ΚΚΕ: Μνημείο κυνισμού οι δηλώσεις Μητσοτάκη περί “αντιπαραγωγικών” επιθέσεων στον Λίβανο

Το ΚΚΕ ασκεί σφοδρή κριτική στις πολύνεκρες ισραηλινές επιδρομές στον Λίβανο και τη στάση της ελληνικής κυβέρνησης απέναντι στην ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ και του Ισραήλ, με αφορμή τις φονικότερες επιθέσεις του Ισραήλ στην περιοχή.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση που εξέδωσε το κόμμα, οι επιθέσεις αυτές αποδεικνύουν ότι ΗΠΑ και Ισραήλ εκμεταλλεύονται την εύθραυστη εκεχειρία για να αναπροσαρμόσουν την τακτική των επιθέσεων τους, ενώ οι δηλωμένοι στόχοι τους στην επέμβαση στο Ιράν παραμένουν ανεκπλήρωτοι.

Παράλληλα, το ΚΚΕ καταδικάζει έντονα τις δηλώσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος χαρακτήρισε τη δολοφονία του λαού του Λιβάνου «αντιπαραγωγική», θεωρώντας ότι πρόκειται για ένα «μνημείο κυνισμού». Όπως επισημαίνει το κόμμα, αυτή η δήλωση είναι αποτέλεσμα της στρατηγικής συμμαχίας με το Ισραήλ, η οποία έχει οδηγήσει στην εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο, σε συνεργασία με τα άλλα κόμματα του ευρωατλαντισμού και προς όφελος συμφερόντων του ελληνικού κεφαλαίου.

Η ανακοίνωση του ΚΚΕ

Οι δολοφονικές επιθέσεις του Ισραήλ στον Λίβανο, που είναι οι φονικότερες του τελευταίου διαστήματος, αποδεικνύουν ότι ΗΠΑ και Ισραήλ αξιοποιούν την εύθραυστη εκεχειρία, η οποία αφορούσε και τον Λίβανο, για να αναπροσαρμόσουν την τακτική των επιθέσεων τους, την ίδια στιγμή που κανένας από τους αρχικά διακηρυγμένους στόχους τους στην ιμπεριαλιστική επέμβαση στο Ιράν δεν έχει επιτευχθεί.

Οι δε δηλώσεις Μητσοτάκη που χαρακτήρισε τη δολοφονία του λαού του Λιβάνου «αντιπαραγωγική» είναι ένα ακόμη μνημείο κυνισμού, απόρροια της στρατηγικής συμμαχίας με το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ και της εμπλοκής της Ελλάδας στον πόλεμο, με τη στήριξη και των άλλων κομμάτων του ευρωατλαντισμού και προς όφελος τμημάτων του ελληνικού κεφαλαίου. Στο πλαίσιο αυτής της εμπλοκής ο πρωθυπουργός έχει αναλάβει ρόλο «λαγού» σε κρίσιμα ζητήματα, όπως ο έλεγχος των Στενών του Ορμούζ και η αύξηση των πολεμικών δαπανών στην ΕΕ, που περιπλέκουν και οξύνουν περαιτέρω την κατάσταση.

Οι εξελίξεις δεν επιτρέπουν κανέναν εφησυχασμό, αφού η συνολική πορεία των γεγονότων οδηγεί σε περαιτέρω κλιμάκωση παρά τους όποιους εύθραυστους και προσωρινούς συμβιβασμούς. Η όξυνση των ανταγωνισμών, οι ενεργειακοί και εμπορικοί πόλεμοι, η μάχη για την πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα συνθέτουν την «μεγάλη εικόνα» που πληρώνουν οι λαοί.

Την ίδια ώρα αποδεικνύεται ότι ο ιμπεριαλισμός δεν είναι παντοδύναμος και ότι οι λαοί μπορούν να βάλουν τη σφραγίδα τους στις εξελίξεις με πυξίδα τα δικά τους συμφέροντα κόντρα στο σύστημα της εκμετάλλευσης και των πολέμων.