Κάννες 2015: Στο «Asphalte» του Σαμουέλ Μπενσετρίτ ο σουρεαλισμός μετακομίζει στα προάστια του Παρισιού

Κάννες 2015: Στο «Asphalte» του Σαμουέλ Μπενσετρίτ ο σουρεαλισμός μετακομίζει στα προάστια του Παρισιού

Μικρές καθημερινές ιστορίες σουρεαλισμού και τρυφερότητας σε ένα αφοπλιστικό φιλμ για τη μοναξιά, το χρόνο που περνάει και έναν αστροναύτη της NASA να τρώει κους κούς!

Σε μια εργατική πολυκατοικία στα προάστια του Παρισιού ζουν λογής λογής άνθρωποι: ένας τσιγγούνης μοναχικός άντρας που αρνείται να πληρώσει για την επισκευή του ασανσέρ επειδή μένει στον πρώτο όροφο, ένας νεαρός που λέει ότι ζει με τη μητέρα του την οποία δεν βλέπουμε ποτέ, μια πρώην διάσημη ηθοποιός που αρνείται να πιστέψει ότι έχει γεράσει, μια Αλγερινή που επισκέπτεται συχνά τον γιο της στη φυλακή...

Διαβάστε ακόμη: To 68o Φεστιβάλ Καννών διεξάγεται από τις 13 έως τις 24 Μαΐου. Τo Flix βρίσκεται εκεί για να σας μεταφέρει ζωντανά όλα όσα συμβαίνουν, τη στιγμή που συμβαίνουν στο ειδικό τμήμα του Flix που ανανεώνεται συνεχώς.

Κάννες 2015: Στο «Asphalte» του Σαμουέλ Μπενσετρίτ ο σουρεαλισμός μετακομίζει στα προάστια του Παρισιού

Η καθημερινότητα, όμως του καθενός, θα πάρει γρήγορα μια ακόμη πιο απρόσμενη, σουρεαλιστική τροπή.

Ο μοναχικός άντρας θα αναγκαστεί να καθίσει σε αναπηρική καρέκλα, υπολογίζοντας τις ώρες που μπορεί να παίρνει το ασανσέρ χωρίς να τον βλέπουν οι υπόλοιποι ένοικοι και σε μια από τις βραδινές του εξορμήσεις θα γνωρίσει μια νοσοκόμα που θα της συστηθεί ως φωτογράφος. Ο νεαρός του τελευταίου ορόφου θα ερωτευτεί την ηθοποιό που μετακομίζει απεναντί του και η Αλγερινή κυρία θα δεχθεί την επίσκεψη ενός αστροναύτη της NASA.

Κάννες 2015: Στο «Asphalte» του Σαμουέλ Μπενσετρίτ ο σουρεαλισμός μετακομίζει στα προάστια του Παρισιού

Κάπου ανάμεσα στο σινεμά του Ρόι Αντερσον (χωρίς το έντονα συμβολιστικό) και μια αμερικάνικη ανεξάρτητη ματιά πάνω στο περιέργως καθημερινό, ο πάλαι πότε βραβευμένος στο Sundance με το «J'ai Τoujours Ρêvé d'être un Gangster» ποιητής, σεναριογράφος, ηθοποιός και σκηνοθέτης Σαμουέλ Μπενσετρίτ φτιάχνει με το «Asphalte» ένα χάρτη της σύγχρονης αστικής μοναξιάς καδράροντας σε ακαδημαϊκό τετράγωνο κάδρο μια ομιλούσα ταινία βωβής αισθητικής που γρήγορα κάνει το παράδοξο να μοιάζει φυσιολογικό και το μυστηριώδες μια ιδέα πιο πάνω από το υπαρξιακό.

Διαβάστε ακόμη: Κάννες 2015: Εφερε τα πάνω κάτω το χειροκρότημα για το «Inside Out» της Pixar

Υπέροχα φωτογραφημένο (κάθε σκηνή είναι ένα μικρό ποπ ταμπλό), πικρά αστείο (ακόμη και όταν οι δύο λέξεις αντιστρέφονται), με μια μελαγχολία που συναγωνίζεται τη στέπα των προαστίων και την ανάγκη για επικοινωνία να είναι σχεδόν οδηγός επιβίωσης, ο Μπενσετρίτ φτιάχνει ένα σπονδυλωτό κωμικό μωσαϊκό όπου μέσα του χωράνε ιστορίες που θα κάποιος θα μπορούσε να αφηγηθεί πως κάποτε άκουσε να συμβαίνουν κάπου μακριά - κάτι σαν αστικοί μύθοι όπως αυτός ο θόρυβος (σε ένα υπέροχο λάιτ μοτίφ που διαπερνά όλη την ταινία) που ακούγεται ανα διαστήματα και οι ήρωες της ταινίας πιστεύουν πως είναι ένα παιδί που ουρλιάζει ή μια τίγρη που πεινάει ή ένας δαίμονας που είναι έτοιμος να τους κατασπαράξει όλους.

Κάννες 2015: Στο «Asphalte» του Σαμουέλ Μπενσετρίτ ο σουρεαλισμός μετακομίζει στα προάστια του Παρισιού

Όσο ο Μπενσετρίτ απομακρύνεται από τον σουρεαλισμό και την τρέλα - εκεί ίσως που θα έπρεπε να στείλει τις ιστορίες του ακόμη περισσότερα στα άκρα, το κενό του weirdness γεμίζει η τρυφερότητα και οι υπέροχοι ηθοποιοί του: ο τρόπος που στέκεται και μιλάει καπνίζοντας το τσιγάρο της η Βαλέρια Μπρούνι - Τεντέσκι, το βλέμμα του Μάικλ Πιτ σε έναν από τους καλύτερους ρόλους της καριέρας του, η ακαταμάχητη εφηβεία του γιου του Μπενσετρίτ, Ζιλ, η τραγικά κωμική περσόνα του Γκουστάβ Κερβέρν και φυσικά η τελική σκηνή αφιερωμένη στην Ιζαμπέλ Ιπέρ, σε ένα αφοπλιστικά σπαρακτικό και σχεδόν αυτοβιογραφικό μονόλογο που ολοκληρώνει με τον καλύτερο τρόπο μια τόσο «περίεργα» όμορφη ταινία που είναι αδύνατον να της αντισταθείς.

Διαβάστε ακόμη: Κάννες 2015: Ο «Νόμος της Αγοράς» - ένα ανατριχιαστικό πορτρέτο της οικονομικής κρίσης

Πηγή: Flix.gr

SHARE:

24Media Network