Νέα Αριστερά: Η συνεδρίαση της ΚΕ είναι η πιο κρίσιμη μάχη (μέχρι την επόμενη)

Μετά το πέρας του πρόσφατου συνεδρίου της Νέας Αριστεράς είχαμε παρατηρήσει ότι το κείμενο της πολιτικής προσπαθούσε να πατήσει σε δύο βάρκες για να ικανοποιηθούν οι δύο μεγάλες τάσεις εντός του κόμματος.

Αυτή που επιθυμεί συμμαχίες με δυνάμεις που έχουν αναφορές στη ριζοσπαστική αριστερά, απορρίπτοντας, την ίδια ώρα, το εγχείρημα Τσίπρα, αλλά και την άλλη που οραματίζεται τη συγκρότηση δημοκρατικού μετώπου κατά της Νέας Δημοκρατίας χωρίς να απορρίπτει την επιλογή σύμπραξης με το νέο κόμμα του πρώην Πρωθυπουργού.

Ιδού και δύο χαρακτηριστικά αποσπάσματα από το κείμενο της πολιτικής απόφασης του συνεδρίου:

“Μπροστά σε αυτές τις συνθήκες η Νέα Αριστερά συνεχίζει να αγωνίζεται για την δημιουργία ενός πόλου που θα αντιπαρατεθεί συνολικά με την Δεξιά και την ακροδεξιά. Ενός πόλου που μπορεί να συγκροτηθεί μόνο με όρους στρατηγικής σύγκρουσης με τον νεοφιλελευθερισμό, τον περιορισμό των δημοκρατικών δικαιωμάτων και την στροφή στην πολεμική οικονομία. Ένα τέτοιο μέτωπο συγκροτείται από την κοινωνική και ταξική πλειοψηφία και απευθύνεται στην Αριστερά, στην πολιτική οικολογία, στις δυνάμεις της αριστερής σοσιαλδημοκρατίας, των κοινωνικών κινημάτων και στον κόσμο της αποχής. Στόχος αυτού του μετώπου είναι η αλλαγή των συσχετισμών και η ανατροπή της κυβέρνησης και της δεξιάς πολιτικής”.

“Το μέτωπο που υποστηρίζουμε δεν αποτελεί εφαρμογή αποτυχημένων κεντρώων ή κεντροαριστερών λύσεων. Ούτε συνεπάγεται την ρευστοποίηση της Αριστεράς ή την μετατροπή της σε συνιστώσα μιας αφηρημένης δημοκρατικής παράταξης. Σε αυτή την κρίσιμη περίοδο εξάλλου προσωποπαγή κόμματα και προσωποκεντρικές στρατηγικές που έχουν αποδειχθεί ήδη αποτυχημένες στο παρελθόν αποπροσανατολίζουν τον κόσμο της Αριστεράς και τον κόσμο της εργασίας και εμποδίζουν να δοθεί μια καθαρή συλλογική και ενωτική απάντηση στα σημερινά συστημικά προβλήματα”.

Στη ζωή όμως κανείς δεν μπορεί να πατά σε δύο βάρκες για πολύ καιρό. Και αν έχουμε να κάνουμε με πολιτικό οργανισμό, αυτό ισχύει ακόμη περισσότερο.

Όλα δείχνουν πως η προσεχής συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής της Νέας Αριστεράς (πιθανότατα το πρώτο ΣΚ του Απριλίου, πριν από το Πάσχα δηλαδή) θα δείξει ποιο θα είναι το μέλλον του εγχειρήματος.

Φαίνεται ότι η πλειοψηφία, που υποστηρίζει την πιο ριζοσπαστική τάση, επιθυμεί να διαμορφώσει συντεταγμένες περισσότερο κοντινές στο δικό της πολιτικό όραμα και σχέδιο. Αυτό θα φανεί κατά τη διάρκεια της σχετικής συνεδρίασης από τις τοποθετήσεις.

Η άλλη πλευρά δεν είναι διατεθειμένη να δεχθεί κάτι τέτοιο με ότι αυτό συνεπάγεται για το βαθμό ενότητας εντός του οργανισμού.

Πρέπει όμως να εξεταστεί και μία κρίσιμη παράμετρος. Ο πρόεδρος και επικεφαλής της ΚΟ του κόμματος Αλέξης Χαρίτσης εκφράζεται πολιτικά από τη δεύτερη τάση που είναι καθαρή μειοψηφία, όπως φάνηκε και στο πρόσφατο συνέδριο.

Προφανώς, αν η Κεντρική Επιτροπή λάβει απόφαση με την οποία ο ίδιος δεν μπορεί να συμφωνήσει, θα δημιουργηθεί αδιέξοδο καθώς ο ίδιος θα ήταν δύσκολο να συνεχίσει ως πρόεδρος.

Τα αδιέξοδα στα δημοκρατικά κόμματα πάντως λύνονται με συγκεκριμένες διαδικασίες (παραιτήσεις, νέες εκλογές προσώπων κτλ), οπότε οι εξελίξεις, σε κάθε περίπτωση, θα “τρέξουν”.

Στην κοινοβουλευτική ομάδα, εκτός από τον Αλέξη Χαρίτση, με την τάση που επιθυμεί σύμπραξη δημοκρατικού μετώπου χωρίς να απορρίπτει τη λύση Τσίπρα έχουν συνταχθεί οι Νάσος Ηλιόπουλος, Εφη Αχτσιόγλου, Δημήτρης Τζανακόπουλος, Θεανώ Φωτίου, Σία Αναγνωστοπούλου, Μερόπη Τζούφη, Χουσεΐν Ζεϊμπέρ και Οζγκιούρ Φερχάτ.

Την (κυρίαρχη, εντός του κόμματος) τάση εκπροσωπούν στην ΚΟ, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, η Πέτη Πέρκα και ο Θοδωρής Δρίτσας.