Δημήτρης Τάρλοου: “Με τα σημερινά δεδομένα, ο Καραγάτσης θα θεωρούνταν τρομοκράτης”

Καλεσμένος σε εκπομπή της ΕΡΤ ήταν το πρωί της Κυριακής (4/1) ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Δημήτρης Τάρλοου, ο οποίος σε μια συνέντευξη εφ όλης της ύλης, μίλησε για τον παππού του, Μ. Καραγάτση, με αφορμή την τηλεοπτική πρεμιέρα της σειράς “Μεγάλη Χίμαιρα” απόψε στην ΕΡΤ.

Αναφέρθηκε, επίσης, στην απώλεια της μητέρας του, στην Επίδαυρο αλλά και στον ρόλο του ιδίου στη σειρά.

«Το 2025 ήταν μία μεταβατική περίοδος για μένα. Είχε δυσκολίες αρκετές, γιατί πάντα η περίοδος μετά το πένθος -έχασα τη μάνα μου πέρσι- είναι μία δυσκολία ψυχική, μέχρι να βρεις καινούργιο ενδιαφέρον, καινούργια πατήματα, έτσι ώστε να συνεχίσεις και να εξελίξεις τη δουλειά σου. Σταδιακά γίνεται αυτό το πράγμα, ακόμα είναι σε εξέλιξη», εξομολογήθηκε αρχικά ο Δημήτρης Τάρλοου.

«Εμένα το θέατρο είναι η καθημερινότητά μου, είναι η ζωή μου, δεν μπορώ να υπάρξω χωρίς το θέατρο. Απλώς δεν είναι αυτονόητο ότι μπορείς να είσαι δημιουργικός και με έμπνευση μέσα στο πένθος. Νομίζεις ότι μπορείς. Αλλά πολλές φορές απλώς χρειάζεται να σταματήσεις και να αποδεχτείς. Αυτή η ευαίσθητη ισορροπία ήταν δύσκολη. Αλλά νομίζω ότι το κατάφερα, δημιούργησα μία παράσταση η οποία ήταν αρκετά ικανοποιητική για μένα και μου έδωσε και τη δύναμη και το έναυσμα να συνεχίσω το ψάξιμο με την χειμερινή παράσταση που είναι ακόμα πιο ενδιαφέρουσα για μένα. Θα έλεγα ότι η εξέλιξη δείχνει ότι προχωράω και σιγά-σιγά προσαρμόζομαι», πρόσθεσε.

Αναφερόμενος στον σπουδαίο συγγραφέα, και παππού του, Μ. Καραγάτση, είπε:

«Δεν γνώρισα τον παππού μου. Ο παππούς μου πέθανε το 1960, το Σεπτέμβριο του ’60, και εγώ γεννήθηκα το ’66. Άρα απέχουμε έξι χρόνια. Ό,τι γνώρισα είναι μέσω της μάνας μου, μέσω της γιαγιάς μου, που δεν ήθελε να το πολυσυζητάει, ήταν πολύ χαμηλών τόνων και πολύ κρυφός άνθρωπος η Νίκη Καραγάτση, αλλά απ’ τη μαμά μου περισσότερο, πολύ περισσότερο», απάντησε κατά τη διάρκεια της συνέντευξης ο Δημήτρης Τάρλοου για τον παππού του και αείμνηστο συγγραφέα Μ. Καραγάτση.

«Θα έλεγα ότι η σχέση της μάνας μου με τον Καραγάτση ήτανε μία τραυματική σχέση, η οποία έληξε απότομα και δεν έδωσε το περιθώριο της επανόρθωσης ή της επούλωσης. Γιατί η μάνα μου ήταν 24 χρονών όταν πέθανε ο Καραγάτσης, ήταν πολύ μικρή. Ο Καραγάτσης πέθανε 52 ετών. Το φαντάζεστε; Δηλαδή με τα σημερινά δεδομένα ένας νέος άνθρωπος».

Και πρόσθεσε: «Είχε να δώσει πολλά περισσότερα. Και το “10” που άφησε ημιτελές, ήτανε ένα μυθιστόρημα ποταμός το οποίο ήταν εξαιρετικά μοντέρνο και σκληρό. Είναι τόσο σκληρό και τόσο σημαντικό κατά τη γνώμη μου και διαφορετικό. Δεν πρόλαβε λοιπόν να επουλώσει τραύματα και πάνω που πήγανε να έχουνε μία, ας το πούμε, διευθέτηση, ήρθε ο απότομος θάνατός του, που ήταν από καρδιά και δεν άφησε περιθώρια.

Και έτσι το τραύμα έμεινε ανεπούλωτο και η σχέση ενεή, έμεινε στον “αέρα”. Και αυτό δημιούργησε πάρα πολλές αμφιβολίες και ερωτηματικά στη μάνα μου για το τι αισθανόταν αυτός ο άνθρωπος, τι σχέση είχε μαζί της, αν την αγαπούσε, πόσο την αγαπούσε. Γιατί είχε μία πλευρά η οποία ήταν πάρα πολύ ζωντανή, πάρα πολύ εύθυμη, σε συγκεντρώσεις ο καλύτερος αφηγητής, πάρα πολύ καλός αφηγητής. Να μάθεις, λέει, ιστορία από τον Καραγάτση, καθόσουνα και ήταν σαν να ακούς παραμύθι. Οπότε καθόσουνα με ανοιχτά τα αυτιά και τα μάτια να ακούσεις σαν να ήτανε, σαν να περιγράφει, τι να πούμε τώρα, Καραγκιόζη. Πώς κάθομαι και λέω εγώ στη μικρή μου κόρη, τη Φιλιώ, ιστορίες και ακούει με ανοιχτά τα μάτια γιατί είναι μισά πραγματικότητα και μισά φτιαχτά; Κάπως έτσι ήταν κι ο Καραγάτσης.

Και από την άλλη ήταν ένας άνθρωπος βαρύθυμος, με πάρα πολύ δύσκολο ύπνο, με πολλές ευαισθησίες, ας πούμε πατούσες σε ένα σανίδι που έτριζε και σηκωνότανε ας πούμε και γινότανε χαμός, σαν να τιναζόταν το σύμπαν. Και μετά κρατούσε για ώρες αυτή η δυσθυμία. Φοβόντουσαν όλοι μες στο σπίτι μην τον ξυπνήσουν, μην τον ενοχλήσουν. Γενικά, με τα σημερινά δεδομένα θα ήταν τρομοκράτης. Πατέρας – αφέντης, τρομοκράτης. Κανονικά. Τότε η κοινωνία ήταν πιο ανεκτική σε τέτοιες προσωπικότητες. Η μάνα μου πολλές φορές έμενε άναυδη σ’ αυτά που έκανε ο Καραγάτσης», είπε στη συνέχεια ο Δημήτρης Τάρλοου.