Σαμαράς: Η κυβέρνηση “ξεπλένει” την Τουρκία – Έπρεπε εξαρχής να πάμε στο Συμβούλιο Ειρήνης
Διαβάζεται σε 5'
Κατά τη συνάντησή του με Τασούλα ο πρώην πρωθυπουργός επέμεινε πως ήταν λάθος η συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν και συνολικά η εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης.
- 17 Φεβρουαρίου 2026 14:41
Αιχμηρή κριτική άσκησε εκ νέου στην εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη, ιδίως απέναντι στην Τουρκία, ο πρώην πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, κατά τη συνάντησή του με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κώστα Τασούλα.
Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του κύκλου επαφών που έχει ξεκινήσει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας με τους πρώην πρωθυπουργούς. Ο κ.Τασούλας έχει συναντηθεί ήδη με τον Κώστα Καραμανλή και τον Αλέξη Τσίπρα, με τους οποίους επίσης συζήτησε τις εξελίξεις στα ελληνοτουρκικά.
Ήταν, όμως, δεδομένο ότι η συνάντηση του Προέδρου της Δημοκρατίας με Σαμαρά θα αποτελούσε αφορμή για νέα επίθεση του Μεσσήνιου κατά της κυβέρνησης. Πολλώ δε μάλλον που ο Κυριάκος Μητσοτάκης χθες ουσιαστικά απάντησε στην κριτική τόσο του κ.Καραμανλή, αλλά κυρίως του κ.Σαμαρά, υποστηρίζοντας ότι ο πατριωτισμός της ευθύνης διαψεύδει τις ηττοπαθείς γκρίνιες και υπερασπιζόμενος την απόφαση του να συναντηθεί με τον πρόεδρο της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
Ειδικότερα, σύμφωνα με πληροφορίες, ο κ.Σαμαράς επανέλαβε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας την άποψη ότι η εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης είναι σε λάθος κατεύθυνση και εξέφρασε την βαθύτατη ανησυχία του για τα εθνικά θέματα.
“Η κυβέρνηση ‘ξεπλένει’ ουσιαστικά την Τουρκία”
Εκτίμησε δε ότι η πρόσφατη επίσκεψη του πρωθυπουργού στην Τουρκία σε συνδυασμό με τις δηλώσεις που ακολούθησαν και την πραγματικότητα επί του πεδίου, επέτειναν την αίσθηση του κινδύνου της παγιοποίησης τετελεσμένων σε βάρος της Ελλάδας.
“Εχει κατανοήσει η κυβέρνηση ότι με συνεχείς αναφορές στη δήθεν “θετική ατζέντα” και με την επίκληση της συνθήκης των Αθηνών περί Φιλίας, “ξεπλένει” ουσιαστικά την Τουρκία στα μάτια της διεθνούς πολιτικής σκηνής και της κοινής γνώμης; Δεν βλέπει την κλιμάκωση των τουρκικών απαιτήσεων και διεκδικήσεων, όχι μόνο επί χάρτου αλλά και επί του πεδίου;” διερωτήθηκε χαρακτηριστικά ο κ.Σαμαράς.
Ο πρώην πρωθυπουργός σχολίασε επίσης την αναφορά του πρωθυπουργού για επίλυση των διαφορών με την Τουρκία σε “διεθνές δικαιοδοτικό όργανο” . Υπενθύμισε ότι η θεση της Ελλάδας ειναι πως η μια και μονη διαφορα με την Τουρκία (καθορισμός ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας) μπορει να επιλυθει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χαγης. Επισήμανε όμως ότι προϋπόθεση για αυτό είναι η αποδοχή εκ μέρους της Τουρκίας του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας και η υπογραφή σχετικού συνυποσχετικού που κυρώνεται από τα Κοινοβούλια.
Εξέφρασε όμως την θέση πως από την ώρα που η Τουρκία δεν αποδέχεται το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας δεν τίθεται θέμα περαιτέρω συζητήσεως. Το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας αποτελεί προϋπόθεση για οιαδήποτε περαιτέρω συζήτηση, υπογράμμισε ο πρώην πρωθυπουργός.
Αιχμές για μεταναστευτικό και συνδιαχείριση στο Αιγαίο
Ο κ.Σαμαράς σχολίασε αρνητικά και την αναφορά Μητσοτάκη για συνεργασία στο μεταναστευτικό με την Τουρκία, την ώρα που – όπως τόνισε- παρατηρείται εργαλειοποίηση του ζητήματος απο τους γείτονες. Ανέφερε ότι πρόσφατο παράδειγμα αποτελεί η τραγωδία στη Χίο, όπου η Τουρκία από την πρώτη στιγμή έθεσε το ζήτημα δικαιοδοσίας στην έρευνα και διάσωση. “Γιατί δεν καταδικάστηκε αυτή η εργαλειοποίηση; Γιατί δεν ζητήθηκε από την Τουρκία να αναλάβει επιτέλους τις ευθύνες της ώστε να μην χρησιμοποιεί ανθρώπινες ζωές για πολιτικούς λόγους;” διερωτήθηκε ο πρώην πρωθυπουργός.
Άφησε επίσης αιχμές για το γεγονός ότι στην κοινή δήλωση των δύο ηγετών γίνεται λόγος για δέσμευση σε μηχανισμούς επικοινωνίας για την “εξάλειψη αδικαιολόγητων πηγων εντασης προς αποφυγή κλιμάκωσης και κινδυνων”. Έθεσε το ερώτημα εάν αυτό σημαίνει προσυνεννόηση και ποιες είναι οι πηγές έντασης.
Επισήμανε ότι κατά την Τουρκία πηγές έντασης είναι η άσκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας πέρα από τα έξι ναυτικά μίλια, η θαλάσσια έρευνα, η χωροταξία, η πόντιση καλωδίων. “Γι αυτά θα απαιτείται προσυνεννόηση; Η Ελλάδα, άραγε, θεωρεί τις τουρκικές έρευνες στην περιοχή μεταξύ Λιβύης και Κρήτης πηγή έντασης; Το τουρκολιβυκό μνημόνιο; Το Κυπριακό;” διερωτήθηκε.
Ο πρώην πρωθυπουργός έθεσε επίσης ερωτήματα για την αναφορά στο ότι “οι δύο χώρες εξέφρασαν την αποφασιστικότητα τους να αξιολογήσουν υφιστάμενες ευκαιρίες συνεργασίας στον τομέα της ενέργειας — ιδίως στη διασύνδεση ηλεκτρικής ενέργειας και στις ανανεώσιμες πηγές — με στόχο την ενίσχυση της περιφερειακής σταθερότητας.” Ειδικότερα διερωτήθηκε εάν θα απαιτείται άδεια της Τουρκίας ακόμη και για το καλώδιο στην Κάσο, κάτι που θα σήμαινε αποδοχή της τουρκικής δικαιοδοσίας. Καθώς και: “Μήπως είναι ο δρομος για τη συνδιαχειριση των ενεργειακων πηγων του διαδρομου του Αιγαιου και της Ανατολικής Μεσογείου;”
Στηλίτευσε επίσης την παντελή έλλειψη καταδίκης από τον πρωθυπουργό της τουρκικής επ’ αοριστον Navtex η οποία διχοτομει πρακτικα το Αιγαιο. Καθώς και τη μη αναφορά στις συνεχιζόμενες θηριωδιες εναντι του χριστιανικου πληθυσμου στη Συρια.
“Η Ελλάδα έπρεπε εξαρχής να μετάσχει στο Συμβούλιο Ειρήνης του Τραμπ”
Ο κ.Σαμαράς υποστήριξε μάλιστα κατά τη συνάντηση με τον κ.Τασούλα ότι η Ελλάδα έπρεπε εξαρχής να μετάσχει στο Συμβούλιο Ειρήνης του Τραμπ. Πολύ περισσότερο – όπως υποστήριξε- από την ώρα που σε αυτό μετέχουν Τουρκία -Ισραήλ- Κύπρος- Βουλγαρία- Ιταλία και άλλες χώρες, και όχι να δίνει διαρκώς την εντύπωση ότι σύρεται.
Αιχμές άφησε όμως και για τη συνταγματική αναθεώρηση, αναφέροντας ότι δεν πρέπει να είναι αντικείμενο κομματικών στοχεύσεων και ότι δεν πρέπει να διεξάγεται με όρους καθαρά επικοινωνιακούς.
Δεν περιορίστηκε όμως στα θέματα εξωτερικής πολιτικής, καθώς έθεσε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας την ανάγκη αντιμετώπισης σειράς προβλημάτων. Όπως το δημογραφικό, με ιδιαίτερη αναφορά στην ερήμωση της Θράκης σε συνδυασμό με την τουρκική διείσδυση στην περιοχή.
Αλλά και την ακρίβεια, που υπογράμμισε ότι καλπάζει και μειώνει την αγοραστική δύναμη των Ελλήνων, την ανεπαρκή χρηματοδότηση των μικρο-μεσαίων επιχειρήσεων, το κόστος παραγωγής των επιχειρήσεων, το κόστος της ενέργειας στα νοικοκυριά. Αναφέρθηκε τέλος και στο αγροτικό και διατροφικό ζήτημα , με ειδική μνεία στη συμφωνία Mercosur.