. Υπάρχει παντού στην Αμερική, αλλά υπάρχει και ελπίδα και χαρά και αγάπη. Αντιμετώπισα περιστατικά ρατσισμού ως παιδί, αλλά η οικογένειά μου δεν επέτρεψε ποτέ αυτό να με κάνει να νιώθω μειονεκτικά. Αγαπώ τον Νότο και χρησιμοποιώ τις ιστορίες μου για να διεκδικήσω με τον τρόπο μου, τον τόπο που με δημιούργησε».

Και συνεχίζει «η γεωγραφία, το κλίμα, οι κοινωνικές σχέσεις όλα αυτά επηρεάζουν τη γραφή μου. Όταν γράφω προσπαθώ να σε κάνω να νιώθεις ότι είσαι εδώ στον Νότο, να νιώθεις τον ιδρώτα, να μυρίζεις τις μανόλιες».

«Πορτιέρης» είναι η πρώτη δουλειά που αναφέρει μιλώντας για όσα έκανε πριν αρχίσει να ζει από τα βιβλία του. Άλλωστε είναι ένας θεόρατος τύπος που στο κολλέγιο ήταν στην ομάδα πάλης. Αλλά ο κατάλογος συνεχίζεται. «Ήμουνα βοηθός σε γραφείο τελετών, υπεύθυνος καταστήματος, εργάτης σε φάρμα, αλλά ήθελα να γίνω συγγραφέας από τα οκτώ μου χρόνια. Και στη πορεία ανακάλυψα ότι η αστυνομική λογοτεχνία είναι το τέλειο όχημα για να εκφράσω τις ιδέες που θέλω να μοιραστώ».

Το πρώτο του μυθιστόρημα που μεταφράστηκε στα ελληνικά ήταν το «Δάκρυα Ξυράφι». Εκεί ο Cosby στήνει μία αιματηρή ιστορία εκδίκησης όπου ένα διαφυλετικό ζευγάρι γκέι δολοφονούνται και οι πατεράδες τους βλέποντας την αδράνεια και τη αδιαφορία των αρχών αποφασίζουν να δράσουν μόνοι τους.

Το βιβλίο έγινε διάσημο- μαζί και ο συγγραφέας- όταν ο Μπάρακ Ομπάμα το περιέλαβε το 2022 στη λίστα των βιβλίων που πρότεινε για το καλοκαίρι και τόνισε πως καθώς το διάβαζε «έτρεχαν από τα μάτια του δάκρυα λυτρωτικά». Γι’ αυτό και η εταιρεία παραγωγής που ανήκει στον πρώην Πρόεδρο και την συζυγό του εξασφάλισε τα δικαιώματα από το νέο μυθιστόρημα του Cosby, με τίτλο Ο Βασιλιάς της Στάχτης – θα κυκλοφορήσει σύντομα στα ελληνικά- και το οποίο θα γυριστεί ως μίνι τηλεοπτική σειρά για το Netflix.

Είναι το μυθιστόρημα με τα περισσότερα αυτοβιογραφικά στοιχεία του συγγραφέα καθώς ο ήρωας του επιστρέφει σε μία μικρή πόλη του Νότου για να σώσει από την χρεωκοπία το οικογενειακό γραφείο τελετών και να γλυτώσει τον αδερφό του από μία συμμορία που τον καταδιώκει.

Άλλωστε το αστυνομικό μυθιστόρημα στις ΗΠΑ είναι αυτό που περιγράφει με σαφήνεια τις φυλετικές εντάσεις, την αστυνομική βία κατά των μειονοτήτων, τα αρνητικά σημεία ενός πολυπλόκαμου συστήματος. Όπως το θέτει και ο ίδιος: «Ο φίλος μου, ο Αμερικανός συγγραφέας David Wanabli Wieden, λέει ότι το αστυνομικό μυθιστόρημα είναι το νέο κοινωνικό μυθιστόρημα και μου φαίνεται ότι θα συμφωνήσω μαζί του».

Αλλά ο Cosby δεν θέλει να συγκινεί ή να ψυχαγωγεί, αλλά να αφυπνίζει τους Αμερικανούς πολίτες. Γι’ αυτό και η επιστροφή του Τραμπ στην Προεδρία του προκαλεί οργή. «Η προεδρία του Donald Trump είναι, μεταφορικά μιλώντας, η Κατάρα του Κάιν για την οποία εμείς ως Αμερικανοί πολίτες είμαστε οι κύριοι υπεύθυνοι», εξηγεί. «Ο Trump σε αντίθεση με το αμερικάνικο όνειρο, είναι ο Αμερικανικός Εφιάλτης. Η κυβέρνηση του προάγει τον ρατσισμό, τις κοινωνικές διακρίσεις, τον μισογυνισμό, όλα όσα κάνουν την Αμερική ένα μέρος όπου χρειαζεται να αγωνιστείς για να διεκδικήσεις την ελευθερία σου».

Και ποιος ο ρόλος της λογοτεχνίας σε μία τόσο κρίσιμη κατάσταση;

«Οι συγγραφείς είμαστε το καναρίνι στο ορυχείο. Νιώθουμε την καταστροφή να έρχεται και πρέπει να χρησιμοποιήσουμε τη φωνή μας μας για να σημάνουμε συναγερμό. Τουλάχιστον εγώ αυτό κάνω».